Vinama

Eerder deze maand was ik op bezoek in de Douro vallei waar in het Vintage House in Pinhao een medewerker van het Instituto dos Vinhos do Douro e Porto (IVDP) liet zien hoe een oude fles Vintage Port wordt geopend. Kurken hebben maar een beperkte levensduur en alhoewel dit tientallen jaren kan zijn werd er traditioneel in de Douro voor flessen Vintage Port die ouder dan ongeveer 50 jaar zijn een 'Port tang' gebruikt. Dit om te voorkomen dat oude kurken afbrokkelen bij het openen met een kurkentrekker en in de Port terecht komen.

De metalen tang wordt op het vuur gelegd.

De vlam gaat er geruime tijd in tot het uiteinde gloeiend heet is.

Als de tang warm genoeg is wordt hij op de hals van de fles gezet net onder de kurk en goed samen geknepen.

De tang gaat eraf en op de plek waar de tang op de fles zat wordt er ijswater gegoten.

Door de thermische schok breekt het glas en dan wordt het uiteinde van de fles verwijderd met de kurk nog in het glas.

Kurk zit nog in de flessenhals. Ja het was hier helaas geen fles van 50+ jaar.

Netjes afgebroken, geen schilfers.

En decanteren maar....

zie ook de: Save Miguel video

Het heuvelachtige landschap van de Douro scheert aan me voorbij terwijl ik in de bus wat tijd heb om te schrijven op weg naar Quinta do Panascal. Van deze Quinta die het eigendom is van Fladgate Partnership (o.a. Taylor’s en Croft Port) komen de druiven voor de wereldberoemde Fonseca Port.

Deze ochtend in Guimaraes (Portugal) heb ik als jurylid van het Concours Mondial de Bruxelles een vijtigtal wijnen blind geproefd. Achteraf bleek het om een reeks witte wijnen uit Rueda  (SP) te gaan en de rode reeksen kwamen uit Minervois, Alentejo (PT) en Rioja(SP). Gedurende drie dagen wordt er geproefd door alle deelnemers.

Alle wijnen worden beoordeeld volgens het systeem van het O.I.V. maar dan licht aangepast voor het concours. Aangezien er proevers zijn uit meer dan veertig verschillende landen wordt er ook een universeel beoordelingsformulier gebruikt zonder tekst maar enkel met ‘smileys’ voor de te beoordelen aspecten. Een negental criteria die gelinkt zijn met een bepaald aantal punten. De wijn krijgt hierdoor een score op maximaal 100 punten en al naar gelang de hoogte hiervan komt hij in aanmerking voor een medaille (zilver, goud of groot goud) of niet. Aangezien het concours Belgisch is en de resultaten onder Belgische vlag gepubliceerd worden wordt alles ter plekke gecontroleerd door een inspecteur van de Belgische overheid.

Mijn groep juryleden bestaat uit een Portugese wijncriticus, een Amerikaanse wijnschrijver, een Franse oenoloog en een Spanjaard die sommelier is geweest en nu zijn eigen wijnopleidings centrum in Madrid heeft. In totaal zijn er 3XX professionele proevers. De hoeveelheid wijnen die dit jaar totaal geproefd worden lijkt enorm veel nl. 8.397 (inclusief spirits) maar per jury proef je er maar 50 op een dag wat wel werken is hoor maar tevens ook goed te doen. Een wijn wordt slechts door één jury blind geproefd. Om te kijken of de juryleden consequent zijn in hun beoordelingen wordt er ook iedere dag één en dezelfde wijn tweemaal (blind) geschonken. Vandaag was dit een wijn uit Rueda die ik de eerste maal 72 punten had gegeven en de tweede maal 74 punten. Dit minieme verschil betekend voor de organistatie dat ik een stabiele, consequente proever ben (oef, gelukkig...). Pas na dat alle wijnen van die dag geproefd en beoordeeld zijn en de resultaten zijn ingeleverd krijgen we een lijst met de namen van de wijnen zodat we ook weten wat we geproefd hebben.De wijnen worden trouwens niet kris kras door elkaar geproefd maar per streek, druif of andere gelijkaardig element. Dit om te voorkomen dat je een Beaujolas moet beoordelen net na een krachtige Languedoc bijvoorbeeld.

