22 mei 2011

Asperges en een pinot blanc uit de Elzas

Was het maar enkele maanden langer aspergeseizoen want ik kan er niet genoeg van krijgen. Niet van de asperges uit de supermarkt want ik ben nogal verwend wat asperges betreft. Mijn ouders wonen op nog geen kilometer afstand van een aspergeboer dus ik ben gewoon om asperges te eten die de dag zelf of maximaal een dag eerder gestoken zijn. Heel vers dus, biologisch en met ontzettend veel smaak. Tijdens het asperge steken wil er nog wel eens één verkeerd afbreken en dan krijg je een korte asperge met kop oftewel 'koppen' zoals ze genoemd worden. Praktische van de 'koppen' is dat ze in iedere pan passen dus en dat je veel aspergepunten hebt, het lekkerste stukje van de asperge. Het lekkerste klaargemaakt op zijn Vlaams met (geplette) eieren, gekookte aardappelen en gesmolten boter en daar doe ik dan nog plakken gekookte achterham bij. Als wijn gaat er bij de fijne en subtiele smaak van de asperges het beste een witte wijn. De klassiekers zijn de wijnen gemaakt van de pinot blanc (Elzas, Alto-Adige, Duitsland) of riesling druif en een sauvignon blanc uit bijvoorbeeld de Loire (Menetou-Salon, Sancerre,..). Maar ook de auxerrois Grand Premier Cru van Domaine Clos de Rochers uit Luxemburg past er prima bij of waarom niet eens albariño uit Rias Baixas (Spanje) of een grüner veltliner uit Oostenrijk erbij proberen?

elzas,pinot blanc


Cuvée Les Amours 2008, een ongecompliceerde pinot blanc van het befaamde domein Hugel uit het schilderachtige dorpje Riquewihr in de Elzas. Een eenvoudige frisse en zachte wijn die met zijn bescheiden fruitigheid mooi aansluit bij dit aspergegerecht.

23:32 Gepost door Vinama in Wijn en gerecht | Commentaren (0) | Tags: elzas, pinot blanc |  Facebook | |  Print

15 mei 2011

The morning after, Concours Mondial de Bruxelles 2011

concour mondial de bruxelles 2011 luxembourg luxemburg.jpg

Een vijftigtal wijnen proeven op een zondagochtend tussen enkele honderden proevers is wel wat anders dan  op een zondagochtend een rustig ontbijtje thuis met zacht gekookt eitje. Toch prefereer ik het eerste alhoewel het wel intensieve dagen waren daar in Luxemburg. Gedurende drie dagen was het programma van Concours Mondial de Bruxelles 2011 in grote lijnen alsvolgt: vanaf 09:00 een vijftig witte/rode wijnen blind proeven, rond het middag uur een cocktail en lunch, 's middags stond er een uitstap op het programma (b.v. Luxemburgse wijndomeinen bezoeken, boottocht op de Moezel, etc...), 's avonds begon het met een aperitief van veelal Crémant de Luxembourg en daarna een diner. Uiteraard weer op tijd naar bed want om 08:15 's ochtends stond de bus weer klaar om ons naar de degustatie locatie te brengen.

Een goed geoliëde organisatie door het Belgische team van Vinopres geleid door Thomas Costenoble en ondersteund door de studenten van de Hotelschool uit Luxemburg zorgde ervoor dat 300 proevers  de ruim 7.000 wijnen in drie dagen konden proeven. De proevers waren ingedeed in jury's van vijf à zes personen die individueel dezelfde wijn proefden. De gemiddelde groepsscore bepaald uiteindelijk of een wijn wel of geen medaille krijgt. 
De wijnen worden in verschillende flights geserveerd en worden qua thema gerangschikt. Je zal dus nooit een lichte beaujolais net achter een met hout gedomineerde wijn met veel tannine in het glas krijgen. Zo kun je de bijvoorbeeld de dag starten met een flight van een twaalftal sauvignon blancs uit Zuid-Afrika, vervolgens een tiental Rioja's, dan vijftiental wijnen uit  Minervois en een reeks vendange tardive/vin de glace uit Luxemburg. 
Aangezien de degustatie vrij vlot moet verlopen worden er ook degustatie formulieren gebruikt waarmee men zonder tekst te schrijven op een eenvoudige manier met het zetten van kruisjes tot een puntentotaal kan komen van maximaal 100. Er bestaat een zilveren (85-87,9), gouden (88-95,9) en een grote gouden medaille (96-100). 

