15 september 2009

Back to the 80's, 60's and 40's...

Een avondje met wat wijnliefhebbers is vooral vaak een lekkere happening. Zo was het ook deze keer weer en niet alleen in het glas maar ook op het bord één en al plezier. Begonnen met een mooi fruitige blanc de blancs Champagne Grand Cru van Bonnet Gilmert met daarbij een heerlijke huisgemaakte zalmmousse. Daarna kwam de eerste fles blind op tafel bij het voorgerecht. Een donkerbruine kleur, vette textuur, aromatisch in de neus met krenten, hazelnoten en ook wat ziltigheid. In de mond droog en gerookt. Mooi glas wijn en ons verdict was een sherry en het bleek een 'Emperatriz Eugenia' very rare Oloroso, gran reserva sherry van Emilio Lustau te zijn (Vinama:16,5pnt).

champagne bonnet gilmert sherry jerzez lustau emperatriz eugenia very rare oloroso pierre bise anjou loire haut de la garde redoma niepoort portugal douro

Voordat het hoofdgerecht geserveerd werd kwamen er nog twee witte wijnen blind op tafel. De eerste had vrij intense gele kleur, iets boter in de neus  een heel houtbos in het glas en ik zat al in de richting van de Bourgogne te denken maar het was veel zuidelijker. Deze Redoma reserva 2000 van Niepoort uit de Douro had na negen jaar nog een dosis hout om dikke planken van te zagen, een beetje teveel dus. Misschien juist wel een goede brug na de stevige Oloroso naar de volgende wijn. Hij had ook een mooie frisheid en je zou deze wijn geen negen jaar oud schatten maar veel jonger (Vinama: 13,5pnt).  

De tweede blinde die ik zelf had meegenomen was  Château Pierre-Bise 2006, Le Haut de la Garde 2007 uit Anjou. Vorig jaar heb ik dit domein bezocht en was zeer onder de indruk van deze 'gewone' chenin uit Anjou gemaakt door Claude Papin. Een iets donkere kleur naar het oranjeachtige toe met een zeer complexe intrigerende neus met onder andere kweepeer. In de mond een volle droge aanzet met ook hier weer een complexiteit die je eigenlijk niet verwacht van een wijn in deze prijsklasse. Ik hoorde iemand aan tafel zeggen 'Voor die prijs (€7,75)ga ik deze wijn meteen zelf invoeren' (Vinama: 16pnt).
    
La chapelle 1983 hermitage Paul Jaboulet
Foto: WvdV

Toen de eerste rode wijn blind. Toen hij net ingeschonken was en ik eraan rook dacht ik meteen 'oei als dit nog maar goed gaat zijn'. We hadden duidelijk een oudere wijn in het glas met veel evolutie in kleur en geur. De fles was nog maar net open dus we hebben de wijn even een tiental minuten de tijd gegeven. Die tijd had hij nodig en nog meer zelfs want de wijn kwam helemaal open en bleef ontzettend positief evolueren totdat de fles leeg was. Want leeg ging hij, een heerlijke elegante wijn met een mooie zachtheid, fijne tannine, nog wat heel licht cassis, wat leer en hout (ik heb geen proefnotities genomen die avond dus even een beknopte impressie van wat er nog in mijn hoofd zit). Dit was duidelijk een grote wijn maar de welke? Ik gokte op een syrah uit de Noordelijke Rhône, Côte Rotie of Hermitage. Het was La Chapelle 1983 Hermitage van Paul Jaboulet (Vinama: 18pnt). Een heerlijkheid waarvoor dank PvdV alsook voor het heerlijke gerecht met truffels.
La Chapelle 1983 was kwaliatief een stuk beter dan de 1999 die ik eerder dit jaar mocht proeven (zie verslag 30/08/09).

chateau pape-clement 1986 grand cr pessac-leognan BordeauxFoto: WvdV

De tweede fles wijn werd niet blind geserveerd. Met een elastiekje om het etiket op zijn plaats te houden stond er een fles Château Pape-Clement 1986 Grand Cru Classé uit Pessac Léognan voor mijn neus. Net zoals La Chapelle had ook deze wijn wat tijd in het glas nodig en bleef daarna permanent positief evolueren.  Deze Pape-Clement had nog een mooie stevige volle structuur en ik zou hem eerder in de eerste helft jaren '90 plaatsen dan midden jaren '80. Zeer, zeer mooi geëvolueerd (Vinama: 18pnt).

