27 januari 2008

Pino...ooohh in het donker

pinot noir blindHet was weer een gezellige boel die vrijdag. 8 flessen Pinot Noir en aanverwante uit alle hoeken van de wereld en nog een 100% Carignan en een St. Laurent. Aangezien de twee laatste duidelijk verschillen van kleur van de Pinot Noir zou het niet zo moeilijk moeten zijn om die er tussenuit te halen.
We wisten van te voren uit welke landen de Pinot Noir kwam en aan ons om te raden welke fles waar vandaan kwam en uiteraard ook de niet PN wijnen er uit halen.
We proeven met drie teams van drie personen en ieder team moet na maximum 60 minuten zijn "verdict" geven. Dat betekend dus naast je individuele oordeel ook nog in teamverband tot een eindresultaat komen binnen een uur.

De Pinot Noir en aanverwante kwamen uit; Bourgogne, Languedoc, Tasmanië, Argentinië, Chili, Duitsland en daarnaast stond ook nog een Trouseau uit de Jura, een Carignan uit de Roussillon en een St.Laurent uit Oostenrijk.

Bij het uitschenken in willekeurige volgorde kwamen toevallig de twee donkerst gekleurde wijnen en tevens ook krachtigste wijnen ( Carignan en St.Laurent ) in glas 1 en 2 ( Hoe krijg je het voor elkaar Stefan ;-) ). De Carignan 2003 die ik vorige zomer op het domein Ferrer-Ribiere had gekocht was helaas niet goed meer en de St.Laurent van Schwarz uit Oostenrijk haalde ik er snel tussen uit. De Trousseau van Luc Boiley, ook uit 2003, en ook op het domein gekocht was helemaal naar de knoppen, bloemkool, uien, karton, een ramp dus. Aangezien het een blinde proeverij is en ik zelf mee proef worden de flessen niet vooraf geproefd om te kijken of ze goed zijn dus het risico dat er een foute fles tussen zit bestaat altijd maar twee op de tien dat is brute pech. 

Copy of pinot noir blind 10

De organische Pinot Noir uit de Languedoc van Domaine de l'Ocre Rouge kwam zeer medicinaal over in de neus en als je niet wist dat je wijn in je glas had zou je denken dat je een geuze aan het drinken was.

De drie teams hadden er allemaal 5 of 6 goed van de 10. Waar ben ik in de mist gegaan met mijn teamgenoten Frédéric en Nick? We hadden Chili met Duitsland verwisseld alsook Argentinië met de Languedoc. Deze laatste omwisseling was weer zo'n typisch geval van het eerst juist hebben maar dan op het einde met de tijdsdruk toch nog dingen veranderen en dan de de foute conclusie trekken.  De Chileense van Castillero del Diabolo uit de Delhaize verwarren met de Spätburgunder 2005 van Weingut Knab is wel wat anders. Ik had de Chileen al eerder gedronken en vind het een commercieel maar correct gemaakte wijn. Blind kwam hij echter veel beter uit de bus dan dat ik me kon herinneren.

Daarna had ik om van te genieten bij de kaas en charcuterie een witte Santenay Château de la Maltroye 1e Cru La Comme blind op tafel gezet. Roger en Nick hadden het goed dat het een geëvolueerde Bourgoge was. Boter en koekjes met een licht aangename ( niet voor Dirk ) oxidatieve toets. In de mond kwam dit ook weer terug met wat citrus, appels en wat getoast. De zuren gaven de wijn nog een zeer frisse indruk en een volle structuur. 
corbieres santenay saint emilion

Daarna had ik eigenlijk een Clos de L'Oratoire 1997, Grand Cru Classé Saint-Emilion voorzien maar toen ik de fles eerder die middag geopend had vond ik niet die fantastische wijn die ik vier maanden geleden in het glas had. Nogal wat reductie en verder ingetogen. Deze kon ik niet serveren aan mijn wijnvrienden dacht ik en moest ik dus overschakelen op plan B. Ik koos voor een andere wijn uit één van mijn favoriete streken waarvan ik zeker wist dat iedereen ervan onder de indruk ging zijn. Uiteraard ook weer blind geproefd en men dacht dat het o.a. om een goeie Italiaan ging en zelfs een Saint-Emilion Grand Cru van de vorige eeuw. Dat het Château Haut-Gléon, Cuvée Marie-Pierre Feyt 2000 uit de Corbiéres was kon natuurlijk niemand raden. Wat een ongelooflijk goede wijn zeg en zo mooi ontwikkeld. Top!

Toen ik daarna mijn verhaal van plan B had uitgelegd wou iedereen toch de Clos de L'Oratoire 1997, Grand Cru Classé Saint-Emilion proeven en het had hem duidelijk goed gedaan om enkele uren open te staan want hij stond weer zijn mannetje maar toch ook wel ietsje versleten zoals Lena dat mooi zei. Voor de proefnotitie zie hier .

Als afsluiter heb ik een sherry Pedro Ximénez uit 1963 boven gehaald van Montilla-Moriles en dat dat hemels is hoef ik jullie niet te vertellen. De fles heeft trouwens een grappig etiket namelijk een dubbel etiket wat je kan openklappen en wat weer dicht gaat en blijft plakken door middel van een magneetstreepje aan de rand.
Voor meer uitleg over Pedro Ximénez en een proefnotitie zie hier een eerder artikel van me. 

Ik had de indruk dat men er stil van werd inclusief mezelf. Bijna 45 jaar oud en zo jong, zo mooi en zo onderschat. Na deze avond zal ik weer een nieuwe fles moeten kopen........zo lekker was hij.     

pedro ximenez 

Commentaren

pinot noir Laten we hopen dat bij Ken Wijn er één enkele Pinot Noir tussen zit en dat de andere wijnen zeer donkere wijnen zijn ;-)
Nu, als de Pinot Noir typisch is - laten we hopen -, viooltjes en pruimen en van die dingen, dan halen we hem toch normaal eruit, ongeacht zijn oorsprong. Onlangs nog een Roemeense Pinot Noir geproefd (van Mig's wineworld) en die voldeed volledig aan het plaatje. Op naar 16 maart zou ik zeggen !

Gepost door: Frédéric | 30 januari 2008

Post een commentaar

NB: commentaren worden gemodereerd op deze weblog.