13 maart 2011

Vin de paille, Jura

Vin de paille oftewel strowijn is wijn die gemaakt wordt door druiven als ze eenmaal geoogst zijn te laten drogen voor een bepaalde tijd alvorens men met het gistingsproces begint. Dit drogen gebeurde vroeger op matten van stro wat vandaag nog wel voorkomt maar ook worden ze tegenwoordig op  bijvoorbeeld houten schappen, rekken of in houten kistjes gedroogd. In de Jura drogen de druiven minimaal zes weken en gedurende deze periode verschrompelen ze waardoor er een concentratie van suiker in de druif optreed. Er is dus geen sprake van nobele rotting zoals dat bij Sauternes het geval is. Tussen Kerst en eind februari worden de druiven geperst en van 100Kg druiven krijgt men ongeveer 15-18L druivensap (20L is officieel het maximum rendement) . Na de gisting blijft er een 15-18L wijn over. Een zeer laag rendement dus waardoor de prijs hoger is en daarom wordt de wijn altijd in halve flessen verkocht.  Vin de paille uit de Jura moet minimum drie jaar op vat rijping hebben gehad en mag onder de appellatie Côtes du Jura, Abois of l’Etoile op de markt gebracht worden.

Vroeger maakte men veel meer vin de paille dan vandaag de dag. Daar waar je het nog tegenkomt zijn o.a. Hermitage in de Noordelijke Rhône, Elzas, Jurançon en Jura in Frankrijk, Australië, Italie (passito), Oostenrijk, Duitsland, Griekenland, Spanje, Zuid-Afrika en USA. Waar wordt het niet gemaakt kan men zich beginnen af te vragen?

Deze vin de paille uit 1999 van Sylvie en Luc Boilley uit St-Germain Les Arlay is gemaakt van 100% savagnin. Een diepe goudgele kleur met een bruine schijn. Een intense neus met krenten, rozijnen, noten en een tarte tatin die net uit de oven komt.  Volle zoete aanzet in de mond met abrikozen, rozijnen, amandelen en kaneel . Een complexe wijn. Een hoge aciditeit die het zoete mooi balanceerd en voor een frisse citrus toets zorgt. In de lange afdronk marsepein en noten. Nu op dronk maar kan nog jaren liggen. Vinama 16pnt.  18,50€ op domein.   vin de paille jura boilley pouilly fume margeret river vin de savoie saint emilion grand cru barolo.jpg

Ook nog in het glas gehad deze week de Mademoiselle M van Alexandre Bain 2007. Een van mijn favoriete Pouilly Fumé’s maar deze natuurlijke wijn uit 2007 is momenteel aan zijn retour begonnen dus nu opdrinken die flessen. Een super mondeuse (druivenras) uit de Savoie , de Arbin van Les Fils de Charles Trosset. Wat een heerlijk rijp fruit, een mondeuse uit duizend en een referentie voor wie eens een mooie mondeuse wil proeven (9,00€ bij Delattre in Jette, Brussel).  Château Franc-Mayne 2001, Grand Cru Saint-Emilion. Een klassieke Bordeaux die het beste nu gedronken kan worden want verbeteren zit er niet meer in. Een heerlijke Barolo Nei Cannubi uit 1998 van Luigi Einaudi waarvan het helaas mijn laatste fles was.

Dan nog een oude rakker uit Australië en wel uit Margeret River. De chardonnay 2001 van Pierro (Ad Bibendum). Deze tien jaar oude wijn had een intens ciroen gele kleur en een boeiende boterige neus met citrus en pompelmoes. In de mond boterkoekjes en mooie mondvulling maar het karakter van de wijn komt van de hoge aciditeit die de wijn ondersteund. Een intense smaak van ananas, een fijne bittertoets en wat hout tannine. Nu drinken maar kan hij zelfs nog wel iets langer mee.

09:11 Gepost door Vinama in Jura | Commentaren (2) | Tags: barolo, australie, saint-emilion, savoie, pouilly-fumé |  Facebook | |  Print

09 oktober 2010

Een Leovilleke of vier meneer?