1945 sauternes chateau pape-clement 1986 grand cr pessac-leognan bordeaux sauternes 1945b la chapelle 1983 hermitage paul jabouletFoto: WvdV

Toen de mystery fles zonder etiket. Enige weken geleden hadden PvdV en ikzelf via mijn wijnblog afgesproken dat hij een Sauternes uit 1945 zou opentrekken van wie het kasteel niet gekend was en ik een Madeira uit 1945 zou meenemen dus zo gezegd, zo gedaan. 1945 een mythisch jaar, het einde van de tweede wereldoorlog en het begin van de wederopbouw, een jaar van van hoop. 

Het was een Sauternes de mystery fles dat wisten we dus zeker. Ook het jaartal was bekend want alhoewel het etiket met de naam van het château er niet meer opzat had hij nog wel een klein schouderetiket met het jaartal 1945. Maar dat was ook alles, ook PvdV wist niet welke wijn dit was.
Na mijn super ervaring eerder dit jaar met een fles Rieussec 1947 (zie verslag van 8/08/09) zag ik nu een 1945 ook wel zitten. De kleur zag er nog in orde uit maar in de neus was er enkel een stevige velpongeur en in de mond stelde hij niets meer voor. Passé, jammer maar dat risico is er nu eenmaal bij dit soort oude rakkers.
Op de kurk stond ook geen naam van het kasteel. Er werd gespeculeerd dat het van Château Clos d'Azu(?) was maar ik heb er nooit van gehoord en kan nergens iets vinden over dit kasteel.

Toen maar snel naar iets anders uit 1945 ingeschonken namelijk de Barbeito Malvazia Madeira en daarna de Barbeito Verdelho 1965 Madeira die allebei als jonge engeltjes op je tong plaste. Ja, geschiedenisles kan leuk maar vooral ook lekker zijn.  

madeira 1945 1965 barbeito malvazia verdelho b

25 augustus 2008

Er is een tijd om te oogsten.....

Momenteel is men in diverse wijngebieden in Frankrijk bezig met het oogsten van de druiven die de wijn van het jaar 2008 zullen voortbrengen.

In augustus begint de Languedoc-Rousillon met oogsten waar dit jaar in Rivesaltes de allereerste druiven werden geplukt voor de vin de table . Ook in Corsica en de Provence gaat men in augustus aan de slag. Begin september volgen de Beaujolais en de Zuidelijke Rhône. Midden september de Noordelijke Rhône, Bordeaux, Bourgogne, Savoie, Jura, het Zuid-Westen en de Loire. Eind september sluiten de Elzas en Champagne de rij.

Er is een tijd om te oogsten maar er is gelukkig ook een tijd om te drinken...... zoals onlangs toen de nieuwbakken sommelier-conseils bij mij thuis kwamen. Dit was het resultaat:

alion 96 mercues cahors 1994 champagne fallet-prevostat

We zijn begonnen met een heerlijke extra brut Grand Cru Blancs des Blancs Champagne van Fallet-Prévostat die 8 jaar "sur lattes" heeft gelegen ( of was het nog meer Marc?). Heerlijk gewoon waarna ik de eerste rode blind geserveerd heb. Het was de Château de Mercues uit Cahors 1994. Na een rondje raden bleek dat men deze wijn eerder begin jaren 2000/2001 schatte en ik kan alleen maar beamen dat hij nog een zeer jeugdige indruk gaf. Kruidig, zwarte olijven en zoethout in de neus met ook die kruidigheid in de mond met iets zoetig fruit en perfect in evenwicht. Niemand zat in de Cahors en bij de onthulling van zijn leeftijd vielen de monden open.

Daarna de tweede wijn blind. Alion 1996, Ribera del Duero van Bodegas Vegas Sicilia die ik 3 uur van te voren had gekaraffeerd. Deze keer zaten er wel een paar mensen boven op de juiste druivensoort, tempranillo, en Marc had zelfs het jaartal goed. Een ongelooflijk goed glas wijn, een neus waar je niet genoeg van krijgt en in de mond vol en fluweelachtig, perfect in evenwicht en ook nog een potentieël. Kopen dus als je hem tegenkomt.


tokaji aszu 1977 madeira barbeito verdelho 1965 emperatriz eugenia oloroso lusteau sherry

Toen naar een cadeau van B., de Tokaij Aszu uit 1977. Deze wijn leek meer op een Pedro Ximenez dan een Tokaij en had beter iets eerder gedronken kunnen worden.  De Gran Reserva Sherry 'Very Rare Oloroso' Emperatriz Eugenia van Lusteau kon blijkbaar iedereen bekoren want de fles ging helemaal leeg. Zeer elegant en rijk van smaak met pruimen, noten en een zeer lange afdronk. Nog maar eens een bewijs hoe toonaangevend Lusteau in de Sherry wereld is. 
Daarna de Madeira uit 1965 die ik de vorige keer al besproken heb (zie hier).

