07 augustus 2011

Wijnboekenwinkel Athenaeum in Beaune

athenaeum boekhandel beaune librarie vin.jpg
Zelfs in dit digitale tijdperk ga ik nog altijd graag een boekenwinkel in om te neuzen tussen alle boeken en kom ik altijd wel iets tegen wat mij aanstaat. Helaas zijn er maar weinig winkels die een redelijk assortiment wijnboeken hebben en daarom ga ik met plezier naar het walhalla voor de wijnboeken namelijk Athenaeum in Beaune. Midden in het centrum, precies tegenover "Hotel Dieu" van Hospice de Beaune vindt je daar een winkel met schappen vol wijnboeken, glaswerk zoals karaffen en allerhande wijn prullaria. Ze verkopen zelfs wijn in deze multi-functionele boekwinkel.
Tip: Je kunt ook als buitenlander een virtuele loyaliteitskaart vragen aan de kassa die je meteen recht geeft op 5% korting.

Athenaeum
5 rue de l'Hôtel-Dieu
21200 Beaune France
Tel : +33 (0) 961 303 956
Open 7 dagen per week van 10:00 tot 19:00
www.athenaeumfr.com

wijnboekenwinkel wine bookstore librairie athenaeum beaune.jpg

16:50 Gepost door Vinama in Wijnboeken | Commentaren (3) | Tags: wijnboeken, beaune |  Facebook | |  Print

19 juni 2011

Nieuw boek: De ronde van Frankrijk à la carte van Alain Bloeykens

Zaterdag 2 juli gaat de Tour de France 2011 van start. Gedurende 21 etappes wordt een afstand van 3430km afgelegd door het mooie Franse landschap. Geen enkel sportevenement spreekt zo tot de verbeelding als De Ronde van Frankrijk. Dat heeft met veel meer te maken dan alleen maar het wielrennen. De Tour, dat is Frankrijk op zijn best: de prachtige natuur, de rijke cultuur, de zonovergoten landschappen en last but not least: culinair genieten. Voor De Ronde van Frankrijk à la carte trok wijnrecensent Alain Bloeykens naar het land van de Tour en ging hij op zoek naar het lekkerste wat de verschillende départements te bieden hebben. De auteur volgt de etappes van de Tour 2011 en schrijft met passie over lekker eten en drinken, authentieke wijnboeren, heerlijke streekproducten, charmante B&B’s, toeristische bezienswaardigheden en nog veel meer. 

 de ronde van frankrijk 2 a la carte alain bloeykens nieuwsblad tour de france.jpg

 "Net geen 10.000 kilometer zien we op onze teller staan. Dat is de afstand die we in een dikke maand hebben afgelegd ter verkenning van het ‘Tour de France’-parcours. Een magisch parcours nota bene. Uitsluitend over Franse wegen dit jaar, met uitzondering van de kleine oversteek naar Pinerolo, de achtertuin van Turijn. En o zo gevarieerd. Van noord naar zuid, van oost naar west, quasi alle geliefde Franse regio’s komen aan bod. Uiteraard zijn er de klassiekers met de Alpen en de Pyreneeën, een stukje van de Provence en de toeristische kuststeden van de Languedoc-Roussillon. Maar wat te denken van de Grand Départ in de Vendée langs de Atlantische kust, of richting noorden met het nog grotendeels ongerepte natuurschoon van Bretagne en Normandië, gevolgd door de doorsteek naar de Pyreneeën via het ronduit verbluffende maar nog veel te weinig bekende Centraal Massief. Het is een publiek geheim dat Tour-baas Christian Prudhomme naast het sportieve ook heel wat belang hecht aan het toeristische aspect van de Grande Boucle. Want is het niet zo dat een pak mensen voor hun televisiescherm ook die Tour volgen om vakantie-ideetjes bij elkaar te sprokkelen, of dat ze bij het zien van die magische helikopterbeelden zich al een beetje op vakantie wanen?
Belgen zijn niet alleen koersliefhebbers, maar ook bon vivants. “Onze belangrijkste klanten,” kregen we zowat in alle departementen te horen, “omdat ze houden van onbekende streken ontdekken, een goed glas wijn drinken, lekker tafelen en overnachten in een charmante omgeving.” En dat is nu juist de opzet van dit boek. Langs de wegen van de Tour op zoek gaan naar originele ideetjes voor een onbekommerde vakantie. Waar de Tour ook halt houdt, wij gingen steeds op zoek naar de beste wijnadresjes, de lekkerste restaurantjes en charmante overnachtingsmogelijkheden. Doorspekt met leuke verhalen en anekdotes, proevend van de lekkernijen die de regio te bieden heeft, aangevuld met de belangrijkste bezienswaardigheden en voor de wielerliefhebber nog enkele interessante koersweetjes.

