23 februari 2012

Met de groeten van.......Chianti Classico

Even terug in de tijd. Stel je een Italiaans restaurant voor een jaar of twintig geleden waar je voor een habbekrats lekker kon eten en waar het plafond vol hing met van die bolvormige flessen waar riet omheen gevlochten was.  Zo kwam ik destijds in aanraking met Italiaanse wijn. De lege flessen aan plafond waren de traditionele Chianti flessen en in het restaurant werd de Chianti met karaffen aan tafel geserveerd. De kwaliteit van weleer was waarschijnlijk eerder bedenkelijk, ik kan het me niet meer herinneren, maar als student met een kleine portemonnee zal dat destijds geen probleem zijn geweest. Het voornaamste was een gezellig moment met je vrienden in het zo gezellige Italiaanse restaurant wat waarschijnlijk ook nog Marco Polo op de voorgevel als naam had staan.

Sinds die tijd is er heel wat veranderd. De mandfles is begraven en Chianti Classico heeft zich als aparte regio afgescheiden van de Chianti DOCG en een eigen DOCG gekregen in 1996. De kwaliteit is verder verbeterd en de zwarte haan, Gallo Nero, als logo voor Chianti is alleen maar bekender geworden.

italië,chianti,sangiovesi


Chianti Classico

Chianti Classico is één van de acht sub-regio’s van Chianti zoals je ook bijvoorbeeld Chianti Rufina en Chianti Colli Senesi hebt. Chianti Classico is gelegen in Toscane ten zuiden van Florence en ten noorden van Siena en is uitgestrekt over een gebied van 70.000ha waarvan 7.200ha DOCG Chianti Classico wijngaarden. Het Consorzio Chianti Classico dat al bestaat sinds 1924 telt vandaag 570 leden waarvan er 350 zelf bottelen met een totale productie van 270.000hl wijn. De wijngaarden liggen op hoogtes van 250 tot 600 meter met uitschieters van meer dan 800 meter in de Monti del Chianti.

Sangiovese
is de druif van dienst en ook bekend onder de synoniemen Brunello, Montepulciano, Morellino, Pignolo, Sangioveto en Prugnolo gentile.  Er zijn twee basis Sangiovese namelijk de Sangiovese grosso (dolce of gentile) en de Sangiovese piccolo (forte of montanino). In total zijn er een 239 clonen van Sangiovesi echter zijn er vierentwintig die het beste resistent zijn tegen allerlei ziektes.

In de afgelopen tientallen jaren is er regelmatig wat veranderd aan de eisen die met betrekking tot de toegestane druivenrassen. Sinds 1996 moet men tussen de 80 tot 100% Sangiovese gebruiken en mogen er dus maximaal 20% andere druiven gebruikt worden met da nook nog een maximum voor
Trebbiano Toscano en Malvasia del Chianti van 6%. Sinds 2006 mogen er ook geen witte druiven meer gebruikt worden. Minimaal 4.400 stokken per ha (voor nieuwe aanplant) en een maximal rendement van 52,5hl.

Chianti Classico mag niet eerder op de markt komen dan vanaf 1 oktober in het jaar volgend op de oogst. Chianti Classico Riserva moet 24 maanden verouderen (inclusief drie maanden op fles) vanaf 1 januari na de oogst.

In 2010 was 76% van alle geproduceerde Chianti Classico voor de export waarvan slechts 1% richting België ging.

italië,chianti,sangiovesi


In maart vorig jaar was ik op een Chianti Classico degustatie in Brussel waar ik een veertigtal wijnen heb geproefd en wat mij toen als algemene deler opviel was het overdreven nieuwe hout gebruik tijdens de opvoeding. Veel van de wijnen die inmiddels enkele jaren leeftijd hadden konden die overdreven hout opvoeding niet goed verdragen en kwamen nu zeer droog en stug over met een onevenwichtige dosis hout tannine.

De proefdoo
s uit Italië

Enkele weken geleden ontving ik een proefdoos met zes flessen Chianti Classico van het Consorzio Chianti Classico. Ik was benieuwd of mijn ervaring van vorig jaar ook terug te proeven zou zijn in deze wijnen of dat ze op een hoger niveau zouden staan.

De eerste wijn die proefde was meteen een schot in de roos. Dit leek totaal niet op de Chianti Classico die ik in mijn herinnering had. ‘Le Fonti 2007’ een Chianti Classico Riserva van Vicky Schmitt-Vitali is gemaakt van Sangiovesi met een beetje merlot en heeft zowel eikenhouten vaten  grote foeder opvoeding gehad. In de neus wat aardse aroma’s zoals champignons, leer en rood fruit zoals rode bessen, een lichte cerderhout toets en iets getoasts. Alles mooi gedoseerd met een zekere elegantie . In de mond veel fruit en rijpe tannine met ook hier die finesse en zeer evenwichtig. Tabak in de afdronk. Nu goed op dronk maar heeft zeker nog enkele jaren potentieel. Een heerlijk glas biologische wijn wat helaas nog niet geïmporteerd wordt in België. Welke wijnhandelaar neemt de handschoen op? De eerste klant voor een doos van zes flessen heb je bij deze al. 

Ook de volgende fles kon me bekoren echter niet het etiket wat ontzettend oudbollig en klassiek is maar om een of andere reden past dit eigenlijk wel bij Chianti Classico. De Badia a Coltibuono Riserva 2007 is wederom een biologische wijn van Sangiovesi en Canaiolo.  In de neus viooltjes, specerijen en rode bessen omlijst door wat cederhout. De wijn is op zijn finesse gemaakt met een mooie fruitstructuur in de mond. Vrij veel zuren wat normal is voor een sangiovesi maar ze zijn mooi gebalanceerd met het fruit. Een evenwichtige wijn met een frisse finisch. Krijgt ook de maximale score van drie glazen van de wijngids Gambero Rosso.

Na de eerste twee flessen was ik optimistisch gestemd over de kwaliteit en keek ik uit naar de resterende vier flessen. Echter deze laatse vier konden niet aan de kwaliteit van de eerste twee tippen. De droge houttannine drukte het fruit naar de achtergrond in deze wijnen en ze kwamen te droog, uitdrogend en onevenwichtig over. Deze wijnen waren achtereenvolgens Castello Vicchiomaggio – Riserva Vigna La Prima 2008, Castello della Paneretta – Riserva Torre a Destra 2006, Castello di Meleto – Riserva Vigna Casi 2007 en Vecchie Terre di Montefili – Riserva 2007.

Aanraders zijn dus Le Fonti 2007 Chianti Classico Riserva (nog geen invoerder in België) en de Badia a Coltibuono 2007 Chianti Classico Riserva (Wijnmakelaarsunie).

Wil je weten hoe zeven andere wijnbloggers over dezelfde proefdoos Chianti Classico denken neem vandaag na 12:00 uur dan een kijkje bij:

Bottle Case

Châteausanspretention

Have a nice wine today!

Ik wil wijn

Wijnblog

Wijnliefhebbers

07:25 Gepost door Vinama in Geproefd | Commentaren (1) | Tags: italië, chianti, sangiovesi |  Facebook | |  Print

12 februari 2012

Cheval Blanc 1990, Coche-Dury 2000 en Baron-Pichon-Longueville 1995 in het glas

Zo, de winsterslaap is voorbij dus ik kan weer aan de slag.  En hoe deze keer! Vraag drie vrienden om een mooie fles mee te nemen om een samen te gaan genieten van al het lekkers wat moeder natuur ons te bieden heeft in de vorm van vergist druivensap. Laat daarbij wat lamskoteletten voor de open haard op lage temperatuur garen door de warme lucht en meer hoeft dat niet te zijn.

Maar welke fles zou ik meenemen? Ik wist dat er al twee rode op tafel zouden komen dus ik wou gaan voor een witte, droog of zoet. De ‘shortlist’ bestond uiteindelijk uit een La Grande Dame Champagne uit 1998 van Veuve Clicquot, een Puligny-Montrachet Les Enseignières 2000 van Coche Dury en een Château Yquem 1998.  De Coche-Dury ging uiteindelijk de koelkast in.

Jean-François Coche-Dury is een  wijnmaker die altijd weer de meest ongelooflijke topwijnen weet te maken samen met zijn zoon Raphaël. Doordat zijn wijnen zo gegeerd zijn worden de prijzen enorm de hoogte in gedreven door de tussenhandel (en wijnhandel) en is het zelfs moeilijk om überhaupt wijn van hem te vinden. Ook het feit dat Parker hem de hemel in schrijft “With virtually universal agreement among connoisseurs of dry white wines, Jean-Francois Coche is the greatest producer of white Burgundy. If you disagree, it probably means that you have never encountered Coche’s wines.” heeft onmiddellijk een negatief (voor de consument) effect op de prijs van de wijnen van Coche-Dury.

Het domein heeft een negental hectare wijngaarden in Corton Charlemagne, Meursault en Puligny-Montrachet waar zijn witte wijnen vandaan komen en in Auxey-Duresses, Monthelie, Pommard en Volnay waar de druivenstokken voor zijn rode wijnen staan.

Lage rendementen, lange opvoeding op hout (15-22 maanden), handmatige botteling (40.000-45.000 flessen), ongefilterde witte artisanale wijnen. Coche-Dury maakt volle vette wijnen maar waar ook een mooie dosis spanning en fruit in zit. Volgens Jean-François wil hij finesse in zijn wijn zien en de terroir tot uitdrukking laten komen.

Bourgogne, Bordeaux

De wijnstokken van de Les Enseignières in Puligny-Montrachet zijn tussen 1930 en 1952 de grond in gegaan. Coche-Dury heeft een halve hectare van deze lieu-dit.
De Les Enseignières 2001 heeft een citroen/goudgele kleur met een enorm complexe neus waarin citrus en ananas. Een stevige neus maar verleidelijk en met geintegreerd hout, geroosterde noten en wat bijenwax. Je blijft er aan ruiken. Volle aanzet waarin een mand vol rijp exotisch fruit. De frisse zuren erbij geven een snoepjes, zuurtjes indruk met het fruit. Zeer lange afdronk met een toets van amandelen en boter. Zeer mooi eevenwicht tussen het fruit en de zuren met daar omheen een heerlijke rondeur. Vinama: 18pnt.

En dat was nog maar het begin wat de volgende twee rode flessen stonden al klaar. De eerste rode werd blind geserveerd. Enorm veel grafiet in de intense neus met een fijne aangename groene toets en tabak. Dit zou wel eens een klassieke Bordeaux kunnen zijn. Duidelijk een oudere wijn met evolutie maar ook nog fruit aanwezig naast het gerookte en leer. Nog heel wat verouderings potentieel. Het bleek Château Baron-Pichon-Longueville 1995uit Pauillac (Deuxième cru classé) te zijn.  Vinama: 17pnt.

bourgogne,bordeaux

De laatste wijn werd niet blind geserveerd en voor me stond een icoon van wijn namelijk de Cheval Blanc (Grand Cru Classé Saint-Emilion) uit het magische Bordeaux wijnjaar 1990. ‘Probleem’ bij zo’n wijn is dat je van te voren enorm hoge verwachtingen hebt en dat je nog maar moet afwachten of die daaraan ook kan voldoen. Even snuffelen aan het glas en je wist meteen dat dat wel goed zat. Een schitterende evolutie in de neus, alsof je in de herfst in het bos loopt en je alle geuren opsnuift zoals paddestoelen en bladeren. Verder tabak en grafiet aroma’s en het geheel geeft een fluweelachtige indruk. In de mond vindt je de perfectie. Fluweelzacht, rond en super evenwichtig. Cassis, zoethout en tabak. Enorm breed en een immens lange afdronk met wat munt. Dit is ronduit schitterend en blij dat ik dit heb mogen proeven. Vinama: 20 pnt

Met dank aan mijn vrienden!

19:09 Gepost door Vinama in Geproefd | Commentaren (1) | Tags: bourgogne, bordeaux |  Facebook | |  Print

28 augustus 2011

Het slechte (zeil)weer mag de wijnpret niet drukken.....

zeil wijn sailing wine champagne.jpg

Vertrokken met stralende zon en insmeren tegen de zon om drie uur later op de Noordzee in een stortvloed terecht te komen die niet van ophouden wist. Het komt tegenwoordig blijkbaar iedere dag in de zomer met bakken naar beneden. Op weg van Zeeland naar Ramsgate (UK) eerst gestopt in Oostende en voor we aan de oversteek begonnen serieuze motor problemen gekregen. Uit veiligheidsoverwegingen de oversteek moeten annuleren maar dat heeft de wijnpret niet mogen drukken. Geen zon aan de hemel maar wel  een mooi zonnetje in ons glas.....

zeil wijn sailing wine suaternes champagne schorpion zwart usseglio agape gosset.jpg

Schorpion Zwart Brut, Gosset Grande Reserve Brut - Champagne, Domaine Fussiacus vieilles vignes 2007 - Pouilly-Fuissé, Agapê 2006 van Clos Pacalis - Corbières, Pierre Usseglio 2006 - Châteauneuf-du-Pape, Rayne Vigneau 1996 - Sauternes.


Voor het geval de waterpolitie meeleest Lachen, er wordt enkel in de haven gedronken en niet tijdens het zeilen.

15:02 Gepost door Vinama in Algemeen, Geproefd | Commentaren (0) |  Facebook | |  Print

01 augustus 2011

Rene Mosse (Anjou), Christophe Foucher, Domaine La Lunotte (Touraine) en Sébastien David (St Nicolas de Bourgueil) bij Laurent Melotte

p hurluberlu sebastien david st nicolas de bourgieul.jpg

Laurent Melotte van L'Odyssée des Arômes is een van de weinige wijnhandelaars in België wiens volledige gamma uit natuurlijke en biodynamische wijnen bestaat. Sind enige tijd heeft hij zijn intrek genomen in het oude dorpscafé van Grez-Doiceau in Waals-Brabant met een theaterzaal uit de jaren stilletjes waar je een stap in de tijd terugzet zodra je binnenkomt.

Met enige regelmaat komen de voornamelijk Franse wijnmakers hun wijnen voorstellen bij Laurent waar je overigens ook diverse natuurlijke biersoorten (ook van de tap) kunt drinken. Een mini-festival van Franse chansons na de wijndegustatie is niet ongebruikelijk bij hem of zelfs een heus rockconcert is mogelijk.

rene mosse anjou loire chenin blanc.jpg
Rene Mosse links, Anjou (Loire)

Ik ben al een tijdje fan van de witte wijnen van Réne Mosse (Anjou). Als je graag een loepzuivere chenin blanc met een mooie dosis mineralen drinkt dan moet je zijn cuvée Rouchefer eens proberen of Bonnes Blanches. De Initiales BB is een cuvée van het zelfde parceel als Bonnes Blanches maar de wijnstokken zijn ouder namelijk 60 jaar en de ondergrond is schist en quartz. Een schitterende complexe wijn die nu al gedronken kan worden maar ook gerust nog een tijdje kan liggen.
Heerlijk verfrissend is ook zijn Petnat (pétillant naturel) Moussamoussettes. Deze rosé schuimwijn is gemaakt van cabernet franc (60%), gamay en grolleau en heeft wat restsuiker.

christope foucher domaine la lunotte touraine trio.jpg
Christophe Foucher - La Lunotte, Touraine (Loire)

Een ontdekking was de wijn Trio van het domein La Lunotte uit Touraine. Christophe Foucher heeft deze wijn  geassembleerd van menu pineau uit 2008 en sauvignon blanc uit 2009. De wijn is 1,5 jaar in oude vaten en  6 maanden in roestvrijstalen vaten opgevoed. De wijn was nog maar net gebotteld maar de kwaliteit sprong uit het glas. Fris, fruitig, sappige rijpe appels en een dosis complexiteit met een mooie rondheid in de mond.   

sebastien david st nicolas de bourgueil loire.jpg
Sébastien David - St Nicolas de Bourgueil (Loire)

Gehoord had ik al dat Sébastien David weet hoe hij van cabernet franc wijn moet maken maar geproefd had ik het nog niet maar nu kan ik volmondig beamen dat hij een cabernet franc meester is. Cabernet franc is ook het enige druivenras die hij in zijn wijngaard heeft. Van zijn intens fruitige en geconcentreerde L'Hurluberlu 2010 die via maceration carbonique is gemaakt en waar geen sulfiet aan toegevoegd is, zijn Endémique 2008 (27mg S02) die twee jaar op foeders is opgevoed en een behoorlijke frisse dosis zuren heeft tot zijn Vin d'une Oreille 2008. Deze laatste wijn is gemaakt van druiven van 80 jarige wijnstokken met een rendement van 10hl per hectare die eerst een zestal dagen een intercellulaire gisting ondergaan oftewel niet gekneusd worden maar in zijn geheel en niet ontrist het vat in gaan. Daarna worden ze manueel met de blote voeten getrapt waarna de gisting verder gaat in gebruikte barriques. Na 36 maanden wordt de wijn gebotteld. Het is een geconcentreerde wijn met een enorme fraicheur, nog zeer jong en die nog een jaar of drie rust nodig heeft maar wat een enorm potentieel zit hier in. Volgens Sébatien David niet karaferen maar in het glas laten openbloeien.   

