Claude Bourguignon en zijn vrouw Lydia Gabucci-Bourguignon zijn beide gerenommeerde agrarische wetenschappers die destijds een 'Laboratoire d'Analyse Microbiologique des Sols' opgericht hebben nadat bij INRA (Institut National de la Recherche Agronomique) weining waarde werd gehecht aan de onderzoeken van Bourguignon en ze zelfs in de prullebak eindigden.
  
In april 1991 gaf Claude Bourguignon een lezing voor een grote groep wijnmakers op uitnodiging van de BIVB (Bureau Interprofessionel des Vins de Bourgogne).
Hij vertelde daar dat er in sommige wijngaarden in Bourgogne minder biologisch leven zat dan in de Sahara door het feit dat ze waren platgespoten met chemische middelen. Deze uitspraak sloeg daar uiteraard in als een bom en schudde een hoop wijnproducenten wakker. In hetzelfde jaar schreef hij het boek 'Le sol, la terre et les champs'.

De Bourguignon's adviseren niet de minste domeinen want onder hun klanten bevinden zich onder andere Romanée-Conti, Leflaive, Clos-de-Tart, Lafon in Bourgogne, Jacques Selosse in Champagne,  Huet, Dagueneau in de Loire, Beaucastel in Châteauneuf-du-Pape, Mas de Daumas Gassac, Mas Amiel in de Languedoc-Rousillion, Château Ausone, Troplong Mondot, Canon la Gaffelière, La Tour Figeac in Bordeaux en nog vele andere zoals ook de christelijke Koerden in Irak die weer wijn willen gaan verbouwen.

Wat doen ze dan voor deze domeinen? Analyse van de bodem, en kijken of er nog leven in zit. Zijn de wijnstokken gezond? Gaan hun wortels diep genoeg en krijgen ze de juiste hoeveelheid water? Wat voor een terroir is het? Welk druivenras moet er op verbouwd worden en met welke densiteit? In de volgende video hoor je het hem zelf uitleggen en zie je hem met zijn microscoop aan het werk op het veld.