de ronde van frankrijk 4 a la carte alain bloeykens nieuwsblad tour de france.jpg
Klik op de foto voor een uitvergroting


Op wijngebied wordt het een ronduit fantastische Tour. Neen, geen grote namen als Bordeaux of Bourgogne dit jaar, maar wel een opeenvolging van kleine, nog onbekende regio’swaar gepassioneerde boeren terecht fier zijn op hun product. Of wat te denken van appellations als pakweg Fiefs Vendéens, Jasnières, Fronton, Gaillac of Jurançon, aangevuldmet een paar flessen onvervalste cider en een flinke scheut calvados. Lekker eten doen we vooral in gehuchtjes waar enkel locals over de vloer komen en waar je vaak tegen belachelijke prijzen kan genieten van ongekunstelde streekgerechtjes. Chambres d’hôtes worden almaar meer de favoriete overnachtingplaats van onze landgenoot. Wij besteden er in dit boek heel wat aandacht aan en selecteerden enkele onvervalste pareltjes.

Samengevat? Je hoeft heus geen koersliefhebber te zijn of per definitie de Tour deze zomer te volgen om aan dit boek iets te hebben. Het is in de eerste plaats een praktische gids voor wie nu of later met vakantie gaat naar la douce France. Of een handig werkinstrument voor de wijnliefhebber die zijn wijnkennis met enkele onontgonnen gebieden wil bijspijkeren. Of voor wie de Tour op televisie volgt en benieuwd is naar de leukste plekjes waar de renners voorbijtrekken. Of gewoonweg een stukje ontspanning wanneer je op een zonovergoten dag buiten in de tuin van een glas koele witte wijn aan het nippen bent. En dan nog dit. Alle adresjes die in dit boek aan bod komen hebben we allemaal van a tot z persoonlijk bezocht en uitgeprobeerd. Adresjes met karakter en persoonlijkheid waar we 100 procent achterstaan en waarvan we overtuigd zijn dat je er prima ontvangen wordt.
Frankrijk, het blijft toch verduiveld een mooi, divers en verrassend land. En net als je denkt dat je alles gezien hebt, ontdek je weer iets nieuws.

Wie deze Tour ook mag winnen, het maakt ons eigenlijk weinig uit want voortaan luidt ons credo “Vive le vélo, vive le vin”. Santé!"

Alain Bloeykens

Alain Bloeykens is een wijnveelvraat en proeft duizenden wijnen per jaar. Zijn bevindingen pent hij elke week neer in Het Nieuwsblad.

de ronde van frankrijk a la carte alain bloeykens nieuwsblad tour de france.jpg

Vanaf maandag in de boekhandel - 19,95€, 168 pagina's


17:18 Gepost door Vinama in Wijnboeken | Commentaren (4) |  Facebook | |  Print

19 augustus 2010

België, Wijn - van René Sépul. Boek van de maand augustus

boek belgië wijn rené sépul.jpgMeer dan tweehonderd bladzijden over alles en nog wat als het maar met wijn in België te maken heeft daar gaat dit boek over. Schrijver René Sépul is, zo vindt hij zelf,  geen gastronomisch recensent maar een journalist die aan dit boek begonnen is door met allerlei verschillende wijninvoerders te gaan spreken die hem vervolgens weer interessante adressen en persoonlijkheden hebben aangereikt. In het boek komen per provincie restaurants, wijnbars, invoerders en wijnhandels aan bod maar ook sommeliers, liefhebbers, en zelfs wijncursussen wat een beeld geeft van het hele Belgische wijnlandschap in de brede zin van het woord. Zijn echtgenote en fotografe Cici heeft gezorgd voor de mooie illustraties.

Het leest zeer gemakkelijk door de korte stukjes per onderwerp en de contact gegevens voor de restaurants, wijnhandels en andere staan er handig onder. Een boek om nieuwe dingen te ontdekken zowel in de provincies waar je niet zo thuis bent maar ook daar waar je denkt dat je alles kent. Je vindt vast wel iets in het boek wat je interesse trekt en wat je wil gaan uit proberen. Ik heb ondertussen al een adresje uitgeprobeerd waarover binnenkort meer op Vinama.

Spijtig is het feit dat er in de inhoudstafel van het boek enkel de restaurants/wijnbars vermeld staan. Zo staan er in het hoofdstuk van Brussel een vijfenvijftig artikels terwijl er in de index enkel de vijfentwintig restaurants zijn vermeld. Waarschijnlijk vanwege de grafische weergave van de restaurants op een kaart maar het was wel zo gemakkelijk geweest om een volledige inhoudstafel te hebben. Aan de Belgische wijnblogs heeft de auteur niet echt aandacht besteed maar zoals hij zelf schrijft heeft hij de selectie bewust beperkt gehouden omdat hij gezien de beschikbare tijd niet iedereen kan ontmoeten. Een puntje ter verbetering voor de eerstvolgende herdruk laat ik maar zeggen.

