10 januari 2010

Priorato de Scala Dei in Gent

In restaurant NZET van Anne Camberlin & Mauro Menichetti in Gent hadden we weer onze bijna maandelijkse thema avond. Het onderwerp was deze keer: Raad het thema van de avond? Hoeft geen regio of land te zijn werd er nog bijgezegd het kan van alles zijn, zeer breed dus en het kon alle kanten op. Twaalf wijnen blind, drie wit, negen rood en ergens staat er een piraat tussen die je eruit moet halen.

Het bleek achteraf toch om een streek te gaan namelijk Priorat uit Catalonië, Spanje.  Priorato betekent priorij (een tweede huis van een klooster) en deze streek heeft zijn naam ontleend aan de 'Priorato de Scala Dei'. Lang geleden werd een herdersjongen op een nacht wakker en ziet hij de engelen van een hemelse ladder neerdalen. Hij verteld zijn verhaal aan een lokale priester en in 1163 kwam er een orde van kartuizer monniken en stichtte de 'Priorato de Scala Dei', de 'Priorij van de trap van God'. Vandaag bestaat er nog de bodega Cellers Scala Dei die zijn wijn maakt in de kelder van de oude priorij.

De wijngaarden in Priorat liggen op hoogtes tussen 100 en 700 meter op terrassen. De bodem op de hoogtes bestaan vooral uit schiste en in het rivierdal van de Siurana (zijrivier van de Ebro) uit klei met alluviale afzetting. Uiteraard komen er verschillende types wijnen van deze verschillende bodems. De typische grond van Priorat heet llicorella, om en om lagen kwarts en leisteen die er in de zon als een zwart-gouden tijgervel uitzien. Verder is er weinig regen, 600mm, en schijnt de zon 2.600 uren per jaar.

Priorat was tot niet zo heel lang geleden vrijwel onbekend als wijnstreek. In 1990 werd Priorat zelfs nog niet genoemd in de publicatie van de Catalaanse overheid over de 1000 jarige wijngeschiedenis van Catalonië. Eind jaren negentig kwamen er enkele van de meest gewilde en duurste wijnen uit Priorat en dit alles van origine gedreven door enkele mannen waaronder Rene Barbier.  
In 1979 waren er 600ha wijngaarden waarvan het merendeel carinena (carignan) in Priorat. In 1989 begint Rene Barbier (nu Clos Mogador) met vijf vrienden druiven te planten op acht stukken grond waarin ze gezamenlijk geïnvesteerd hadden. Ze zouden de beste druiven gaan verbouwen met een lage opbrengst. De wijnen zouden allemaal Clos en nog wat gaan heten om ze te onderscheiden van de traditionele wijnen van de streek. Deze wijnmakers waren technisch zeer goed onderbouwd en maakten vooral geconcentreerde wijnen met karakter. De wijnen vielen buiten de D.O. regulatie maar dat kon ze niet schelen. De wijnen wonnen de ene na de andere prijs op nationale en internationale degustaties. Naast Rene Barbier behoren tot de overblijvers ook nog Alvaro Palacios, Costers del Siurana en Mas Martinet. Tegenwoordig zijn ze allemaal onafhankelijke producent en maken ze hetzelfde type wijnen als voorheen die nu wel de Priorat D.O. mogen dragen.

priorat clos mogador 2006 clos fonta

Vandaag de dag zijn er inmiddels 1820ha wijngaarden in Priorat. De klassieke druivensoort van Priorato is de Garnacha Tinta (grenache), die in de meeste van de oudste wijngaarden gevonden kan worden. Daarnaast zijn toegestaan: Garnacha Peluda, Cariñena, Cabernet Sauvignon, Merlot, Syrah en Cabernet. Er zijn drie toegestane witte druivensoorten - Garnacha Blanca, Macabeo Pedro Ximénez en Chenin Blanc.  

Op 6 juli 2009 werd de D.O. Priorato gepromoveerd naar D.O.C (Denominación de Origen Calificada, ofwel gekwalificeerde herkomstbenaming), een hogere categorie die gereserveerd is voor wijnen die gedurende een langere periode een bewezen consistentie en kwaliteit hebben laten zien.   

Van wijnen die we blind te proeven kregen kregen stak er één met kop en schouders boven de rest uit en dat was de La Creu Alta 2004 van Bodegas Mas Alta (Belgische eigenaars) gemaakt door de Fransman Tardieu. Een absolute topwijn met een complexe neus van gebrandde aroma's, koffie, leer specerijen,kersen en dennenappel. In de mond een volle aanzet maar wat een finesse, (rijpe) tannine en zuren perfect in evenwicht. Alles is mooi gedoseerd in deze wijn. Ook met een stevig prijskaartje blijkt achteraf (€72,00) maar het is echt een super wijn! Vinama: 19pnt. 

Van dezelfde Bodega kon de jonge Artigas 2006 mij ook bekoren. Vinama: 16pnt, €20,00. Hun La Basseta 2004 cuvée vond ik de minste van de drie maar toch zeker ook nog goed maar gaf me de indruk van wat overextractie.  Vinama: 15pnt,  €50,00.

