28 september 2008

Haal blind de grote Bordeaux wijn eruit

Het concept:
Iedereen neemt een rode Bordeaux wijn of "Bordeaux alike" wijn mee, gemaakt van de Bordeaux druivenrassen zoals Cabernet Sauvignon, Cabernet Franc, Merlot en Petit Verdot. Het mag dus bijvoorbeeld ook een Amerikaanse of Australische wijn zijn. De wijn moet uit het jaar 2000, 2001 of 2002 zijn. De maximale aankoopprijs is 15.00 Euro, geen minimum.
Daartussen zetten we één grote Bordeaux en gaan we alles volledig blind proeven en proberen we om de grote Bordeaux te vinden. Oftewel, zal de Bordeaux met een prijs die een veelvoud is van 15.00 Euro, er ook kwalitatief duidelijk uit springen?

We waren met acht wijnliefhebbers en aangezien we bij F. thuis uitgenodigd waren zorgde hij ook voor de grote Bordeaux en wij voor de zeven andere wijnen. De eerste ronde wordt er volledig blind geproefd en geeft iedereen elke wijn een individuele score op een schaal van 20. Ook moet iedereen de wijn aanwijzen van wie hij/zij denkt dat het de grote Bordeaux is (dit is niet noodzakelijk de wijn met de meeste punten).
Daarna zonder de wijnen te onthullen verteld iedereen welke wijn ze hebben meegenomen. Met deze informatie proeven we de wijnen nog een keer, half blind dus, en schrijft ieder op welke wijn ze in welk glas denken te hebben.

Daarna hebben we één voor één de flessen onthuld en kwamen de aaahh's en ooohh's uit onze mond. Het bleek dat na de eerste ronde maar één persoon (bravo L.) de grote Bordeaux, een Clos Fourtet 1e Grand Cru Classé B Saint-Emilion, juist had geraden. Na de tweede ronde waren dit twee personen (bravo L. en R.) Zes mensen, waaronder ikzelf, hebben de Clos Fourtet er niet uitgehaald.

De resultaten op basis van de totale individuele scores. Maximaal haalbare score is 160 punten:

Resultaat

Totaal
score

Naam wijn

Jaar

AOC

Prijs

1

121

Château Saint Robert, Cuvée Poncet-Deville

2000

Graves

10,00

2

113.5

Château Malescasse, Cru Bourgeois

2000

Haut-Médoc

13,00

3

113

Clos Fortet, 1e Grand Gru Classé

2001

Saint-Emilion

41,00

4

110.5

Château La Tour-Carnet, 4e Grand Cru Classé

2001

Haut-Médoc

14,50

5

110

Château Cantegrive

2002

Côtes de Castillon

7,90

6

106

Château Les Roches Blanches, Grand Cru

2001

Saint-Emilion

14,50

7

102.5

Château Haut-Vigneau

2002

Pessac-Léognan

8

8

90.5

L'Ermitage de Chasse Spleen

2000

Haut-Médoc

14,99


De Clos Fourtet is op de derde plaats geeïndigd, slechts een halve punt minder dan de wijn op de tweede plaats.

clos fourtet 2001 saint emilion grand cru classe

De verrassing op de eerste plaats was de Château Saint Robert, Cuvéé Poncet-Deville 2000 uit de Graves à 10,00 Euro. In de neus verleidelijke aroma's van mokka en gebrandde toetsen. Een aanzet van pruimen in de mond met tabak en een grote complexiteit. Zeer fijnen rijpe tannines en frisse zuren maar mist net iets lengte in de afdronk. Vooral de neus heeft indruk op me gemaakt. 16,5-17pnt.

Op de tweede plaats de Château Malescasse 2000, Cru Bourgeois Haut-Médoc, een typische Bordeaux neus met veel finesse. Wat gerookte en hout aroma's. In de mond doet hij wel iets groenig aan en heeft hij een stevige dosis tannines. Het rode fruit geeft een zeer jonge indruk. 13pnt.

Clos Fortet, 1e Grand Gru Classé Saint Emilion, 2001. Dit is het eerste jaar onder de nieuwe eigenaar Philippe Cuvelier en dat Stéphane Deroncourt de vinificatie op dit château voor zijn rekening nam.  85 % Merlot 10 % Cabernet Sauvignon 5 % Cabernet-Franc, 33hl p/ha. Zeer donkere, ondoorzichtige kleur. In de neus vol heerlijk zwart fruit met wat peper en eucalyptus. Geeft een hele zwoele indruk. Ook in de mond een volle stevige aanzet van dat volle zwarte fruit met chocolade maar met strenge tannines die zeer droogtrekken en het geheel geeft de indruk dat het hier om een jonge wijn gaat. Nog wel veel potentieel. Vinama  15,5pnt. Parker 91.

Château La Tour-Carnet 2001, 4e Grand Cru Classé, Haut-Médoc : Mooie potlood neus met finesse en hout en vanille. Medium aanzet bramen en kersen, mooi in balans, ronde tannines. Lange afdronk met retro bramen. 16pnt,  WineSpectator 90pnt.

cantegrive bordeaux


L'Ermitage de Chasse-Spleen 2000, Haut-Médoc : Van deze tweede wijn van Chasse-Spleen zeg ik altijd dat je hem op zijn fruit moet drinken, jong dus. Ik heb al vele malen een te oude jaargang van deze wijn gedronken die over de top was. Zo ook met deze 2000. In de neus laurier en eucalyptus. Doet ook vegetaal aan, groene paprika. In de mond vegetaal, niet rijpe druiven, groene tannines en een bitter afdronk. 10pnt en dat is eigenlijk nog te veel, weggieten die wijn.