Quinta de Azevedo - Vinho Verde

Na het proeven is er ook altijd wel tijd voor een bezoek aan de lokale wijnregio’s. Zo zijn we Quinta de Azevedo gaan bezoeken in  Vinho Verde  van de Sogrape groep die in totaal 1.200ha heeft en niet alleen in Portugal. Ook zijn ze sinds 2002 eigenaar van de Sherry Sandeman.

De naam Vinho Verde heeft overigens niets te maken met de kleur van de wijn maar met de groene streek waar de wijn gemaakt wordt. En dat het groen is niet onbegrijpelijk want we hebben de afgelopen dagen al aardig wat regen op ons dak gehad.

Gelegen in het noordwesten van Portugal wordt deze wijnregio in het noorden gestopt door de rivier Minho, in het oosten en zuiden door de bergen en in het westen door de Atlantische ocean. Vinho Verde beslaat 21.000ha, heeft een afgebakende herkomstbenaming sinds 1908 en is verdeeld in negen subregio’s zoals Amaranta, Ave en Paiva. Naaste de witte wijn (85%) die in het algemeen geen hoog alcoholgehalte hebben wordt er ook rode wijn (13%), rosé (2%) en witte schuimwijn gemaakt. De productie van rode wijn die vooral lokaal gedronken wordt neemt ieder jaar af en wit groeit continue. Vinho Verde wijnen vertegenwoordigen 40% van alle DOC wijnen in Portugal (excl. Madeira en Port). Dat Vinho Verde een enorme groei doormaakt is te zien in de exportcijfers die in de laatste tien jaar verdubbeld zijn. België is het negende exportland qua volume met Amerika, Duitsland en Frankrijk op de top drie.

Het maximale toegelaten rendement is 80hl/ha maar het gemiddelde rendement volgens de ‘Comissao de Viticultura da Regiao dos Vinhos Verdes’ ligt op 30hl(?).

De aanbevolen witte druivenrassen voor Vinho Verde zijn Alvarinho, Avesso, Azal, Arinto, Loureiro, Batoca en Trajadura. Nog extra een achtiental andere zijn toegestaan.

Oenoloog Manuel Vieira - Quinta de Azevedo

Het klimaat kenmerkt zich door natte winters en droge zomers. De bodem bestaat voornamelijk uit graniet en leisteen met een toplaag van zand. Karakreristiek voor het landschap waren vroeger de manieren waarop de wijnstokken gesnoeid werden.  Bij ‘Arjao’ en ‘Enforcado’ hangen de druivelaars van en tussen bomen. Bij ‘Ramada’ staan de wijnstokken tegen granieten palen en zijn ze via ijzerdraad als een pergola gevormd. Uiteraard worden tegenwoordig ook de modernere manieren gebruikt en dit zelfs in de meerderheid.  

Quinta de Azevedo ligt aan de ‘Rota dos Vinhos Verdes’ is een domein van 32ha met vooral witte druivenrassen arinto, alvarinho, loreiro. Daarnaast kopen ze ook nog druiven voor hun merkwijn Gazela op want ze kunnen de vraag naar deze Vinho Verde niet aan (5 miljoen liter).­ De Vinho Verde 2011 (met 70% loreiro plus arinto) en de Morgadio da Torre  2011 van alvarinho zijn mooi fruitig en fris gemaakt en konden me wel bekoren. Verwonderlijk is de kwalliteit als je weet dat het rendement tegen de 80hl/ha ligt. Op de Quinta staat een schitterend landhuis wat enkele eeuwen oud is wat in sommige vertrekken eerder op een museum lijkt. De familie gebruikt het huis nog steeds zelf in de weekends.

