15 oktober 2008

Afspraak met de Vlaamse wijnbloggers op Megavino 2008

De wijnbloggers die regelmatig voor de "Vlaamse wijnblogdagen" schrijven zijn vrijdagavond ook gezamelijk aanwezig op Megavino. Dus afspaak aanstaande vrijdag 17 oktober van 19:00 tot 24:00uur op de Heizel in Brussel (expositiehal nr. 3, zaal Tempranillo).

Daar staat een tafel van de Vlaamse wijnbloggers en uiteraard nemen we ook wijn mee. Dus heb je zin in een gezellige babbel  en om een glas met ons te drinken en dan ben je van harte welkom. Zelf zal ik van 22:00-23:00uur aanwezig zijn.

Tot vrijdagavond!

Groet,

Olaf.
Vinama

Vlaamse_Wijnblogdagen_Affiche_p01

00:30 Gepost door Vinama in Wijn actualiteit | Commentaren (2) | Tags: megavino, vlaamse wijnblogdagen |  Facebook | |  Print

05 april 2008

Vlaamse Wijnblogdagen: Onwaarschijnlijke wijnverhalen

Toen mijn  lieve oma, Leida, in 1995 overleed heeft ze me een fles wijn achtergelaten. Een fles wijn uit 1929, het beste wijnjaar sinds 1900 en nog altijd één van de beste van de vorige eeuw samen met  '45, '61, 82 en '90. Ze wist dat ik toen al zeer geinteresseerd in wijn was.  Om zeker te zijn dat de fles ook bij terecht zou komen had ze voor de zekerheid achterop de fles een etiket geplakt met mijn naam en daarop de tekst "Deze fles is van onze trouwdag 20 augustus 1929. Niet meer te drinken".

Wat deze fles zo bijzonder maakt is het gedicht wat er bij zit. Een twee pagina's lang gedicht die de geschiedenis van de fles verteld. Dit gedicht is in 1954 geschreven door Dineke, de vrouw van de broer van mijn oma. Zij had dit gedicht gemaakt ter gelegenheid van de zilveren bruiloft van Leida en Geer in 1954 waar zij de flessen wijn ( er waren er twee ) ook heeft teruggegeven aan mijn oma.

huwelijk oma 1929 vinama
Leida en Geer op hun trouwdag, 20 augustus 1929.

Hoezo teruggegeven, ze had ze toch al gekregen? Ja maar niet voor lang. Mijn opa en oma zijn namelijk meteen nadat ze getrouwd zijn naar Indonesië gegaan want daar ging mijn opa werken. Daarom zijn de flessen wijn met de broer van mijn oma in bewaring meegegeven die getrouwd was met Dineke.

Toen de invasie van de Duitsers kwam was het slagveld daar waar het ouderlijk huis van Dineke stond en moesten ze noodgedwongen 9 maanden ergens anders in een kippenhok gaan wonen. De flessen gingen uiteraard mee en lagen gedurende de oorlog op een open wagen in de schuur van de boer.


 


Hier een klein stukje van het gedicht dat geschreven is alsof de flessen wijn zelf hun verhaal vertellen:

Wij stonden lange, lange jaren
Tot de invasie kwam,
En Jac. ons voor de veiligheid
Mee naar de familie Bosman nam.


(....... toen verhuisde de fles nogmaals en daarna......)

Daar lagen we 9 maanden lang
In de schuur van boer van Lagen
Netjes verpakt in een grote kist 
Op Bosmans platte wagen


Maar ook daaraan kwam een einde
Toen in '45 de 5e Mei
We een ieder hoorde roepen
Hoorde juichen wij zijn vrij

(...... en het laatste stuk van het gedicht......)

Wat wij jullie bidden mogen
Wij zijn oud en levensmoe
Help ons dezer dagen
Naar een andere wereld toe

In 1946 zijn mijn opa en oma teruggekomen uit Azië ( ondertussen was mijn moeder geboren ) om in '48 weer terug te gaan om er voor altijd te blijven althans dat was de bedoeling. Echter in 1950 zijn ze definitief terug gekomen omdat het te gevaarlijk werd voor Westerlingen  ( gelukkig maar anders had deze wijnblog waarschijnlijk nooit bestaan...).

Oorspronkelijk was er ook nog een tweede fles maar die is ooit eens opengetrokken. Misschien dat mijn oma daardoor wist dat deze niet meer te drinken is?
En wat voor wijn was het dan uit dat top jaar 1929? Een Lafite-Rothschild of een Margaux? Nee jammer genoeg niet, het is een fles versterkte wijn, een fles Dubonnet.

dubonnet 1929
De fles met gedicht.


Dubonnet-Vin-Tonique-Au-QuinouinaToen ik de schrijfster van het gedicht Dineke ( ondertussen 85 jaar ), deze week sprak was ze zelf verbaasd dat ze destijds zo'n mooi gedicht geschreven had. Ik zou wel zorgen dat ze een copie zou krijgen via de post zei ik. Ja maar je kunt het ook via e-mail sturen antwoordde ze en gaf me toen haar e-mail adres. Ze vervolgde, je kunt alles vinden met Google op het internet en ik geloof dat ik nog liever mijn TV mis dan mijn computer. Tja 85 jaar, maar wel met de tijd meegegaan, dat kunnen er niet veel zeggen.

Nu ligt de 79 jaar oude fles wijn bij mij thuis en opengaan zal hij niet meer.


Oma, dank je wel.



Dit verhaal maakt deel uit van de "Vlaamse Wijnblogdagen" waarin een reeks wijnblogs over hetzelfde onderwerp een artikel schrijven. Kijk hier voor de andere deelnemende blogs.