chateau de beaulon cognac 1976 madeira malvazia 1945 barbeito

Na de 1965 was het tijd voor het toch wel historische jaar 1945, Barbeito Madeiro Malvazia. Een mooie medium zoete aanzet met karamel en gedroogd fruit. In de mond vooral pruimen, gerookt en gegrild. Typisch voor zo'n Madeira is dat je na enige seconden in de mond een smaakexplosie krijgt. Eindeloos lang in de afdronk, minuten later proef je hem nog. 63 jaar oud en zo fantastisch lekker.

Tot slot een millésimé Cognac van Château de Beaulon 1976. Een Cognac uit een specifiek jaar dat is eerder een uitzondering dan regel want Cognac is veelal een assemblage van diverse wijngaarden en zelfs van verschillende jaren. Deze Cognac komt van één enkele wijngaard uit het jaar 1976 en is gemaakt van de Folle Blanche, Colombard en de Montils druif en  heeft 20 jaar op hout gelegen alvorens in 1996 in de fles te zijn gaan.
Hoe beter de Cognac hoe zachter en fijner hij van smaak is en dat merk je duidelijk bij dit glas. Zeer zacht, elegant en complex in de mond met wat kaneel, nootmuskaat, toffee, geconfijt fruit en zelfs meloen en vanille in de afdronk. Ook wat fluwelen hout toetsen. Absolute top Cognac. Normaal doe ik vrij lang met een fles Cognac maar van deze fles zal het moeilijk worden om er vanaf te blijven. 

Oftewel een top avond met top vrienden en dito wijnen. Het was ook tevens de laatste avond dat we nog eens lekker buiten hebben kunnen zitten tot 01:00uur 's nachts want met het huidige weer is dat helaas niet meer mogelijk.

20 augustus 2008

In het land der blinden......

Twee flessen wit helemaal blind en acht rode half blind, we weten van de rode welke druif en welk land er op tafel staat maar dat is ook alles. Zet ze maar op de juiste plaats. Na deze 10 wijnen wordt er vaak nog iets speciaals uit de kelder getoverd.
Dat is de formule die we iedere maand met een groepje vrienden weer met veel plezier herhalen.

Normaliter nemen we als budget +/- 6 tot 12 Euro per fles. Aangezien het deze avond een speciale avond was had ik de formule van de avond en het budget uitzonderlijk een beetje aangepast.  Er waren drie flights:
1. Twee witte wijnen
2. Vijf rode wijnen: Een Tinto Fino uit Spanje, Touriga Nacional uit Portugal, Barbera uit Italië, Syrah uit de Noordelijke Rhône en een Syrah uit de zuidelijke Rhône.
3. Drie Bordeaux Grand Cru's uit Margaux, St-Emilion en St-Julien.

De wijnen werden per flight in willekeurige volgorde geserveerd. Iedereen zou ook score geven aan de geproefde wijnen om zo de sterren van de avond te kunnen bepalen.
De witte wijn sla ik even over want daar schrijf ik nog een apart artikel over dus op naar de rode.  

cornas arenes sauvages 2003 valdouero ribera del duero 2



Arènes Sauvages 2003, Cornas, Cave de Tain: Rood paarse kleur. Een tamelijk aromatische neus met nog al wat mineralen en ijzer (na een dag openstaan was dit weg en had de neus een veel grotere finesse en complexiteit), rood fruit zoals cassis. Gebrande toetsen en tabak. Ook een heel licht, aangenaame zoetige toets. In de mond een scherpe aciditeit die het zwarte fruit ondersteund, ook hier weer de cassis. Mooie tannines die beginnen te ronden en het geheel geeft een stevige en iets versmolten indruk. Nog een jaartje laten liggen. Vinama 15pnt eerste dag, 16pnt tweede dag. WineSpectator 90pnt. 22.50 Euro op domein.     