Château de Cantegrive 2002, Côtes de Castillon : Vrij licht van kleur en de neus doet eerder denken aan de neiuwe wereld dan aan een Bordeaux wijn. Ook wat zoet rood fruit zoals aardbeien in de neus. En licht alcoholisch. In de mond wat te scherp,nogal wat tannines,  doet monotoom aan, veel alcohol en niet echt in evenwicht. 11,5pnt

Château Les Roches Blanches 2001, Grand Cru Saint-Emilion:  Gesloten neus die een eenvoudige indruk geeft. Wat geranium in de neus en ook alcohol. Te warm geserveerd, alcohol op de voorgrond. Daar achter wel sappig rood fruit wat aangenaam wegdrinkt. No-nonsense drinkwijn. 13pnt.

Château Haut-Vigneau 2002, Pessac-Léognan:  Vrij ingetogen neus met gebrandde toetsen. Een geconcentreerde mond die me een jammy indruk geeft door al het volle zwarte fruit. Een lichte laurier toets en wat paprika. 14pnt.

Opvallend was trouwens dat iedereen een fles uit de Bordeaux streek had mee genomen. Niemand had zich gewaagd een iets meer exotisch.

Kunnen we uit deze test nu de conclusie trekken dat een duurdere Bordeaux wijn zijn geld niet waard is?
Nee, dat zou wat te kort door de bocht zijn. We hebben hier wijnen van drie veschillende jaargangen geproefd en met elkaar vergeleken. De Clos de Fourtet was nog altijd niet op zijn hoogtepunt en deed zeer jong aan en beloofd nog veel goeds voor de toekomst. De Saint-Robert daarentegen was perfect op dronk en gaf nu het grootste drinkplezier van de wijnen die op tafel stonden. De conclusie die je misschien wel kunt trekken is dat het niet altijd veel geld hoeft te kosten om een mooi moment van wijnplezier te beleven.

Na deze proeverij ging F. nog even zijn kelder in waarna we ook weer blind de volgende twee wijnen in het glas kregen:

sociando-mallet 1990 en ducru-beucaillou 1997

Voor de Château Ducru-Beaucaillou 1997, 2e Grand Cru Classé Saint-Julien, was het echt hoog tijd om gedronken te worden. Een zachte en bijna lichte wijn die duidelijk een heel eind geëvalueerd is en beter tot zijn recht was gekomen als hij jonger op zijn fruit gedronken was.

Gelukkig is F. in 1990 getrouwd want daarom heeft hij enkele mooie flessen uit 1990 in zijn kelder liggen zoals Lafite-Rothshild, Cheval Blanc en ook deze Haut-Médoc, Château Sociando-Mallet. Wat een dijk van een wijn is dit. 18 jaar oud maar in het glas is het een nog jong ding (eerder begin 2000!). Zeer veel finesse in de neus met tabak en gerookte toetsen. In de mond krachtig, nog rijp fruit en vol. Wat een evenwicht, alles klopt in deze wijn. Weer zo'n fantastische '90er zoals die Montrose enige maanden geleden (zie hier). Bewijst nog maar eens wat een fantastisch Bordeaux jaar dat is. F. had de Sociando-Mallet destijds in 1993 gekocht voor 10.00 Euro. Goeie investering!

19 september 2008

Didier Dagueneau is overleden

Didier Dagueneau
Dat was even slikken toen ik dit las. Didier Dagueneau is op 52 jarige leeftijd overleden in een vliegtuig ongeluk in de Dordogne. De motor van het vliegtuig waarmee hij net was opgestegen hield er mee op en samen met een medepassagier zijn ze van 50 meter hoogte neergestort.

Didier Dagueneau uit het kleine dorpje Saint-Andelain werd in de wijnwereld gezien al één van meest gerenommeerde sauvignon blanc wijnmakers uit de Loire en zelfs van de wereld. Hij stond ook bekend als een "enfant terrible" die niet schroomde voor krasse uitspraken tegen andere wijnmakers die in zijn ogen geen respect voor terroir tonen en of overproduceerden. Lage rendementen, vinificatie op hout en alles bio-dynamisch, dat was Didier Dagueneau.

Voor zijn top cuvées Silex en Pur Sang 2005 betaal je helaas al gemakkelijk tussen de 40.00 tot 70.00 Euro en het zal me niet verbazen dat deze prijzen nu na dit nieuws verder de hoogte in gaan. Nooit meer zullen deze wijnen door Didier Dagueneau gemaakt worden. Hopelijk zetten zijn kinderen waaronder Benjamin het werk van hun vader voort.

didier Dagueneau-Blanc-Fume-etiket
Eerder dit jaar heb ik zijn Blanc Fumé de Pouilly 2006 nog in het glas gehad en dit was mijn proefnotitie: In de neus de typische aroma's van sauvignon blanc zoals grassig, kattenpis en buxus. Zeer puur met een frisse neus die blijft evolueren, exotisch, ananas. Een volle en rijpe aanzet met citrus en een mooie mineraliteit. Wat hout, zeer complex en vooral zeer goed. Romige, zalvende textuur met frisse zuren. Lange afdronk. 17pnt. +/- 30.00 Euro. Een grote sauvignon blanc van een grote wijnmaker!