Wat is er gezelliger dan met vier vrienden om 14:00 de keuken in te duiken om een diner klaar te maken waarna je 's avonds met nog eens acht gearriveerde vrienden rond tafel gaat zitten en tot in de nacht gaat genieten van het heerlijke eten, het gezelschap en natuurlijk de wijnen die de revue passeren.

De wijn bij het hoofdgerecht werd blind geserveerd en als spontaan thema is er omdat iemand opperde om een 'Leovilleke' mee te nemen toen maar voor Leoville gekozen. Of het een Léoville-Poyferré,  een Léoville Barton, een Léoville-Las-Cases of misschien een  Petit Leon de Léoville zou worden dat bleef in het ongewisse tot de avond zelf.

De amuses:
Gerookte paling en bloemkool
Gevulde inktvis met pesto
Mi-cuit van tonijn met sojaflan, komkommerbavarois en krokantje van venkel, lepelhapje met tomatenchutney

Lagache-Lecourt Champagne Brut
Riesling Schlossberg Grand Cru 2003 van Weinbach
Wijnkasteel Genoels-Elderen Blauw 2006, Haspengouw
Egly Ouriet Rosé Grand Cru Champagne
 

champagne lagache-lecour domaine weinbach clos des capucins genoels-elderen blauw egly-ouriet rose grand cru.jpg

De Grand Cru riesling Schlossberg Clos de Capucins  2003 van Weinbach had een mooie zuurgraad voor een 2003 en was zeer complex. De Egly rosé Champagne Grand Cru is één van mijn favorieten. Met de "saignée' methode gemaakt en dat geeft deze Champagne een ongelooflijke structuur en diepgang voor een rosé.

Open ravioli met courgettecrème, zeevruchten en king krab
Château Malartic-Lagravière blanc 2002, Grand Cru Pessac-Leognan
Pavillon blanc 2001 - Château Margaux, Margaux

 pavillon blanc 2001 chateau margaux malartic lagraviere pessac leognan grand cru.jpg

Château Malartic-Lagravière 2002 had rijp exotisch fruit in de neus en nog vrij veel hout ook in de mond. Stevige volle en ronde wijn met ananas toetsen en een medium aciditeit. De Pavillon 2001 van Château Margaux daarentegen had een licht rokerige en verder vrij lichte neus en was een en al finesse en elegantie in de mond en mooi uitgebalanceerd.

Griet in een kruidige bouillon met zomergroenten
Les Clos 2004 van Christophe Camu, Chablis Grand Cru
Chardonnay 2000, Margeret River van Moss Wood

chablis grand cru les clos christophe camu moss wood chardonnay australia margeret river.jpg

De Chablis Grand Cu Le Clos 2004 van Camu ging de frisse en verfijnde citrus richting op in de neus met boter in de mond, een lekkere rondeur met een lichte houttoets  en zuren die aan snoepjes deden denken.
Daarnaast was de Chardonnay van Moss Wood een krachtpatser met exotisch rijp fruit in de neus, clementines en een botrytis hint. Ook in de mond één en al rijp exotisch fruit en het ging bijna een beetje naar het zoete toe daarnaast wat verweven hout. Een wijn met zeer veel smaak en de meningen waren verdeeld maar mij kan zo'n oudere Autralische chardonnay wel bekoren al had hij ook wat minder intens mogen zijn.

Château Lagrange 2000, St-Julien, 3e Grand Cru
lagrange chateau saint-julien 200 leoville-poyferre 2001.jpg

Contrefilet van Limousinrund met auberginnezalf en balsamicovinaigrette
Château Léoville-Poyferré 2001, St-Julien, 2e Grand Cru
Château Léoville Barton 1994, St-Julien, 2e Grand Cru
Château Léoville Barton 2001, St-Julien, 2e Grand Cru
Château Léoville Barton 1995, St-Julien, 2e Grand CruLeoville-barton saint-julien grand cru 1994 1995 2001.jpg