'België, Wijn' is zeker een boek wat ik in de toekomst nog regelmatig zal raadplegen en is een must voor de wijnliefhebber/gastronoom die graag nieuwe adresjes ontdekt. Bij mij blijft het boek in ieder geval binnen handbereik. 

België, Wijn (25,00 Euro)
Door René Sépul & Cici Olsson
Vertaald in het Nederlands door Bert de Coster.
Te bestellen op www.ikwilwijn.be

08:45 Gepost door Vinama in Wijnboeken | Commentaren (4) |  Facebook | |  Print

31 oktober 2009

Vlaamse wijnblogdagen: Wijnboeken - Château Monty van Monty Waldin

"This was the moment of truth. I very gently opened the bottom valve on the tank to fill two glasses, knowing that if I opened it even a fraction too much the pressure of the wine would send me flying across the winery floor as if I had been hit by a water cannon.

As Bill Baker, the proprietor of a highly regarded wholesale company, took the glass, notebook in hand, I realised just how powerless I was as a winemaker, despite the effort and physical pain of managing the vineyard for the past year.
It made me understand how powerful I had been when I was leading the easier life of a wine critic.
Bill was free to judge my wine in any way he wanted and go back to England to pass the word around that my wine was either a hopeless non-starter or a promising commercial proposition.

To get to this point, where I was actually about to taste the wine produced from the organic farmed vineyard that I had rented in , I had faced a number of trials and challenges.
My first attempt at wine making had been an unmitigated disaster. I became interested as a teenager through my father's cousin, who showed me his home-winemaking kit and explained how he made wine from elderflowers, blackcurrants and plums.

There was something of a self-sufficiency boom in the UK in the 1970s and 1980s and my father and countless others had been inspired by the TV sitcom The Good Life, in which Tom and Barbara Good leave the rat race when Tom hits 40. No sooner had we watched this than my dad had dug up our garden and converted it into a vegetable plot with a chicken coop. My contribution to our self-sufficiency drive was to make wine using the ingredients recommended by my new home winemaking kit: sugar, yeast, water and fruit.

Rather than using home-grown fruit, I opted for a bag of oranges. But because I had put too much sugar in my orange concentrate and too little yeast, my wine was a disgustingly sweet, vomit-coloured concoction with a slimy texture. Not particularly alcoholic, it was barely even wine. After this, I knew I'd never be satisfied unless one day I could make proper wine. By proper wine, I meant wine made from the sweetest grapes of all, those that only grow on one type of vine, the wine-grape vine or Vitis vinifera.

chateau monty waldin wijnboek winebook

As my 40th birthday and its trusty travelling companion, the mid-life crisis, headed inexorably my way, I asked myself what I had done with my time. Could I have used it better?
I'd written five wine books but had never seen the return I had hoped for. Of my peers I seemed to be the only one that was neither married nor a father, which suggested I was either unable or unwilling to handle responsibility.

I decided to stop watching life from the sidelines. I would use the advance money and travel opportunities I'd get from writing over the next year to find a place where I could make my own wine. After going to see various sites I settled on a vineyard an hour or so's drive outside Perpignan, whose owner Eric Laguerre was in his late 30s and had a mane of Viking-style hair matted with tractor dust.

'We don't really need chemical fungicides here, as it's so windy, or pesticides as it's too high up for most pests,' he explained. 'The only downside is that grape yields per vine are low.' This didn't put me off. Low yields normally mean good wines, or at least wines with a bit of oomph about them. Eric led me along an unsurfaced road with vines to the right.

'That's my grenache blanc,' he said pointing immediately right, 'and that,' pointing in front of us, 'is a carignan noir vineyard planted by my grandfather in the 1950s. You could take that one if you like.'There wasn't a power line or main road as far as the eye could see, and any land not covered by vines was either forest or scrubland. I could feel my blood pressure dropping in such a tranquil place, and the view to the highest peak across the Pyrenean foothills, the snowcapped Canigou, was awesome. I held out my hand to agree the deal. 'Good,' said Eric. 'Chateau Monty. Ha ha!'

chateau-monty-8-lg--gt_full_width_landscape(foto Channel 4)

I had met my girlfriend, Silvana, in Tuscany, where I was based while writing a wine guide. Silvana was, ironically, teetotal.
Her explanation was, 'I asked for a spoonful of beer from my grandfather when I was 14 months old and vomited for the next three days.'To pay for her university studies Silvana held down a full-time job in a famous winery. She'd get up at 4am, spend three hours studying, then drive to work for a ten-hour day in the office working on the winery budget. Each evening she'd study for a couple more hours before catching five hours' sleep. At 26, she was the youngest-ever Italian to combine an accountancy doctorate with seven years' work experience. When I told her of my plans, she offered to do me a rough budget. Unless I could get to grips with the costs, the vineyard would turn into an expensive nightmare before I'd picked a single grape.