 

 


Veel te jong, veel te vroeg, een groot verlies voor zijn familie en voor iedereen die ooit zijn terroir wijnen heeft geproefd.

20:18 Gepost door Vinama in Wijn actualiteit | Commentaren (8) | Tags: sancerre, loire, pouilly fume |  Facebook | |  Print

15 september 2008

Wijntips rode Bordeaux Foire aux Vins 2008 Auchan en Delhaize

Auchan Roncq:
Toen ik de 2008 brochure van Auchan bekeek viel het mij op het eerste gezicht een beetje tegen wat de grote Bordeaux, Bourgogne en Rhône betreft. Dat is de andere jaren wel eens wat interessanter geweest. Ook het Bordeaux aanbod 2005 is wat mager maar ja, dat jaar verkoopt natuurlijk goed en dan is er logischer wijze ook minder stock voor de wijnfestivals. Maar als je goed zoekt dan zijn er altijd nog interessante zaken te vinden. A terrific effort from bad boy and leading garagiste
Het aanbod goedkopere wijnen is nog wel net zo interessant als anders. Veel keus dus voor lekkere wijnen voor iedere dag.

Hier de tips voor de rode Bordeaux:
- Château de la Cour d'Argent 2004 - 4,50 Euro, heb eerder deze maand een 2000 van deze wijn opengetrokken en ik was flabbergasted, zo goed voor zo weinig geld. 1 ster van le Guide Hachette.

bad boy jean-luc thunevin
- Bad Boy 2005 - 15,00 Euro, van Jean-Luc Thunevin de maker van de legendarische wijn Valandraud. 95% merlot en 5% cabernet franc van 40 jaar oude wijnstokken. Gewoon om eens uit te proberen. De naam van de wijn komt trouwens van Robert Parker die over Thunevin ooit in één van zijn besprekingen van Valandraud het volgende heeft geschreven: "A terrific effort from bad boy and leading garagiste Jean-Luc Thunevin".

- Château Puygeraud 2006 - 9,95 Euro (één Euro goedkoper dan zijn 2005 vorig jaar) van Nicolas Thienpont.

- Château Moulin à Vent 2005 - 9,95 Euro, Lalande Pomerol. Eerder dit jaar dronk ik mijn laatste fles 2002 van dit domein en hoopte al dat hij later het jaar weer bij Auchan te koop zou zijn en dan is het nog wel de 2005. Kan één van de beste prijs/kwaliteits verhoudingen worden.

- Château le Pey 2004 - 7,95 Euro, Cru Bourgeois en volgens de Guide Hachette 2 sterren (vin remarquable).

- Château Hanteillan 2004 - 7,50 Euro, Cru Bourgeois en volgens de Guide Hachette 2 sterren (vin remarquable) dus gewoon eens uitproberen.

- Château Potensac 2005 - 17,95 Euro, Cru Bourgeois Exceptionnel en normaliter een vaste waarde maar ik heb ook minder goede ervaringen dus eigenlijk een vraagteken of dit wel een tip moet zijn.  Ik denk dat ik er dit jaar misschien wel vanaf blijf.

- Château Joanin Bécot 2006 - 15,50 Euro.(3,50 Euro goedkoper dan de 2005 vorig jaar). Ook in magnum voor 31.00 Euro. Joanin's vader is de eigenaar van de grand cru classé Beausejour Bécot in Saint-Emillion en zij maakt sinds enkele jaren een top Côtes de Castillon. De ongelooflijk goede 2005 ligt al in mijn kelder en van deze 2006 zal er binnenkort ook wat liggen echter gezien het jaar 2006 zal ik wel wat voorzichtiger inkopen.

joanin becot 2005


- Château Clarke 2004 - 19,95 Euro, Listrac-Medoc, Cru Bourgeois Supérieur van Rothshild. De 2005  heeft vorig jaar tijdens de proeverij van de Union des Grand Crus de Bordeaux in Brussel dusdanig veel indruk op me gemaakt (zie hier) dat ik de 2004 ook wel eens wil proberen. 2 sterren Guide Hachette (vin remarquable).

- Château Gloria 2006 - 22,50 Euro, Saint-Julien. Lots of rich fruit, with fresh plum, coffee and berry character. Full-bodied, with tannins that build on your palate and follow through. Well structured. The best Gloria in a long time. Score range: 89-91
 

En de Grand Cru's? Duur dit jaar maar als je toch je spaarpot wil breken dan zijn hier een paar aanraders:

- Château La Tour-Carnet 2006 - 21,45 Euro, 4e Grand Cru Classé Haut-Médoc. Dit château is vaste waarde, veel kwaliteit voor wat je betaald. Sinds Bernard Magrez dit domein in 1999 heeft overgenomen gaat de kwaliteit continu omhoog. 91-93 Parker. Heb afgelopen vrijdag nog de 2001 opengetrokken die ik in 2003 bij Auchan voor 14,50 Euro gekocht heb en hij was de moeite waard.

- Château Duhart-Milon 2006 - 29,95 Euro, 4e Grand Cru Classé Pauillac. Zowel Parker, Jancis Robinson als Wine Spectator zijn zeer positief over deze wijn (91-93, 17+).

- Château Pontet-Canet 2004 - 39,95 Euro, 5e Grand Cru Classé Pauillac. Shows beautiful aromas of crushed berries and currant, with hints of mineral. Full-bodied, with lovely currant, licorice and mint. Long and caressing. Very refined and balanced. Another winner from Pontet-Canet. Best after 2011. Wine Spectator 93, Parker 93-95.