Wil je de (franstalige) nieuwsbrief van Laurent Melotte ontvangen met nieuws over de wijnen, wijnmakers en de regelmatige degustaties dan stuur je gewoon even een e-mail (in het Nederlands is geen probleem) naar laurent@melotte.net. Voor een overzicht van de wijnprijzen vindt je hier de PDF lijst

L'Odyssée des Arômes / True Great Wines (op afspraak)
Constant Wauters straat 2, 1390 Grez-Doiceau (Pécrot)
0478 82 1636

27 juni 2011

Sprekende etiketten van Matsu uit Toro

Bij de Ribera del Duero - Toro degustatie voor Vino! Magazine stonden er na de onthulling van de "blinde flessen" wel twee heel erg sprekende etiketten tussen van Matsu uit Toro. Op de resultaten van de degustatie moet je nog even wachten want die vind je in de september editie van Vino! Magazine maar ik kan je alvast vertellen dat deze moderne Toro wijnen van Matsu mij persoonlijk wel bevielen.

toro,spanje

21:35 Gepost door Vinama in Geproefd | Commentaren (3) | Tags: toro, spanje |  Facebook | |  Print

17 april 2011

Rioja, Latricières-Chambertin en Barolo

Italië, Spanje en Frankrijk. De drie grootste wijnproducenten van Europa. Negentig procent van alle wijn uit Europa wordt geconsumeerd binnen één jaar na productie, dus voordat de nieuwe oogst alweer op de markt is. Het merendeel van de wijn die jij als wijnliefhebber drinkt zal ongetwijfeld wat ouder zijn. Zo ook de volgende drie wijnen.

roda rioja latricieres-chambertin gevrey chambertin barolo nebbiolo massolino.jpg
De wijnen met Qivino sluiting waarover binnenkort meer.

De Latricières-Chambertin 2001 van Drouhin-Laroze komt van de gelijknamige Grand-Cru wijngaard van ongeveer 7ha in Gevrey-Chambertin.  Ze behoord samen met Mazoyères-Chambertin tot de meest zuidelijke van de negen Grand Cru's in het dorp Gevrey-Chambertin in de Côte de Nuits. 
In het begin gaf de wijn in het glas weinig vrij. Na een tijdje kwam er een aards aroma naar voren samen met leer en frambozen. Een volle aanzet in de mond met een lichte houttoets en frambozen. Een positieve vegetale noot met zuren die goed aanwezig zijn maar zeker niet agressief overkomen.  Deze pinot noir heeft een goede dosis tannine en is een wijn met potentieel.

Roda is één van de Spaanse domeinen in de Rioja geweest die een vernieuwingsbeweging in deze streek in gang heeft gezet. Ze waren de eerste om na te streven een echte 'terroir' wijn te maken. De naam van de bodega is een samensmelting van de intitialen van de heer Rofells en zijn vrouw Daurella. Ze zijn gelegen in de subregio Rioja Alta.
Roda reserva is gemaakt van 97% tempranillo en 3% graciano en heeft 16 maanden gerijpt op Franse vaten waarvan de helft nieuw was. Naast de Roda reserva 2006 stond er nog een (blinde) Rioja op tafel en dat bleek achteraf ook een Roda reserva te zijn van het jaar 2003 (niet op foto). De 2006 heeft een mooie fruitintensiteit van o.a. kersen in de neus verweven met kruiden en een aardse toets. In de mond specerijen en rijp rood fruit en mooi verweven hout. Elegant en perfecte balans tussen de zuren en de tannine. Een mooie moderne Rioja met karakter. De 2003 werd vrijwel door iedereen als iets minder verfijnd dan de 2006 besproken. Uiteraard een stuk verder geëvolueerd met meer aroma's in de richting zoals bosgeuren. Ik vond de tannine vrij dominant over het fruit heen gaan.

Blind was het een eitje om de volgende wijn de Barolo Parrafada 2001 van Massolino er uit te halen. Ook hier had de nebbiolo druif weer gezorgd voor een hoge zuurgraad en tannine waar je je tanden in kon zetten. Een schitterende neus met wat zoetig rood fruit, cederhout, sigaren en appelsienzeste. In de mond was dit schitterend maar nog zo ontzettend jong maar enorm veel potentieel. In de kelder laten liggen en over een jaar of vijf pas nog eens opentrekken zou ik zeggen.

23:16 Gepost door Vinama in Geproefd | Commentaren (3) | Tags: barolo, bourgogne, pinot noir, rioja |  Facebook | |  Print

09 maart 2011

Portugese wijn, de kwaliteit springt uit het glas

De ingrediënten:
- Douro
- Dao
- Porto
- Portugal specialist Kris Jeuris

Laat deze allemaal een avondje pruttelen voor de Vlaamse Wijngilde in Brussel en je krijgt gegarandeerd een lekker Portugees stoofpotje.  

Portugal is een land wat tot midden jaren zeventig nog onder een militaire dictatuur gebukt ging.  Pas vanaf 1986 bij de toetreding tot de Europese Unie is de ontwikkeling van het maken van wijn in een technologische versnelling gekomen en kwam vooral de kennis beschikbaar om kwalitatieve wijnen te maken (afgezien van het maken van Port waar men al meester in was).   

Quinta de Saes Cor Doa 2009 (7,90€) beet de spits af en toonde zich als een fruitige, florale frisse wijn met strakke zuren.  De 100% alvarinho van Muros Antigos 2009 (13,48€)  gemaakt door Anselmo Mendes was mineralig met rijp fruit in de mond ondersteund door een mooie zuurgraad en een lange evenwichtige afdronk. Mooi voorbeeld van de kwalitateit die tegenwoordig in Portugal wordt gemaakt. Als derde witte wijn was de Quinta dos Carvalhais Colheita Seleccionnada 2006 (15,17€) gemaakt van de druivenrassen Encruzado en Verdelho het buitenbeentje. Want dit is een witte wijn die houtgisting heeft gehad en intense aroma’s van boter en noten had. In de mond een volle, ronde wijn met een duidelijke houtopvoeding die in wel iets weg heeft van het chardonnay type wijn maar wel een mooie frisheid had.

Bij de rode gingen we terug naar het domein  Quinta de Saes namelijk de Dao 2008 (11,66€), druivenrassen touriga nacional en alfrocheiro preto. Licht zwart fruit in de neus met in de mond hetzelfde fruit maar met een mooie fraicheur, medium tannine en lichte aangename vegetale toets.  2008 was een koel jaar in Dao en deze wijn kan nog wel even liggen.
Vale Raposa Reserva 2008 (11,66€), Douro, touriga nacional en tinta cão van een leisteen bodem, is een wijn met elegant rood fruit zoals kersen en een geroosterde toets in de neus. Een volle aanzet, kruidig, peper en drop. Een allemansvriend waarvan de alcohol in de afdronk opvalt.  

Vervolgens de ‘fieldblend’ Quinta Terra Feita de Cima Po de Poeira 2007 uit Douro (18,92€), van de druivenrassen touriga franca, tinta roriz, tinta cao, touriga nacional en andere. In de neus kersen, viooltjes, pruimen en een lichte houttoets maar wat vooral naar voren komt is de finesse. In de mond een mooie jonge wijn met mineralen en krokante tannine. Kan zeker nog even wat rusten. “Pó betekent 'stofdeeltje', poeira betekent 'stof', op het label van de tweede wijn staat een stofdoek (wat volstaat voor een kleine beetje stof), op dat van poeira staat een stofzuigerkabel. Elk jaar verandert het label omdat elke oogst anders is en aldus andere accenten in de structuur van de wijn legt”, aldus Kris Jeuris.

niepoort morgadio da calçada late bottles vintage 2004 port.jpg


Dan naar de Dao voor de Quinta da Pellada 2007 (40,70€), Dão-blend met lichte dominantie van Touriga Nacional. Een zeer complexe zijn in de neus met bosbessen, cassis cederhout en vooral elegantie.  Mooie rondeur in de mond van deze jonge wijn bomvol fruit en mineralen met een lange afdronk die nog een enorm potentieel heeft en dus nog even mag blijven liggen. Gaat gemakkelijk nog tien jaar mee.

Als afsluiter de Niepoort Morgadio da Calçada Late Bottled Vintage 2004 port (16,40€). Geconcentreerd rood fruit in de neus, zeer fruitig met daarnaast krieken op alcohol en ook wat evolutie in de vorm van bosgeuren en nat hout. In de mond een volle geconcentreerde aanzet met een zalvende structuur. Zeer veel fruit, zoete bramen, cassis en een lange afdronk. Een zeer , zeer goede prijs-kwaliteitsverhouding  en leg dit maar in je kelder zou ik zeggen of nog beter, schenk dit maar in je glas.

Dit weekend kun je diverse van bovenstaande wijnen zelf gaan proeven tijdens de degustatie bij Wijnhuis Jeuris in Roeselare, Kaaistraat 62a. Doorlopend van 14:00 tot 19:00. www.wijnhuisjeuris.be  

23:44 Gepost door Vinama in Geproefd, Wijn proeverij | Commentaren (2) | Tags: portugal, douro, dao, porto |  Facebook | |  Print

16 januari 2011

Brut Nature van Bodega Barranco Oscuro

Als ik zo net aan het begin van het jaar zeg dat het de beste Spaanse schuimwijn is die ik dit jaar geproefd heb wil dat eigenlijk nog niet zo veel zeggen gezien we net twee weken ver zijn in 2011. Daarom kan ik beter zeggen dat het de beste Spaanse schuimwijn is die ik de laatste 12 maanden in het glas heb gehad en misschien nog wel langer.

De Brut Nature (0-3gr suiker, geen dosage toegevoegd) van Barranco Oscuro is een ‘Vino Espumoso de Calidad’ die geproduceerd word in de Sierra de la Contraviesa-Alpujarra (Sierra Nevada) bij Granada dus helemaal in het zuiden van Spanje. Vanwege de hoge temperaturen aldaar heeft wijnmaker Manuel Valenzuela zijn wijngaarden op grote hoogten. Die wijngaard van één hectare voor de Brut Nature ligt op 1300 meter waar het koele klimaat uitermate geschikt is voor de juiste rijping van de druiven.

Deze op artisanale manier gemaakte natuurlijke schuimwijn bestaat uit 100% vigiriega, een autochtone druif uit Andalusië. December 2008 is deze fles gebotteld en op het etiket is te lezen dat hij gedegorgeerd op 28 october 2010 en dus een kleine twee jaar sur lattes heeft gelegen. Er is geen dosage aan toegevoegd. Slechts 4.000 flessen worden er gemaakt. In het glas valt meteen die diepdonkere gele kleur op, strogeel. Een uitgesproken neus van appels en kweepeer. Zeer fruitig met een lichte oxidatieve toets. Je blijft er aan snuffelen. Vrij volle aanzet met een fijne mousse vorming in de mond.  Boterkoekjes met amandelen en rijpe geschilde appels die al even op tafel staan en bruin zijn geworden. In de lange afdronk blijven de geroosterde noten maar komen. Een zeer goede Spaanse schuimwijn met een eigenzinnig karakter die veel plezier geeft en menigeen Champagne aan dezelfde prijs kwalitatief overstijgt. Dit zie ik graag in mijn glas. 16,90 Euro bij o.a. Historic Wines en Altro Vino.

Voor degene die de Spaanse taal machtig zijn:


Voor degene bij wie het Spaans niet verder gaat dan vakantie-Spaans ook een video in het Engels:

15:33 Gepost door Vinama in Geproefd | Commentaren (1) | Tags: spanje |  Facebook | |  Print

16 november 2010

Château Canon-la-Gaffelière - GCC Saint Emilion - Bordeaux

In 1998 werd er al gesproken van een "over-priced" 1997 in Bordeaux met betrekking tot de Grand Cru wijnen. Ze hadden toen eens moeten weten wat er tegenwoordig voor bijvoorbeeld een jaar als 2007 gevraagd wordt en ze zouden meteen stoppen met klagen. De marktwerking van vraag en aanbod blijft de prijzen maar naar boven duwen. Soms gaat het naar beneden zoals in 2008 door de crisis om meteen weer in 2009 een gigasprong te maken en het jaar 2010 zal echt niet voor minder de deur uit gaan.
Zo sprak ik deze week tijdens een cursus in Bordeaux enkele Chinese cursisten (bijna de helft van de cursisten kwam uit China) die me wisten te vertellen dat van alle wijn die in China gedronken wordt er slechts 3,3% uit Frankrijk komt en het merendeel wat in China gedronken wordt, namelijk 85%, van eigen bodem komt. Kwalitatief, zo zeiden ze zelf, is de kwaliteit van de Chinese wijn niet te vergelijken met de kwaliteit die de Europese wijnconsument kent. Eenieder die al eens een Chinese wijn in het glas heeft gehad zal dat volmondig beamen. Niet verwonderlijk want het is pas sinds een jaar of tien dat wijn in China enige waarde van betekenis heeft gekregen.

Over de belachelijk hoge prijzen van Lafite wijn in Azië wisten de Chinezen me te vertellen dat ze nog altijd hevig aan het hamsteren zijn omdat ze geen enkel probleem zien om zelfs aan de huidige inkoopprijs deze wijnen in de toekomst nog met een leuke winst te verkopen. Ze zien trouwens de man die aan de origine van de hausse van de prijzen van Château Lafite-Rothshild wijn staat zelfs als hun toekomstige president. De prijzen van Chateau Duhart-Milon kunnen trouwens dezelfde kant op gaan als de Carruades de Lafite dus je bent gewaarschuwd. 

1997 wat dus als een klein Bordeaux wijnjaar in de boeken staat heeft desalniettemin in het verleden toch al voor leuke wijnen in mijn glas gezorgd. Geen wijnjaar om twintig jaar te laten liggen maar prijs/kwaliteit ben ik al leuke zaken tegengekomen. Zo zag ik eerder dit jaar nog Château Canon-Gaffelière 1997 (Grand Cru Classé Saint-Emilion) liggen bij een wijnhandel wat me onmiddelijk deed denken "Hhmmm zou ik dat nog wel durven kopen want is dat nog OK?" maar aan de andere kant heb ik al veel positieve ervaringen met dit Château van Comtes de Neipperg gehad dat ik het eigenlijk nog wel aan durfde. Dus toch maar twee flessen gekocht en ik kan je vertellen dat ik het me niet berouw. Sterker nog, ik heb er nadien zelfs nog een extra fles van gekocht.
Voor een 1997 heeft de wijn zeer weinig evolutie in de kleur. Een veelbelovende neus met grafiet, leer, theebladeren en mokka. Zelfs nog een fijne toets rood fruit van blauwe bessen, terroir en vooral heel complex. In de mond een medium aanzet met tertiare smaken, pruimen, bos en getoast. Ook een mooie drop indruk in de afdronk en zeer evenwichtig. Nu perfect op dronk en ik durf hem zelfs nog te laten liggen want er zit nog altijd een flinke dosis materie in deze wijn. Niet door vertellen maar er zijn nog enkele flessen te koop bij Historic Wines in Wilrijk.      

canon la gaffeliere chateau grand cru saint-emilion neipperg 1997.jpg

23:49 Gepost door Vinama in Geproefd | Commentaren (4) | Tags: bordeaux, saint-emilion |  Facebook | |  Print

14 november 2010

Ik zal een Romanée-Conti meenemen....