Château Lagrange 2000 had een fantastische neus met vooral gebrande aroma's en koffie. In de mond was het eigenlijk nog een vrij jonge wijn met potentieel. Fruit is aanwezig met medium tannine en een houttoets die aan het verweven is. 
Dan was het tijd voor de reeks "Leovillekes". De Leoville-Poyferré 2001 kwam zeer jong over met een vrij hoge dosis tannine en nogal droogtrekkend.  
Daarna drie blinde Leovillekes op een rij naast elkaar waarvan ik enkel wist dat er een Leoville-Barton 1995 tussenstond omdat ik hem zelf had meegenomen. Wat een verrassing toen achteraf bleek dat de twee andere wijnen ook van Leoville-Barton bleken te zijn en gelukkig had niemand hetzelfde jaartal meegenomen. 
De 1994 had een tertiare neus met veel evolutie en leer aroma. In de mond een ronde en stevige maar toch zachte aanzet met meteen daarna een peper toets en een zeer lange afdronk. Een heerlijke wijn die zelfs nog enkele jaren kan blijven liggen. In de 1995 zat nog wat fruit in de neus naaste de geëvolueerde toetsen. Een mooi glas wijn met medium tannine en nog potentieel. De 2001 was een en al mokka en hout in de neus. Jong in de mond met een stevige dosis fruit en tannine die nog moet gaan versmelten.

Afzakkertje met aardbeien/rabarber en rabarbersorbet
Chocolademousse met sinaasbavarois
Créme brulée
Mangocréme met geroosterde amandelschilfers
Huxelrebe trocken beerenauslese Bechtheimer Heiligkreuz 2008 van Geil
Château Bastor Lamontagne 2001, Sauternes
Chateau Doisy-Daëne 1997, Barsac 


Van de wijnen bij het dessert heb ik geen notities gemaakt maar de Huxelrebe beerenauslese 2008 van Geil bevestigde weer wat ik enkele maanden eerder al had geproefd: "Een frisse neus voor deze zoete wijn met mango, rabarber, appelsien en wat honing. In de mond een dikke stroperige textuur met een volle zoete aanzet met meteen daarover de frisse zuren die voor een perfecte balans zorgen. Oneindige afdronk met wat mango." Deze Duitse beerenauslese steeg moeiteloos boven de eveneens lekkere Sauternes uit, steengoed dus.  

Een perfecte gastronomische avond onder vrienden. Wat kan een mens zich nog meer wensen?    

16 maart 2009

Geen shiraz maar syrah uit Australië

syrah druifShiraz wijn uit Australië moet je niet wegleggen in je kelder want daar zijn ze niet voor gemaakt. Ze zijn gemaakt voor onmiddelijk drinkplezier en niet om stof te vergaren. Zo dacht ik er lang over maar dit moet ik onherroepelijk herzien.

Er wordt gezegd dat de druif uit de stad Sjiraz in het toenmalige Perzië (nu Iran) komt en dat hij tijdens kruistochten in 1224 is meegenomen door de ridder Stérimberg die hem in Hermitage heeft aangeplant. Andere zeggen dat de Romeinen hem 2500 jaar geleden hebben meegenomen uit Iran en volgens nog andere bestond hij al sinds de derde eeuw in Frankrijk. We zullen de waarheid waarschijnlijk nooit exact weten.


In Frankrijk is deze druif het belangrijkste druivenras in de Noordelijke Rhône streek (Côte-Rôtie, Hermitage, Cornas en de wat minder dure Crozes-Hermitage en Saint-Joseph) waar hij syrah heet. Hier wordt hij veelal tot monocépage wijn verwerkt in tegenstelling tot de Australiërs die er bijvoorbeeld graag cabernet sauvignon aan toevoegen. Ook in de zuidelijke Rhône (Châteauneuf-du-Pape, Gigondas) komen we de syrah tegen maar dan gemengd met voornamelijk grenache. Naast de Rhône kom je syrah tegenwoordig ook tegen in de Provence en Languedoc-Rousillion. Vroeger (19e eeuw) werd er in de slechte wijnjaren in de Bordeaux zelfs syrah toegevoegd uit de Rhône om de wijnen te verbeteren. Buiten Frankrijk is syrah o.a. te vinden in Italië, Zwitserland, Californië en Argentinië.

