11 maart 2009

Goede vrienden zijn lastig te vinden, moeilijk te verlaten en onmogelijk te vergeten.

Het leuke aan een kelder vol met wijn is dat je weet dat je die flessen ooit op gaat drinken. Het leukste is natuurlijk om dit samen met vrienden te doen. Samen genieten geeft altijd meer plezier en zo ook afgelopen zaterdag toen er enkele vrienden bij me over de vloer kwamen voor een diner met daarnaast enkele flessen uit mijn kelder of was het misschien eerder vooral wijn dus kunnen waarderen maar zonder vinofielen te zijn. Het waren niet de wijnen die centraal stonden die avond maar de vriendschap. 

Chablis Grand Cru Les Clos 2004 chateau Mazeyres 2000 pomerol Alion 1996 ribera del duero

Na de Gosset Grande Reserve Champagne als aperitief zijn we van start gegaan met het voorgerecht wat een aparte maar zeer geslaagde combinatie was van een carpaccio van St-Jacobs schelpen met wat olie en citroensap, afgewerkt met geschaafde foie gras snippers. Hierbij een Chablis Grand Cru Les Clos 2004 van Domaine Camu (15,5pnt) die een mooie fruitigheid combineerde met mineraliteit, een zeer lichte houttoets had en een wat vettige textuur die goed met het gerecht samen ging.  

Voor het hoofdgerecht, gevulde kwartels met truffel, had ik twee rode wijnen uitgekozen waarvan een Château Mazeyres 2000 uit de Pomerol (het zijn namelijk 'klassieke drinkers' die vrienden) en een Alion 1996 uit de Ribera del Duero, Spanje (ik wil ze toch iets nieuws laten ontdekken). De Bordeaux was twee uur van te voren gekarafeerd en de Spanjaard vier uur.
Mijn proefnotitie van october 2007 voor Château Mazeyres 2000  kan zo weer uit de kast gehaald worden: Het prachtige jaar 2000 beloofd veel en meteen in de neus wordt dit al waar gemaakt. Aroma's van leer, mokka, intens koffie, champignons en wat hout. Eerder een geëvolueerde neus dan fruitig. In de mond tertiare indrukken met ook weer dat leer en hout. Vanille, tabak, zachte tannines en voldoende zuren om alles in evenwicht te brengen. Afdronk van 7 seconden, 16,5/20pt.

De Alion 1996 die gemaakt wordt door Vega Sicilia stond weer zijn mannetje die avond. De eerste  en tevens laatste keer dat ik hem dronk was in augustus 2008 en toen heb ik meteen besloten dat ik hier nog meer flessen van in huis moest halen. Een ongelooflijk goed glas wijn, een neus waar je niet genoeg van krijgt en in de mond vol en fluweelachtig, perfect in evenwicht en ook nog potentieël. Het hout is mooi in balans met het fruit.

Niepoort vintage 1982 chateau Suduiraut 1998 sauternes Pedro Jiminez 1963

Bij de kaas een Niepoort vintage 1982 die na 27 jaar het daglicht zag. Bij het decanteren van de fles kwam er al een geweldige aroma boost vrij. Medium doorzichtige rode kleur met een licht bruine schijn. Zeer aromatisch in de neus met kersen op alcohol en zoethout. Fijne geëvolueerde smaak met leder toetsen en ook weer die kersen en wat alcohol in de afdronk, 15,5pnt.

De framboisier werd begeleid door 1e Grand Cru château Suduirant 1998 uit de Sauternes. Gelukkig niet zo'n lompe Sauternes waarvan er helaas teveel gemaakt worden maar eentje met net voldoende zuren om een lekkere frisheid ten toon te spreiden. Ananas, abrikozen met citrus en peren, medium zoet, 15pnt.

En als laatste een dessert op zich en één van de weinige wijnen die van mij 20 op 20 krijgt, de Pedro Ximénez sherry van Montilla-Moriles  uit 1963. Caramel, koffie, geconfijte appelsienschil, noten en een eindeloze afdronk. De absolute top.
 
Een heerlijke manier om je zaterdagavond in te vullen en ik denk dat ik ze in het vervolg wat vaker voor een diner ga uitnodigen want dit namen ze namelijk mee als cadeau:
pichon-longville 2001 pauillac chateau labegorce-zede 1990 1995 2001 Margaux
....wordt dus vervolgd!