Ja voor zijn verjaardag nam hij een La Roumanie Contée mee die beste vriend, ik heb er eens goed om moeten lachen.......

la roumanie contee faugeres la romanee conti drc.jpg
(Foto met telefoon genomen)

16:05 Gepost door Vinama in Geproefd | Commentaren (1) |  Facebook | |  Print

21 juni 2010

Deel 3 - Wereldwijd gesynchroniseerde degustatie van Sud de France, 21 juni 2010

Bijna 70% van alle wijn uit Languedoc-Roussillon is rood dus het is nu tijd voor de enige rode wijn in deze degustatie. De wijn is de cuvée 30670 uit 2006 van Domaine Dromadaire, VDP/IGP Pays d'Oc. 30670 is de postcode van het dorp d'Aigues-Vives in de Gard waar deze wijn gemaakt wordt.  Gemaakt van syrah en grenache waarvan een gedeelte een semi-maceration carbonique heeft gehad wat na de gisting met de rest is geassambleerd.

Geconcentreerd zwart fruit van o.a. bramen en kersen in de neus zij het met mate. Verder specerijen, drop en ook een getoaste toets. In de mond komt het zwarte fruit als confiture weer terug maar zeker niet te geconcentreerd eerder met een bepaalde frisheid. De tannine is vrij rond en omringt met mooie zuren. In de afdronk laat de alcohol een warm gevoel achter terwijl zijn 13% toch niet gek veel is voor deze streek. De wijn heeft zich positief geëvolueerd de tweede dag dat hij openstond (karaferen dus) maar toch had ik hem graag wat jonger willen drinken, meer op zijn fruit. Waarschijnlijk is de balans in deze wijn door de extractie en de hoeveelheid hout die hij gehad heeft had iets beter geweest toen hij jonger was en het fruit nog meer primeerde. Desalniettemin een leuke Vin de Pays of moet ik schrijven Indication Géographique Protégée?

30670b mas de madame muscat de frontignan vins sud de france
Als afsluiter een muskaat wijn waarvan er in de Languedoc-Roussillon zoveel mooie gemaakt worden zoals Muscat de Mireval, Muscat Saint-Jean de Minervois, Muscat de Lunel en waarschjinlijk de bekendste Muscat de Rivesaltes.
 
De Domaine Mas de Madame 2006 is een Muscat de Frontignan en is gemaakt van muscat à petits grains. De wijn ziet er al wat dik uit in glas met trage vette tranen. In de neus zeer aromatisch met muskaat en litchee. In de mond heeft de wijn een een volle zoete aanzet van muskaat met een vette textuur. De mooie dosis zuren zorgen ervoor dat de zoete wijn toch fris overkomt en niet te plakkerig wordt. Een goed voorbeeld van een mooie muscat uit de Languedoc-Roussillon en gaat goed als aperitief of met mijn voorgerecht tip wat nu volgt.



Zelf strijk ik bijna ieder jaar neer in de Languedoc-Roussillon namelijk in de Corbières wat een prima uitvalsbasis is om de Rousillon, Rivesaltes, Fitou, Maury, Banyuls en andere streken te bezoeken. Een ruige mooie natuur in het warme binnenland met overal waar je kijken kunt wijngaarden en met de verkoelende zee altijd dicht in de buurt. Aldaar heb ik tijdens de lokale feesten op het speelplein van de school van de 'locals' geleerd wat de beste gerecht-wijn combinatie met muscat is. Men neme een rijpe cantaloupe meloen (oranje van binnen), halveren en pitten eruit. Vullen met muscat de Rivesaltes of uiteraard een andere muscat en uitlepelen maar. Eenvoudig maar overheerlijk. De mooiste dingen in het leven zijn toch vaak de simpelste?

roussillon languedoc
Deze foto is genomen op weg naar het dorpje Vingrau in de Roussillon.

11:30 Gepost door Vinama in Geproefd | Commentaren (0) | Tags: languedoc-roussillon |  Facebook | |  Print

Deel 2 - Wereldwijd gesynchroniseerde degustatie van Sud de France, 21 juni 2010

Wist je dat men in de Limoux streek er prat op gaat dat de monniken  in de Benedictijner abdij van Saint-Hilaire voor de allereerste keer de gisting op fles hebben toegepast en dus de eerste schuimwijn ter wereld gemaakt heben ruim 100 jaar voordat men dat in de Champagne streek deed?

De Grande Cuvée 1531 van Sieur d'Argues, AOC/AOP Crémant de Limoux is een schuimwijn gemaakt volgens de traditionele methode (tweede gisting op fles). De wijn bestaat uit 20% Mauzac, 60% Chardonnay en 20% Chenin blanc en heeft 15 maanden in de kelder gelegen en dan nog eens 60 dagen gerust na dégorgement alvorens hij de markt op kwam. Deze crémant is zeer floraal en fris in de neus met limoen toetsen en groene appels. In de mond een mooie mousse en fruitig met ook hier de groene appels en frisse zuren. In de afdronk een rechthoekig bittertje waar men van houdt of niet.   

Cremant de limoux cigalus gerard bertrand rosé vins sud de france
    
Met als objectief van de Languedoc-Rousillon om over vijf jaar de grootste biologische wijnregio van Europe te zijn ontbreekt ook vandaag de biologische of beter gezegd de biodynamische wijn niet. En niet zo maar eentje maar de Cigalus 2008 Vin du Pays van Gérard Bertrand die geen onbekende voor me is. De 2007 heb ik vorig jaar zelf op zijn domein l'Hospitalet net boven Narbonne gekocht. Cigalus is niet zomaar een landwijn (24,00 Euro) maar heeft deze appellatie omdat er druivensoorten gebruikt worden die volgens de lokale AOC regels niet toegelaten zijn: 80% Chardonnay, 15% Viognier en 5% Sauvignon. De Cigalus is dan ook een mooi voorbeeld van wat er kwalitatief mogelijk is in de Languedoc met allochtone druivensoorten.
Getoast, rijpe gele appels in de neus met citrus en wat romige toetsen. In de mond proef je de zon in deze volle wijn met  rijp exotisch fruit zoals ananas. Boter en wat vanille en mooie ondersteunende zuren. Zeer lange afdronk met een puntje alcohol. Gaat de Bourgogne stijl achterna in de aard van een Puligny-Montrachet maar dan alles veel rijper en ronder.
Mij zal altijd de reden bij blijven waarom Gérard Bertrand de Cigalus volgens de biodynamische methode maakt. De wijngaard grenst namelijk aan zijn huis en zijn kinderen spelen vaak in de wijngaard en hij wou niet dat ze in een met insecticiden en pesticiden besproeide wijngaard rondliepen.

Over de presentatie van de fles rosé Fruité Catalan, AOC/AOP Côtes du Rousillon heeft zeker een marketingteam goed nagedacht want dat ziet er heel fris en gelikt uit. De zomer springt in je glas alleen al als je naar de fles kijkt. De wijn heeft een intense frambozen kleur met veel rood fruit in de neus. Snoepjesachtig in de mond met een heleboel fruit van bessen. Een stevige maar ongecompliceerde rosé uit het zuiden met veel smaak, een frisse aciditeit en banaan in de afdronk. Gaat prima als apéritief voor en ook tijdens de BBQ deze zomer. Gemaakt van syrah en grenache. Een rosé voor het grote publiek maar correct gemaakt met een goede prijs/kwaliteits verhouding (4,00 Euro).

Zo dadelijk de proefnotities van de rode en zoete wijn.  

villeseque-des-corbieres languedoc-roussillon
Naast de kerk in Villeseque-des-Corbières leek het wel of ze stonden te wachten op deze foto.....

05 juni 2010

Zuid-Afrikaanse Vlaamse wijnblogdagen

Waar zal ik het eerst over hebben, het WK voetbal of de Zuid-Afrikaanse wijn? Laat ik met dat laatste beginnen. In het verleden heb ik diverse lekkere wijnen van Warwick Estate zowel rood als wit gehad maar al sinds enige tijd heb ik nul flessen Zuid-Afrikaanse wijn in mijn kelder en dit is geheel onbewust of misschien toch niet? Mijn geur en smaak vermogen heeft namelijk een natuurlijke afkeer van de typische Zuid-Afrikaanse rode druif pinotage (pinot noir x cinsaut). Zet pinotage blind in een degustatie en gegarandeerd haalt mijn neus hem eruit. Die vaak overdreven geur en smaak van verbrand rubber behoort zeker niet tot mijn wijnplezier.  Daarnaast willen de Afrikaners de populaire witte druif Steen (chenin blanc) nog wel eens te lang op nieuwe eikenhouten vaten opvoeden, doodzonde als je het mij vraagt. Zo'n prachtige druif en hem dan zo door het brute hout laten domineren, foei toch.

Maar aan de andere kant heb ik vorig jaar ook voor het eerst een pinotage gedronken die ik (tot mijn grote verbazing) ontiegelijk lekker vond dus dat bestaat wel. Het was dan ook niet zomaar een glas wijn maar eentje gemaakt door Beyers Truter namelijk de Pinotage Réserve Groenekloof van Beyerskloof. Beyers Truter (vroeger werkzaam bij Kanonkop) wordt ook wel "Mister Pinotage" genoemd dus dan weet je het wel. De 2005 is absoluut een aanrader. Een pinotage die welliswaar nog niet in mijn kelder ligt maar van harte welkom is. Hier is het spreekwoord "Only an idiot never changes his mind" wel van toepassing.

boekenhoutskloof 2007 cabernet sauvignon


Dus voor dit artikel van de Vlaamse wijnblogdagen had ik geen wijn in de kelder en ik moest dus op zoek naar een fles. Een idee had ik al wel meteen want een half jaartje geleden had ik iets gelezen over de syrah van Boekenhoutskloof wat me toen heeft besluiten dat deze op mijn virtueel lijstje van "nog te drinken" wijnen kwam te staan. Ik dus onlangs op zoek naar deze wijn en eenmaal op het internet gevonden een collega wijnblogger die drie straten van de wijnwinkel woond ingeschakeld om de aankoop te doen. Maar ja, als je een vrouw stuurt om een fles syrah te halen komt ze terug met.... jawel een fles cabernet sauvignon. Dan zelf maar naar die winkel waar bleek dat de syrah inmidddels uitverkocht was en ook ik met een fles cabernet sauvignon de winkel uitliep. Geen straf want deze wijn die net als de syrah slechts in kleine hoeveelheden gemaakt wordt is namelijk moeilijk te verkrijgen.

Boekenhoutskloof is een domein in de Franschoek vallei. De naam komt van de boom boekenhout waar vroeger meubels van werden gemaakt vandaar de zeven houten stoelen uit de 18e eeuw op het etiket.
Commentaar van wijnmaker Marc Kent over de 2007 Cabernet Sauvignon:
"These sandy north-facing slopes were planted with the CS14 and CS163 clones in 1991. In 2007 the Cabernet Sauvignon was picked on 4 different days over a period of 17 days. After 5 days of cold maceration the primary fermentation was started with a selected yeast from Anchor, WE 372. and mainly (depending on the phenolic ripeness of the batch) was done 3 times per day for just under 2 weeks. The temperatures during fermentation are slightly higher than with the Syrah and peaks at 31-32C. 100% new French oak (Sylvain) is used for the Cabernet Sauvignon ensuring the structure and depth of fruit to support 27 month of maturation in oak."

In het glas had ik meteen een heerlijke neus met bramen, koffie, wat potlood en getoaste en kruidige aroma's naast een verfijnde houttoets. In de mond een aanzet van rijp zwart fruit maar mooi uitgebalanceerd en zeker niet bombastisch. Deze cabernet sauvignon heeft duidelijk voldoende zon gezien iets wat men in Bordeaux niet ieder jaar kan zeggen. De rijpe tannine maakt dat deze jonge wijn nu al zeer toegankelijk is maar ik heb me laten vertellen dat deze wijn ook zeer goed kan ouderen. Het probleem is enkel probeer hier maar eens enkele jaren vanaf te blijven, dat wordt een moeilijke opgave daar is de wijn veel te lekker voor.  Vinama: 17+ pnt (Wijnhandel de Kok).
De syrah hebben jullie nog te goed van me want ik hoop later dit jaar wat flessen binnen te krijgen.

teddy hall chenin blanc reserve 2008 zuid-afrika south-africa


Enige tijd geleden kreeg ik een fles Zuid-Afrikaanse wijn van een collega mee. Deze behoorde tot het vaste gamma wijn van wat thuis gedronken werd en ze was benieuwd wat er ik van vond. Het was een fles Chenin Blanc van Teddy Hall uit 2008. De wijn heeft een vrij intens gele kleur en is zeer aromatisch in de neus met vooral exotisch fruit zoals ananas en mango wat het warme herkomstland meteen verraad. Het nieuwe hout in de neus had wel wat minder mogen zijn maar aan de andere kant is het nog een jonge wijn dus dat hout zal met zich wat tijd nog gaan versmelten in de wijn. In de mond een volle stevige aanzet met ook hier het nieuwe eikenhout goed aanwezig. Het doet me dan in eerste instantie ook meer aan een chardonnay denken dan chenin blanc. De wijn doet zelfs wat vettig aan met botertoetsen, hazelnoten en zelfs wat tannine van het hout. De wijn heeft een warme afdronk met een citrustoets. Geen wijn voor een licht aperitiefje maar eerder een wijn voor bij een gebraden kip. Laat de wijn nog even een jaar of misschien twee liggen om dat hout wat te temperen en er zal iets leuks in het glas komen.   

En dan wat het WK voetbal betreft, aangezien het de Nederlander Jan van Riebeeck was die in 1652 de eerste wijnstokken in de grond heeft gezet rond Kaapstad waarom zou Nederland nu eens niet wereldkampioen kunnen worden in Zuid-Afrika of is dit iets te optimistisch gedacht?


Dit artikel maakt deel uit van de "Vlaamse Wijnblogdagen" waarin een reeks wijnblogs over hetzelfde onderwerp een artikel schrijven.

08:00 Gepost door Vinama in Geproefd | Commentaren (6) | Tags: zuid-afrika, pinotage, cabernet-sauvignon |  Facebook | |  Print

18 mei 2010

Mag het één onsje wijnfles of misschien twee minder zijn?

In tijden dat iedereen de mond vol heeft van het verminderen van de last voor ons milieu, we om de oren worden geslagen met de vraag hoe milieubewust je bent en of je wel CO2 verantwoord bezig bent, laten we eens gaan kijken naar "de bio wijnfles".

Hoe kun je namelijk als biologische, biodynamische of natuurlijke wijnproducent aan de ene kant voorvechter zijn om milieubewust wijn te maken en aan de andere kant die (stille) wijn in een loodzware fles van 900+ gram bottelen? Ik stoor me daar mateloos aan.

Die loodzware fles:
- verbruikt meer (onnodige) grondstoffen
- kost veel meer (tot 4x meer) en dat wordt uiteraard doorberekend in de uiteindelijke consumentenprijs
- schril afsteekt tegen de lichtste fles van 300gram maar een normaal gangbaar gewicht is 450gram
- de verpakkingskosten voor een doosje zware flessen zijn duurder
- de transportkosten zijn duurder en dit minimaal tweemaal want ze worden leeg getransporteerd naar de wijnproducent en dan vol naar de wijnhandelaar en verder...
- geeft je nog rugklachten ook want ik til liever een doosje (12fl) van zeseneenhalve kilo dan van elf kilo
- is ronduit lastig te hanteren bij het uitschenken van de wijn
.... en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan

Wat conrete voorbeelden? De biodynamische Cigalus van Gérard Bertrand: 915 gram leeg, de ultra bio/cosmo cultuur producent Viret uit Saint-Maurice met o.a. zijn Emergence cuvée: 820gram leeg. Dagueneau Blanc Fumé de Pouilly: 921gram leeg. Allemaal overigens heerlijke wijnen die ik met veel plezier opentrek.