Syrah/shiraz is een druif die laat rijpt er daarom ook warme regio's verkiest om optimaal rijp te worden. Door de dikke schil (=veel tannine) en kleine bessen kunnen ze ook goed tegen hoge temperaturen. Een rotsachtige goed afwaterende bodem heeft zijn voorkeur.

Alhoewel er wordt gezegd dat de shiraz en de syrah identiek zijn is de wijn die er van gemaakt wordt zeker niet hetzelfde. De Australische shiraz is meer geconcentreerd van kleur (alhoewel een Cornas ook zwart kan zijn), zeer aromatisch met een smaak van zoet zwart fruit, rijpe pruimen, bessen, zelfs 'jammy' en peperigheid. Shiraz is ook jong zeer toegankelijk, soepel en charmant.
Door het overvloedige fruit verdraagt shiraz uitstekend lagering op eikenhouten vaten. Het alcoholgehalte kan oplopen tot 16% vandaar dat ik een jonge shiraz ook altijd iets gekoeld drink.

In de Franse syrah vindt je eerder cassis, viooltjes, bramen, specerijen, mineralen, gerookte toetsen, terroir en redelijk wat tannine. In 1958 was er trouwens in Frankrijk slechts 1.603 hectare syrah en in 2006 was dit opgelopen tot 67.800ha.

Tussen Frankrijk en Australië zijn er uiteraard ook verschillen in het klimaat, terroir alsmede in het vinificatieproces. Zo zullen de Fransen hun wijnen op barriques laten rijpen van Franse origine terwijl men in Australië hout uit Amerika gebruikt. 

Rosemount Balmoral syrah 1994 1992 australië

Syrah, shiraz, dezelfde druif maar met een totaal verschillende smaakstijl. Althans dat dacht ik,  todat ik enkele maanden geleden een oude Australiër had gekocht. Eén fles om eens te proberen.
Toen ik de Syrah Balmoral 1994 van Rosemount Estate in mijn glas had had ik een wow ervaring. Dit was fantastisch, alsof ik een Côte Rotie of een Hermitage in het glas had maar dat kon toch niet. Kwam dit uit Australië en is dit 15 jaar oud?? Waanzinnig gewoon. Hoezo een shiraz kan niet verouderen? Waarom had ik maar één enkele fles gekocht? Wie zegt dat die Australiërs geen topwijn kunnen maken?

Deze syrah is gemaakt van 50-100 jaar oude wijngaarden gelegen in de zuidelijke Mc Laren Vale, rijpt bijna 2 jaar in nieuwe Amerikaanse eiken vaten en is de top cuvée van Rosemount.

Een doorzichtige rode kleur met een brede waterrand. Ik had meer kleur evolutie naar het bruine toe verwacht van deze 15jarige Australiër maar daar was geen spoor van te bekennen. Wel duidelijk een neus van een wat oudere wijn met tertiare aroma's maar zelfs ook nog aromatisch rood fruit, wat grafiet en leer. Ook theebladeren. Deze neus staat na 15 jaar nog mooi overeind, nam in intensiteit na 4 uur wel wat af. Ook in de mond nog rood fruit van kersen en een hele mooie finesse. Een oude dame met klasse. Zijdezachte tannine perfect in balans met de zuren en zelfs nog fruit in de afdronk.
De fles heeft een typische Rhône fles vorm en er staat geen shiraz maar syrah op het etiket, het is duidelijk met wie ze hier de concurrentie aangaan en ik had hier graag blind een even zo oude wijn uit de Noordelijke Rhône naast willen zetten.  Een top Australiër, jawel ze bestaan. 17,5-18pnt.

Mijn lot was me goed gezind want ik heb vorige maand op een veiling nog een lot kunnen kopen van deze Syrah Balmoral met de jaren 1992, 1993, 1994 en 1996. De '92 is inmiddels ook al opengegaan en deze kwam in de buurt van de 1994, 16,5pnt.

Op het etiket staat "This wine will greatly reward cellaring" en ik kan dat alleen maar beamen.

00:29 Gepost door Vinama in Geproefd | Commentaren (2) | Tags: syrah, shiraz, australie |  Facebook | |  Print

15 augustus 2008

Mag het ook ietsje minder alcohol zijn?