Château Léoville-Barton 2005 - 75,00 Euro, 2e Grand Cru Classé Saint-Julien. Ja een hoop geld maar een vriend heeft hem onlangs nog gekocht voor 105,00 Euro dus dan is 75.00 toch een stuk interessanter. Kopen en wegleggen, 96pnt.

Delhaize :
- Château Branas Grand Poujeaux 2005 - 24,72 Euro, Moulis. Heb enkele jaren geleden dit domein voor het eerst geproefd toen de mooie dochter van de Belgische eigenaar de wijnen kwam voorstellen in het Jubelpark in Brussel. Ik was zowel van de dochter als de wijn onder de indruk. 18/20 Gault Millau. 3 sterren Guide Hachette.

- Château Anthonic 2005 - 10,00 Euro, Cru Bourgeois Moulis-en-Médoc. Aanbevolen door wijnvrienden van me. Ik ga hem dit jaar voor het eerst ontdekken.

Een kist Branas ligt ondertussen voor me klaar bij de Delhaize. Was niet meer beschikbaar op www.delhaizewineworld.com maar een telefoontje naar de wijn verantwoordelijke van mijn plaatselijke Delhaize was voldoende dus laat je niet afschrikken als het niet meer op hun website staat. Ik ben overigens overtuigd dat diverse wijnen in hun "50 buitengewone Bordeaux wijnen" er alleen maar instaan om mensen te trekken en waar ze zo goed als geen voorraad van hebben. De Haut-Brion 2001 bijvoorbeeld was vanaf de eerste dag al niet meer in voorraad. 
Ga regelmatig naar de website van de Delhaize want  hun "50 buitengewone Bordeaux wijnen" zijn er inmiddels veel meer geworden en de website wordt regelmatig aangepast met nieuwe wijnen.

chateau haut-brion


Voor wijntips voor Carrefour kun je naar wijnliefhebbers

Voor de volledige Auchan 2008 brochure zie hier.

10 september 2008

Auchan Roncq Foire aux Vins 2008 brochure staat on-line

Klik op de brochure voor de volledige lijst.

Voor de 2009 brochure klik hier.

auchan foire aux vins 2008 brochure wijnfestival

 

Voor de Franse versie zie hier.

18:15 Gepost door Vinama in Wijn actualiteit | Commentaren (5) | Tags: foire aux vins, auchan |  Facebook | |  Print

05 september 2008

Brunello di Montalcino fraude, het vervolg.

Nadat eerder dit jaar de fraude met de Italiaanse Brunello di Montalcino aan het licht kwam is er veel over gesproken en geschreven zo ook op Vinama (zie hier). De beste artikels heb ik de afgelopen maanden gelezen op de blog VinoWire van de Italiaanse wijnjournalist Franco Ziliani en Jeremy Parzen.

Gisteren was er bijvoorbeeld te lezen dat Angelo Gaja voorstander is van een dubbele appellatie voor Brunello di Montalcino. Eentje voor de "artisanale" wijnboeren die 100% sangiovese gebruiken in hun Brunello en een tweede die ook het gebruik van andere druivenrassen toelaat. 

Het stuk hieronder over de Brunello fraude moet je zeker gelezen hebben. Het is een hele kluif maar het is de moeite waard. 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
The editors of VinoWire thank the generous Jancis Robinson for granting us permission to repost the below article by wine writer and winemaker Monty Waldin.

Monty lets off steam about Brunellopoli
By Monty Waldin

Courtesy of JancisRobinson.com

I first arrived in Montalcino in 2004 to write a Tuscan wine guide. Montalcino produces Italy’s most hyped red, Brunello di Montalcino. Brunello’s claim to be made from 100% Sangiovese grapes of a small-berried clone of Sangiovese Grosso called Brunello, ‘the little dark one’, is what helps it attract Premier League prices. Recently however industry figures have openly suggested revising Brunello’s Sangiovese-only rule.This indicates Sangiovese might also be Brunello’s Achilles Heel: tough to grow and even tougher to ferment and age for Brunello di Montalcino to be the smooth, deep red modern consumers seem to like. Sangiovese tannins can be so harsh that young Brunello must now spend at least 24 months softening in oak and bottled wines cannot be released within five years of the harvest. These rules help add to Brunello’s USP.

Less well known however is that Sangiovese’s lack of colour and body means it can dry out well before it is allowed to be bottled as Brunello, so 15% of Brunello wines from other, generally younger vintages not yet bottled can be blended in to refresh the blend, as can 6% of grape concentrate produced from Sangiovese grapes grown in the Brunello zone. Blending in other grapes such as Syrah (softness), Aglianico or Merlot (body) and either Colorino, Cabernet or Petit Verdot (colour) to beef up Brunello is an obvious but forbidden attraction.

In February 2005 I attended Benvenuto Brunello (’welcome to Brunello’), the annual showpiece event organised by the Consorzio (governing body) to which the vast majority of Montalcino’s wine producers belong — Biondi-Santi, the first winery to identify the ‘Brunello’ clone, being one notable absentee. Over 150 other producers however presented their Brunellos to journalists, the wine trade and the public.

From my own research on Sangiovese’s typical flavour profile, experience of working with Sangiovese in California, and a calculation that most wines on show came from vines under 10 years old yielding the absolute maximum number of grapes allowed, I was astonished that so many Brunellos on show that day showed lush tannins, deep colours and soft acidity.