Soon after I'd rented my plot, I was on a shopping trip to buy essential equipment when the unthinkable happened. One moment I was chatting away to Francesca, Silvana's mother, in the people carrier and the next I saw a car hurtling towards us. The face of the driver was not visible but he was holding a mobile phone to his ear and driving with one hand. Time, as the saying goes, stood still. On impact our car left the ground. It was pushed so far off the main road that it flattened a lamppost and part of a wall. Somehow, we hadn't hit a single pedestrian, although we were surrounded by them.


chateau-monty- barrel 15-lg--gt_full_width_landscapefoto Channel 4)

My car's front and left side were crumpled like a piece of used tin foil. I could walk only a few steps before my back seized up. I knew I had to get horizontal, but to do this required an excruciating manoeuvre into the back of the car on my elbows and knees, my backside in the air, while my nose ended up in the magazine rack behind my seat because my back was now banana-shaped and in spasm.
I remained there until an ambulancewoman strapped me to a stretcher and placed me in an ambulance. It seemed to take an eternity to pull away, leaving Silvana's mother to argue with the police about who was responsible for the accident.

Although the doctor advised me to rest for 35 days, I didn't have that luxury - I was at least two months behind schedule and had 15 tonnes of organic compost to spread on the vineyard. The compost would require hours of slicing apart with a shovel and although my shovel slipped easily enough into it, I could barely twist my shoulders in the way I normally would have done when shovelling. The medical corset I wore supported my torso, but restricted my ability to bend and made working uncomfortable. It wasn't long before I could feel the cold sweat trapped between my back and the corset running up or down my spine with every motion.
I can't remember exactly how many of the ultra-strong painkillers I had taken by the end of the day when I crawled into the bath in my rented house in St-Martin.

The other challenge was to prune the vines, all 6,000 of them. To prune them properly I'd have to make two cuts to create a new spur from last year's growth. Each shoot might produce two bunches. So, if both shoots from all five spurs on each vine produced two bunches of grapes, that made 20 bunches per vine, enough for two bottles, or 12,000 bottles in total. Eric had warned me, though, that as my vines were old, not every shoot would produce two bunches. My problem was that I was unable to bend my back well enough to see where I was cutting. Neither could I pull out pruned shoots from between the supporting wires. So when Eric appeared in his Jeep later that winter afternoon I had no choice but to ask if I could hire two of his best pruning men to do the job.
I also had to start thinking months ahead about how to protect the vineyard from the wild boars before harvest. Winegrowers here would erect temporary fencing to keep the boars out, and as my grapes began to change colour the boars had begun to take a real interest in the ripening crop. Every morning I could see fresh hoof prints and topsoil that had been disturbed overnight, while whole bunches had had every grape sucked off as if by a powerful vacuum cleaner. Eric had said that they were after the moisture the grapes contained, and I considered putting water troughs out as a decoy before the rational side of my brain told me that if I did that I'd have every boar south of Paris camped around the vineyard. All I could do was keep checking the electric fence and scream and shout every evening at nightfall into the forest, scaring the wits out of Harry, my Jack Russell, who I had brought to France with me.

At this time, I couldn't afford to keep renting a flat in Tuscany while renting one in France, and Silvana didn't want to live in our Italian flat on her own so she moved in with her parents. Luckily, I had Harry to keep me company. He slept on my bed at night and would only jump off if it was too hot or I was snoring loudly.

5-Wine-Barrels-lg--gt_full_width_landscapefoto Channel 4)

After a few weeks, as soon as I had picked my first couple of bunches, my adrenalin levels dropped off the radar. I had a real sense of contentment: scuffing around the vineyard eating handfuls of grapes until my chin was stained with juice and watching bin after bin be filled with perfect-looking grapes.
The team that I had hired to pick included Silvana, her mother and a group of friends. Realistically no one was going to pay top dollar for the simple but smooth red I had planned to make. But to work out my selling price, I had to know exactly how much wine my grapes would produce. 'Lucky for you,' said Silvana, 'the spreadsheet I devised will save your brain a lot of work. You need to add in the number of picking bins we filled and the weight per bin and it'll tell you how much wine will come out the other end.' Silvana calculated that I would have up to 6,500 bottles of wine. I was not registered in the UK as a wine importer, so I would have sell to a company that was. They would collect the wine from France and pay to transport it into the UK. Once it crossed the English Channel, excise duty of about £1.50 would be levied. Then they would sell it either to the public via mail order or their own shops, or to someone with their own wine shops, restaurants or bars. VAT would be payable on every bottle sold. 'In a wine shop your wine will sell for £6-7.99,' said Silvana, 'depending if the importer is looking for a 20 or 30 per cent margin. In a restaurant where mark-ups are much bigger it might sell for £20-35.' At my kind of price level I knew that I'd make less money per bottle than anyone else in the sales chain, but I'd known that from the start.