Tegenvaller van de avond was de Vall Llach 2004 (€70,00). Zit deze 96 Parker punten wijn in een foute periode of was het een off-bottle? In de neus hout pruimen en alcohol. Niet echt aangenaam in de mond, niet in evenwicht en zeer agressive tannine, tandenschurend. Vorig jaar heb de Idus 2004 van Vall Llach nog geproefd, het kleinere broertje van bovenstaande wijn en die scoorde ik toen 17pnt.

priorat bodegas mas alta la creu alta aertigas la bassetavall lach
De Marge 2006 van Celler de l'Encastel was jong, paars en geconcentreerd. Deed zelfs wat malbec-achtig aan. Zwart fruit en bessen in de neus met hout. Ook geconcentreerd fruit in de mond, jong en een echte krachtpatser die een warme indruk achterlaat. Rijpe tannine, wat fluweelachtig en stevige onderbouwende zuren. Heeft potentieel. Vinama: 15pnt, €17,11.

De biologische FA 206 2005 van Mag Igneus had in tegenstelling tot zijn jonge paarse kleur al evolutie in de neus, weinig fruit en wat muffig. Vrij monotoom. De smaak stond er echter wel met vol zwart fruit, mooie zuren maar de alcohol domineerd. De wijn doet zwaar aan en lijkt eerder op iets uit de nieuwe wereld. €18,49.

Mas de Masos 2001, Capafons-Osso had een zwoele geconcentreerde neus met vanille, hout, drop en kersen. Explosief roof fruit in de mond, vol en krachtig. Vrij geconcentreerd en eigenlijk iets te. Vinama: 14pnt, €36,51.

Dan Clos Mogador 2006 van Rene Barbier. De neus was een diepe beerput, onaangenaam. Vreemde neus. Heb de wijn een half uur later nog eens geroken en hij was nog steeds hetzelfde In de mond echter vindt je een ongelooflijke complexe krachtige wijn zwart fruit wat iets naar het zoetige toe gaat. Wel nog zeer jong met veel tannine maar wat een finesse. Zeer lange afdronk en dit beloofd veel voor de toekomst. Ondanks de vreemde neus kreeg deze toch blind 17pnt van me. €46,42.

Clos Fonta 2005 van Mas d'en Gil had theebaderen en zoet fruit in de neus. Ronde, sappige maar geconcentreerde, krachtige smaak met rijpe tannine. Veel zoethout en hout. Wat alcohol in de afdronk. Hout is nog niet versmolten dus laten liggen. Vinama: 16pnt, €48,40.

De piraat zat bij de drie witte. Het was een natuurlijke Champagne van André Beaufort uit 1999. Hij was helaas wat te koud geserveerd. Bloemige, fruitige en fijne neus. Rijp fruit in een volle aanzet maar het zet niet door en mist wat lengte. Doet wat Tarlantachtig aan qua smaak met lekkere appeltjes. Aan tafel hoorde ik 'foute fles' en 'te veel sulfiet'. Ik vond hem echter zeker 15pnt waard en waarschijnlijk wel meer als hij wat minder koud geserveerd zou zijn. €31,00.

Over de Mas Plandtadeta Blanco 2007 kan ik kort zijn. Met veel moeite net zoveel punten als zijn prijs namelijk 12. De Barranc dels Closos 2008 zou ik graag eens in een zwart glas serveren want je gaat de mist in en denkt dat het een rode wijn is. Kruidig en drop met zoetig rood fruit. Jawel en dat in een witte wijn. Speciaal maar wel interessant. Vinama: 13pnt, €13,18.

Het was weer een mooie thema-avond met dank aan Hugo. Op naar de volgende avond die ik mag organiseren.


OPROEP: We hebben weer een plaatsje vrij in onze proefgroep waar plezier en genieten voorop staat. Dus als je een gepassioneerde wijnliefhebber bent, amateur of professioneel, en interesse hebt neem dan contact met me op via oleenders@vinama punt be 

23:38 Gepost door Vinama in Geproefd | Commentaren (3) | Tags: priorat, spanje, pure wine lovers |  Facebook | |  Print

Commentaren

Mooi stukje weeral En het blijft leuk, die themadegustaties die alle kanten uitkunnen en waar je je steevast in een aantal zaken vergist waardoor je als wijnliefhebber altijd de nodige nederigheid blijft bewaren.

Maar ik wou eigenlijk gewoon even reageren op het "beerput"aroma die je tegenkwam in de Clos Mogador. Ik kreeg ooit diezelfde impressie bij een fles Geol (Costers del Segre) van Tomas Cusine uit 2004. Een jaartje verder was die beerputgeur (bij mij was het zo een stinkende puttekesgeur van een afvoerbuis van het toilet) volledig weg. Zat even te denken dat het aan de combinatie van bepaalde druiven ligt maar zie niet direct een link met jouw wijn. De Geol heeft 45% Merlot, 40% Cab S, 5% Carinena, 5% Cab F en 5% Marselan.

Gepost door: pvo | 12 januari 2010

priorato mag ik de Mas Plantadeta blanco- die je in La Vilella € 6 betaalt - toch zijn geld waard vinden. En jawel, voor de Barranc is interessant een mooie waardering

Gepost door: Hugo De Bevere | 14 januari 2010

@PVO Er heeft vorig jaar een Clos Mogador degustatie plaats gevonden in NL waar Rene Barbier zelf bij was. Ik heb de PN's gezien (helaas is er geen 2006 geproefd) maar nergens kon ik de beerputlucht terug vinden in de andere jaargangen.

Gepost door: Vinama | 15 januari 2010

Post een commentaar

NB: commentaren worden gemodereerd op deze weblog.