Only around a dozen Brunellos appeared to taste authentically 100% Sangiovese. The Brunellos I tasted in 2005 were from the difficult 2000 vintage. Rot was prevalent, ripening was variable and as Sangiovese is a tricky ripener anyway you would expect its worst characteristics to be accentuated: lack of body, high acidity, rasping tannins, little colour plus a few dusty aromas from rotten grapes.

Tasters I respect often talk about texture and the 2000 Brunellos I tasted had neither the texture of the 2000 vintage nor Montalcino’s various terroirs. I had the same sensations at Benvenuto Brunello 2006 when tasting the 2001 vintage. I gave up going to Benvenuto Brunello after that. I quite openly told anyone who would listen that I thought the event was sham. Others seemed to doubt Brunello’s authenticity too.

I heard writer Bill Nesto MW ask tongue in cheek ‘what’s the blend of this Brunello’ when tasting. As one of America’s sharpest Master of Wines, he knew perfectly well that Brunello should be a single varietal wine and not a blend. If I had correctly understood them, articles on Brunello by American Nicolas Belfrage MW (a world authority on Italian wine) and Italian Franco Ziliani showed they weren’t convinced either.

Late last year I discovered the Italian authorities were investigating several well-known wineries for apparent irregularities in declared wine yields and vineyard registers recording exactly which types of grapes varieties are planted. Wineries involved included Argiano, Antinori’s Pian delle Vigne, Banfi and Frescobaldi’s Castelgiocondo.

By mid-spring 2008 it was clear over 100, around half of all Brunello wineries, were under some form of investigation. Other (mainly Italian) writers who were sceptical that potential fraud might be so widespread are now incandescent that the winery owners’ attitude appears to be: ‘we’re innocent, but if we’re found guilty you wine writers are responsible. You gave the highest ratings to deep, lush, un-Sangiovese-like wines so that’s what we made.’

montalcino village
Montalcino

Brunello’s style morphs
What is incontrovertible is that the least scrupulous producers and the more gullible wine writers have combined to push the Brunello ‘myth’. For instance, the most critically acclaimed Brunello of recent years (a 2001) was described by an American publication as having picture postcard vineyards, but whenever I drive past mud has leached from the vineyard on to road from heavy use of vineyard tractors.

Compacted, eroding vineyards that are heavily sprayed like this one is don’t normally produce world-beating wines. The wine was said to show intense, full-bodied, velvet-like chocolate and black fruit flavours. None are typical flavour or texture characteristics of Sangiovese, especially one grown on the kind of heavy, alluvial, low lying, compacted clay soils converted from cereal crops this producer has. Chocolate suggests to me that brown, cocoa-like tannin powder was added for mouthfeel.

I know of a company north of Siena that has sold fruit concentrate used in jam-making (and illegal for Brunello) in the Brunello zone. Cash sale, no invoice, no paper trail, no risk of getting caught. If used in a Brunello it would provide the kind of taste profile ascribed to this wine. If this wine hasn’t been illegally blended, why did the winery’s owner make a voluntary declaration to the investigators?

If you have acted fraudulently and look likely to get caught owning up to the authorities before they knock on your door, this, coupled with an appeals process which can be drawn out beyond Italy’s ever shortening, post-Berlusconi statute of limitations, means you’ll escape any punishment.

Why did his consulting winemaker publicly and consistently push for Brunello’s rules to be changed to allow non-Sangiovese grapes into Brunello until of course the scandal erupted and when he converted to being a 100% Sangiovese Brunellista? Now he is keeping his fingers crossed while questioning the probity of the public prosecutor in charge of the Brunellopoli investigation.

Wine critics who praise the ‘courage’ of wineries admitting malpractice or withdrawing suspect wines from the market forget these wineries have fleeced consumers. As soon as the scandal became public in April local rubbish dumps filled with thousands of empty bottles of labelled wines which appear to have been uncorked and decanted back into vats or barrels, or tipped down the drain.

Some had never even been commercially released. Is this courageous? It’s not an easy thing for me to say considering my first child will be born here [on the same day as Monty’s tv series has its debut on Channel 4, according to the doctors - JR], but in nearly 25 years of working with wine I have never experienced the following scenario.

By chance I arrived at a medium-sized winery one afternoon and was asked to join in a impromptu tasting of some “Brunello” blends brought by the owner’s winemaking consultant. The owner genuinely believes Brunello should be 100% Sangiovese. He is not popular in Montalcino and has even suffered vandalism for his views. Unknown to him, his winemaking consultant blends around 10-20% non-Sangiovese grapes each vintage to his Brunello.

The consultant didn’t know I knew he was a trickster. His attempts to get me to praise the wines as authentic Brunellos in front of his boss and to satisfy his quite unshakeable belief that journalists - and by implication ordinary wine drinkers - were too stupid to know what real Brunello should taste like failed. I made some neutral comments about the wines being “interesting” before making an angry exit.

Over-expansion of vineyards
From 1997 the Brunello zone was expanded, essentially onto low-lying, geologically inferior land such as that near the Asso river in Torrenieri. This was previously used for grazing or cereals. My father-in-law says the soil here is ‘no good for even for vegetables let alone wine’. He knows. He owns an allotment here.

