27 februari 2011

Bezoek aan Boutes - Tonnelerie de France, Bordeaux

Vroeger werden de houten vaten voor wijn gemaakt voor de doodeenvoudige reden om de wijn op te slaan. Als container zeg maar. Vanaf eind jaren zestig werden de eikenhouten vaten echter een kwaliteitsfactor bij het maken van wijn.

Voordat de bomen in het bos worden omgezaagd op een leeftijd van ongeveer tachtig jaar kan een tonnelerie een eenmalig bod doen op de boom. De hoogste bieder op die ene boom wint. De boomstammen worden ter plekke waar ze geveld zijn in ruwe staven gesplit en in de buitenlucht gedroogd gedurende 24-36 maanden totdat hun vochtigheids percentage is gezakt naar 18%. Dan worden de staven naar de kuiperij in Beychac et Caillau bij Bordeaux gebracht. (90% van het hout komt uit Frankrijk namelijk uit Allier, de Vogezen en nabij Parijs.
Bij Boutes zijn er in de werkplaats 45 mensen werkzaam om de vaten te maken omdat er ondanks de machines nog veel manueel werk bij komt kijken.

Boutes 1 Bordeaux tonnelerie kuiperij barrel cooperage.jpg

De staven zijn op maat gemaakt en worden gesorteerd naar origine en droogtijd. 

Boutes 2 Bordeaux tonnelerie kuiperij barrel cooperage.jpg

De staven worden in een roos gezet en de ton krijgt zijn eerste vorm.

Boutes 3 Bordeaux tonnelerie kuiperij barrel cooperage.jpg

De vaten worden verwarmd met eikchips, een schitterend vonken schouwspel. De hitte en het regelmatig besproeien met water maakt het hout buigzaam. Dit is nog niet het 'toasten' van de vaten wat pas later plaatsvindt.

Boutes 4 Bordeaux tonnelerie kuiperij barrel cooperage.jpg
Door middel van een hydraulische tang krijgt het vat zijn finale vorm. Links Eric Besson de Productie manager van Boutes

Boutes 4b Bordeaux tonnelerie kuiperij barrel cooperage.jpg

Dan volgt de 'bousinage', het toasten van de binnenkant van het vat al naar gelang de wens van de wijnmaker van licht tot zwaar getoast. Deze 'chauffe' is ook nodig om te voorkomen dat de gebogen duigen hun oorspronkelijke platte vorm weer aannemen


 Boutes 5 Bordeaux tonnelerie kuiperij barrel cooperage.jpg

Boutes 6 Bordeaux tonnelerie kuiperij barrel cooperage.jpg

De vaten met voorlopige ringen wachtend op hun zijkant

Boutes 7 Bordeaux tonnelerie kuiperij barrel cooperage.jpg

Glad geschuurde vaten

Boutes 8 Bordeaux tonnelerie kuiperij barrel cooperage.jpg

De definitieve ringen gaan rond het vat

Boutes 9 Bordeaux tonnelerie kuiperij barrel cooperage.jpg

Even bijschaven met de hand voor een optimaal resultaat

Boutes 10 Bordeaux tonnelerie kuiperij barrel cooperage.jpg

Het logo laseren van het wijndomein alsook het type toast (MT=medium toast) 

 Boutes 11 Bordeaux tonnelerie kuiperij barrel cooperage.jpg

Het laser resultaat. Een vat voor Château SunGod van de Great Wall winery uit Shacheng in China

Boutes 12 Bordeaux tonnelerie kuiperij barrel cooperage.jpg

Het aan de binnenkant branden van het gat aan de zijkant

Boutes 14 Bordeaux tonnelerie kuiperij barrel cooperage.jpg

Ingepakt en klaar voor transport

Boutes 13 Bordeaux tonnelerie kuiperij barrel cooperage.jpg

Boutes is een familiebedrijf van de families Boutes en Barthe dat bestaat sinds 1880. Ze maken allerlei maten vaten van 255L tot 660L maar ook grote houten foeders van 10hl tot 100hl.