Back to that moment of truth when Bill Baker came to taste the wine. First he gave the glass a swirl up to the light to check the redness of its colour. Was it deep enough, or too light? Then Bill stuck his nose into the glass and grimaced. This wasn't going well, until I realised he was wiping a stray wisp of hair away that had been getting in his way all morning. Then he tasted, slurping the wine around his mouth before spitting it out on the floor. Was that the spit of a man angry at yet another wine selling itself only on its green credentials, or was that the spit of a man confident he'd tasted a potential winner? As Bill scribbled a note, time stood still. Then, finally, he spoke.

'In my opinion,' he said, 'you're absolutely on the right track with this wine. It's got good fruit and should soften up without losing that gutsy, southern French character that'll make it very popular in restaurants.' It took me a moment for what Bill had said to sink in. On the right track? Gutsy, southern French character? Very popular in restaurants? I couldn't stop a smile spreading across my face. It took all my English reserve not to let out a whoop of joy.

As I took a sip of wine - my wine - with Bill nodding his approval and Harry at my feet, it was one of those crystalline moments that you want to go on forever."
Extract uit het boek Château Monty (A corking wine adventure) van Monty Waldin.

Het is vanaf vandaag wijnboekenbeurs dus het moment om iets over een wijnboek te schrijven. Momenteel lees ik het het boek van de Engelse wijnjournalist Monty Waldin. Waldin heeft nadat hij enkele wijnboeken heeft geschreven (o.a. over organische en  biodynamische wijn) zelf een wijngaard gehuurd in de Roussillion om er zijn biodynamische wijn te gaan maken en dat avontuur wordt helemaal in dit boek beschreven. Er is ook een reality show van gemaakt door de Engelse tv zender Channel 4.

Het boek heeft een 300tal pagina's waarvan ik er nu 200 achter de kiezen heb. Het is boek is zo geschreven dat ook een niet wijnfreak hier zijn gading in kan vinden en dat is wat ik een beetje jammer vind. Het is hierdoor een beetje een slow-book geworden maar ik heb dan ook nog niet alles gelezen. Het interessante gedeelte namelijk zijn allereerste oogst en het maken van zijn wijn moet nog komen dus ik ben benieuwd....

Dit artikel maakt deel uit van de "Vlaamse Wijnblogdagen" waarin een reeks wijnblogs over hetzelfde onderwerp een artikel schrijven. De deelnemende blogs en websites:
châteausanspretention
culinair atelier
orbis "fratres organoleptici"
genieten van wijn
een leven vol wijn
avonturen van een wijnmens 
wijnblog  
wijnkennis 
winetasting 
ikwilwijn 
Stephan's World
Have a nive wine today!
Den Bloeyenden Wijngaerdt
Wine Jockey

19:10 Gepost door Vinama in Wijnboeken | Commentaren (2) |  Facebook | |  Print

21 mei 2009

Wijnboek van de maand juni: Belgische wijngaarden

Van uitgeverij Lannoo is onlangs het boek  Belgische wijngaarden verschenen geschreven door Eric Boschman, Kris Van de Sompel en Marc Vanel. De eerste indruk zonder ook maar een letter gelezen te hebben is dat het een zeer verzorgd boek is met schitterende kleurenfoto's van Joris Luyten. Een duidelijke indeling met eerst een stukje geschiedenis van de wijnbouw  in België, de druivenrassen met naast de bekende pinot noir en chardonnay ook de sirius, seiger, leon millot en solaris waarna een bespreking volgt van de wijnstreken en wijngaarden.

De inleiding bevalt me meteen al, hier een klein stukje ervan:
"Dit boek is geen ode, geen opgefokt chauvinisme - dat is onze huisstijl niet. Het is gewoon een eerlijke stand van zaken, een momentopname die vandaag en nog enkele jaren geldig is. Ach wij weten maar al te goed dat niet alles perfect of geniaal is in het land van Manneke Pis. Wij beseffen ook dat bepaalde bieren beter zijn dan bepaalde wijnen, maar.... voor sommige producenten zijn zonnige dagen in het verschiet."