At the same time EU grants were arriving to encourage women under 40 into agriculture. One family of cereal farmers transferred their business into the name of their daughter who was studying at university and who has no interest in wine to pocket funds to plant vineyards. Another young woman used EU grants aimed at stimulating tourism by renovating derelict farm buildings she had recently inherited into holiday flats.
She ripped the attached vineyards out when she reached 41. If you call her to make a booking the flats are either ‘busy’ or the prices quoted are extortionately high. This is because the funds really went towards creating a second home for family and friends, not tourist accommodation. [I fear this is not a Brunello-specific phenomenon - JR] The rapid expansion of the Brunello vineyard meant there was a surfeit of Sangiovese grapes from badly planted (over ripped), badly sited (low lying), high yield, over-fertilised vines.
Yet prices for Sangiovese grapes from immature vines even on the worst soils sky-rocketed during this period. Why? The boom in planting coincided with a boom in sales, leaving some established Brunello wineries without enough wine to sell. The problem was solved by buying in these EU-funded Sangiovese grapes. The more Sangiovese grapes you have, the more Brunello you can make.

These purchased Sangiovese grapes would not always go into wines labelled as Brunello.They could be dumped in less profitable IGT Toscana (’Tuscan Country Wine’, like the French vin de pays) brands - but they did allow you to increase the quantity of the much higher-margin “Brunello” you made which could be filled out with non-Sangiovese grapes that weren’t selling well as IGT. Crazy, but true.

The irony if one were needed was that established Brunello producers had initially protested about the Brunello DOCG zone’s expansion onto heavier, lower lying land. They maintained (correctly) that slow ripening vines on high altitude sites produce the best Sangiovese. But booming wine sales meant they were falling over themselves to buy grapes from these same sites.

One EU-funded producer whose own winery was not yet finished received an order for some Brunello wine - which of course he didn’t have - during the late 1990s boom. He simply bought some bulk Brunello from the local cooperative as it was the cheapest available. The wine was corrected with acid, colour, tannin and 40% Sangiovese wine purchased from a three year-old vineyard 20 miles outside the Brunello zone. 40% of the blend was then sold as ‘Tuscan country wine’ to make the numbers add up and the rest – ie exactly the same quantity of “Brunello” as he had started with - was sold in heavy bottles with a sexy label. Result? An 80% profit.

brunello di montalcino b


Help from the south
There is an ingrained culture in Tuscany of blending stronger, deeper wines - il mosto meridionale - from southern Italy, a practice that was particularly necessary when poor quality Sangiovese clones dominated the vineyards of Chianti in the 1960s and 1970s, for example.

All of Montalcino’s biggest wineries in terms of volume either own, or have (quite legitimate) trading relationships, with vineyards, wine producers or bulk cooperatives outside the Brunello zone. All are under investigation. One has admitted to fraudulent yields but not falsifying wine (this is sophistry). Two others are waiting for the investigators’ findings. One has withdrawn a Brunello from the market without admitting any wrongdoing. One other seems now to be in the clear.

Brunello’s Consorzio was supposed to police the region’s wines. For less than what the Consorzio is paying a Milanese PR company to conduct a damage-limitation exercise, it could pay to have every one of its members’ wines analysed.

According to Geoff Taylor of Corkwise and the UK’s leading wine analyst, a multi-spectrum analysis of wines using atomic absorption could determine where the grapes in the blend have come from ie if wines from outside the Montalcino zone have been blended in. “All vineyard soils contain around 20 to 30 trace metals, like selenium or molybdenum for example,” says Taylor. “The patterns change according to which region you are in. First you’d establish what the pattern of trace metals was in wines made only from grapes grown in Montalcino.

Then you’d analyse wines from any regions outside Montalcino which you think have been used as blending material. Wines labelled as Brunello falling outside the statistical pattern of the soils from which they are supposed to have been grown on can thus be identified and matched to where they might really have been sourced from.”

I have seen tankers from Southern Italy’s more prolific wine regions in Montalcino. As only the zone’s largest two dozen wineries have the tank space to deal with tankersful of wine - and as all of them protest their innocence - all should welcome being subjected to the trace metal test. It takes less than seven days and costs less than £150 per wine. According to Taylor the trace metal test is more accurate than nuclear magnetic resonance spectroscopy, or NMR, which analyses wines and vineyards for isotopes Carbon 12 and Carbon 13 and costs £600 per wine. NMR is favoured by the EU and the Italian authorities who have invested vast sums on the system but the way the database was constructed may be flawed. “If I was a wine producer I would confidently challenge its accuracy if asked to appear in court,” says Taylor.

Wineries producing Brunello but growing grapes other than Sangiovese should undergo a different analysis. “It’s harder to check if different grapes from exactly the same site have been blended together,” says Taylor. “Tests exist but don’t stack up.” This suggests that the story of the Montalcino winemaker who claims to have sent a 95% Merlot red for analysis and found it certified as a 100% Sangiovese Brunello may be more than an urban myth. As someone who blends other grapes into Brunello, needless to say he was delighted.

Less fortunate - or even more stupid - are those being investigated for passing off vineyards containing French grapes as Sangiovese/Brunello in planting registers. Over a decade ago they had been advised by the same wine consultant - one of Italy’s most famous - to plant Bordeaux grapes instead of Sangiovese to make ‘SuperTuscan’ reds which were then all the rage. When the market for Sangiovese/Brunello picked up, both vineyards lacked Sangiovese, so passing off other grapes as Sangiovese in planting registers made sense.