 

Tonnelerie Boutes de France
33750 Beychac et Caillau - Bordeaux
T +33 (0)5 56 72 87 87

17:00 Gepost door Vinama in Bordeaux | Commentaren (2) | Tags: tonnelerie, kuiperij |  Facebook | |  Print

20 februari 2011

Beleggen in wijn

beleggen investeren wijn.jpg‘Beleggen in wijn’ zijn voor vele wijnliefhebbers vieze woorden want wijn is er toch alleen om gedronken te worden, om van te genieten samen met vrienden en het liefst met een heerlijke maaltijd erbij.

Wat is beleggen eigenlijk?
Volgens Van Dale: Geld beleggen, er een bestemming aan geven, het vastleggen, ergens in steken, op interest zetten, geld in huizen, in effecten beleggen, deze ervoor kopen.
Volgens de beursduivel: Beleggen is investeren. Het idee van investeren is dat u iets opoffert, om later iets groters of mooiers te kunnen bezitten. Een belegger verwacht dat in de loop van de tijd zijn of haar geld zal groeien. Of in ieder geval zijn waarde behoudt.

Dus iemand die in wijn belegt hoopt dat na een bepaalde tijd zijn investering meer waard wordt en als hij zijn waar verkoopt hij dus winst maakt.

Een wijnliefhebber die af en toe eens een fles grote wijn koopt wijn om die later te verkopen en van de winst weer een paar andere ('gratis') flessen koopt die hij dan opdrinkt is theoretisch dus ook een belegger.  De wijnliefhebber die hetzelfde doet maar dan met kisten grote wijn tegelijk en na de verkoop weer investeerd in wijn die hij zelf maar gedeeltelijk of niet opdrinkt is dezelfde soort belegger maar dan in het  kwadraat. En dan heb de ‘echte’ belegger. Wijnliefhebber of niet speelt hier geen rol want alles draait om speculeren en geld verdienen met wijn. Vele van deze beleggers hebben zelf niet genoeg verstand van de wijnmarkt om de juiste beleggingen te doen en ze besteden het uit aan de wijnspecialist of ze investeren in een fonds. De minimum inleg voor zo’n fonds is meestal 100.000 Euro en daarmee gaat de belegger aan wie je het geld toevertrouwd investeren in de topwijnen dezer aarde. Voorbeelden zijn het Wine Growth Fund (Luxemburg) met een minimum inleg van 125.000 Euro voor Class A en voor Class I is de minimum inleg 5.000.000 Euro. Zo kocht een ander wijnfonds van Elite Advisers (ook uit Luxemburg) vorig jaar nog een 1000tal flessen Château Lafite-Rothshild als belegging.

Van welke wijnen wordt een belegger warm?:
Chateau Lafite-Rothschild
Chateau Latour
Chateau Margaux
Chateau Mouton Rothschild
Chateau Haut-Brion
Chateau Petrus
Chateau Cheval Blanc
Domaine de la Romanee-Conti

Zoals uit dit lijstje al blijkt maakt Bordeaux wijn het overgrote deel uit van alle wijnbeleggingen en dan het liefst uit de jaren 1945, 1959, 1961, 1982, 1986, 1989, 1990 1996, 2000 en 2005.  

Liv-ex Claret Chip Index.png

The Liv-ex Fine Wine 100 Index is de benchmark voor het waardeverloop van wijn. In bovenstaande grafiek het verloop van enkele Grand Cru's uit Bordeaux waaruit blijkt dat Lafite-Rothshild en Mouton-Rothshild de beste investeringen zijn.