Wat dacht je trouwens van een Australische welliswaar niet biologische producent, die loodzware lege flessen in Europa aankoopt en ze naar Australie laat komen om ze daarna weer vol terug te schepen naar de Europese markt? 

Didier Dagueneau blanc fumé de pouilly 2006
De lege fles Blanc Fumé de Pouilly van Dagueneau (dat hij rust in vrede) laat maar liefst 921gram op de weegschaal zien.

Ik ben ze zelf gelukkig nog niet tegengekomen maar blijkbaar zijn er lege 75cl flessen van 1,2kg of meer. Stel eens voor wat een lichtere fles scheelt op al die miljoenen flessen die we jaarlijks met ze allen aankopen. Is de marketinggedachte dat een zware glazen fles voor de consument synoniem staat voor een superieure  kwaliteitswijn niet allang voorbij? Ik vraag niet om PET flessen of Tetrapak maar gewoon een iets lichtere fles van glas.

Iedere wijnconsument, iedere wijnhandelaar kan hier zijn steentje aan bijdragen door iedere wijnproducent er op te wijzen dat we niet op deze zware flessen zitten te wachten en dat we zijn wijn ook nog blijven drinken (lees kopen) als deze in een lichtere fles zit. Zeg het voort.....

Dus mag het in de toekomst alsjeblieft een onsje of twee minder zijn? 
 
clos rougeard saumur champigny les poyeux 2004Clos Rougeard, Les Poyeux 2004, Saumur Champigny. Leeg 551gram, zo kan het dus ook.  Voor deze proefnotie was de fles al zeven uur open op minder dan halfvol niveau. Deze natuurlijke wijn van de gebroeders Jean-Louis en Bernard Foucault uit de Loire is voor mij het voorbeeld van een hoe mooi cabernet franc kan zijn. Heerlijk fruit in de neus met wat denneboom toetsen en wat groene aroma's maar dan fijn gedoseerd en niet dat onrijpe vegetale. Sappig in de mond met weinig alcohol. Lekker fruitig en wat aardse toetsen. Nog zeer jong met tannine die duidelijk nog moet ronden. Een wijn met een behoorlijke dosis potentieel die ik graag over een paar jaar nog eens proef. Vinama: 15,5pnt.  

20:33 Gepost door Vinama in Geproefd | Commentaren (3) |  Facebook | |  Print

21 april 2010

Zind-Humbrecht, top biodynamie uit de Elzas

 "If fermentation does stop prematurely, there are various options to 'kick-start' it:
- increase nutrient level of by adding nitrogen-rich products such as di-ammonium phosphate (DAP) and/or thiamine (vitamin B).
- re-inoculate, either by adding................
"

"Phenolic compounds (also called polyphenolics or polyphenols) are a large group of compounds based on the phenol molecule. Two main type of phenolic compouns exist:
- Non-flavonoids, which are the simples phenolics such as benzoic and cinnamic acids.
- Flavonoids, which include substances such as catechins, resveratrol, and anthocyanins."


De twee bovenstaande stukjes komen niet uit mijn gesprek met Olivier Humbrecht maar zijn wel de reden waarom het de laatste weken iets rustiger is op Vinama. Ik zit namelijk weer diep in de boeken voor een examen eind volgende maand van WSET Level 4 Diploma course. Hondertachtig bladzijden over het verbouwen van druiven en het maken van wijn en ik kan je bij deze bevestigen dat hoe ouder je wordt, des te meer tijd je nodig hebt om zoiets onder de knie te krijgen. 

zind-humbrecht alscace elzas biodymamie riesling olivier
Links Olivier Humbrecht, MW en (2m10 lang?) wijnproducent   

Het domein Zind-Humbrecht werd opgericht in 1959 toen Léonard Humbrecht trouwde met Geneviève Zind. Daarvoor bestond het domein Humbrecht al en dat sinds 1620. Vandaag de dag zwaait zoon Olivier de scepter. Olivier Humbrecht was de eerste Fransman die de prestigieuze internationale titel van Master of Wine (MW) behaalde. 

Zind-Humbrecht is zonder enige twijfel één van de beste wijndomeinen uit de Elzas om niet meteen van het beste domein te spreken. Het domein bezit een veertigtal hectare wijngaarden in de zuidelijke plaatsjes  Thann, Hunawihr, Gueberschwihr, Wintzenheim en Turckheim. Ieder jaar wordt er een groot aantal verschillende wijnen gemaakt, 28 tot 35, van tafelwijn tot Grand Cru en dit volledig biodynamisch sinds 1999.

De wijnen zijn gemaakt met zeer lage rendementen, vaak maar de helft van wat in de Elzas is toegestaan. Veel wijngaarden zijn zo steil dat ze enkel manueel bewerkt kunnen worden. Deze steile wijngaarden zijn in de loop der jaren voor een aantrekkelijke prijs gekocht van andere wijnboeren die ze te stijl en dus te moeilijk vonden om ze te bewerken. Als deze nu zouden proeven wat voor super kwaliteitswijn er met de druiven geproduceerd wordt zullen ze zich wel achter hun oren krabben en zich afvragen hoe stom ze hebben kunnen zijn om die wijngaarden goedkoop te verkopen. 

Onlangs gaf ik een degustatie met als thema "Biologische, natuurlijke en biodynamische wijn, mythe of werkelijkheid". Hiervoor was ik op zoek naar een fles "Zind" van Zind-Humbrecht. Een wijn gemaakt van chardonnay (jawel in de Elzas) en auxerrois. Helaas kon ik deze niet meer krijgen maar in plaats daarvan werd mij door de wijnhandelaar aangeraden de riesling Herrenweg de Turkheim 2003 te nemen. "Zou die wel goed in zijn zuren zitten" vroeg ik nog, want 2003 was het "canicule" jaar. "Dat zat wel goed" werd mij verteld.

Herrenweg de Turkheim 2003 werd inderdaad zeer goed bevonden door de geoefende proevers en was voor velen een rust- en herkenpunt voor de smaakpapillen na de wijnen van Alexandre Bain, Gilles Vergé en Nicolas Joly.
   zind-humbrecht herrenweg de turckheil riesling 2003 alsace

Deze riesling Herrenweg de Turkheim 2003 heeft een intense stogele kleur. In de neus  vooral mineralen en een subtiele petroleum geur. Ook volle rijpe gele appels, kweepeer, lychee. Een mooie complexe neus waarin het terroir naar boven komt. 2003 was een zeer warm jaar en dat vindt je terug in de mond met zeer rijp fruit zoals ananas. Hij lijkt eerder wel iets op een Australische riesling dan van de Elzas maar gelukkig niet zo lomp maar met ongelofelijk veel finesse. De wijn is zeer goed gemaakt voor zo'n moeilijk jaar en de zuren zijn mooi aanwezig en absoluut niet te weinig. Zeer lange afdronk met een puntje alcohol (13,5%) op het einde. Deze proefnotie is gemaakt op de tweede dag dat de fles open was. De eerste dag had de wijn ook nog iets moelleux wat de tweede dag echter vrijwel niet meer te bespeuren was. 27,00 Euro.
De wijnen van Zind-Humbrecht zijn te koop bij Le Vin Passion.

Bij de rode wijnen die avond was de biodynamische Châteauneuf-du-Pape van Marcoux uit 2005 de uitblinker. Eerder dit jaar in januari had ik deze wijn tussen o.a. Beaucastel 01, Vieux Télégraphe 05, Charvin 07, Janasse VV 06, Chapoutier Barbe Rac 93 en Croix du Bois 03, Pegau 06 en andere gezet tijdens een blinde Châteauneuf-du-Pape degustatie en de Marcoux 05 kwam er als beste wijn van de avond uit. De moeite waard dus.  

Wil je meer lezen over biodynamische wijnen op Vinama:
Deel 1 Biodynamische wijnbouw
Deel 2 Biodynamische wijnbouw
Deel 3 Biodynamische wijnbouw
Deel 4 Biodynamisch wijnbouw
Ontmoeting met Nicolas Joly
Cheval Joly, paardenkracht in de wijngaard

00:06 Gepost door Vinama in Geproefd | Commentaren (6) | Tags: biodynamisch, elzas, riesling |  Facebook | |  Print

18 maart 2010

Het probleem van de premature oxidatie van witte Bourgone wijn

Hoeveel is er al niet over geschreven, hoeveel mogelijke verklaringen zijn er niet naar voren geschoven en nog altijd weet men niet precies wat de oorzaak is.

Wat is het probleem eigenlijk? Na de millenium jaarwisseling begon men te constateren dat sommige grote witte Bourgogne wijnen, die normaliter goed zouden moeten kunnen verouderen, al vroegtijdige oxidate verschijnselen vertoonden en wel specifiek de wijnjaren 1996, 1999 en 2000.   

Wat is oxidatie? Oxidate is een chemisch proces waarbij er door zuurstof een  veroudering plaatsvindt in zowel smaak als kleur. Dit kan bij zowel witte als rode wijn plaatsvinden maar aangezien er in rode wijn tannine zit die een anti-oxiderende werking heeft zal het daar minder snel voorkomen. Zonder verder in te gaan op chemische proces heeft een overvloedige oxidatie bij Bourgogne wijn het nadeel dat het de wijn negatief beinvloed. Oxidatie verwijderd het typische karakter van een wijn, breekt de fruit componenten in de wijn af en laat de wijn muf ruiken. In de smaak kom je dan ook vaak de geschilde appels tegen die helemaal bruin zijn geworden, getoaste toetsen, sherryachtige smaken en noten. Witte wijnen veranderen van kleur door oxidatie tot ze helemaal bruin zijn geworden.
Een wijn die zeer licht geoxideerd is vaak gewoon nog te drinken en kan zelfs lekker zijn.  

Kan een wijn dan helemaal niet tegen zuurstof? Toch wel en soms heeft een wijn juist zuurstof nodig om de aroma's sneller vrij te laten komen vandaar verluchting door middel van het karaferen van bepaalde jonge rode wijnen waardoor ze tevens ook wat milder overkomen.  Daarnaast zijn er ook wijntypes die juist door een bewuste en gecontroleerde oxidatie tijdens het vinificatieproces hun specifieke karakter krijgen zoals Sherry en Madeira. Persoonlijk ben ik een liefhebber van wijnen met een oxidatief karakter die bewust zo gemaakt zijn door de wijnmaker zoals bijvoorbeeld ook een vin jaune uit de Jura.

Uitendelijk zal iedere witte wijn oxideren als je hem maar lang genoeg laat liggen. Bij de top Bourgogne wijnen uit grote jaren mag dit echter niet voor de eerste 10+ jaar optreden.

Vanaf 2003 werd duidelijk dat de voortijdige oxidate een systematisch probleem bleek te zijn. Zeseneenhalf  a zeven jaar na de botteling van de wijnen begonnen de problemen zich te manifesteren.  In 2004 schreef Steven Tanzer er voor het eerst publiekelijk over waar de desbetreffende wijnboeren uit Bourgogne toen meteen op reageerden dat er geen oxidatie probleem met hun wijn zou bestaan. In het Engels wordt voor de voortijdige oxidatie de term "premox" (premature oxidation) gebruikt.

Naar schatting schijnt tussen 1995 en 2001 maar liefst 9% tot 23% van alle witte top wijnen uit de Bourgogne een oxidatie probleem te hebben. Uitschieter is 1995 waarvan men uitgaat dat het in dat jaar om 50% gaat. Sommige wijnproducenten hebben er trouwens meer last van dan andere.

meursault clos du cromin jean du monnier

De mogelijke oorzaken van de voortijdige oxidatie van de witte Bourgogne wijnen zijn:
- teveel battonage (het bewegen van de droesem in het vat)
- gebruik van te weinig zwavel
- achteruitgang van de algemene kwaliteit van de kurk
- kurken die bewerkt zijn met andere bleekmiddelen (peroxide)
- een silicone laag op de kurk in plaats van paraffine die meer zuurstof doorlaten
- druiven die te zacht geperst worden waardoor er te weinig phenolen vrijkomen

Afgelopen zondag sprak ik nog met Geraldine, de wijnmaakster van Alex Gambal uit Beaune, die me vertelde dat de oorzaak waarschijnlijk een combinatie is van de diverse zaken hierboven vermeld.

Vorige maand was ik in de Rheingau en heb daar op de wijnuniversiteit van Geisenheim twee dagen les gekregen van professor Monica Christmann de hoofd-oenoloog van dit instituut. Zij voegde een voor mij nieuwe verklaring toe aan het bovenstaande rijtje mogelijke oorzaken. Er bestaat blijkbaar een stof in wijn, reductonen genaamd, die net doet alsof het sulfiet is maar het absoluut niet is. In de sulfietanalysis die men vroeger maakte kon men deze reductonen dus niet van echt sulfiet onderscheiden met als resultaat dat de wijnmaker dacht dat er genoeg sulfiet in de wijn zat terwijl dit niet het geval was.

Mocht je in de toekomst een witte top wijn uit de Bourgogne willen aanschaffen kijk dan eerst even op de website  Oxidized Burgundies waar je per wijnmaker en jaar kan nakijken of er oxidatie problemen bekend zijn. 

Ondertussen heb ik maar een Meursault, Clos du Cromin (lieu dit) 2001 van Jean Monnier opengetrokken. Valt welliswaar niet onder de top Bourgogne waarnaar ik hierboven refereer maar is een heerlijk glas wijn. Kleur is intens geel naar het goudgele toe. Een volle complexe neus met wat lactische toetsen, boter, appelsienen, overrijp fruit, wat citroen en een mooie verweven houttoets. Ook in de mond komt het volle en ronde terug met wat exotisch fruit en krenten. Een evenwichtige wijn met een lange afdronk. Vinama: 16pnt.

00:07 Gepost door Vinama in Geproefd | Commentaren (4) | Tags: bourgogne |  Facebook | |  Print

02 maart 2010

Belgische wijnrariteit van 40+ uit Over-Yssche

Tegenwoordig willen de Belgische wijnen wel eens in de prijzen vallen zowel lokaal op bijvoorbeeld Megavino maar ook internationaal zoals vorig jaar toen Paul Vleminckx met zijn schuimwijn Chardonnay Meerdael Brut de "Great Gold Medal" won op het Concours Mondial de Bruxelles in Valencia.

Na een mooie degustatie avond onder vrienden met als thema "kelderresten", waar overigens de Californische cabernet sauvignon uit 1997 van Barnwood Vineyards uit Santa Barbara County de topper was, werd er nog een kelderrestje naar boven gehaald.

barnwood vineyards 1997 cabernet sauvignon santa barbara


De gastheer serveerde deze wijn zoals alle wijnen die avond blind. De wijn had een bruine caramel kleur en dikke vette tranen. De kleur deed vermoeden dat het hier om een fles ging die vergeten was in kelder en dus een zekere leeftijd had. In de neus had ik echter nog een vrij frisse indruk met bloemen en rabarber. In de mond een volle zoete aanzet maar nog duidelijk ondersteund door stevige zuren. Noten en caramel toetsen en verder vond ik het in de smaak wel iets weg hebben van een pedro ximenez alhoewel dat het zeker niet kon zijn. Er zat ook iets muskaat-achtigs in zoals in dat van een Rivesaltes en er was een eindeloze afdronk met vooral krenten. Het was een wijn met een zekere leeftijd maar nog springlevend en met zelfs nog potentieel. Fantastisch lekker . Vinama: 19+pnt.   
Het zal je niet verbazen dat niemand geraden heeft wat dit voor wijn was want het was namelijk een fles wijn uit België. Een Vin Blanc Doux Extra van P.Paillet & Fils uit Over-Yssche oftewel Overijse. We zaten allemaal met ongeloof naar de onthulling van de fles te kijken want hoe was het mogelijk dat zo'n oude fles Belgische wijn nog zo hemels lekker kan zijn? Dat blijft toch niet goed? Blijkbaar wel dus.

En hoe oud was deze wijn precies? Er stond geen jaartal op de fles maar het verhaal achter de fles is alsvolgt. De gastheer had deze fles gekregen in 1972 van zijn toekomstige buurman toen hij zijn nieuwe huis naast deze buurman is gaan bouwen. Het was dus een welkomstgeschenk. Volgens deze buurman is deze wijn in 1908 in Antwerpen bekroond en daarvoor ook nog in London. Hoe oud de fles wijn precies was zullen we nooit weten maar toch minstens een jaar of 40 of zo. Leuk detail was dat de fles geen 75cl bevatte maar 70cl.

vin blanc doux paillet over yssche
Een Belgisch kelderrestje van een veertigtal jaar oud of meer, chapeau!