concour mondial de bruxelles 2011 bottle vin luxembourg luxemburg.jpg
De flessen zijn zo ingepakt dat ook de vorm niet te herkennen is.

Om de consistentie van de proevers te checken werden er elke dag twee identiek dezelfde wijnen tussen de te proeven wijnen in dezelfde flight gezet. Achteraf wordt er dan door de organisatie gekeken of de proever beide flessen op dezelfde manier beoordeeld heeft en of er dus niet een te groot verschil in de degustatie beoordeling zit. Ook wordt na het concours je degustatie profiel vergeleken met die van de medeproevers. Was je het vaak met ze eens of juist niet? Hoe was je spreiding van beoordeling? Ging die van de ene uiterste (laag) naar de andere (hoog) of zat je in het midden? Christian Ritter die zich beroepsmatig met statistieken bezighoudt werkt achteraf samen met het Instituut van de Statistiek van de Katholieke Universiteit Leuven een hele reeks analyses uit om de kwaliteit van het Concours Mondial de Bruxelles te waarborgen. 

In de komende dagen zal het resultaat van de medailles bekend worden gemaakt en ik ben benieuwd want ook ik weet nog niet of de wijnen die ik met mijn team heb geproefd uiteindelijk een medaille zullen krijgen of niet. Mijn eigen score voor de wijnen ken ik maar niet de gemiddelde groepscore. Ik heb in ieder geval gedurende die drie dagen een hele variëteit van wijnen mogen proeven waar voor mij persoonlijk zeker pracht exemplaren tussen zaten die een medaille verdienen.

concour mondial de bruxelles olaf leenders 2011 luxemburg luxembourg belgium.jpg

Volgend jaar afspraak in Portugal want Concours Mondial de Bruxelles zal dan plaatsvinden in Guimarães (Vinho Verde regio).  

15:20 Gepost door Vinama in Wijn actualiteit | Commentaren (1) |  Facebook | |  Print

04 mei 2011

Concours Mondial de Bruxelles 2011

concours_mondial_logo.jpgAanstaande vrijdag gaat het Concours Mondial de Bruxelles editie 2011 van start en Vinama zal deze keer ook plaatsnemen in de jury. In totaal zullen er 7 386 wijnen en geestrijke dranken uit 50 wijnproducerende landen deelnemen in Luxemburg . Volgens de traditie, breekt ook Frankrijk zijn eigen record : het blijft ook in 2011 het belangrijkste land met 2405 proefstalen. Op de tweede plaats vinden we Spanje, dat ook beter doet dan vorig jaar met 1500 proefstalen. Daarna volgen nog Italië en Portugal met respectievelijk 759 en 645 proefstalen. Chili sluit het koppeloton, en is jaar na jaar het best vertegenwoordigde land van het zuidelijk halfrond.

Het Concours Mondial de Bruxelles is op reis sedert 2006. Het deed achtereenvolgens Lissabon, Maastricht, Bordeaux, Valencia en Palermo. En nu is het dus de beurt aan Luxemburg : 'Ons land beschikt over een zeer oude wijntraditie' aldus Marc Kuhn, 'en de organisatie van het Concours Mondial de Bruxelles in 2011 zal ons zonder twijfel toelaten de diversiteit en de rijkdom van onze wijnen te tonen.' Aan ambitie geen gebrek, want naast de 39 professionele proevers uit Luxemburg (een record voor het land) zullen dit jaar niet minder dan 139 wijnen en geestrijke dranken worden voorgesteld uit Luxemburg, of een evenaring van de inzendingen van Zwitserland, Griekenland, of Zuid-Afrika…

Elke editie van het Concours Mondial de Bruxelles verschilt steeds van de vorige. Meer dan 7000 flessen uit de hele wereld openen op drie dagen tijd, voor 300 internationale proevers, is een uniek evenement in zijn genre.