Als investeerder wil je dat je investering rendement opleverd en of je nu in graan investeerd (tussen december 2009 en december 2010 werd er voor tarwe en maïs een prijsstijging van 52 procent opgetekend Bron:De Tijd), in onroerend goed of kunst dat maakt niet uit. Je kiest wat het beste bij je investeringsprofiel past.
De laatste tien jaar zijn grote Bordeaux wijnen met grote schreden in waarde gestegen, logisch dus dat de beleggers als bijen op de honing afkomen.
Een probleem is dat er steeds meer beleggers in wijn investeren maar het aantal geproduceerde topwijnen niet zo maar kan toenemen. De châteaux zijn beperkt aan een gelimiteerd aantal hectare wijngaard van een bepaalde Grand Cru. In Bordeaux kan men dan wel eens wat grond bijkopen als men geluk heeft maar echt zoden aan de dijk zet het niet. Daarnaast wordt wijn gelukkig ook nog gedronken dus er zijn steeds minder flessen van een bepaalde wijn op de markt wat de prijs van de overgebleven flessen weer laat stijgen.
Resultaat is dat de wijnen nog schaarser worden en nog duurder dus nog meer rendement voor de belegger wat nog meer nieuwe beleggers aantrekt (het bekende cirkeltje). Je begrijpt het al, we hebben het ergste nog niet gezien qua prijzen van de topwijnen. Zo vonden we het een paar jaar geleden volslagen van de zotten dat je voor een 1e Grand Cru Bordeaux uit 2005 maar liefst 550,00 Euro op tafel moest leggen. Nu kost dezelfde wijn tussen de 1.000 en 1.500 Euro per fles. Château Lafite-Rothschild 2009 is sinds hij op de primeurmarkt is al met 36% in waarde gestegen. Sinds 2004 is Château Lafite-Rothschild 2000 met 611% in waarde gestegen. Hallucinerende cijfers nietwaar? Niet vreemd dat mensen die 100.000 Euro in overschot hebben in de verleiding komen dit in wijn te gaan investeren.
 
Nu kunnen we allemaal hard gaan hopen dat iedereen stopt met het beleggen in wijn zodat de prijzen weer naar beneden komen maar je kunt net zo goed hopen dat er deze maand nog een Belgische regering uit de hoge hoed komt. Het zal de komende jaren helaas nog verder de pan uit gaan swingen met de prijzen voor de topwijnen. Gelukkig zijn er nog genoeg andere wijnen die kwalitatief groot zijn en die (nog) niet interessant zijn voor investeerders maar wel voor de wijnliefhebbers.       

Trouwens, had je in 2006 goud gekocht dan was je investering nu driemaal zoveel waard, nog meer dus dan de topwijnen……


Dit artikel maakt deel uit van de "Vlaamse Wijnblogdagen" waarin een reeks wijnbloggers over hetzelfde onderwerp een artikel schrijven. Links in de kolom onder Vlaamse Wijnblogs" vindt je de andere blogs.

23:26 Gepost door Vinama | Commentaren (3) |  Facebook | |  Print

15 februari 2011

Château Labégorce Zédé 1990, Margaux

Labegorce chateau margaux bordeaux.jpg

Dat 1990 één van de grootste Bordeaux wijnjaren is zou iedere wijnliefhebber ondertussen toch wel moeten weten.  Het was het warmste jaar van de eeuw na 1947 en het jaar met de meeste zon na 1949. Maar wist je dat er ook overvloedig regen gevallen is in 1990 maar dan wel net op de juiste momenten zoals bijvoorbeeld in september toen de cabernet sauvignon druiven nog te klein waren en hun schil te dik omdat hun groei geblokkeerd was door de hitte en droogte.
De regio’s met een compacte bodem zoals Saint-Emilion en Saint-Estèphe waar het water beter werd vastgehouden in de bodem hebben krachtige, geconcentreerde wijnen geproduceerd in tegenstelling tot  de AOC’s met een goed drainerende bodem zoals Graves en Margaux waar men meer last van ‘stress hydrique’ had en waar sommige wijnboeren hun cabernet te vroeg geoogst hebben omdat hij aan het uitdrogen was op de wijnstok. Goed nieuws was het feit dat het rendement  aan de hoge kant lag wat vrij normaal is voor een uitzonderlijk goed wijnjaar. De wijnboer hoeft dan namelijk zo goed als niet in te grijpen in de wijngaard in vergelijking met een minder goed jaar.