23:31 Gepost door Vinama in Geproefd | Commentaren (4) | Tags: belgische wijn |  Facebook | |  Print

10 januari 2010

Priorato de Scala Dei in Gent

In restaurant NZET van Anne Camberlin & Mauro Menichetti in Gent hadden we weer onze bijna maandelijkse thema avond. Het onderwerp was deze keer: Raad het thema van de avond? Hoeft geen regio of land te zijn werd er nog bijgezegd het kan van alles zijn, zeer breed dus en het kon alle kanten op. Twaalf wijnen blind, drie wit, negen rood en ergens staat er een piraat tussen die je eruit moet halen.

Het bleek achteraf toch om een streek te gaan namelijk Priorat uit Catalonië, Spanje.  Priorato betekent priorij (een tweede huis van een klooster) en deze streek heeft zijn naam ontleend aan de 'Priorato de Scala Dei'. Lang geleden werd een herdersjongen op een nacht wakker en ziet hij de engelen van een hemelse ladder neerdalen. Hij verteld zijn verhaal aan een lokale priester en in 1163 kwam er een orde van kartuizer monniken en stichtte de 'Priorato de Scala Dei', de 'Priorij van de trap van God'. Vandaag bestaat er nog de bodega Cellers Scala Dei die zijn wijn maakt in de kelder van de oude priorij.

De wijngaarden in Priorat liggen op hoogtes tussen 100 en 700 meter op terrassen. De bodem op de hoogtes bestaan vooral uit schiste en in het rivierdal van de Siurana (zijrivier van de Ebro) uit klei met alluviale afzetting. Uiteraard komen er verschillende types wijnen van deze verschillende bodems. De typische grond van Priorat heet llicorella, om en om lagen kwarts en leisteen die er in de zon als een zwart-gouden tijgervel uitzien. Verder is er weinig regen, 600mm, en schijnt de zon 2.600 uren per jaar.

Priorat was tot niet zo heel lang geleden vrijwel onbekend als wijnstreek. In 1990 werd Priorat zelfs nog niet genoemd in de publicatie van de Catalaanse overheid over de 1000 jarige wijngeschiedenis van Catalonië. Eind jaren negentig kwamen er enkele van de meest gewilde en duurste wijnen uit Priorat en dit alles van origine gedreven door enkele mannen waaronder Rene Barbier.  
In 1979 waren er 600ha wijngaarden waarvan het merendeel carinena (carignan) in Priorat. In 1989 begint Rene Barbier (nu Clos Mogador) met vijf vrienden druiven te planten op acht stukken grond waarin ze gezamenlijk geïnvesteerd hadden. Ze zouden de beste druiven gaan verbouwen met een lage opbrengst. De wijnen zouden allemaal Clos en nog wat gaan heten om ze te onderscheiden van de traditionele wijnen van de streek. Deze wijnmakers waren technisch zeer goed onderbouwd en maakten vooral geconcentreerde wijnen met karakter. De wijnen vielen buiten de D.O. regulatie maar dat kon ze niet schelen. De wijnen wonnen de ene na de andere prijs op nationale en internationale degustaties. Naast Rene Barbier behoren tot de overblijvers ook nog Alvaro Palacios, Costers del Siurana en Mas Martinet. Tegenwoordig zijn ze allemaal onafhankelijke producent en maken ze hetzelfde type wijnen als voorheen die nu wel de Priorat D.O. mogen dragen.

priorat clos mogador 2006 clos fonta

Vandaag de dag zijn er inmiddels 1820ha wijngaarden in Priorat. De klassieke druivensoort van Priorato is de Garnacha Tinta (grenache), die in de meeste van de oudste wijngaarden gevonden kan worden. Daarnaast zijn toegestaan: Garnacha Peluda, Cariñena, Cabernet Sauvignon, Merlot, Syrah en Cabernet. Er zijn drie toegestane witte druivensoorten - Garnacha Blanca, Macabeo Pedro Ximénez en Chenin Blanc.  

Op 6 juli 2009 werd de D.O. Priorato gepromoveerd naar D.O.C (Denominación de Origen Calificada, ofwel gekwalificeerde herkomstbenaming), een hogere categorie die gereserveerd is voor wijnen die gedurende een langere periode een bewezen consistentie en kwaliteit hebben laten zien.   

Van wijnen die we blind te proeven kregen kregen stak er één met kop en schouders boven de rest uit en dat was de La Creu Alta 2004 van Bodegas Mas Alta (Belgische eigenaars) gemaakt door de Fransman Tardieu. Een absolute topwijn met een complexe neus van gebrandde aroma's, koffie, leer specerijen,kersen en dennenappel. In de mond een volle aanzet maar wat een finesse, (rijpe) tannine en zuren perfect in evenwicht. Alles is mooi gedoseerd in deze wijn. Ook met een stevig prijskaartje blijkt achteraf (€72,00) maar het is echt een super wijn! Vinama: 19pnt. 

Van dezelfde Bodega kon de jonge Artigas 2006 mij ook bekoren. Vinama: 16pnt, €20,00. Hun La Basseta 2004 cuvée vond ik de minste van de drie maar toch zeker ook nog goed maar gaf me de indruk van wat overextractie.  Vinama: 15pnt,  €50,00.

Tegenvaller van de avond was de Vall Llach 2004 (€70,00). Zit deze 96 Parker punten wijn in een foute periode of was het een off-bottle? In de neus hout pruimen en alcohol. Niet echt aangenaam in de mond, niet in evenwicht en zeer agressive tannine, tandenschurend. Vorig jaar heb de Idus 2004 van Vall Llach nog geproefd, het kleinere broertje van bovenstaande wijn en die scoorde ik toen 17pnt.

priorat bodegas mas alta la creu alta aertigas la bassetavall lach
De Marge 2006 van Celler de l'Encastel was jong, paars en geconcentreerd. Deed zelfs wat malbec-achtig aan. Zwart fruit en bessen in de neus met hout. Ook geconcentreerd fruit in de mond, jong en een echte krachtpatser die een warme indruk achterlaat. Rijpe tannine, wat fluweelachtig en stevige onderbouwende zuren. Heeft potentieel. Vinama: 15pnt, €17,11.

De biologische FA 206 2005 van Mag Igneus had in tegenstelling tot zijn jonge paarse kleur al evolutie in de neus, weinig fruit en wat muffig. Vrij monotoom. De smaak stond er echter wel met vol zwart fruit, mooie zuren maar de alcohol domineerd. De wijn doet zwaar aan en lijkt eerder op iets uit de nieuwe wereld. €18,49.

Mas de Masos 2001, Capafons-Osso had een zwoele geconcentreerde neus met vanille, hout, drop en kersen. Explosief roof fruit in de mond, vol en krachtig. Vrij geconcentreerd en eigenlijk iets te. Vinama: 14pnt, €36,51.

Dan Clos Mogador 2006 van Rene Barbier. De neus was een diepe beerput, onaangenaam. Vreemde neus. Heb de wijn een half uur later nog eens geroken en hij was nog steeds hetzelfde In de mond echter vindt je een ongelooflijke complexe krachtige wijn zwart fruit wat iets naar het zoetige toe gaat. Wel nog zeer jong met veel tannine maar wat een finesse. Zeer lange afdronk en dit beloofd veel voor de toekomst. Ondanks de vreemde neus kreeg deze toch blind 17pnt van me. €46,42.

Clos Fonta 2005 van Mas d'en Gil had theebaderen en zoet fruit in de neus. Ronde, sappige maar geconcentreerde, krachtige smaak met rijpe tannine. Veel zoethout en hout. Wat alcohol in de afdronk. Hout is nog niet versmolten dus laten liggen. Vinama: 16pnt, €48,40.

De piraat zat bij de drie witte. Het was een natuurlijke Champagne van André Beaufort uit 1999. Hij was helaas wat te koud geserveerd. Bloemige, fruitige en fijne neus. Rijp fruit in een volle aanzet maar het zet niet door en mist wat lengte. Doet wat Tarlantachtig aan qua smaak met lekkere appeltjes. Aan tafel hoorde ik 'foute fles' en 'te veel sulfiet'. Ik vond hem echter zeker 15pnt waard en waarschijnlijk wel meer als hij wat minder koud geserveerd zou zijn. €31,00.

Over de Mas Plandtadeta Blanco 2007 kan ik kort zijn. Met veel moeite net zoveel punten als zijn prijs namelijk 12. De Barranc dels Closos 2008 zou ik graag eens in een zwart glas serveren want je gaat de mist in en denkt dat het een rode wijn is. Kruidig en drop met zoetig rood fruit. Jawel en dat in een witte wijn. Speciaal maar wel interessant. Vinama: 13pnt, €13,18.

Het was weer een mooie thema-avond met dank aan Hugo. Op naar de volgende avond die ik mag organiseren.


OPROEP: We hebben weer een plaatsje vrij in onze proefgroep waar plezier en genieten voorop staat. Dus als je een gepassioneerde wijnliefhebber bent, amateur of professioneel, en interesse hebt neem dan contact met me op via oleenders@vinama punt be 

23:38 Gepost door Vinama in Geproefd | Commentaren (3) | Tags: priorat, spanje, pure wine lovers |  Facebook | |  Print

14 november 2009

Driemaal Grand Cru uit Vosne-Romanée

Vougeraie domaine de la BourgogneBourgogne is een streek waar je je weg moet kennen wil je iets mooi's in je glas krijgen. Eigenlijk geldt dat voor iedere wijnstreek maar specifiek voor Bourgogne. Veel wijnproducenten met kleine oppervlaktes aan wijngaarden en klinkende appellaties die zelfs verkopen ook al is de kwaliteit niet altijd navenant.
Hoe vaak heb ik al een pinot noir in het glas gehad en dat ik dacht is dit het nu....? Gelukkig ook het tegenovergestelde dat ik omver geblazen werd van een fantastische pinot noir. Onlangs was ik een restaurant waar ik een Chambolle-Musigny Premier Cru 2005 van Leymarie wou bestellen die helaas niet meer voorradig bleek. Ik had al eerder wijnen van deze wijnmaker (in het midden segment) gedronken en heb er zelfs van in mijn kelder liggen dus de suggestie om i.p.v. de Chambolle-Musigny een mooie Morey-Saint-Denis 2002 te nemen vond ik dan ook prima. Teleurstelling was echter wat ik in mijn glas kreeg. De zuren waren zo dominant dat de fles bij lange na niet op is gegaan. Deze wijn strookte zeker niet met de kwaliteit die ik al eerder van andere wijnen van dit domein had gedronken.

charmes chambertin domaine de ka vougeraie morey saint denis leymarie
Eenmaal thuisgekomen meteen de kelder in gedoken en een Morey-Saint-Denis 2004 van Leymarie naar  bovengehaald en opengetrokken. Weer een teleurstelling en weer die zuren die veel te dominant aanwezig waren.
De volgende dag dan maar een Charmes-Chambertin 2000 van Domaine de la Vougeraie (2.250 flessen gemaakt) open getrokken want dat zou alles weer goed maken toch?  Maar ook nu weer had ik niet echt geluk. Het was beter dan de twee voorgaande flessen maar echt te juichen van deze pinot noir stond ik nu ook weer niet.

Geen nood, een vijftal dagen later zou ik samen met twee vrienden drie top Bourgognes uit Vosne-Romanée op tafel zetten dus alles zou nog goed komen.
Op die bewuste vrijdagavond allereerst blind een mooie Silex 2003 van Didier Dagueneau als aperitief waar ik absoluut blind geen sauvignon blanc van kon maken. Hierna werden de drie pinot noir's in volgorde van leeftijd geproefd. Te beginnen met de 2001 waarna de 2003 en als laatste de 2004 (alle drie de wijnen werden op het zelfde moment ontkurkt en ingeschonken). Alle drie Grand Cru's uit Vosne-Romanée namelijk Richebourg, La Grande Rue en Echézeaux.

De Richebourg 2001 Grand Cru van Domaine Gros Frère & Soeur voldeed niet aan mijn verwachtingen. Een stevige neus maar toch ook wat elegantie met frambozen, kaneel, wat koffie (jawel) en licht hout. In de mond een medium aanzet met meteen die duidelijke zuren en droge indruk. Valt eigenlijk meteen tegen. Zeker voor een wijn waarvan de prijs drie cijfertjes heeft. Misschien heeft hij wat lucht nodig en gaat hij nog wat verbeteren dus later nog even terugkomen bij deze wijn. Na een tijdje werd duidelijk dat hij wel iets in de positieve zin evolueerde maar desalniettemin voor mij nog te hard en bitter. Zou hem eigenlijk nog een hele tijd laten liggen want er kan wel eens potentieel in zitten alhoewel dat nog een vraagteken is. Mijn medeproevers vonden mij te streng in mijn oordeel maar voor mij was het duidelijk. Ik verwachtte een top pinot noir in het glas en heb hem niet gevonden. Vinama: 14pnt . 
 
francois lamarche domane la grade rue vosne romanee

Het tweede glas de La Grande Rue 2003 van Domaine François Lamarche, Grand Cru Monopole, was andere koek (en ook een ander jaar). Deze wijngaard die naast Romanée-Conti ligt en enkel door een zes meter breed weggetje gescheiden wordt van zijn nog beroemder buur had een vrij donkere kleur. Niet ongewoon voor een 2003 wat het jaar van de 'cannicule' was. Een geconcentreerde neus die zwoel aan doet met kersen en zeer mooi is. In de mond een krachtige aanzet met veel volume en heerlijk rijp fruit. Prachtig gewoon. Frissen zuren met nog veel tannine en dus ook nog potentieel, nog zeker twee à drie jaar laten liggen. Vinama: 18+pnt.

Richebourg grand gru Domaine Gros frere et soeur la grande rue francois lamarche vosne romaneede la tomanee conti echezeaux

Het derde en laatste glas was de Echézeaux 2004 (bouteille nr. 7272) van  het mythische domein Domaine de la Romanée-Conti. Een zeer complexe neus, elegant met wat rokerigs, animaal en bosgeuren, een echte snuffelwijn. Na een tijdje in het glas vind ik hem wel wat hoekiger worden. In de mond klopt alles met deze wijn, top. Een zachte maar toch stevige aanzet met een mooie zuurgraad en medium tannine, wat mokka en vooral terroir en in de afdronk een mandje met kersen. Zeer verleidelijk en nu al enorm toegankelijk. Vinama 17,5-18pnt.

De laatste twee pinot noir wijnen hebben mijn week weer goed gemaakt maar ja, dat zijn helaas geen wijnen die je iedere week in je glas hebt.

15 september 2009

Back to the 80's, 60's and 40's...

Een avondje met wat wijnliefhebbers is vooral vaak een lekkere happening. Zo was het ook deze keer weer en niet alleen in het glas maar ook op het bord één en al plezier. Begonnen met een mooi fruitige blanc de blancs Champagne Grand Cru van Bonnet Gilmert met daarbij een heerlijke huisgemaakte zalmmousse. Daarna kwam de eerste fles blind op tafel bij het voorgerecht. Een donkerbruine kleur, vette textuur, aromatisch in de neus met krenten, hazelnoten en ook wat ziltigheid. In de mond droog en gerookt. Mooi glas wijn en ons verdict was een sherry en het bleek een 'Emperatriz Eugenia' very rare Oloroso, gran reserva sherry van Emilio Lustau te zijn (Vinama:16,5pnt).

champagne bonnet gilmert sherry jerzez lustau emperatriz eugenia very rare oloroso pierre bise anjou loire haut de la garde redoma niepoort portugal douro

Voordat het hoofdgerecht geserveerd werd kwamen er nog twee witte wijnen blind op tafel. De eerste had vrij intense gele kleur, iets boter in de neus  een heel houtbos in het glas en ik zat al in de richting van de Bourgogne te denken maar het was veel zuidelijker. Deze Redoma reserva 2000 van Niepoort uit de Douro had na negen jaar nog een dosis hout om dikke planken van te zagen, een beetje teveel dus. Misschien juist wel een goede brug na de stevige Oloroso naar de volgende wijn. Hij had ook een mooie frisheid en je zou deze wijn geen negen jaar oud schatten maar veel jonger (Vinama: 13,5pnt).  

