27 januari 2008

Pino...ooohh in het donker

pinot noir blindHet was weer een gezellige boel die vrijdag. 8 flessen Pinot Noir en aanverwante uit alle hoeken van de wereld en nog een 100% Carignan en een St. Laurent. Aangezien de twee laatste duidelijk verschillen van kleur van de Pinot Noir zou het niet zo moeilijk moeten zijn om die er tussenuit te halen.
We wisten van te voren uit welke landen de Pinot Noir kwam en aan ons om te raden welke fles waar vandaan kwam en uiteraard ook de niet PN wijnen er uit halen.
We proeven met drie teams van drie personen en ieder team moet na maximum 60 minuten zijn "verdict" geven. Dat betekend dus naast je individuele oordeel ook nog in teamverband tot een eindresultaat komen binnen een uur.

De Pinot Noir en aanverwante kwamen uit; Bourgogne, Languedoc, Tasmanië, Argentinië, Chili, Duitsland en daarnaast stond ook nog een Trouseau uit de Jura, een Carignan uit de Roussillon en een St.Laurent uit Oostenrijk.

Bij het uitschenken in willekeurige volgorde kwamen toevallig de twee donkerst gekleurde wijnen en tevens ook krachtigste wijnen ( Carignan en St.Laurent ) in glas 1 en 2 ( Hoe krijg je het voor elkaar Stefan ;-) ). De Carignan 2003 die ik vorige zomer op het domein Ferrer-Ribiere had gekocht was helaas niet goed meer en de St.Laurent van Schwarz uit Oostenrijk haalde ik er snel tussen uit. De Trousseau van Luc Boiley, ook uit 2003, en ook op het domein gekocht was helemaal naar de knoppen, bloemkool, uien, karton, een ramp dus. Aangezien het een blinde proeverij is en ik zelf mee proef worden de flessen niet vooraf geproefd om te kijken of ze goed zijn dus het risico dat er een foute fles tussen zit bestaat altijd maar twee op de tien dat is brute pech. 

Copy of pinot noir blind 10

De organische Pinot Noir uit de Languedoc van Domaine de l'Ocre Rouge kwam zeer medicinaal over in de neus en als je niet wist dat je wijn in je glas had zou je denken dat je een geuze aan het drinken was.

De drie teams hadden er allemaal 5 of 6 goed van de 10. Waar ben ik in de mist gegaan met mijn teamgenoten Frédéric en Nick? We hadden Chili met Duitsland verwisseld alsook Argentinië met de Languedoc. Deze laatste omwisseling was weer zo'n typisch geval van het eerst juist hebben maar dan op het einde met de tijdsdruk toch nog dingen veranderen en dan de de foute conclusie trekken.  De Chileense van Castillero del Diabolo uit de Delhaize verwarren met de Spätburgunder 2005 van Weingut Knab is wel wat anders. Ik had de Chileen al eerder gedronken en vind het een commercieel maar correct gemaakte wijn. Blind kwam hij echter veel beter uit de bus dan dat ik me kon herinneren.

Daarna had ik om van te genieten bij de kaas en charcuterie een witte Santenay Château de la Maltroye 1e Cru La Comme blind op tafel gezet. Roger en Nick hadden het goed dat het een geëvolueerde Bourgoge was. Boter en koekjes met een licht aangename ( niet voor Dirk ) oxidatieve toets. In de mond kwam dit ook weer terug met wat citrus, appels en wat getoast. De zuren gaven de wijn nog een zeer frisse indruk en een volle structuur. 
corbieres santenay saint emilion

Daarna had ik eigenlijk een Clos de L'Oratoire 1997, Grand Cru Classé Saint-Emilion voorzien maar toen ik de fles eerder die middag geopend had vond ik niet die fantastische wijn die ik vier maanden geleden in het glas had. Nogal wat reductie en verder ingetogen. Deze kon ik niet serveren aan mijn wijnvrienden dacht ik en moest ik dus overschakelen op plan B. Ik koos voor een andere wijn uit één van mijn favoriete streken waarvan ik zeker wist dat iedereen ervan onder de indruk ging zijn. Uiteraard ook weer blind geproefd en men dacht dat het o.a. om een goeie Italiaan ging en zelfs een Saint-Emilion Grand Cru van de vorige eeuw. Dat het Château Haut-Gléon, Cuvée Marie-Pierre Feyt 2000 uit de Corbiéres was kon natuurlijk niemand raden. Wat een ongelooflijk goede wijn zeg en zo mooi ontwikkeld. Top!

Toen ik daarna mijn verhaal van plan B had uitgelegd wou iedereen toch de Clos de L'Oratoire 1997, Grand Cru Classé Saint-Emilion proeven en het had hem duidelijk goed gedaan om enkele uren open te staan want hij stond weer zijn mannetje maar toch ook wel ietsje versleten zoals Lena dat mooi zei. Voor de proefnotitie zie hier .

Als afsluiter heb ik een sherry Pedro Ximénez uit 1963 boven gehaald van Montilla-Moriles en dat dat hemels is hoef ik jullie niet te vertellen. De fles heeft trouwens een grappig etiket namelijk een dubbel etiket wat je kan openklappen en wat weer dicht gaat en blijft plakken door middel van een magneetstreepje aan de rand.
Voor meer uitleg over Pedro Ximénez en een proefnotitie zie hier een eerder artikel van me. 