Het Concours Mondial de Bruxelles is een thermometer voor de gezondheidstoestand van de wijnsector, en biedt jaarlijks een snel en goed beeld van de internationale wijnwereld. Het ontdekt de actuele trends en innovatieve ideeën. Tijdens de Luxemburgse editie van de competitie zullen de volgende trends bevestigd worden: 

  • De dominante positie van Frankrijk met 2 405 proefstalen: Bordeaux blijft de meest dynamische regio, gevolgd door Languedoc Roussillon. 
  • De exportdynamiek van Spanje, tweede grootste deelnemer met bijna 1500 voorgestelde wijnen en geestrijke dranken: Rioja en Castilla-y-León eindigen hier ex-æquo, kort gevolgd door Catalonië enla Mancha. 
  • Een basistrend – internationaal – naar een specialisatie van de druif: 
  • op 973 rode Spaanse wijnen, zijn er 610 voor het merendeel afkomstig van de tempranillo, 
  • op 469 rode Italiaanse wijnen, zijn er 120 vooral afkomstig van de sangiovese, 
  • op 414 rode Portugese wijnen, zijn er 60 vooral afkomstig van de touriga nacional. Portugal krijgt de prijs van de diversiteit met 33 verschillende druivenrassen ! 
  • Tot slot : 30% van de rode Chileense wijnen zijn carménères… voor het eerst steekt deze lokale Chileense variëteit de kroon boven de traditionele Cabernet Sauvignon ! 
  • Over het algemeen zien we een evolutie naar meer ronde en soepelere wijnen: dit is het geval in Frankrijk, waar vooral merlot de scepter zwaait, hetzij als unieke druif, hetzij in assemblages. (720 wijnen op de 1538 voorgestelde wijnen, tegenover slechts 180 wijnen, voornamelijk afkomstig van cabernet sauvignon en syrah). 
  • Daarnaast stijgt ook het gemiddelde alcoholgehalte van de wijnen: het bereikt 13.28 % in 2011 tegen 13.09% in 2006, en ongeveer 12,8% in 2000… Het betreft hier een indicator, die uur per uur de veranderingen inzake maturiteit, bezonning en klimatologische omstandigheden weergeeft.

Dit zijn enkel slechts de eerste gegevens van de 18e editie van het Concours Mondial. Het gaat hier om de eerste berichten. Volgende afspraken : eerst in Luxemburg - gastheer voor 3 proefdagen - op 6, 7 en 8 mei. Vervolgens de publicatie van de resultaten voorzien op maandag 16 mei om 18 uur.

concour mondial de bruxelles 2.jpg

Het Concours Mondial de Bruxelles vond voor het eerst plaats in 1994, en verwierf op die korte tijd een koppositie in de wereldkampioenschappen wijn en proeverij. In totaal vertegenwoordigen de 6000 proefstalen wijnen en geestrijke dranken van de wedstrijd 500 miljoen verhandelde flessen.

Sedert 2006 besloot het Concours Mondial zijn internationale karakter te bevestigen en trok het over de grenzen. Lissabon, Maastricht, Bordeaux, Valencia en Sicilië vormden steeds weer een prestigieus kader voor de proeverijen.

De jury van het Concours Mondial de Bruxelles is uitsluitend samengesteld uit internationale wijnprofessionals. Meer dan 40 nationaliteiten zijn vertegenwoordigd in het proefpanel – alweer een diversiteit die bijdraagt tot het unieke karakter van dit evenement.