De tweede blinde die ik zelf had meegenomen was  Château Pierre-Bise 2006, Le Haut de la Garde 2007 uit Anjou. Vorig jaar heb ik dit domein bezocht en was zeer onder de indruk van deze 'gewone' chenin uit Anjou gemaakt door Claude Papin. Een iets donkere kleur naar het oranjeachtige toe met een zeer complexe intrigerende neus met onder andere kweepeer. In de mond een volle droge aanzet met ook hier weer een complexiteit die je eigenlijk niet verwacht van een wijn in deze prijsklasse. Ik hoorde iemand aan tafel zeggen 'Voor die prijs (€7,75)ga ik deze wijn meteen zelf invoeren' (Vinama: 16pnt).
    
La chapelle 1983 hermitage Paul Jaboulet
Foto: WvdV

Toen de eerste rode wijn blind. Toen hij net ingeschonken was en ik eraan rook dacht ik meteen 'oei als dit nog maar goed gaat zijn'. We hadden duidelijk een oudere wijn in het glas met veel evolutie in kleur en geur. De fles was nog maar net open dus we hebben de wijn even een tiental minuten de tijd gegeven. Die tijd had hij nodig en nog meer zelfs want de wijn kwam helemaal open en bleef ontzettend positief evolueren totdat de fles leeg was. Want leeg ging hij, een heerlijke elegante wijn met een mooie zachtheid, fijne tannine, nog wat heel licht cassis, wat leer en hout (ik heb geen proefnotities genomen die avond dus even een beknopte impressie van wat er nog in mijn hoofd zit). Dit was duidelijk een grote wijn maar de welke? Ik gokte op een syrah uit de Noordelijke Rhône, Côte Rotie of Hermitage. Het was La Chapelle 1983 Hermitage van Paul Jaboulet (Vinama: 18pnt). Een heerlijkheid waarvoor dank PvdV alsook voor het heerlijke gerecht met truffels.
La Chapelle 1983 was kwaliatief een stuk beter dan de 1999 die ik eerder dit jaar mocht proeven (zie verslag 30/08/09).

chateau pape-clement 1986 grand cr pessac-leognan BordeauxFoto: WvdV

De tweede fles wijn werd niet blind geserveerd. Met een elastiekje om het etiket op zijn plaats te houden stond er een fles Château Pape-Clement 1986 Grand Cru Classé uit Pessac Léognan voor mijn neus. Net zoals La Chapelle had ook deze wijn wat tijd in het glas nodig en bleef daarna permanent positief evolueren.  Deze Pape-Clement had nog een mooie stevige volle structuur en ik zou hem eerder in de eerste helft jaren '90 plaatsen dan midden jaren '80. Zeer, zeer mooi geëvolueerd (Vinama: 18pnt).

1945 sauternes chateau pape-clement 1986 grand cr pessac-leognan bordeaux sauternes 1945b la chapelle 1983 hermitage paul jabouletFoto: WvdV

Toen de mystery fles zonder etiket. Enige weken geleden hadden PvdV en ikzelf via mijn wijnblog afgesproken dat hij een Sauternes uit 1945 zou opentrekken van wie het kasteel niet gekend was en ik een Madeira uit 1945 zou meenemen dus zo gezegd, zo gedaan. 1945 een mythisch jaar, het einde van de tweede wereldoorlog en het begin van de wederopbouw, een jaar van van hoop. 

Het was een Sauternes de mystery fles dat wisten we dus zeker. Ook het jaartal was bekend want alhoewel het etiket met de naam van het château er niet meer opzat had hij nog wel een klein schouderetiket met het jaartal 1945. Maar dat was ook alles, ook PvdV wist niet welke wijn dit was.
Na mijn super ervaring eerder dit jaar met een fles Rieussec 1947 (zie verslag van 8/08/09) zag ik nu een 1945 ook wel zitten. De kleur zag er nog in orde uit maar in de neus was er enkel een stevige velpongeur en in de mond stelde hij niets meer voor. Passé, jammer maar dat risico is er nu eenmaal bij dit soort oude rakkers.
Op de kurk stond ook geen naam van het kasteel. Er werd gespeculeerd dat het van Château Clos d'Azu(?) was maar ik heb er nooit van gehoord en kan nergens iets vinden over dit kasteel.

Toen maar snel naar iets anders uit 1945 ingeschonken namelijk de Barbeito Malvazia Madeira en daarna de Barbeito Verdelho 1965 Madeira die allebei als jonge engeltjes op je tong plaste. Ja, geschiedenisles kan leuk maar vooral ook lekker zijn.  

madeira 1945 1965 barbeito malvazia verdelho b

08 augustus 2009

Château Rieussec 1947, Premier Cru Sauternes (...after)

Zoals ik maandag hier al schreef was het tijd om te gaan ontdekken of het zoete vocht van Château Rieussec 1947 uit de Sauternes, die inmiddels dus al zijn 62 jarige verjaardag had gevierd, de tand des tijd goed had doorstaan.

Wat heeft er destijds eigenlijk allemaal in 1947 plaatsgevonden in de wereld?

- De tweede wereldoorlog was voorbij en de Amerikaanse minister van buitenlandse zaken Marshall presenteert een plan om Europa er weer bovenop te helpen met behulp van Amerikaans geld: het Marshall plan. 
-  Roger De Vlaeminck, David Bowie en Steven Spielberg worden geboren
- Al Capone en Henry Ford blazen hun laatste adem uit.
- 8 juli 1947, UFO-crash in de Verenigde Staten op de voorpagina van de krant. Het Roswell incident.
- 'Het dagboek van Anne Frank' wordt uitgegeven.
- Verschijning van de eerste Lucky Luke door de Belgische tekenaar Morris  
 
Terug naar de fles Château Rieussec 1947, Premier Grand Cru uit de Sauternes. Een zoete wijn met normaliter behoorlijk wat bewaarcapiciteit maar 62 jaar is niet niks. Zo'n fles trek je ook niet zo maar even op een doordeweekse dag open dus werd de gelegenheid een gastronomisch diner wat bereid werd door enkele wijnvrienden. Gedeeld plezier is dubbel plezier zeg ik maar, niet waar?

Kreeft en kalfszwezerik met  asperges en morieljes
Kreeft en kalfszwezerik met  asperges en morieljes in een lichte nantuasaus.

Uiteraard kwamen er nog meer wijnen in het glas bij dit heerlijke menu:

******
Irish geïnspireerde kruidige "koffie", met cigarette Italienne
Gerookte paling met venkelemulsie
Tonijn in sesam met gember en wasabi
Ravioli met ricotta, duif en parmiggiano

Champagne Autréau Brut Premier Cru
Champagne Bertrand-Delespierre Brut Premier Cru
******

 ******
Kreeft en kalfszwezerik met  asperges en morieljes in een lichte nantuasaus

En Remilly 2005, Premier Cru St-Aubin, Marc Colin
Château de Fieuzal 2005, Pessac Léognan
******

******
Zeebaars met groenten en een licht aangezuurde rode wijnsaus

Domaine de Chante Grillé 2001, Cru de Beaujolais Chénas
La Chaniere, 2002, Pommard, Claude Maréchal 

Château Moulin-Pey Labrie 2003, Canon-Fronsac
****** 

******
Kort gebakken duivenborst met gekonfijt billetje, patatotto, erwtenpuree en asperges

 Château Sociando Mallet 2000, Haut-Médoc
Château Sociando Mallet 1998, Haut-Médoc
Château Sociando Mallet 1996, Haut-Médoc (blind geserveerd)
Château Les Ormes de Pez 1990,  St-Estephe (blind geserveerd)
******

******
Terrine van mango met yoghurt en gekonfijte lampionvruchten
Glaasje met aardbeien en mousse van mascarpone met witte chocolade

Château Guiraud 1990, Premier Cru Sauternes
Château Rieussec 1990, Premier Cru Sauternes

Na het dessert
Château Rieussec 1947, Premier Cru Sauternes
******
chateau guiraud sauternes 1990 rieussec 1947 premier cru classe

1947 is een zeer warm jaar geweest in Bordeaux en was een 'outstanding' Sauternes jaar volgens de befaamde Engelse wijnexpert Michael Broadbent. Hij waardeerde deze 1947 Rieussec met de hoogste score namelijk vijf sterren.

Na een prachtige Château Guiraud uit 1990 en het 'jongere' broertje van Rieussec ook uit 1990 was het tijd voor de 1947. De oude kurk scheurde lichtjes bij het openen, als dat maar geen slecht voorteken is. De wijn hoefde niet gedecanteerd te worden zoals geadviseerd door Charles Chevallier directeur van Domaines Barons de Rothschild, want er zat weinig bezinksel in en hij had een heldere donkere goudbruine kleur.

Eerst even ruiken en de neus was prachtig, yes,..... hij is nog goed en het beloofd wat. In de neus zacht zoete toetsen van geconfijte vruchten,  appelsienzeste, abrikozen en noten aroma's. 62 jaar en wat een complexiteit, wow!    
En in de mond , versleten? Zeker niet, dit is absoluut geen oude dame maar eerder eentje die nog niet op pensioen wil omdat ze nog te fit is om achter de geraniums te zitten.  In de mond een mooie zoete aanzet van rijp fruit en rozijnen en een lichte caramel toets. De aciditeit is nog verbazend levendig zoals die van een limoen en een zeer lange afdronk. Wat een fantastisch glas wijn. Deze Château Rieussec 1947 kan zelfs nog jaren mee. 

00:18 Gepost door Vinama in Geproefd | Commentaren (9) | Tags: sauternes, bordeaux |  Facebook | |  Print

03 augustus 2009

Château Rieussec 1947, Premier Cru Sauternes (...before)

Het moest er ooit eens van komen en gezien de 62 jarige leeftijd van deze Château Rieussec 1947, Premier Cru Sauternes beter vroeg dan laat dacht ik maar. 

Bert van Historic Wines  had vorig jaar een kelder opgekocht waar enkele oude Château Rieussec uit 1947 in zaten. De flessen waren goed bewaard geweest en het niveau van de fles die ik had aangeschaft was "mid-schoulder" en de kleur was nog prima. Desalniettemin blijft het altijd een vraag of de wijn in de fles na 62 jaar nog lekker gaat zijn en plezier zal geven.   
chateau rieussec sauternes grand cru 1947

Toch maar even checken bij de huidige eigenaar van Château Rieussec (Domaines Barons de Rothschild) wat ik kon verwachten van deze fles.

Dit was hun antwoord:

"Monsieur, 

J'ai bien pris connaissance de votre courrier de ce jour.   Votre projet d'ouvrir une bouteille de Château Rieussec 1947 va rendre jaloux toutes les personnes qui ne vont pas pouvoir en profiter.  

Personnellement, je n'ai jamais goûté ce millésime qui, d'après les notes de Michael Boradbent, reste une grande référence.   Le propriétaire de l'époque était Mr Berry (américain) qui a ensuite vendu à la famille Balaresque, de Bordeaux. Les Domaines Barons de Rothschild (Lafite) en ont pris possession en 1984.

Concernant ce vieux millésime, nous vous conseillons de mettre la bouteille debout dans le bas de votre réfrigérateur, puis de la sortir 1/2 h avant de la consommer. Si vous constatez du dépôt dans le fond de la bouteille, n'hésitez pas à la décanter.  

Espérant avoir vos commentaires après ce moment qui -je vous le souhaite- doit être de grand plaisir, 
Recevez, Monsieur, nos salutations les meilleures.  

Charles CHEVALLIER
P/o Cécilia Lesure
Château Lafite Rothschild
Directeur Domaines Barons de Rothschild"

Als Michael Boradbent (die uit Kazachstan of Engeland?) het een grote referentie vindt dan zit het wel snor dacht ik.

Wordt deze week vervolgd......

00:03 Gepost door Vinama in Geproefd | Commentaren (12) | Tags: sauternes, bordeaux |  Facebook | |  Print

04 juli 2009

Crozes-Hermitage & Hermitage

crozes hermitage Paul Jaboulet Aine 1999 hermitage cave de tain 2001 blanc


Allebei uit de noordelijke Rhône, de grote en het kleine broertje. De ene wit de andere rood. De witte Hermitage 2001 van Cave de Tain uit het dorp Tain l'Hermitage is 100% van de marsanne druif en komt van de graniethelling Hermitage op de linkeroever van de Rhône die pal op het zuiden ligt. Traditionele vinificatie, 18 maanden in houten vaten.

Deze Hermitage heeft een intens gele kleur tegen het goudgele aan met een volle neus perziken, abrikozen en wat appelsien. Zeer aromatisch met wat munt en vanille. Na een paar uur open komt het hout alsmede de abrikozen nadrukkelijker naar voren.
In de mond een volle aanzet van rijp fruit met een houttoets en iets gerookt. Mooie vettige textuur en een lichte limoen smaak en medium zuren. Een volle maar tegelijkertijd fijne wijn. Nu op dronk maar kan een jaar of drie tot vijf mee.  Serveren bij gevogelte (met truffels....), kreeft maar een mooie vis met een roomsaus zal ook perfect zijn. Vinama: 16,5-17pnt, 22.00 Euro op domein.

De Crozes-Hermitage is een AOC die een zeer grote hoeveelheid wijn produceert en de kwaliteit kan ook nogal verschillen van de ene naar de andere producent. De rode Crozes-Hermitage die 90% vertegenwoordigd wordt gemaakt van de syrah druif. De wijnen uit het noordelijke gedeelte hebben hele andere kenmerken dan die uit het zuiden van de appellatie. 

De Crozes-Hermitage 1999, Domaine de Thalabert  van Paul Jaboulet Aîne, wat overigens een zeer goede producent in de Rhône streek is, heeft me meer plezier gegeven dan dat ik aanvankelijk verwacht had. Inmiddels al weer 10 jaar oud en dat is goed te zien aan de kleur die van rood naar het bruine gaat. In de neus zijn de hoekige kantjes er duidelijk van af en geeft hij een zachte indruk van leer, nog wat kersen maar toch vooral tertiare geuren alsof je door een nat herfstbos loopt. Medium aanzet met versmolten tannine en natuurlijk ook in de mond de evolutie goed merkbaar van champignons tot leer. Lichte zuren en een korte afdronk maar een mooi glas wijn en eigenlijk boven verwachting maar 1999 was in de noordelijke Rhône ook wel een zeer goed jaar. De fles was met z'n tweeën in no-time op. Nu drinken. Vinama: 15,5-16pnt.

22:02 Gepost door Vinama in Geproefd | Commentaren (2) | Tags: rhone, hermitage, crozes-hermitage, syrah, marsanne |  Facebook | |  Print

26 mei 2009

Mademoiselle M 2007, Alexandre Bain - Pouilly-Fumé

Soms kom ik op een proeverij een fles tegen waarvan ik denk: "Die wil ik graag nog eens in alle rust thuis herproeven want dit is zeer de moeite waard". Zo overkwam me dat met de natuurlijke wijn  Mademoiselle M. 2007 van Alexandre Bain uit Pouilly-Fumé, Loire. Dus meteen twee flessen meegenomen en enkele weken later op een doordeweekse dag had ik zin in iets erg lekkers bij het eten en de fles van Alexandre Bain werd dus naar boven gehaald.   

2007 is de eerste jaargang van deze Alexandre Bain die nu 4,90ha wijngaarden huurt in Pouilly-Fumé. Voordat hij zijn eigen domein is begonnen heeft hij eerst ervaring opgedaan in Menetou-Salon, Bourgogne, Amerika en ook nog in de Languedoc.
De wijnstokken staan op een ondergrond van kalksteen met een zeer arme stenige bovenlaag waar de druiven zeer goed op rijpen. Ongeveer 2ha van zijn wijngaard heeft ook mergel met oesterfossielen en klei als bovenlaag. Hij maakt twee cuvees waarvan Mademoiselle M (zijn dochter heet Madeleine) zijn beste cuvée is. Bain bewerkt zijn wijngaard bio-dynamisch en gebruikt daar ook zijn paard Phénomène voor.