Valduero Reserva 1999, Ribera del Duero: 30 maanden op hout en 18 maanden op de fles. Een brede waterrand en wat evolutie in de kleur. Tertiare aroma's, aards, cederhout, pruimen en vanille. Mooie complexe neus. Hele fijne aanzet in de mond van zacht rood fruit zoals rode bessen en daarnaast pruimen. Geëvolueerde toetsen zoals en komt wel vrij droog over. Tanninerijk. Nu drinken. Vinama 15.5pnt. Parker 94. 13.00 Euro op vliegveld Madrid (normaal 24.00 Euro).

barbera d alba persia fondreche massolino


Follies 2005, Avelada, Bairrada, Portugal: 100% Touriga Nacional. Ondoorzichtige paarse kleur. Tabak, leer,thym en geconcentreerd zwart fruit. Fijne specerijen zoals peper en vooral kruidnagel dringen je neus binnen. Een volle aanzet van zwarte zoete bessen, cassis en meteen daarna de rijpe en al iets versmolten tannines. Wat groene paprika in de afdronk en ook een licht bitterje. Vinama 15pnt, 15.50 Euro.

Persia 2005, Domaine de Fondrèche, Côtes du Ventoux: 90% syrah. Paarse ondoorzichtige kleur met een dikke densiteit. Zwoele, verleidelijke en intense neus met krachtig zwart fruit zoals bramen en zwarte bessen. In de mond komt dit zwarte fruit terug met het lijkt wel een licht zoete toets. Heel mooi in evenwicht en zeer goed gemaakt. Een mond vol fruit met zachte tannines en een lange afdronk. Enkele uren van te voren karaferen. Vinama 16.5pnt. 16.00 Euro. Zie hier voor meer info over de witte wijn van Fondrèche in een eerder artikel op deze blog.

Barbera d'Alba, Gisep 2004, Massolino: Wat een fantastische neus met elegant en fris fruit en toch geconcentreerd ook. Frambozen, kersen en cederhout. In de mond één en al finesse en een evenwicht waar je stil van wordt. Zuren nog goed aanwezig maar zo perfect verweven met de ronde tannines. Alles klopt in deze wijn, puur genot in het glas. Achterover zitten en maar genieten. Is deze wijn nog ergens te koop want ik heb er te weinig van gekocht? Vinama 17pnt, 21.00 Euro.

De totaal score van de hele groep wees uit dat de Barbera en de Persia overduidelijk de winnaars waren, gevolgd op de derde plaats door de Cornas, de Valduero en als laatste de Follies.

Toen tijd om te kijken of de Grand Cru's ook zo'n indruk konden maken als de Barbera en de Persia.

chateau lagrange 2001 grand cru bordeaux b


Château Lagrange 2002, 3e Grand Cru Classé, Saint-Julien:
In de neus veel tabak en gerookte toetsen met leer en pruimen. Intens zwart fruit in de mond en heel mooi in balans. Rijpe tannines en zeer complex en een lange afdronk. Nog wel iets jong dus nog even wat jaartjes laten liggen. Vinama 17.5pnt, WineSpectator 92pnt, Parker 89pnt. In primeur gekocht voor 17.00 Euro, huidige prijs 30.00 a 40.00 Euro.


chateau dauzac 1995 margaux d assault 1998 st emilion b

Château Dauzac, 5e Grand Cru, Margaux: Gezien zijn leeftijd verbazen de geëvolueerde toetsen in de neus me niet, veel leer, bos en hout. Medium aanzet van licht maar toch rijp rood fruit. Nog stevige tannines en dito zuren maar alles laat een nogal droge indruk achter. Ik geloof niet dat dit nog verder naar de positieve kant gaat evolueren dus nu drinken. Na een tijdje in een glas was er eerder een negatieve evolutie. Vinama 14pnt, WineSpectator 92pnt.

Château Dassault 1998, Grand Cru Classé Saint-Emilion: Iets ingetogen neus die later mooi open gaat naar overrijpe frambozen en kersen met wat zoetigs. In de mond komt het mooie rode fruit zoals bramen je tegemoet met versmolten tannines en ondersteunende zuren. Deze Dassault heeft ons positief verrast. Vinama 16pnt, WineSpectator 91pnt.

De hoogste score van de hele groep ging naar de Lagrange met op de tweede plaats de Dassault en als laatste de Dauzac.

madeira barbeito verdelho 1965 en gelnglassaugh 1995

Als afsluiter van de avond een Madeira van Barbeito 1965 van de Verdelho druif. Een licht bruine kleur, vette textuur en zeer intense complexe neus met o.a. karamel, , geconfijt abrikozen, sinasappelschil, hout, noten en wat alcohol. In de mond een krachtige explosie van smaken zoals gegrilde amandelen toast die maar blijft duren. De typische stevige zuurgraad van de Madeira brengt een mooi evenwicht naast het zoete. Een afdronk die eindeloos is. Hier zeg ik U tegen. 1965 mag dan een desastreus wijnjaar zijn geweest, op Madeira hebben ze er duidelijk geen last van gehad. Vinama 18.5pnt.