Toen ik vorige week aan de verantwoordelijke van het wijnrayon in de Delhaize vroeg of hij nog interessante nieuwe dingen had wees hij me op het nieuwe gamma van Lindemans Early Harvest en wel de Shiraz 2007 uit Australië. Normaal heeft een Shiraz tussen de 14-15% alcohol maar deze Early Harvest heeft slechts 9% alcohol. Ongeveer 30% minder en ook nog minder calorieën. Soft en smooth zoals er op het etiket staat.

De laatste jaren zijn vrijwel alle wijnen in alcoholgraad toegenomen en vooral de rode. Er is nu een vraag ontstaan naar wijnen van rond de 12,5% alcohol in plaats van 14,5%. Lindemans heeft hier op ingespeeld en is zelfs nog lager tot 9% gegaan.
De Early Harvest Shiraz wordt gemaakt van vroegrijpe druiven uit de Murry Valley en tijdens het vinificatie proces wordt er alcohol aan de wijn onttrokken door omgekeerder osmose.

De Shiraz zit in een witte fles met schroefdop.  Het etiket aan de achterkant van de fles heeft aan de binnenkant een druivenmotief wat enkel zichtbaar is als je al een paar glazen gedronken hebt.

De wijn heeft een diep rode/paarse kleur en is in de neus zeer aromatisch. De typische zware kruidigheid van de shiraz is ook hier aanwezig als ook het zoete zwarte fruit. In de mond een lichte en zeer fruitige aanzet met daarna een zoetig ondertoontje en ongelooflijk veel laurierdrop, zakken vol. De afdronk doet duidelijk lichter en korter aan dan een wijn met meer alcohol en is fruitig met iets heel licht bitters. De lichte zoetheid van het fruit gaat na verloop van tijd wel vervelen. Opvallend dat je een wijn met zo weinig alcohol zo aromatisch en smaakvol kunt maken. Gekoeld serveren rond de 16 graden.

Heel correct maar uiteraard ook zeer commercieël gemaakt. Dit is een allemansvriend die het grote publiek gaat bekoren en hier gaat Lindemans zeker mee scoren. Ook Delhaize zal hun huidige 3,5% verkoopsaandeel van  Australische wijn wel omhoog zien gaan.

Er is ook een Lindemans Early Harvest Semillon Sauvignon Blanc en net als de Shiraz kost ook deze 5.99 Euro.

lindemans early harvest shiraz

06:58 Gepost door Vinama in Geproefd | Commentaren (3) | Tags: delhaize, alcohol, lindemans, shiraz, australie |  Facebook | |  Print

03 mei 2008

BYO (Bring Your Own) proeverij 2000

Eenieder brengt een fles rode wijn mee uit het jaar 2000, uit eender welke streek of land, die we blind naast elkaar gaan proeven in willekeurige volgorde zonder te weten wie welke wijn heeft meegenomen. Dat was het concept van de laatste proeverij bij Erik en Lena.

summus castello banfiDus eerst de kelder in om om een fles uit te kiezen. Een 2000 zal niet zo'n probleem zijn die liggen er wel, maar wat zal ik meenemen? Niet gemakkelijk. Iets klassieks uit Frankrijk, een Pomerol b.v.? Nee, Bordeaux zullen de anderen ook wel meenemen dus laat ik voor iets anders gaan. Waarom geen Italiaanse wijn, een "Super Toscan"?  Er lag nog een Summus, DOC Sant Antimoni, van Castello Banfi uit de Brunello di Montalcino streek die ik van mijn buurman had gekregen.

Castello Banfi is één van de belangrijkste producenten in die streek die naar perfectie streven. Om de beste klonen van de sangiovese druif te vinden hebben ze er maar liefst 160 uitgetest waarvan ze er nu 15 gebruiken. Het hout voor de vaten wordt door Banfi zelf uitgezocht in de Franse bossen en onder hun eigen toezicht gedroogd.

De Summus gemaakt van sangiovese (45%), cabernet sauvignon (40%) en syrah (15%) is hun paradepaardje van de blends. De 2000 is geoogst eind augustus en gebotteld in maart 2003. 23 maanden op vat waarvan 12 apart per druif en 11 maanden tezamen.