De 2007 is gemaakt in een garage maar ondertussen heeft hij een wat grotere en meer professionele ruimte ter beschikking. In de kelder verloopt alles volgens de natuurlijke werkwijze dus zo min mogelijk tussenkomst van de wijnmaker en sulfiet wordt enkel wat gebruikt om de malolactische gisting te vermijden en bij het bottelen.  

De 100% sauvignon blanc Mademoiselle M is volledig op oude vaten gevinifieerd en heeft ook nog eens 16 maanden gerijpt op deze vaten. Geen typische Pouilly-Fumé maar desalniettemin meer dan de moeite waard. 
 
Proefnotitie: Intens gele kleur, donker geel, de wijn is niet helemaal glashelder (is niet gefilterd) en dus een heel klein beetje troebel. Een zeer aromatische en verleidelijke fruitige neus met kweeperen, rijpe gele appels, een mooie dosis mineralen met een frisse toets citrus en zelfs wat kiwi. Alles is zeer rijp en expressief. Dezelfde rijpe appels komen terug in de mondvullende aanzet met ook wat geroosterde aroma's en meteen daarna een frisse aciditeit met citroen. Lichte noot indruk in de afdronk. Je zou op het verkeerde been gezet kunnen worden door te denken dat er een oxidatieve toets in zit maar dit is niet zo. Zeer harmonieus. Kan nog enkele jaren mee maar nu al heerlijk op dronk dus waarom wegleggen?
Vinama: 17 pnt, 17.90 Euro.

Alexandre Bain - Pouilly Fume 2007 Loire
Mademoiselle M 2007 van Domaine Alexandre Bain

Mijn tweede en laatste fles is inmiddels ook al op maar een nieuwe lading is inmiddels al besteld. Probeer hier maar eens vanaf te blijven,  zeer veel drinkplezier in het glas  (te koop in België bij onder andere Laurent Menotte van L'Odyssée des Arômes).

19:45 Gepost door Vinama in Geproefd | Commentaren (0) | Tags: loire, pouilly-fume, sauvignon-blanc |  Facebook | |  Print

07 mei 2009

Tandem, Syrah du Maroc 2007, Domaine des Ouled Thaleb (met Alain Graillot)

Door gastschrijver Frédéric:

Je kent het wel. Iemand heeft een wijn ontdekt, een pareltje, en je moet die zeker eens proeven. "Absolument fabuleux" zei hij, een kennis die mij af en toe een fles verkoopt. Zonder btw wel te verstaan. Je moet natuurlijk op je hoede zijn voor mensen die wijn die ze zelf verkopen grandioos vinden. Dat was nu niet het geval. Hij had het over de Marokkaanse Tandem (100% Syrah) van het Domaine des Ouled Thaleb, medegevinifieerd door Alain Graillot, een grote naam uit Crozes-Hermitage.

Hij had hem in een blinde proeverij tussen betere Noordelijke Rhônewijnen gezet, als piraatwijn zeg maar. Verbazing alom bij de bekendmaking, zoals meestal bij een blinde proeverij, er zit een Marokkaan bij de winnaars! Niet echt verbazend als blijkt dat Alain Graillot een handje is komen toesteken bij de vinificatie van die wijn.Maar toch, een voortreffelijke wijn uit Marokko, niet evident zou je denken. 

Goed, toch even de proef op de som nemen en voor een sympathieke 11,5 euro de net geleverde Tandem 2007 gekocht bij Mig's World Wines. Bijzonder geslaagd etiket, zie ik meteen als hij mij de dikke, zware fles overhandigt. Zoals vaak sla ik wel de goede raad van de verkoper in de wind. Minstens één uur op voorhand karaferen, zei hij. Nee, gewoon lichtjes koelen tot een graad of 16, openen en direct proeven. Pas dan kan je de evolutie van de wijn volgen van bij de opening van de fles, vind ik.

tandem syrah maroc 2007 a
In het glas krijg ik een donkerrode, vrij intense wijn, met wat aandringen zie je lichtpaarse tinten. In de neus eerst niet al teveel aroma's, zoals verwacht. 16 graden en niet willen karaferen, wat wil je. Ik had wel een lekker groot glas genomen, kwestie van hem genoeg lucht te geven. Het zou na een half uur een goede keuze blijken: volledig opengebloeid, met aroma's die duidelijk naar Syrah verwijzen, rijp fruit, kruiden natuurlijk, met opnieuw die lichte zweem van olijventapenade, die ik eerder had gevonden in, jawel, verschillende jonge Crozes-Hermitage: Domaines des Bruyères en Domaine Combier, toevallig allebei bioboeren.

In de mond meteen veel fruit, zwart fruit. Een volle, stoere mond. Vooral, en gelukkig maar, de alcohol domineert niet. Die 13% is al bij al vrij redelijk, gezien de omstandigheden. Je kan zelfs spreken van een zekere frisheid. De druiven worden daar geoogst in augustus. Naar het schijnt zijn het "koele" nachten, Wat betekent dat in Noord-Afrika, koele nachten, 25 graden?  Misschien komt het door de korte maceratie, of toch deels ook door de ontristing die Graillot laat doorvoeren. Onlangs nog een aantal Zuid-Afrikaanse Syrah's geproefd, 14,5 zelfs 15%, die vaak naar confituur neigen. Onze Tandem heeft daar geen last van. En dat maakt net van die wijn een aangename verrassing als je hem niet-blind proeft: Je verwacht een opstoot van alcohol maar je krijgt vooral fruit en fijne, afgeronde tannines. De afdronk is niet echt indrukwekkend, een beetje zwoel, maar bekoort me wel.

24 uur later - ja, ik kan toch niet elke dag een ganse fles binnenkieperen - heeft die Tandem niets, maar dan ook niets verloren van zijn zuiderse charme, dit zonder vacuvin of enig bewaarhulpje, nee gewoon kurk erop en terug in de kelder.

Al bij al dus geslaagd voor een Marokkaanse wijn, vrij herkenbaar als Syrah, best te genieten voor zijn prijs, maar de betere Crozes overtreft hij toch niet hoor en een lang leven is hij niet geschoren.

Schenk hem als curiosum bij een couscous, met lam natuurlijk, lichtjes gekoeld. Karaferen mag dus wel, een half uurtje is genoeg. Ik ga er nog een paar bijhalen - al zou ik er geen dozijn van in huis willen - gewoon om te kunnen afwisselen met andere Crozes of een Saint-Joseph rond dezelfde prijs.

Absolument fabuleux? Natuurlijk niet, wel sympa, cette Syrah marocaine. Give it a try.

Frédéric

21:17 Gepost door Vinama in Geproefd | Commentaren (6) |  Facebook | |  Print

26 april 2009

Een cadeau voor de wijnliefhebber

"Wij, arme wijnbloggers, behoren nog wel eens tot de gedepriveerden van het zo stereotype, maar toch ook wel mooie relatiegeschenk: een lekkere fles wijn. Zelden of nooit krijgen we eens een fles! Niet omdat mensen ons niet graag zien - dat hopen we toch - maar gewoon omdat kennissen of familie het niet aandurven je een fles cadeau te doen. Pijnlijk is dat. Niets zo erg als je flessen altijd maar zelf te moeten kopen. Schrijnend zelfs. Om van te huilen."   Aldus Amaronese op zijn wijnblog "The Orbis" die hier helemaal de spijker op de kop slaat. 

Gelukkig is er nog iemand in mijn familie die mij wel een flesje cadeau heeft gedaan. Drie zelfs, echter alle drie geblindeerd en stevig ingepakt met 'duck tape'. Ik moest ze allemaal maar eens proeven en laten weten wat ik er van vond.

Om te voorkomen dat ik op de kurk zou zien wat voor wijn het was heb ik ze door iemand anders open laten trekken. De eerste fles was helaas helemaal over de top  en goed voor de gootsteen. Het was een merkwijn van Baron Philippe de Rothschild de "Mise de la Baronnie" uit 2000. Zou hij nog goed geweest zijn dan zou het zeer waarschijnlijk ook niet echt de moeite geweest zijn want een merkwijn uit Bordeaux is nou niet echt een interessante wijn maar eerder een oppervlakkig iets om het grote publiek te plezieren.

De tweede wijn had onmiddelijk mijn aandacht want daar zat iets interessants in mijn glas. Zacht en fijn rood fruit en met een bepaalde elegantie en zeer mooi op dronk waardoor ik meteen aan een merlot uit de Bordeaux van de rechteroever zat te denken. Dit is wel heel erg lekker, een Saint-Emilion, misschien wel een grote?
Bij de onthulling was er "zie je wel een Bordeaux" te horen maar ook "dat kan toch niet waar zijn". Ik zag daar namelijk een gewone AOC Bordeaux wijn staan uit 2000, Château de la Cour d'Argent van Dennis Barruad. Ooit heb ik hier zelf nog eens wat flessen van gehad en ik wist dus dat dit niet meer dan rond de 5.00 Euro kost. Deze voor een eenvoudige Bordeaux appellatie 'oude wijn' heeft mij enorm positief verrast. Wat is hij mooi geëvolueerd en wat een kwaliteit voor die prijs, nauwelijks te geloven. Inderdaad 95% merlot en de wijngaarden hebben vroeger nog de AOC Saint-Emilion gehad.  
 
chateau de la cour d'argent 2000

De derde en laatste fles had een vrij heldere en wat doorzichtige kleur. In de neus kwamen de geëvolueerde aroma's je tegemoet zoals natte bladeren en leer. Dit was zeker geen jonge wijn. Toch kwam er ook nog wat fruit van frambozen en kersen naar voren met een toets nootmuskaat. In de mond een aanzet van rood fruit op alcohol met frisse zuren en tannine die nog wat droogtrekt. Kaneel in de afdronk.

Waar dit vandaan kwam was niet gemakkelijk te raden en waarom niet dat bleek bij de onthulling want dit was namelijk een oude Cru uit de Beaujolais namelijk de Château Moulin-à-Vent (uit de gelijknamige appellatie), Cuvée exceptionnelle uit 2000. Ja een wijn in de Beaujolais uit 2000 heeft al het stempel oud want die wijnen gemaakt van de gamay druif moet je in het algemeen jong op hun fruit drinken. Er zijn enkele uitzonderingen zoals de Cru Moulin-a-Vent  en de Cru Morgon die wel kunnen ouderen en die zelfs een beetje op een Bourgogne gaan lijken na verloop van tijd.  

Ook deze laatste fles een leuke verrassing want oudere Beaujolais kom je niet vaak tegen. Zelf heb ik in 2006 een doos Morgon vieille vignes 2005 van Patrick Bouland in mijn kelder gelegd om nu juist die evolutie in de tijd van deze Beaujolais Cru zelf eens proefondervindelijk te volgen.     

chateau du moulin-a-vent 2000 beaujolaisChâteau Moulin-a-Vent  is een domein van 30ha van de familie Flornoy-Bloud en is eerder dit jaar nog van eigenaar gewisseld voor de som van 5 miljoen Euro. De nieuwe eigenaar is Jean-Jacques Parinet een ex-zakenman die dit domein voor zichzelf heeft gekocht en er nog flink in gaat investeren samen met de bekende Faiveley uit de Bourgogne die symbolisch mede-eigenaar is.


Al met al een leuk, origineel en betaalbaar cadeau voor de wijnliefhebber. Dus mensen, laat maar komen die flessen.....

17:02 Gepost door Vinama in Geproefd | Commentaren (6) | Tags: bordeaux, merlot, beaujolais, morgon, gamay |  Facebook | |  Print

24 maart 2009

Gepocheerde eieren met rode wijnsaus-Oeufs pochés en meurette

Eieren in welke vorm dan ook gaan in het algemeen niet super goed samen met wijn want de wijn wordt er een beetje metaalachtig door en soms zelf bitter. Maak je ze echter klaar met een rode wijnsaus dan omzeil je dat probleem en vormt de saus de ideale link tussen de eieren en de wijn in het glas.

Zo kreeg ik onlangs 'Oeufs pochés en meurette' voorgeschoteld. Een gepocheerd ei met een rode wijn saus en daarin spekjes, champignons en echalotjes. Geserveerd op een stuk geroosterd brood wat was ingewreven met knoflook. Het gepocheerde ei moet maar net gaar zijn zodat het eigeel nog zeer vloeibaar is.

Het was de eerste keer dat ik dit at en het was meteen van "dat wil ik nog eten in de toekomst". Een overheerlijk gerecht met mijn complimenten aan de kok. De geconcentreerde maar zachte smaak (door de boter) van de wijnsaus, het bosachtige van de champignons en het gerookte van het spek ging ook zeer goed samen met de rode Bourgogne wijn die we erbij dronken.

oeufs poches en meurette

De wijnsaus maak je normaliter van de wijn die je bij het gerecht gaat drinken maar aangezien ik nog een halve fles Corbières Château Lastours, Cuvée Simone Descamps 2004 open had staan die een mooie dosis fruit had is die in de saus gegaan en dat leverde een uitermate goed resultaat. 

De Bourgogne die we erbij gedronken hebben was de Cuvée Andrew 2006 van Leymarie, AOC Bourgogne. De laatste fles 2005 had ik een week eerder opengetrokken en toen meteen terug naar de winkel, be wine,  gegaan om te kijken of ze er nog van hadden liggen. Dat bleek helaas niet het geval te zijn en toen maar één 2006 meegenomen om te proberen. Maar een 2006 is in Bourgogne natuurlijk niet hetzelfde als het prachtige jaar 2005, desalniettemin is het een mooie fles pinot noir.
In de neus veel gerookte, stal, hout en leer aroma's en het fruit werd naar de achtergrond gedrukt. Ook dezelfde toetsen in de mond met een medium volle aanzet en wel aardig wat materie voor een pinot noir. De tweede dag was dat gerookte en stallucht er een heel stuk vanaf en kwam er mooi rood fruit om de hoek kijken. Leuke pinot noir, 11,20 Euro. 

Als hoofdgerecht een heerlijke lamskroon met daarbij een Rasteau van Domaine Beurenard gelegen in Châteauneuf-du-pape, Les Argiles Bleues 2003. 80% grenache, 20% syrah, 15 maanden houtrijping op nieuwe vaten. Zeer mooi pure cassis in de neus met een stevige dosis mineraliteit. Ook in de mond veel materie, rood fruit, tannine wat droogtrekkend en een heerlijke lange afdronk. 18,50 Euro bij Espacevin Pirard.  

cuvee andrew bourgogne leymarie en domaine de beaurenard rasteau cuvee les argiles bleues

08:00 Gepost door Vinama in Geproefd | Commentaren (4) | Tags: bourgogne, rhone, rasteay, pinot noir, syrah, grenache |  Facebook | |  Print

16 maart 2009

Geen shiraz maar syrah uit Australië

syrah druifShiraz wijn uit Australië moet je niet wegleggen in je kelder want daar zijn ze niet voor gemaakt. Ze zijn gemaakt voor onmiddelijk drinkplezier en niet om stof te vergaren. Zo dacht ik er lang over maar dit moet ik onherroepelijk herzien.

Er wordt gezegd dat de druif uit de stad Sjiraz in het toenmalige Perzië (nu Iran) komt en dat hij tijdens kruistochten in 1224 is meegenomen door de ridder Stérimberg die hem in Hermitage heeft aangeplant. Andere zeggen dat de Romeinen hem 2500 jaar geleden hebben meegenomen uit Iran en volgens nog andere bestond hij al sinds de derde eeuw in Frankrijk. We zullen de waarheid waarschijnlijk nooit exact weten.