Boek Belgische wijngaarden Lannoo


Het is de eerste keer dat ik op zo'n duidelijke en grondige manier een overzicht zie van de gehele Belgische wijnbouw.  Van de Côtes de Sambre et Meuse, Hageland, Haspengouw, Heuvelland tot en met de vin de Pays des Jardins de Wallonie en Vlaamse landwijn. Ook komen de Crémant en vinmousseux de qualite de Wallonie en de Vlaamse mousserende kwaliteitswijn aan bod.  

Enige jaren geleden heb ik gedurende een jaar deelgenomen aan het proefpanel van de Mouterij en Brouwerij faculteit aan de KUL (Katholieke Universiteit van Leuven) onder leiding van Prof. F.Delvaux. Dit proefpanel onderzocht proefondervindelijk de invloed van kunstmatige gisten op aroma en smaak van Belgische wijn. Daarnaast analyseerde een student de wijnen op diverse wetenschappelijke manieren. 

De wijnen die toen geproefd werden waren gemaakt van most (Chardonnay en Müller Thürgau) die door Belgische wijnmakers ter beschikking was gesteld. Deze most werd dan gevinifieërd met verschillende gistsoorten. Bij de wijnbereiding werden dezelfde methodes toegepast die de wijnboeren zelf gebruiken.

De wijnen werden vervolgens gedurende een paar jaar diverse malen per jaar geproefd en geanalyseerd in een laboratorium om zodoende de invloed van de gist te bepalen. Het zou te ver gaan om nu in detail op deze studie in te gaan, maar duidelijk is gebleken dat gistsoorten een ongelooflijke invloed op de aroma's, smaak en de evolutie van de wijn hebben. Tijdens de proefsessies waar ik bijvoorbeeld tien chardonnay wijnen heb geproefd, allemaal van dezelfde basismost gemaakt maar met tien verschillende gistsoorten, had ik af en toe het idee dat ik met tien verschillende wijnen te doen had.

Terug naar het boek Belgische wijngaarden. Ik heb dus in het verleden (en gelukkig ook in het heden) veel Belgische wijn geproefd maar dat er zoveel Belgische domeinen bestaan is voor mij een echte eye-opener en  ze zijn allemaal  beschreven in dit boek, de ene wat uitgebreider dan de andere. Naast een beschrijving van het domein wordt er ook informatie gegeven zoals oppervlakte, aantal wijnstokken per ha, type bodem, druivenrassen, snoeiwijze en vinificatie methode.
In de bijlagen van het boek een overzicht van welke druivenrassen in welke streek toegelaten zijn volgens de gecontroleerde oorsprongsbenamingen alsmede ook de wetteksten van deze Belgische oorsprongsbenamingen

Jos van Leer Kleuisberg bij pers
Jos van Laer - Kluisberg, Hageland. De moeite waard om te bezoeken en samen met Jos de wijngaard in te trekken en daar van hem uitleg te krijgen hoe het is om in België druiven te telen en wijn te maken. Misschien haalt hij ook nog wel een oude fles Kluisberg uit zijn eigen kelder boven die mij in ieder geval zeer aangenaam verrast heeft.

Mijn complimenten voor de schrijvers want het boek Belgische wijngaarden is verplichte lectuur voor de wijnliefhebber zou ik zeggen en het is een absolute  waardevolle aanvulling voor mijn boekenkast. Trouwens voor de vaders onder jullie, een ideaal cadeau voor vaderdag over drie weken.

Belgische wijngaarden van Eric Boschman, Kris Van de Sompel en Marc Vanel
Uitgeverij Lannoo. Prijs 29,95 Euro

19:35 Gepost door Vinama in Wijnboeken | Commentaren (3) | Tags: belgische wijn |  Facebook | |  Print

10 april 2009

Een vakantie zonder wijn maar wel met Kermit Lynch

rode zee egypte deadalus duiken

Als ik op vakantie ga dan is dat vaak (heel toevallig) naar een streek waar ook wijn gemaakt wordt en dan het liefste met mijn auto zodat er ook nog het één en ander ingeslagen kan worden. Nu komt het toch ook wel eens voor dat ik op vakantie ga daar waar geen druivenstok te bekennen is. Zo dobberde ik vorige week een week lang op de Rode Zee in het zuiden van Egypte om te diepzeeduiken. Een week lang met zestien duikers op een yacht de verschillende 'top spots' van de Rode Zee aangedaan (Brothers, Deadalus, Elphinstone...). Prachtig weer met de eerste dagen wel veel wind wat het duiken nogal avontuurlijk maakte en natuurlijk ook zeer mooie dingen onder water gezien.
Van tevoren had ik de artikels al geschreven voor mijn wijnblog en geprogrammeerd want gedurende die week op zee had ik geen telefoon, geen internet verbinding en dus ook geen e-mail. Heerlijk, eventjes een week volledige afzondering van de buitenwereld, ik zou het vaker moeten doen.