22 oktober 2007

Pedro Ximénez, het vloeibare goud uit Spanje

Voor degene die net als ik enige jaren geleden zijn neus ophaalde voor sherry zou ik je toch aanraden om eens eerst mijn bericht "Sherry: voor oma's of ook voor jou" te lezen en daarna eens ergens een goede sherry te proeven ( bij La Buena Vida of Alhambra ) of eens een fles van de bodega Emilio Lustau te kopen.

Twee jaar geleden had ik nog nooit een Pedro Ximénez geproefd en nu ligt ie standaard in mijn kelder. En wat mag dat dan zijn die Pedro? Pedro Ximénez  is de naam van een sherry die niet lijkt op datgene wat jij als sherry kent. Het is namelijk een zeer zoete sherry met een donkerbruine ondoorzichtige kleur.  Pedro Ximénez komt uiteraard uit Spanje en wel uit de Denominacion de Origen: Montilla-Moriles. Pedro Ximénez is ook de naam van de witte druif waarvan deze sherry gemaakt wordt. De druif komt oorspronkelijk uit Centraal Europa en werd door een Duitse soldaat van Karel de V naar Spanje gebracht. De naam van deze soldaat was Peter Siemens ( ja inderdaad....).  

pedro ximenez op matNa het plukken van de druiven in augustus gaan ze niet de pers in maar worden ze op matten in de zon gelegd om te drogen. In temperaturen die oplopen tot 55 graden transformeren de druiven langzaam tot rozijnen in een periode van 10-15 dagen. Het vocht in de druiven verdampt en er blijft dus een verschrompelde druif/rozijn over met weinig vocht en veel suiker. Daarna worden ze geperst wat trouwens weer moeilijk gaat omdat er niet meer zoveel vocht in de druif zit. Voor de eerste persing wordt een gewone horizontale pers gebruikt en daarna volgt een tweede persing waar de druiven tussen vele dunne cocosmatten ( nee niet degene die voor je deur ligt ) met een druk van 300 atmosfeer vertikaal gepersd.

Het resultaat is een nectar die maar moelijk gist door de grote hoeveelheid suiker. Als men 1% alcohol heeft bereikt wordt er aan die nectar dan ook gewoon alcohol toegevoegd tot +/- 17%. Dan rust de sherry gedurende 6 maanden om hem helder te krijgen en daarna gaat de sherry op Amerikaanse eikenhouten vaten om te rijpen en dat kan lang duren bij een Pedro Ximénez.
Er zijn 2,5 tot 3,5kg druiven nodig voor één liter Pedro Ximénez. Het suiker gehalte van het eindprodukt kan 400-450gr per liter zijn.

Eenmaal in de fles wordt de Pedro Ximénez alleen maar beter, zelfs als hij open is. Zet hem wel in het donker en op een frisse plaats. Serveer hem niet te koud en ook niet op kamertemperatuur dus rond de 15-16 °C.

toro albala kelder
Kelder Toro Albala

Vorige week zondag bij Buena Vida was het dus feest voor me want we zijn geëindigd met een aantal fantastische Pedro Ximénez wijnen van Toro Albala uit 2005, 1979, 1963 en 1910!

- 2005, 8.65 Euro, 37,5cl: druiven aroma's, honing, was te stroperig, te zwaar
- 1979, 15.67 Euro, 37,5cl: had 23jaar hout gehad en was bijna zwart van kleur en complex met veel noten en chocolade ( er is 20% amontillado sherry toegevoegd )
- 1963, 63,84 Euro: gebotteld in 2006. Ongelooflijk wat is dat lekker, caramel, koffie, geconfijte appelsienschil en ook weer noten.
- 1910: 390,83 Euro: een isobetadine kleur, amandelen, hout, zeer mooi zoet, iets chocolade, zoet en toch ook iets bitter tegelijkertijd en een zeeeeer lange afdronk. Ongelooflijk dat dit bijna 100jaar oud is, verukkelijk gewoon. Voor mij de topper van de dag. 

Combinatie met gerechten: bij blauwe schimmel kaas, chocolade desserts of gewoon over vanille ijs als een saus ( nietwaar Olivier? ) . De oudere vintage wijnen moet je drinken zonder eten erbij, dat is namelijk al een dessert opzichzelf.  

toro albalaVoor deel I van de degustatie van afgelopen zondag: Vega Sicilia Unico Gran Reserva 1996 bij La Buena Vida.