Ik heb getwijfeld om in plaats van de Summus een Corbières te pakken maar het werd toch de Summus. Op de dag van de proeverij kon ik het toch niet laten en heb ik naast de Summus ook de Corbières, "C" de Camplong, meegenomen. Deze wijn heb ik zelf op het domein gekocht in 2002. Zelf ben ik een grote fan van deze streek en laat ik graag andere proevers kennis maken met de kwaliteit die tegenwoordig in de Corbières gemaakt wordt.


"C" de Camplong wordt gemaakt door de Vignerons de Camplong in een gehucht van 270 inwoners in de buurt van Lagrasse. Voor de vinificatie wordt deze cave geholpen door de bekende Dominique Laurent en Michel Tardieu. De wijn wordt gemaakt van grenache (16%), syrah (50%), carignan (26%) en mourvèdre (8%). Geen collage, geen filtering en 14 maanden op nieuwe eikenhouten vaten. 

Op de avond van de proeverij werd alle wijn in standaard Bordeaux flessen overgegoten voor zover ze daar nog niet in zaten. Dit om te voorkomen dat je beïnvloed wordt door de vorm van de fles en voorbarige conclusies gaat trekken. De Banfi had ik gekarafeerd dus ook die ging weer terug de fles in.

"Pour mettre la bouche en route" had Erik een Bodegas Villacezán Doce Meses 2004 - Vino de Calidad de Tierras de León  van het druivenras prieto picudo open getrokken. Een lekkere fruitige Spaanse rode wijn met een licht storend alcohol tintje in de afdronk. Toen zijn we er aan begonnen. Negen wijnen passeerden blind de revue. Ieder moest eerst individueel de wijnen scoren op een schaal van 10. Daarna vertelde iedereen wat hij had meegebracht als wijn en moesten we proberen de wijnen, nog steeds blind, te herkennen.
Toen was het tijd om de punten op te tellen en om één voor één de flessen te onthullen maar alvorens moest iedereen ook zeggen welke wijn er te voorschijn zou komen.  Dat heeft natuurlijk voor een hoop oooohhh's en aaaahhhh's gezorgd.

De wijnen die we geproefd hebben met mijn individuele score op 20:
1. Plo du Roy 2000, Minervois:  Nogal ingetogen neus met wat zacht rood fruit. In de mond verweven tannines, en iets geëvolueerde smaak en een zachte aanzet. Storend alcohol in de afdronk. Na een tijdje in het glas evolueerd de neus negatief en komen de tannines nogal droog over. Het moet gezegd worden dat deze wijn niet echt door de mand viel tussen de andere grote wijnen. 13.5pnt, 5,50 in de Cora.
2. Le C de Camplong 2000, Corbières: Mooie krachtige neus met vanille, hout, rode bessen, cassis en iets putteke. In de mond een volle fruitige krachtige aanzet. Komt nog jong over en is zeer complex met rijpe tannines. Lekker! staat er in mijn notitieblok. Lange afdronk. Ik dacht dat dit de Pessac-Leognan was maar niet dus. 17pnt, 16,00 Euro op domein.
3. Fabre Montmayou Grand Vin 2000 - Mendoza, Argentinië: Deze Argentijn was helaas fout en kreeg van mij geen punten. 24,00 Euro.
4. Bertrand Braneyre 2000, Cru Bourgeois Haut-Médoc: Licht rood fruit met een onaangename neus van gekookte spruitjes. In de mond stelt deze wijn weinig voor, mist fruit en materie. 12pnt, 17.00 Euro. Ik dacht dat dit de Australiër zou zijn....
5. Le Corte Corsini 2000, Don Tommaso, Chianti Classico DOCG: Complexe neus met kruiden, hout en leer. Volle fruitige aanzet met daarna een mooie finesse en mooie zuren. Nog stevige tannine en een lange afdronk. Heerlijk. 17pnt, 20.00 Euro
6. Clos Triguedina 2000, Cahors: Veel zwart fruit in de neus en drop. Zeer verleidelijk. In de mond is deze malbec nogal jong met een stevige dosis tannine die goed droogtrekt. 14pnt, 12.00 Euro.
7.Summus 2000,  Castello Banfi, DOC Sant' Antimo: Finesse in de neus met wat eucalyptus en kaneel. Geeft een frisse indruk. Dat frisse gevoel komt ook terug in de mond met fris rood fruit en idem zuren. Iets groenig in de afdronk. 15pnt, 35.00 Euro. Ik had er meer van verwacht.
8. Latour-Martillac 2000, Grand Cru Classé Pessac-Léognan: Terroir neus met complexiteit en zoethout. In de mond komt hij zeer jong over met veel zuren en veel tannine. 14.5pnt, 25.00 Euro.
9. Pierro 2000, Margaret River, Australië: Gemaakt van vijf druivensoorten. Geëvolueerde neus met tertiare aroma's. Daarnaast frambozen en wat hout. Zalvende wijn met een perfect evenwicht. 15pnt, 38.00 Euro.