Ik had de indruk dat men er stil van werd inclusief mezelf. Bijna 45 jaar oud en zo jong, zo mooi en zo onderschat. Na deze avond zal ik weer een nieuwe fles moeten kopen........zo lekker was hij.     

pedro ximenez 

29 oktober 2007

Wijn en de terreur van de vooroordelen

Dirk, je stukje was te mooi om enkel als commentaar op een eerder gepubliceerd stuk over een Chileense wijn te laten voorbij gaan. Hier nog eens helemaal:

Wijn en de terreur van de vooroordelen ( door gastschrijver Dirk )

Vrijdag jongsleden organiseerde onze Vlaamse Wijngilde « Brussel » een proefavond met als thema Chileense wijnen. Nu zijn Chileense wijnen toch al een tijdje ingeburgerd en heeft menigeen bewust of onbewust al eens een glas Carmenère gedronken of een volle, rijpe Cabernet Sauvignon of Merlot.

Dit neemt niet weg dat mensen tijdens een degustatie steeds zoeken naar een ijkpunt, voor de meeste onder ons is dit een klassieke “Europese” wijn, vaak uit ons buurland Frankrijk. Men moet dan ook deze “nieuwe wereldwijnen” met een open vizier tegemoet treden, zonder vooroordelen. De gustibus non est disputandum maar wat is er boeiender dan een vranke, open discussie?

map_Chile wineWijn regio's Chili

Hebben deze Chileense wijnen nood aan een positieve discriminatie? Moeten wij ze meer krediet geven dan de Europese wijnen op gevaar af dat wij als politiek incorrect betiteld zouden worden indien we het niet doen. Daarbij vergeten we even voor het gemak dat er vaak een ware multinational schuilt achter dit verhaal.

Een open discussie voeren over wijn, zonder vooroordelen, vergt al enige moed, laat staan in het bijzijn van de wijnmaker himself. Vrijdag was het weer zover, alle wijnen waren afkomstig van één domein, genaamd Ventisquero. De “Horatio” van dienst bleek al 3 weken in dienst te zijn.. en gaf dan ook een deskundige uitleg waarbij wij vooral moesten letten op de “elegance” van de wijnen.

Wat hebben wij geleerd over Chileense wijnen? Absoluut niets nieuws. Wij weten immers al lang dat er een aantal domeinen mits de hulp van buitenlandse oenologen en een aantal buitenlandse tophuizen zich kunnen meten met de allerbeste oude-en nieuwe wereldwijnen. (we hebben ze spijtig genoeg niet gedronken).

Wij hebben vooral geleerd dat de grotere Chileense multinational zich blijft toespitsen op gemakkelijke, vlot wegdrinkende wijnen, om het woord commercieel niet in de mond te nemen.

Het laatste wat deze Chileense wijnen nodig hebben is betutteling van het publiek. Smaakt de Chardonnay ronduit zwak? Wij zijn het niet meer gewoon om zuivere Chardonnay te drinken. “Bullocks”, zoals onze Engelse medebroeder pleegt te zeggen, de doorsnee wijnboer heeft hoegenaamd niet de middelen om nieuwe eiken vaten aan te schaffen waardoor een doorsnee “oude” Chardonnay doorgaans hoegenaamd geen nieuwe eik gezien heeft maar gewoon “zuiver” is.

Colchagua Valley chili
Colchagua Valley met het Andes gebergte. Bron foto:Montes

We mogen uiteraard niet opperen dat er een potje yoghurt in het vat met Sauvignon Blanc is gevallen, zou men, alle moderne hulpmiddelen ten spijt, de malolactische gisting toch niet 100% onder controle hebben gehad voor deze “Reserva”. Het tintelende, fris knisperige was in ieder geval ver te zoeken.

Ook de rode wijnen worden gekenmerkt door hun vlot commercieel aspect. Het valt wel op dat het saturatiepunt vlug bereikt wordt. 14.5% gaat al vlug vervelen indien ze niet gesteund worden door mooie zuren, maar het is rijp en toegankelijk en dus lusten wij het.

Wij hebben immers toch geen kelders meer…. Bovendien wensen de mensen geen fortuin te spenderen aan een fles wijn. Bijgevolg, 3-werf hoera voor de Chilenen!
Laat ons toch even ernstig blijven. Met een gamma dat zich ergens situeert tussen 7 en 16 Euro (en dan hebben ze nog een duurdere top cuvée) kan men toch moeilijk argumenteren dat ze zich tot de sukkelaar richten die ook eens een fles wil kopen.
cabernet-sauvignon reserva ventisquerosyrah grey

In deze prijsklasse is de ¾ van de “oude wereld” een rechtstreekse concurrent.

Is er iets verkeerd met deze wijnen? Hoegenaamd niet, maar ze overstijgen het niveau niet van een nieuwe “oude-wereldwijn” binnen dezelfde prijsklasse, integendeel zelfs.

Laat ons dus zonder vooroordelen, deze wijnen vergelijken met een Italiaan, een rijpe Griek,of een gloedvolle Zuid-Afrikaan, en waarom niet een Zuidelijke Fransman, etc. Ze hebben ons vineus medelijden echt niet nodig.

Dirk.
Gastschrijver voor Vinama


Ventisquero website