This scam was supposed to have been closed from 2004 by the Erga Omnes investigation checking vineyards for non-Sangiovese vines. Only 1% of vineyards in the DOCG zone were said to be fraudulent but the checks were risible. I am not an ampelographer but I saw non-Sangiovese vineyards declared as such openly being regrafted to Sangiovese in the zone as late as spring 2007. There are even reports that vineyard managers bribed suppliers of baby vines to pretend they were supplying ‘Sangiovese/Brunello’ when in fact the vines were Merlot, Cabernet or whatever. Ignorance is no defence as vineyard managers must have the technical competence to be able to identify easily Sangiovese vines.

The checks appear to have been so well telegraphed in advance you had to be exceptionally stupid to get caught. One of those who has been indicted for alleged vineyard fraud styled himself as one of the most vociferous defenders of the ‘Brunello is a 100% Sangiovese wine and should remain so’ concept. His exceptional hubris - if you can’t be honest about your vines, are you really going to be honest about your wines? - was the straw that broke the camel’s back for one fellow producer of genuinely 100% Sangiovese Brunello who shopped him to the authorities.

That’s how Brunellopoli started. In late 2007 the winery he administers was sealed off. A school-type notebook with details of how much Merlot, Cabernet and so on was going into the Brunello was discovered during a search, as was a hidden cellar of trucked in wines.

1888 and all that
Part of Brunello’s ‘myth’ is it’s an historic wine region. It isn’t. Burgundy monks were making Clos de Vougeot in the Middle Ages. Claret bottles labelled as Château Haut-Brion were being swigged in London in the mid-17th century. In the late 1970s, what is today Brunello’s largest producer was still trying to grow sweet fizzy Muscat whites. As a red wine region this is a young and far from world-class zone still feeling its way. Can you make great wines here? Yes, but you’ll need three things.

1) Good clones of Sangiovese Grosso. Yes, you read that right. Sangiovese is a clonal nightmare and tends to “piss” in its youth. So old vines help, but under 1% of Montalcino’s Sangiovese was planted pre-1960.

2) Good sites, above 300 metres and on the zone’s oldest (geologically speaking) soils. This probably rules out a third of the DOCG zone. Wines I have tasted from such sites made in the golden decade of the 1950s and definitely from Sangiovese are like top Burgundy: pale in colour but powerfully, divertingly flavoured.

3) Good farming. Brunello vineyards often suffer heavy, cement-like soils. Producers have been tempted to follow the dogma of the 1970s espoused by north Italian wine universities which saw ploughing the rows frequently as the surest way of allowing vine roots to breathe. Add in weedkillers sprayed under the vines and you have the weed-free look Tuscan winemakers think tourists prefer. This should change.

Constant ploughing burns all the organic matter (the carbon which worms love) out of the soil and means vines stress more easily as they can’t hydrate or feed as well as they’d like in hot or wet weather. Some wine writers insist that vines need to be stressed for quality. They don’t, any more than wine writers need having their fingers cut off to produce better articles.

The organic approach of building soil health using compost, sowing cover crops like grasses to prevent erosion and tractor compaction has produced two of the better wines I have tasted in this zone [neither of whose producers do I consult to - see disclaimer]. But organics is no guarantee of good practice, especially in wet years (like 2008) when at least one bio grower appears to have had no problem spraying banned anti-rot products without offering to forfeit their official organic status.

I cannot accept there exists a single person involved in wine in any serious capacity in Brunello di Montalcino who can claim to be totally unaware either that fraud was being committed here by the least scrupulous producers or that the rumours of fraud were not at least credible.

Even smaller growers I have dined with and whose Brunellos I like have admitted that “I have a few rows of Cabernet” or “I blend in a bit of Colorino from my uncle…” Several export managers have admitted to me that they knew the winemakers would alter Brunellos to make them easier to sell - by adding a bit of Cabernet Sauvignon or Merlot. They would never directly ask for this to be done but they would drop hints about the need to ‘internationalise’ the Brunello.

These same export managers admit to abiding by the “don’t ask, don’t tell” philosophy. “I just don’t want to know what goes on in there [the winery],” said one export manager to me in July. I haven’t named any wineries - good or bad - in this article as to my mind they are all in it together. That’s why all the producers - tricksters and purists - will have to work together to dig the region out of this hole.

Imposing a ban on Brunellos made from vines younger than ten years old and estate wineries growing anything other than Sangiovese might be a start. But imposing more rules on Italy’s unruliest wine region might even prove the biggest mistake of all.

Disclaimer:
I am paid as a biodynamic consultant to an estate in the Brunello di Montalcino DOCG zone. I am in charge of 10% of the vineyards: a trial biodynamic plot of a field-blended vineyard, one of the oldest in the zone (there are 2% white grapes of an unknown varietal; around 5-10% Colorino; and the rest is Sangiovese. The vines were planted in the 1950s. Around 40% of the vines are missing and are being replaced).

My main job is making biodynamic compost: biodynamic cow manure + winery waste + chipped prunings from the estate’s olive trees + certified organic municipal compost + the six biodynamic compost preparations. This compost is also now being used in other vineyards on the estate, the initial trial having been deemed a success.