Verschillende wijnen bleven maar evolueren nadat ze een tijdje uitgeschonken waren. Sommige ten goede andere weer niet. Zols b.v. de Pierro waar na een tijdje de neus helemaal weg is en ook de smaak minder positief evolueerd. Ik heb mijn originele score voor deze wijn van 17 moeten bijstellen naar 15.   

camplong corbieres bij erik en lena

Het eindklassement:

Wijn nr:289567143
Proever 18.07.06.08.07.06.07.07.06.0
Proever 27.58.58.07.57.07.06.07.05.5
Proever 38.57.07.58.57.07.57.56.00.0
Proever 48.06.57.56.07.56.06.56.06.5
Proever 57.08.06.57.57.07.06.06.06.0
Proever 66.08.08.55.06.07.05.02.04.0
Proever 710.09.09.07.06.56.59.06.08.0
 55.054.053.049.548.047.047.040.036.0

Op de eerste plaats (....tromgeroffel....) is geëindigd: 'C' de Camplong uit de Corbières en men was onder de indruk van deze wijn. Ik was dat ook toen ik hem zes jaar eerder op het domein geproefd heb en was blij dat ik hem uiteindelijk toch meegenomen had naar deze proeverij. Mijn opzet was geslaagd, laten zien dat Corbières ook topwijnen maakt.

De tweede plaats was voor de Latour-Martillac uit Pessac-Léognan en de Pierro uit Australië eindigde op de derde plaats. 

Frédéric had nog een heerlijke Bourgogne meegenomen, Chorey-les-Beaune 2005 van Domaine Tollot Beaut. Eén van mijn favorieten sinds ik de 2003 heb gedronken. Na een heerlijke ovenschotel van Lena is Erik nog de kelder in gedoken voor een dessert en heeft ons toen blind een wijn geserveerd waarvan ik dacht dat we in de Languedoc-Roussillon zaten namelijk een oxidatief opgevoedde grenache gris van begin 2000. Ik zat qua streek wel goed maar dat was ook alles. Het was namelijk een Rivesaltes Ambre Hors Age uit 1977.

rivesaltes ambre arnaud de villeneuve 1977

Deze Vin Doux Naturel van Arnaud de Villeneuve had een bruine kleur en een vettige textuur. Aroma's van rozijnen, geconfijte abrikozen, bijenwas, honing en uiteraard ook oxidatieve geuren. Zeer complex. In de mond een fantastisch mooie zoete,  complexe mond vol van gedroogd fruit, abrikozen, geconfijte citroen en mokka. Top! 18pnt. 

Het was weer een fantastische manier om het weekend te beginnen en ik kijk al uit naar het diner later deze maand bij Dirk waar we een gastronomisch diner op tafel zullen gaan zetten met dito wijnen. Het menu ziet er alvast goed uit:

Hapje met ganzelever, mango, citroen en peperkoek
Hapje met st-jacobsschelp en bloemkoolzalf
Kruidig soepje met oester
Langoustestaart met chutney van mango en roze peper
Asperges met "vers" gerookte zalm, gepocheerd eitje en rucola
Lam met garnituur
Trio kazen
Kletskopjes met mascarpone, ananas en caramelsaus