Nu is er op zo'n boot wel een Egyptische pint te verkrijgen van het merk Stella (niet te verwarren met het Belgische merk) en alle duikers hadden zelf het één en ander voor het aperitief van de taxfree op de luchthaven meegenomen maar wijn is er niet te bekennen. Dus niet alleen geen wijnboeren bezoeken op je vakantie maar gewoon een week lang geen wijn in je glas.
Drie jaar geleden was het nog iets erger toen ben ik namelijk gaan duiken in het streng Islamitische Saoedi-Arabië waar zelfs geen druppel alcohol geschonken mag worden. Ik zat daar toen op de boot mijn Revue du Vin de France te lezen terwijl ze de vers gevangen vis als sashimi serveerde voor het aperitief en had toen wel zin in een koud glas witte wijn maar helaas het bleef bij dromen. Geen druppel wijn, zelfs geen druppel alcohol gedurende tien dagen. Ook voor mijn lever was het toen dus vakantie.

p4300004b
Deze ongevaarlijke witpunt haai kwam even polshoogte nemen bij de Brothers eilanden.

Op de boot zaten ook 14 Fransen. Vroeger (heel vroeger) dacht ik altijd dat alle Fransen geinteresseerd waren in wijn en dat ze ontzettend veel van wijn wisten want dat kon toch niet anders als je in dat land woont. Tegenwoordig weet ik echter wel beter en ken ik meer Fransen die helemaal geen verstand hebben van wijn dan wel. Ze drinken het vrijwel allemaal maar daar houdt het vaak ook bij op. Ook zijn er die denken dat ze iets van wijn kennen en doen alsof ze Michel Rolland zelf zijn maar als je ze vraagt van welke druiven een witte Bordeaux gemaakt wordt dan is het ineens stil.

Zo was er een duiker op de boot die me vertelde dat hij een Chassagne-Montrachet uit 1991 in zijn kelder had liggen en dat hij die 25 jaar zou laten liggen. Ik heb hem toen voorzichtig uitgelegd, zonder hem in zijn trots te krenken omdat hij zooo'n mooie fles wijn had, dat 1991 niet echt een groot jaar was geweest in die streek en dat dat wel eens een grote teleurstelling zou kunnen worden en dat het verstandiger zou zijn de wijn nu al te drinken (als hij überhaupt nog te drinken is?). Maar ja, een buitenlander die een Fransman gaat vertellen hoe die zijn wijn moet drinken, je kunt wel voorstellen dat dat niet erg gewaardeerd werd . Ik moet er wel bij zeggen dat hij niet wist dat ik Sommelier ben.
Zijn zus, zo vertelde hij, had ook nog enkele zeer mooie wijnen in de kelder liggen die ook nog zeer lang konden blijven liggen. Die kelder bleek dus het trappegat te zijn. Toen hij me vertelde dat een Pommard niet kon verouderen en die jong gedronken moest worden heb ik nog een poging gewaagd en hem het tegenovergestelde uitgelegd maar het kwam blijkbaar niet aan. Toen ben ik maar ergens anders gaan staan want ik had er genoeg van. Zo was er ook iemand die ergens in de Var woonde en zijn buurman was wijnboer en de wijnranken stonden op tweehonderd meter van zijn huis maar zelf dronk hij geen wijn, tja dat kan natuurlijk maar een Fransman die geen wijn drinkt?

Voor deze vakantie had ik het boek "Avonturen op de wijnroute - een wijnkoper reist door Frankrijk" van Kermit Lynch meegenomen. Al geschreven in 1988 maar ik had hem onlangs pas aangeschaft. Wat een heerlijk boek is dat zeg. Kermit Lynch is een Californische wijnimporteur die zijn bezoeken aan Franse wijnboeren beschrijft die hij in de jaren tachtig heeft ondernomen.
Het leest als een warm mes in de boter. Zo makkelijk geschreven dat je het boek maar moeilijk weg kunt leggen. Met zoveel passie en grondigheid schrijft hij over de verschillende wijnstreken in Frankrijk en vooral over de personnages die hij ontmoet en de wijnen die hij in het glas krijgt.