Het was tijd om de Château Labégorce Zédé 1990, een Cru Bourgeois uit Margaux te ontkurken. Hoe zou deze rakker zich in 20 jaar ontwikkeld hebben. Zou hij de tand des tijds goed doorstaan hebben of is dat te veel gevraagd van twintig jaar oude Cru Bourgeois?  
Margaux is de meest zuidelijke gemeentelijke appellatie van de Médoc. De kiezelbodem van Margaux is een van de beste bodems om grote wijnen op te verbouwen. Labégorce Zédé  ligt tussen het dorpje Margaux en het noordelijk gelegen dorpje Soussans in. Bij de Grand Cru’s uit Margaux maakt Cabernet Sauvignon gemiddeld 65% van de samenstelling uit en bij de rest komt cabernet sauvignon slechts op ongeveer 50% van de wijngaarden voor. De rode Margaux wijn heeft een vrouwelijker stijl in vergelijking met de andere Médoc wijnen. In de mond zijn ze zachter en vleziger  van structuur.

In mijn herdrukte Féret editie van 1898 wordt Château Labégorce Zédé als 'Domaine de La Bégorce-Zédé' geschreven en was de eigenaar admiraal Emile Zédé die dus inmiddels zijn naam al aan de oorspronkelijke naam La Bégorce had toegevoegd. In 1979 kwam het in de handen van Luc Thienpont van de van origine Belgische familie. Thienpont zorgt dat de kwaliteit verder wordt verbeterd en het Château krijgt de classificatie Cru Bourgeois Exceptionnel.
In 2005 koopt Hubert Perrodo die sinds 1989 al eigenaar was van Château Labégorce het Château Labégorce Zédé van Thienpont. Nathalie de dochter van Perrodo  runt alle domeinen en is tevens eigenaar van de troisième Grand Cru Marquis d’Alesme (Becker).

bordeaux,margaux

Het was de wens van Hubert Perrodo (die in 2006 is overleden bij een ski ongeluk) om de drie domeinen namelijk Labégorce,  Labégorce Zédé en Château de l'Abbé Gorsse de Gosse (overgenomen door Perrodo in 2002) net zoals voor de Franse Revolutie weer tot één domein samen te brengen.  In 2009 werd aangekondigd dat vanaf dat jaar er geen Labegorcé Zédé op de markt zou komen maar dat alles onder de naam Château Labégorce gecommercialiseerd zou worden. Dit alles is toegestaan volgens de reglementering in Bordeaux waar de domeinen niet gelimiteerd zijn aan een specifiek en afgebakende geografische ligging zoals in Bourgogne.

In 1989 werd er vijftig ‘tonneau’ (60.000 flessen) rode wijn geproduceerd en tijdens de laatste jaargangen Labégorce Zédé was dat gemiddeld 102.000 flessen van 30ha wijngaarden met een leeftijf van 25 jaar. De druivenrassen zijn 50% cabernet sauvignon, 45% merlot, 3% cabernet franc en 2% petit verdot.

De kleur van deze wijn uit 1990 laat uiteraard wat evolutie zien maar minder dan ik verwacht had. In de complexe neus champignons, grafiet, pruimen met een fantastische finesse. In de mond een wijn die perfect op dronk is en geen spoor van vermoeidheid heeft. Een schitterende evolutie met tertiare toetsen, tabak, bos en versmolten tannine die een mooie structuur aan de wijn geven. Evenwichtig en een lange afdronk.  Deze rakker heeft de tand des tijds zeer goed doorstaan. Een 'kleine' wijn kan in een uitmuntend wijnjaar dus ook een 'grote' wijn worden. Had ik hier nog maar meer flessen van in mijn kelder liggen. Gelukkig ken ik een vriend...... 

De allerlaatste jaargang van Château Labégorce Zédé was 2008 dus je kunt nog wijn van dit inmiddels ‘verdwenen’ kasteel in je kelder leggen…….

23:31 Gepost door Vinama | Commentaren (2) | Tags: bordeaux, margaux |  Facebook | |  Print