In Frankrijk is deze druif het belangrijkste druivenras in de Noordelijke Rhône streek (Côte-Rôtie, Hermitage, Cornas en de wat minder dure Crozes-Hermitage en Saint-Joseph) waar hij syrah heet. Hier wordt hij veelal tot monocépage wijn verwerkt in tegenstelling tot de Australiërs die er bijvoorbeeld graag cabernet sauvignon aan toevoegen. Ook in de zuidelijke Rhône (Châteauneuf-du-Pape, Gigondas) komen we de syrah tegen maar dan gemengd met voornamelijk grenache. Naast de Rhône kom je syrah tegenwoordig ook tegen in de Provence en Languedoc-Rousillion. Vroeger (19e eeuw) werd er in de slechte wijnjaren in de Bordeaux zelfs syrah toegevoegd uit de Rhône om de wijnen te verbeteren. Buiten Frankrijk is syrah o.a. te vinden in Italië, Zwitserland, Californië en Argentinië.

Syrah/shiraz is een druif die laat rijpt er daarom ook warme regio's verkiest om optimaal rijp te worden. Door de dikke schil (=veel tannine) en kleine bessen kunnen ze ook goed tegen hoge temperaturen. Een rotsachtige goed afwaterende bodem heeft zijn voorkeur.

Alhoewel er wordt gezegd dat de shiraz en de syrah identiek zijn is de wijn die er van gemaakt wordt zeker niet hetzelfde. De Australische shiraz is meer geconcentreerd van kleur (alhoewel een Cornas ook zwart kan zijn), zeer aromatisch met een smaak van zoet zwart fruit, rijpe pruimen, bessen, zelfs 'jammy' en peperigheid. Shiraz is ook jong zeer toegankelijk, soepel en charmant.
Door het overvloedige fruit verdraagt shiraz uitstekend lagering op eikenhouten vaten. Het alcoholgehalte kan oplopen tot 16% vandaar dat ik een jonge shiraz ook altijd iets gekoeld drink.

In de Franse syrah vindt je eerder cassis, viooltjes, bramen, specerijen, mineralen, gerookte toetsen, terroir en redelijk wat tannine. In 1958 was er trouwens in Frankrijk slechts 1.603 hectare syrah en in 2006 was dit opgelopen tot 67.800ha.

Tussen Frankrijk en Australië zijn er uiteraard ook verschillen in het klimaat, terroir alsmede in het vinificatieproces. Zo zullen de Fransen hun wijnen op barriques laten rijpen van Franse origine terwijl men in Australië hout uit Amerika gebruikt. 

Rosemount Balmoral syrah 1994 1992 australië

Syrah, shiraz, dezelfde druif maar met een totaal verschillende smaakstijl. Althans dat dacht ik,  todat ik enkele maanden geleden een oude Australiër had gekocht. Eén fles om eens te proberen.
Toen ik de Syrah Balmoral 1994 van Rosemount Estate in mijn glas had had ik een wow ervaring. Dit was fantastisch, alsof ik een Côte Rotie of een Hermitage in het glas had maar dat kon toch niet. Kwam dit uit Australië en is dit 15 jaar oud?? Waanzinnig gewoon. Hoezo een shiraz kan niet verouderen? Waarom had ik maar één enkele fles gekocht? Wie zegt dat die Australiërs geen topwijn kunnen maken?

Deze syrah is gemaakt van 50-100 jaar oude wijngaarden gelegen in de zuidelijke Mc Laren Vale, rijpt bijna 2 jaar in nieuwe Amerikaanse eiken vaten en is de top cuvée van Rosemount.

Een doorzichtige rode kleur met een brede waterrand. Ik had meer kleur evolutie naar het bruine toe verwacht van deze 15jarige Australiër maar daar was geen spoor van te bekennen. Wel duidelijk een neus van een wat oudere wijn met tertiare aroma's maar zelfs ook nog aromatisch rood fruit, wat grafiet en leer. Ook theebladeren. Deze neus staat na 15 jaar nog mooi overeind, nam in intensiteit na 4 uur wel wat af. Ook in de mond nog rood fruit van kersen en een hele mooie finesse. Een oude dame met klasse. Zijdezachte tannine perfect in balans met de zuren en zelfs nog fruit in de afdronk.
De fles heeft een typische Rhône fles vorm en er staat geen shiraz maar syrah op het etiket, het is duidelijk met wie ze hier de concurrentie aangaan en ik had hier graag blind een even zo oude wijn uit de Noordelijke Rhône naast willen zetten.  Een top Australiër, jawel ze bestaan. 17,5-18pnt.

Mijn lot was me goed gezind want ik heb vorige maand op een veiling nog een lot kunnen kopen van deze Syrah Balmoral met de jaren 1992, 1993, 1994 en 1996. De '92 is inmiddels ook al opengegaan en deze kwam in de buurt van de 1994, 16,5pnt.

Op het etiket staat "This wine will greatly reward cellaring" en ik kan dat alleen maar beamen.

00:29 Gepost door Vinama in Geproefd | Commentaren (2) | Tags: syrah, shiraz, australie |  Facebook | |  Print

11 maart 2009

Goede vrienden zijn lastig te vinden, moeilijk te verlaten en onmogelijk te vergeten.

Het leuke aan een kelder vol met wijn is dat je weet dat je die flessen ooit op gaat drinken. Het leukste is natuurlijk om dit samen met vrienden te doen. Samen genieten geeft altijd meer plezier en zo ook afgelopen zaterdag toen er enkele vrienden bij me over de vloer kwamen voor een diner met daarnaast enkele flessen uit mijn kelder of was het misschien eerder vooral wijn dus kunnen waarderen maar zonder vinofielen te zijn. Het waren niet de wijnen die centraal stonden die avond maar de vriendschap. 

Chablis Grand Cru Les Clos 2004 chateau Mazeyres 2000 pomerol Alion 1996 ribera del duero

Na de Gosset Grande Reserve Champagne als aperitief zijn we van start gegaan met het voorgerecht wat een aparte maar zeer geslaagde combinatie was van een carpaccio van St-Jacobs schelpen met wat olie en citroensap, afgewerkt met geschaafde foie gras snippers. Hierbij een Chablis Grand Cru Les Clos 2004 van Domaine Camu (15,5pnt) die een mooie fruitigheid combineerde met mineraliteit, een zeer lichte houttoets had en een wat vettige textuur die goed met het gerecht samen ging.  

Voor het hoofdgerecht, gevulde kwartels met truffel, had ik twee rode wijnen uitgekozen waarvan een Château Mazeyres 2000 uit de Pomerol (het zijn namelijk 'klassieke drinkers' die vrienden) en een Alion 1996 uit de Ribera del Duero, Spanje (ik wil ze toch iets nieuws laten ontdekken). De Bordeaux was twee uur van te voren gekarafeerd en de Spanjaard vier uur.
Mijn proefnotitie van october 2007 voor Château Mazeyres 2000  kan zo weer uit de kast gehaald worden: Het prachtige jaar 2000 beloofd veel en meteen in de neus wordt dit al waar gemaakt. Aroma's van leer, mokka, intens koffie, champignons en wat hout. Eerder een geëvolueerde neus dan fruitig. In de mond tertiare indrukken met ook weer dat leer en hout. Vanille, tabak, zachte tannines en voldoende zuren om alles in evenwicht te brengen. Afdronk van 7 seconden, 16,5/20pt.

De Alion 1996 die gemaakt wordt door Vega Sicilia stond weer zijn mannetje die avond. De eerste  en tevens laatste keer dat ik hem dronk was in augustus 2008 en toen heb ik meteen besloten dat ik hier nog meer flessen van in huis moest halen. Een ongelooflijk goed glas wijn, een neus waar je niet genoeg van krijgt en in de mond vol en fluweelachtig, perfect in evenwicht en ook nog potentieël. Het hout is mooi in balans met het fruit.

Niepoort vintage 1982 chateau Suduiraut 1998 sauternes Pedro Jiminez 1963

Bij de kaas een Niepoort vintage 1982 die na 27 jaar het daglicht zag. Bij het decanteren van de fles kwam er al een geweldige aroma boost vrij. Medium doorzichtige rode kleur met een licht bruine schijn. Zeer aromatisch in de neus met kersen op alcohol en zoethout. Fijne geëvolueerde smaak met leder toetsen en ook weer die kersen en wat alcohol in de afdronk, 15,5pnt.

De framboisier werd begeleid door 1e Grand Cru château Suduirant 1998 uit de Sauternes. Gelukkig niet zo'n lompe Sauternes waarvan er helaas teveel gemaakt worden maar eentje met net voldoende zuren om een lekkere frisheid ten toon te spreiden. Ananas, abrikozen met citrus en peren, medium zoet, 15pnt.

En als laatste een dessert op zich en één van de weinige wijnen die van mij 20 op 20 krijgt, de Pedro Ximénez sherry van Montilla-Moriles  uit 1963. Caramel, koffie, geconfijte appelsienschil, noten en een eindeloze afdronk. De absolute top.
 
Een heerlijke manier om je zaterdagavond in te vullen en ik denk dat ik ze in het vervolg wat vaker voor een diner ga uitnodigen want dit namen ze namelijk mee als cadeau:
pichon-longville 2001 pauillac chateau labegorce-zede 1990 1995 2001 Margaux
....wordt dus vervolgd!

03 maart 2009

Een reis in de wereld van Châteauneuf-du-Pape

Terugkijkend naar 2008 heb ik nog in herinnering enkele zeer mooie degustaties. Zoals ieder jaar kwam de De Union des Grand Crus de Bordeaux  weer naar Brussel om hun laatste jaargang voor te stellen. Van de linker- t/m de rechteroever van de Gironde waren er 130 Grand Crus te proeven. Alle zeer jong natuurlijk maar iedere keer weer een leerrijke ervaring. Het geeft je een zeer compleet beeld van het in dit geval 2006 jaar in de Bordeaux.

De meest interessantste proeverij van 2008 was er wellicht één waarover ik zelfs nog geen woord heb geschreven op mijn wijnblog. Tja, het is niet altijd even simpel om de tijd te vinden om te schrijven en dan ondertussen heb ik weer andere onderwerpen in mijn hoofd om over te schrijven en dan komt het er niet van. Tot vanavond want nu moet het echt uit mijn pen, te mooi om niet over te schrijven. 

chateauneuf du pape domaine de pegau
Châteauneuf-du-Pape waaronder Domaine du Pegau en Domaine Giraud

Tijdens de winter van 2008 ben ik naar een Châteauneuf-du-Pape proeverij gegaan. En niet zo maar één. Ongeveer een half jaar eerder had ik de uitnodiging al ontvangen om een 100tal Châteauneuf-du-Pape's te komen proeven. Het zal je niet verwonderen dat ik daar meteen op ingegaan ben want zoiets kom je niet iedere dag tegen. Organisator Harry Karis uit Nederland is een gewezen restaurateur en dokter die zich tegenwoordig full-time bezighoudt met het schrijven van een boek over.... jawel de Châteauneuf-du-Pape.
Na eerst verliefd te zijn geweest op de wijnen uit Bordeaux werd dat liefje eind jaren negentig gewisseld voor de Châteauneuf-du-Pape. Die liefde werd zo intens dat hij alles wou weten over de streek en zich beetje bij beetje realiseerde dat de informatie over Châteauneuf-du-Pape (CDP) zeer gefragmenteerd, niet compleet en niet up-to-date was. Het was op dat moment dat hij besloot om zelf een boek te gaan schrijven over CDP. Het zou het meest gedetailleerde boek moeten worden over deze appellatie met 500 pagina's informatie inclusief beschrijvingen van 200 wijndomeinen, dit alles zelf door extensieve research ter plekke verzameld.

Harry karis chateauneuf du pape
Harry Karis, schrijver van "The Châteauneuf-du-Pape wine book".

Harry had dus een 100tal witte en rode Châteauneuf-du-Pape bijeen weten te brengen (het bleken er in realiteit een 130 te zijn) voor een geprivilegeerd groepje liefhebbers. Ook waren er diverse wijnmakers naar het noorden gekomen om zelf hun wijn voor te stellen. De organisatie was perfect en vooral niet te druk dus gelukkig geen geen ellebogen werk bij de proeftafels. Het degustatie boekje waarin alle wijnen in stonden met daarbij de exacte verhoudingen van druivenrassen en welke opvoedig de wijn had gehad was een welkome leidraad tijdens de proeverij.
Na een vijftal witte Châteauneuf-du-Pape waarvan vooral de Domaine du Vieux Télégraphe 2007 me is bij gebleven vond ik het tijd om aan de rode te beginnen. In Châteauneuf-du-Pape hebben ze de laatste jaren alleen goede wijnjaren gekend hebben en dat was ook duidelijk te proeven.

Bij de rode wijnen was het voornamelijk 2006 wat op tafel stond en wat 2005. Enkele domeinen hadden ook voor vatstalen van hun 2007 gezorgd. Zo was er (slechts één fles) van de Cuvée Da Capo 2007 van Pegau en gelukkig heb ik deze kunnen proeven.
Wat een kwaliteit zat er die dag in het glas. Zelden heb ik op een proeverij zoveel  hoge scrores genoteerd.

chateauneuf du pape chateau de la nerthe 2005 les cadettes


Gezien het aantal wijnen dat mijn revue is gepasseerd die dag deze keer geen gedetailleerde proefnotities maar een overzicht van mijn toppers van de dag:

19-20 punten:
- Château la Nerthe, Cuvée des Cadettes 2005
- Domaine du Pegau, Cuvée du Capo 2007
- Domaine du Pegau, Cuvée Laurence 2004
- Tardieu-Laurent Vieilles Vignes 2006
- Clos Saint Jean Deus Ex Machina 2006

chateauneuf du pape pierre usseglio17-18 punten: 
- Domaine de Beaurenard, Boisrenard 2006
- Domaine Grand Veneur, Vieilles Vignes 2006
- Domaine Chante Cigale, Vieilles Vignes 2005
- Domaine Chante Cigale, Vieilles Vignes 2007
- Domaine Chante Cigale, Extrait 2007
- Domaine du Pegau, Cuvée Réserve 2006
- Domaine Roger Sabon, Réserve 2006
- Domaine Pierre Usseglio, Mon Aïeuil 2006
- Clos Saint Jean La Combe des Fous 2006
- Domaine la Barroche, Pure 2006 & 2007
- Château de Beaucastel 2006
- Domaine du Banneret 1989
- Clos des Papes 2006


16+ punten:
- Domaine Pierre Usseglio 2006
- Domaine Giraud , Les Gallimardes 2005 & 2006
- Domaine Giraud, Les Grenaches de Pierre 2006
- Château la Nerthe 2005
- Clos du Caillou, Les Quartz 2006
- Clos du Caillou, Les Safres 2006
- Domaine Paul Autard, Côte Rond 2005
- Clos Saint-Jean 2006
- Château de Vaudieu, Val de Dieu 2005
- Le vieux Donjon 2006
- Domaine du Banneret 2007, 2006 & 2005
- Domaine de la Janasse, Chaupin 2006

Interessant was ook het rijtje van  6 wijnen van Domaine du Banneret waar je mooi de evolutie van een Châteauneuf-du-Pape zag van jong naar oud t/m jaartallen zoals 1999 en 1989.

Het was een TOP proeverij van wijnen met een dominant gehalte aan grenache en eventueel aangevuld met wat syrah, mourvèdre, cinsault of de andere negen druiven rassen die in de Chateauneuf-du-Pape toegestaan zijn. Het jaar 2007 heeft trouwens nogal wat in petto in de Châteauneuf-du-Pape. Opletten dus wanneer die op de markt gaan komen.

Helaas kon ik niet voor het diner blijven want voor de wijnen die daar geserveerd werden ( andere jaargangen zoals de Pegau 1990, Rayas 2000 & 2004, Clos du Papes 2003 ,....) had ik graag nog even willen blijven.

Een grote pluim voor Harry Karis. En nu maar wachten totdat zijn boek nog voor deze zomer uitkomt. Voor een preview of een primeur bestelling kun je naar de website van The Châteauneuf-du-Pape wine book.
*** Update augustus 2009: ondertussen is het boek gepubliceerd, voor meer details zie
hier ***

Als ik aan de proeverij terugdenk kan ik er weer van genieten, wat een kwaliteit komt er uit deze streek. Châteauneuf-du-Pape I love you.

chateauneuf du pape
De wijnmaker van Domaine Giraud.

00:04 Gepost door Vinama in Geproefd | Commentaren (12) | Tags: rhone, chateauneuf-du-pape, wijnboeken |  Facebook | |  Print