Cover cropping, herbal tea sprays and lunar pruning are other useful practices that have been ’stolen’ from biodynamics to be used on the rest of the estate. None of the vines are certified organic/biodynamic at this time. The general manager is insistent on allowing me no access to the winery. He is currently being investigated for Brunellopoli”.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

04 september 2008

Foire aux Vins data in België

Intermarché van 8 tot 20 september
Delhaize
van 10 september tot 10 october
Colruyt van 10 september tot 28 october
Chai & Bar van 12 september tot 11 october
Carrefour van 17 september tot 7 october
Champion van 23 september tot 12 october
Cora van 6 tot 20 october 
Makro van 10 september tot 7 october 


white-wine-1

08:31 Gepost door Vinama in Wijn actualiteit | Commentaren (3) | Tags: foire aux vins |  Facebook | |  Print

03 september 2008

Foire aux vins data in Frankrijk

De Foire aux vins komen er weer aan. Maak die spaarpotten alvast maar leeg. De hypermarchés in Frankrijk gaan binnenkort van start:

Leclerc vanaf 24 september
Casino van 9 tot 20 september
Carrefour van 10 tot 20 september
Monoprix van 10 tot 20 september
Intermarché van 10 tot 20 september
Auchan van 16 tot 11 october
Champion vanaf 1 oktober

foire aux vins chateauonline.fr 2008

De online winkel
Châteauonline.fr is vandaag al begonnen met de Foire aux vins. De Persia van Domaine de Fondrèche, Côtes du Ventoux is hier nog verkrijgbaar voor 15.92 Euro. Voor een Vinama proefnotitie en beoordeling zie hier.

Dichter bij huis begint Colruyt op 19 september met de jaarlijkse Klassewijndegustaties op diverse locaties en toegankelijk voor iedereen. Klik
hier voor de kalender en de te proeven wijnen.

00:41 Gepost door Vinama in Wijn actualiteit | Commentaren (1) | Tags: foire aux vins |  Facebook | |  Print

02 september 2008

Nog meer uit de Oekraïne

Er wordt niet alleen wijn gemaakt in de Oekraïne maar ook dit:

19:30 Gepost door Vinama in Video | Commentaren (0) | Tags: barrique |  Facebook | |  Print

01 september 2008

Massandra wijn uit de Oekraïne

Aan de oostkant van Europa ligt Oekraïne, in 1991 onafhankelijk van Rusland geworden. Met hoodstad Kiev en niet ver daar vandaan Tjernobyl wat we allemaal kennen sinds 1986 toen er een nucleaire ramp plaatsvondt.

In het westen en zuidwesten grenst het aan Polen, Slowakije, Hongarije en Roemenië; in het zuiden aan Moldavië; in het noorden en oosten aan Rusland. De zuidgrens wordt bepaald door de Zwarte zee met een kustlijn van maar liefst 2782 kilometer lang.
Tweehonderd jaar geleden veroverde Rusland het gebied op Turkije. Fransen die de revolutie in hun eigen land ontvluchtte begonnen als eerste met wijngaarden in Crimea (Krim). Ze hadden de kennis en het geld om de wijnbouw op te starten. De wijnen en ook schuimwijnen die ze produceerden werden een groot succes in Rusland en het Oostblok.

massandra old bottles b
Sherry de la Frontera uit 1775 de oudste fles wijn uit de Massandra Collectie. In 2001 werd één fles bij Sotheby's verkocht for $43.500. Voor een lijst van de duurste wijnen ooit zie hier .

In de keizerlijke tijd werd er al voortreffelijke dessertwijn gemaakt voor de Russische Tsaar op het schiereiland Krim. In die tijd is men ook begonnen met de "Massandra (Массандра) Collection". Het was Golitsyn die begonnen is met de verzameling wijnen. Hij had een goede smaak en verzamelde enkel het beste vanuit de hele wereld. In een wijnkelder met 7 x 150 meter lange gangen in een berg aan de Zwarte zee waar de temperatuur constant 13-14°C is wordt de wijn bewaard.

In 1922 gaf Stalin het bevel om alle wijn uit de Russische paleizen te verhuizen naar de Massandra kelder zoals o.a. de Chateâu d'Yquem uit  1865, speciaal gebotteld voor de Tsaar dus met zijn eigen zegel. De kelder staat zelfs in het Guiness Book of Records opgenomen sinds 1988 met één miljoen flessen wijn, de grootste ter wereld.

Massandra wijn zelf is een versterkte wijn gemaakt van o.a. Muscat, Tokay en Pinot Gris. Op het hoogtepunt werden hier 28 soorten wijn gemaakt en vele imitaties zoals Port en Tokay. 

massandra collection


In 1990 zijn er voor het eerst wat flessen (13.485) uit de Massandra collectie geveild. Massandra wijn kun je ook eigenlijk alleen ter plekke kopen of op een veiling. 

Op 7 september zullen er bij het veilingshuis Sylvies in  Sint-Niklaas ook twee flessen Massandra Sherry uit 1870 onder de hamer komen. Richtprijs tussen de 290.00-490.00 Euro.
Hier heb je alvast de proefnotitie mocht je hem willen kopen: Dusty, cognac, flowery, chocolatey, almondey “Whoa!” nose. Palate is transparent to the bouquet, picking up weight in the mouth quickly. Long, smooth and balanced, but the finish gets quiet too quickly. Though the finish lingers, the diminishing volume is a disappointment because the flavors are so pretty. If the experience of tasting this could be stretched out to gain weight and decrescendo more slowly this would be a flawless wine. (96pts)

In 2012 zal Oekraïne trouwens het EK Voetbal organiseren samen met Polen. 

08:30 Gepost door Vinama in Wijn regio | Commentaren (5) |  Facebook | |  Print