Nu zat ik daar midden op de Rode Zee prachtige verhalen over wijn te lezen zonder dat ik even naar mijn kelder toe kon lopen om er iets lekkers uit te halen. Dat was natuurlijk wat minder maar stiekem begon ik al te denken welke fles ik boven zou halen als ik weer thuis zou zijn. Dit varieërde nogal naar gelang ik de hoofdstukken in het boek las. Het ging van een Savennières naar een Bandol waarna een Hermitage, en zo verder....

kermit lynch avonturen op de wijnroute

Hier een stukje van zijn ontmoeting met Paul Tardieu van Domaine de la Gautière in de zuidelijke Rhône:
"Als zijn opbrengst 40 hectoliter per hectare haalt, is Paul tevreden zegt hij. Voor een goedkope landwijn is dat een lachwekkend lage  opbrengst. In een topjaar als 1979 gaven de wijngaarden van Meursault in de Bourgogne twee keer zoveel per hectare en kost de wijn vijn à zes keer zoveel als die van La Gautière. Ik vroeg hoe anderen het voor elkaar krijgen om van een wijngaard met dezelfde oppervlakte twee tot drie keer zoveel sap te halen.
'Niks aan. Je snoeit de uitloper minder kort. Je gebruikt kunstmest. Dat is alles. Het is wat ze faire pisser la vigne noemen, de wijnrank laten plassen. Moet je horen, toen ik een bottelcursus volgde aan de wijnschool van Vaison-la-Romaine, zat er een vent naast me die ergens in de buurt van Montpellier wijn maakt. Kom raad voor de grap eens hoeveel hij produceerde per hectare?' Ik raadde 120 hectoliter per hectare, drie keer de opbrengst van Paul. Hoewel er niemand bij was, leunde Paul naar me over en fluisterde in mijn oor: 'Die vent zwoer dat hij tweehonderddertig hectoliter af haalde. Makkelijk zat. Kwestie van mesten en water geven. Wat een oogst hè? Tweehonderddertig hectoliter. Door shitwijn te maken verdient hij zes keer zoveel als ik. En die kerels blokkeren hier de wegen en demonstreren om nog meer los te peuteren van de regering. Het is niet eerlijk'. "


Iedere wijnliefhebber zou dit boek moeten lezen, een grote aanrader. En wat smaakte de wijn weer lekker toen ik thuis was. Deze zomer weer lekker met de auto op vakantie....

18:33 Gepost door Vinama in Wijnboeken | Commentaren (10) |  Facebook | |  Print

22 februari 2009

Sommelier Joe Satake

Ken je Joe Satake, een zeer getalenteerde Japanse sommelier die in Parijs woont? Waarschijnlijk niet want het is namelijk een stripfiguur in de Japanse manga reeks 'Sommelier'.

Manga betekent zoveel als "onbeheerste of willekeurige kwaststreken" en verwijst naar de losse, vloeiende tekenstijl van de typische Japanse striptekenstijl . Binnen de Japanse cultuur heeft manga een belangrijkere positie dan strips binnen de westerse cultuur. Manga wordt gerespecteerd als een kunstvorm of zelfs een vorm van populaire literatuur. De striptekenaars in Japan hebben een vergelijkbare status als een popidool in het Westen.
Mede door (voornamelijk kinder-) series op tv en verspreiding via het internet werd de Japanse strip na 2000 geleidelijk ook in het Westen populairder.

Sommelier joe satake manga ken-ichi hori

Stripboeken over wijn kom je niet vaak tegen maar nu is er dus een hele serie Japanse manga's over wijn waarin het hoofdpersonage Joe Satake van alles meemaakt en waarin hij natuurlijk de held is. Uiteraard staat er altijd een wijn in het middelpunt van het verhaal waarvan er tien in één manga staan.

In deel 2 werkt Joe Satake in het Parijse restaurant Le Monceau waar zijn baas na een slechte culinaire kritiek overweegt de zaak te sluiten. Kan Joe dit voorkomen?
Enkele wijnen die in dit deel naar voren komen: Bollinger Champagne, Petaluma 1993 (Coonawarra), Clos Vougeot, een valse Romanee Conti 1789, Château Coutet 1983 Sauternes, Calon Segur 1990 Saint-Estephe en nog vele meer.

Sommelier joe satake manga ken-ichi hori 2Een manga lees je van achteren naar voren en van rechts naar links. Van mij hadden ze de Europese versie wel gewoon mogen maken eerlijk gezegd dus van voren naar achter en van links naar rechts want het is wel even wennen om achterstevoren te lezen.

Ontspannende lectuur over een interessant onderwerp en men probeert ook nog een didactisch tintje in het verhaal mee te geven.

De Sommelier manga is geschreven door Ken-Ichi Hori en is nu ook verkrijgbaar in België in de Franstalige boekhandels zoals de Fnac voor €8.00.

17:05 Gepost door Vinama in Wijnboeken | Commentaren (1) | Tags: sommelier, joe satake |  Facebook | |  Print