Wat de wedstrijd zelf betreft, kunnen enkel die wijnen en geestrijke dranken meedingen naar een prestigieuze medaille, die de hoogste klassering bereikten. Sedert 2004 werken de organisatoren samen met een ploeg wetenschappers van het Instituut van de Statistiek van de Katholieke Universiteit Leuven. Doel: de resultaten van het Concours Mondial juister, preciezer en valiede maken.

Vinama zal achteraf verslag doen van de editie 2011, wordt dus vervolgd.....

23:57 Gepost door Vinama in Algemeen, Wijn actualiteit | Commentaren (4) |  Facebook | |  Print

02 mei 2011

Het bewaren van een open fles wijn met inert gas

Een gesprek tijdens een degustatieavond een maand geleden: “Ik trek voor mezelf geen fles wijn open want ik drink niet meer dan één glas per dag en zolang blijft een fles wijn niet goed” zei de weduwe van 60+ naast me aan tafel. “Maar je hebt tegenwoordig toch van die speciale bewaarmiddelen op basis van gas” antwoordde ik haar. “Ja maar die zijn veel te duur hoor, daar begin ik niet aan” zei ze.  

De tijden dat de wijnliefhebber hevig aan zijn vacuvin pomp stond te trekken lijken gelukkig toch voorbij. Ook ik heb ooit zo’n ding in huis gehad maar heb hem een jaar of tig geleden definitief uit huis geschopt. Die vieze rubberen stoppen waarmee alle lucht uit de fles werd gezogen alsook de aroma's en die na een tijdje niet meer goed afsloten waardoor er toch lucht in de fles kwam. Ik wil juist weten hoe een fles rode wijn evolueerd en hoe hij op dag twee en als hij het haald hoe hij op dag drie smaakt. Laat de wijn zijn natuurlijke gang gaan en zorg gewoon dat je regelmatig een glas in schenkt zou ik kunnen zeggen. Echter ik kan me situaties inbeelden wanneer ik de levensduur van een open fles wijn wil rekken en wil voorkomen dat hij gaat oxideren maar daar over straks meer.

Mijn eerste kennismaking met een wijnbewaarsysteem was met een bus ‘Private Preserve’ die ik in Parijs had gekocht. “The original Inert Gas Aerosol” uit Napa Valley stond erop. 120 doses zaten er in de aliminium fles waarop voor de duideljikheid stond “Full can feels empty”. Met een rietje moest je vijf keer puffen in de fles en dan snel de kurk erop plaatsen. Gebruikt heb ik het zeker maar of het gewerkt heeft daar ben ik tot op vandaag nog niet echt uit. Ik vroeg mezelf wel eens af of er niet een slimme handelaar gewone geperste lucht in de bus gedaan had en dit als het wondermiddel verkocht om wijn te bewaren of was ik jaloers dat ik het zelf niet had uitgevonden?

Toen ik de vraag kreeg of ik het Qivino wijnbewaarsysteem zou willen testen (waarover ik overigens al het een en ander had gelezen) moest ik daar niet lang over na denken. Natuurlijk wou ik dat en meteen begon ik al allerlei testscenario’s te bedenken. Zo zou ik een witte en rode wijn met het inert gas van de Qivino verzegelen om dan samen met een groep van 14 wijnliefhebbers de test te doen naast net geopende flessen van dezelfde wijn. Naast jonge wijn zou ik het ook nog met oudere wijn gaan uittesten. De flessen zou ik iedere dag proeven gedurende een periode van zeven dagen, etc…..

qivino inert gas wijn wine preserve.jpg

Qivino is een Belgisch product bedacht door Marc Dulst en uitgewerkt in samenwerking met o.a. het departement Chemie, afdeling Organische en Analytische Scheikunde van de Katholieke Universiteit Leuven. Toen ik de doos binnenkreeg zag ik meteen dat er veel aandacht was besteed aan de packaging en duidelijk ook aan het design van het apparaat zelf.