Een tip voor wie ooit eens een fles Madeira even wat koelt in de koelkast: Veeg de condens op de fles er daarna niet af want de witte tekst op de fles is van een soort verf die je dus zo wegveegd zoals op de foto ook te zien is.

Frédéric had een prachtige Single Malt  Whisky Glenglassaugh uit 1965 meegenomen die de fantastisch mooie en vooral gezellige avond definitief afsloot. Over een maand weer een afspraak!

13 februari 2008

Latour 1991, Le Gay 2000, Clos de Vougeot 2000, Mercues 1994

Wat een prachtig weekend was het en dan heb ik het niet alleen over het zonnige weer maar vooral over de wijnen die ik gedronken heb.

Het begon al op vrijdag, samen met een paar vrienden drie totaal verschillende wijnen opengetrokken. Drie verschillende jaartallen en drie verschillende stijlen.

We zijn begonnen met een Cahors:
chateau mercues cuvee prestige 6666 1996 cahors
Château Mercues 1994 cuvée prestige 6666, Cahors:
Helemaal geen evolutie in de kleur voor deze bijna 14jarige, in de neus heerlijk drop, tabak, gerookt en kersen op alcohol, dit beloofd. In de mond stevig fruit en ronde tannines. Zuren zijn nog goed aanwezig en ik had hem zelfs nog even kunnen laten liggen. Je zou niet zeggen dat dit een 94er is.
Na een uur rook deze wijn naar een hele zak drop, nooit zo sterk zoethout in een wijn geroken. 15pnt.

Toen overgestapt naar de Bordeaux:

Château Le Gay 2000, Pomerol:
Paarse kleur met een uitbundige en aantrekkelijk neus van koffie, getoast, prachtig. In de mond een zeer ronde aanzet met ook weer tabak, hout, gebrande toetsen. Al iets versmolten tannines, perfect in evenwicht en wat een potentieël zit hier nog in. Nu al heerlijk maar nog jong en gaat nog beter worden dus over een jaar of 2-3 nog eens proberen. 17pnt

Van Pomerol naar de Pauillac en eentje om U tegen te zeggen:
chateau Latour 1991 pauillac Le Gay 2000 pomerol

Château Latour 1991, Pauillac:
Lichte evolutie in de kleur, aan de rand wat roodbruin. Tertiare geuren, natte pels, putteke, bladeren, leer en potlood. In de mond geëvolueerd met pruimen, gerookt en wat een finesse, ongelooflijk. Zeer mooi maar ik zou hem niet langer laten liggen. Nu drinken, 17pnt

Bij de Latour hebben we een lamsboutje gegeten wat gedurende 2 uur voor de openhaard had gestaan. Jawel, niet erop maar een 30cm voor het vuur. Resultaat was dat het dus zeer langzaam gegaard was en ongelooflijk sappig was gebleven, heerlijk. Super chefkok.

De avond beëindigd met een Madeira, Verdelho 10 years van Barbeito's. Gewoon mmhhhh. 

Vervolgens op zaterdag zouden we parelhoen gaan eten en alhoewel een mooie chardonnay daar perfect bij past had ik zin in iets roods en heb daar toen een schitterende pinot noir bij geserveerd, Clos de Vougeot 2000 Grand Cru van Drouhin-Laroze. Ik had van te voren gevraagd aan de kokkin wat voor saus erbij zou zijn en dat was een soort peterselie saus werd mij verteld. Toen ik het bord voor mijn neus had bleek dat er naast peterselie ook nog knoflook en echalotjes inzaten!
Tja, ik hoef je niet te zeggen dat daar geen pinot noir tegenop kan dus ik heb de Clos de Vougeot (op het eerste glas na dat al ingeschonken was) gewoon opzij gezet voor later die avond en hij was prachtig.

clos de vougeot 2000 drouhin-laroze bourgogne

Een typische lichte doorzichtige pinot noir kleur. In de neus de natte bladeren, herfst, frambozen en licht kersen. Fluweelzachte aanzet met fris rood fruit. De zuren dragen de wijn maar zijn eigenlijk onopvallend, tannines helemaal versmolten, wat drinkt dit heerlijk weg. Frambozen, alles in evenwicht, raakte die fles maar nooit leeg. 17pnt. 

En dan zal ik maar niet zeggen wat zondag nog in petto had. Wordt vervolgd....

Het leven is te kort en gaat te snel voorbij dus laten we ervan genieten ieder moment dat we kunnen.