Maar wat doet Qivino precies? Qivino voorkomt dat wijn snel gaat oxideren. Wijn die aan de lucht wordt blootgesteld, oxideert: door te reageren met de zuurstof in de lucht veranderen zijn aroma’s, smaak en zelfs kleur. Geoxideerde wijn wordt slecht en op termijn zelfs ondrinkbaar. Qivino pompt gas in de fles via een speciale stop en perst de lucht uit de fles waardoor de wijn niet meer in aanraking komt met lucht, niet kan oxideren en hierdoor langer goed blijft.  
Door de speciale stop die bij de Qivino geleverd wordt wordt het gas automatisch gedoseerd en kun je nooit te weining of teveel gas gebruiken. Het inert gas is gecertifieerd voor gebruik in de voedselindustrie.

Eenmaal uitgepakt en de documentatie te hebben gelezen, begreep ik dat de gaspatroon die erbij zat slechts 15 doses bevatte. Wil je een wijn vijf dagen bewaren heb je al 3 doses nodig en voor een premium zijn dit er vier. Met 1 dosis kun je de wijn één tot twee dagen bewaren. Al mijn denkbeeldige testscenario’s kon ik opzij schuiven want ik had maar 15 doses waar ik het mee moest doen. Niet getreurd, dan maar op iets kleinere schaal getest waar ik inderdaad kon concluderen dat de levensduur van de wijn positief opgerekt werd. Het meest frappante was een oudere pinot noir uit Nieuw Zeeland van het jaar 2003. Na het openen van de fles had ik de helft in een andere fles gegoten waarna ik één fles met de Qivino heb afgesloten en de andere gewoon met de originele kurk. Iedere dag heb ik beide flessen naast elkaar geproefd en op een gegeven moment na een dag of vier heb ik de fles met gewone kurk in de gootsteen weggegoten terwijl ik van die fles met Qivino nog een glas ingeschonken heb en nog een lekker glas heb gedronken. Het werkt dus wel. Klein nadeel in het gebruik vond ik dat de dop van de stop zeer stroef is en er dus moeilijk vanaf te halen is maar dat is een detail.  

Qivino is waarschijnlijk de Rolls Royce onder de bewaarsystemen en daar hangt ook een dito prijskaartje voor de initiële aanschaf en de herhaaldelijke aankopen van de gaspatronen aan vast. Nu is er ook een XL versie van de Qivino waarbij je gaspatronen hebt die maar liefst 55 doses bevatten. 
De prijs van de Qivino is eigenlijk ook meteen zijn (enige) nadeel maar wat is het je waard om je wijnen in optimale conditie te drinken, dat is de vraag die je je hier moet stellen? Persoonlijk zoals ik hierboven al aangaf zie ik een wijn graag natuurlijk ontwikkelen op een tweede of derde dag (als de fles zo lang vol blijft) maar er zijn ook situaties waar ik graag een wijnbewaarsysteem zoals Qivino zou gebruiken. Bij oudere wijnen bijvoorbeeld. Trek een fles van een jaar of vijftien open en zet hem een dag weg. De volgende dag zal hij heel ver en misschien wel te ver geëvolueerd zijn. Hier komt een Qivino dan goed te pas. Of wat dacht je van de top witte wijn waar je graag de frisheid morgen nog in je glas terug wil vinden? Of die mooie fles die je gisteren hebt opengetrokken om vandaag ook nog van te genieten maar je gaat onverwacht een avond weg.... Momenten genoeg dus waar zo'n wijnbewaarsysteem goed van pas kan komen.

qivino inert gas wijn wine preserve 2.jpg
Als marketeer merk ik wel op dat Qivino qua branding wat te ver is doorgeschoten want probeer alle benamingen maar eens te begrijpen die gebruikt worden: Qivino, Qivita, Qivineren, Qi-filler en Dopio. Het zijn achtereenvolgens het apparaat, het gasmengsel, het apparaat gebruiken, de gaspatroon en de speciale stop . Deze namen maken het product onnodig  onoverzichtelijk voor de consument.

Qivino is te verkrijgen bij www.wijntoebehoren.com

19:40 Gepost door Vinama in Algemeen | Commentaren (14) |  Facebook | |  Print