Eén van de vele vertrekken van de Quinta

Vinho Verde, probeer zelf eens een fles zou ik zeggen en als je niet weet waar je kwaliteits Vinho Verde kan kopen dan kijk dan maar eens bij Wijnhuis Jeuris. 

Franse wijnen blijven vaste waarde in België

Afgelopen jaar werd er in België 24 liter wijn per inwoner gedronken. Daarmee zijn we nog steeds bij de koplopers in Europa. We dronken wel 3% minder en gaven 4% minder uit voor wijn dan in 2010. Dat is heel duidelijk een gevolg van de crisis.

Uit de cijfers blijkt wel dat Franse wijnen in ons land nog steeds de kroon spannen, met een duidelijk verschil tussen Vlaanderen enerzijds en Brussel-Wallonië anderzijds. In Vlaanderen is 49,4% van alle gedronken wijn van Franse origine, terwijl dat in het zuiden van ons land nog 66,5% is. Rode wijn wordt overal goed gedronken, terwijl wit voornamelijk in Vlaanderen is terug te vinden en rosé vooral in Brussel en Wallonië.

Het effect van de crisis is in België vooral voelbaar voor Europese wijnen buiten Frankrijk. Qua volume dronken de Belgen dezelfde hoeveelheid Franse wijnen als in 2010, terwijl de totale waarde met 4% daalde. Andere Europese wijnen verloren 8% volume en 6% waarde, terwijl wijnen uit de Nieuwe Wereld 4% volume en 2% waarde verloren. De licht dalende trend voor Franse wijn is vooral in Vlaanderen merkbaar, een markt die traditioneel meer open is voor de Nieuwe Wereld dan Wallonië.

De wijnmarkt verdeelde zich qua volume in België in 2011 als volgt: 58% Franse wijnen, 22% Europese wijn (van buiten Frankrijk), 20% wijn uit de Nieuwe Wereld. Qua waarde scoort Frankrijk nog hoger: 62%, tegenover 20% voor andere Europese wijnen en 18% voor de Nieuwe Wereld. Daarmee blijkt duidelijk dat het imago van Franse wijn in ons land nog bijzonder sterk is.

Bron:GfK Nederland in opdracht van het PW - Sopexa

Na het snoeien van de wijnstokken lopen de sappen uit de takken wat een teken is dat de winterslaap voorbij is en dat de wortels hun activiteit weer hervatten. Deze keer ging het twee weken achter elkaar door bij mijn wijnstokken en in een hoog tempo. Ze waren zeker zeer verdietig door het slechte weer....   

"la vigne pleure"

…vraag ze vervolgens om hun vrije expressie los te laten en een kunstwerk te maken wat uitdrukt wat ze net in het glas hebben geroken en geproefd. 

Het ‘art’istieke en Chablis zijn de twee elementen die met elkaar verstrengeld worden op 23 april in het Kwint, met de eerste editie van de campagne “When Chablis meets Art”, georganiseerd door het Bureau Interprofessionnel des Vins de Bourgogne (BIVB).

Een twintigtal masterstudenten van twee kunstscholen – KASK in Gent en de ESAPV in Bergen – heeft voor een presentatie-degustatie van Chablis voor de Belgische pers en wijnprofessionals, artistieke werken gecreëerd in verschillende disciplines, met als gemeenschappelijke inspiratiebron: de degustatie van Chablis.

Hun werken worden op 23 april onthuld in het Kwint. Een jury waarin onder andere journalisten, sommeliers, ... zetelen zoals ondergetekende Vinama, geleid door Willy Van den Bussche (Beaufort 1), zal de werken selecteren die het karakter van de gedegusteerde wijnen het beste weergeven. U zult zelf kunnen oordelen.

Puur, zo worden de Chablis wijnen vaak getypeerd. De definitie van ‘puur’ is iets wat waar, oprecht, zuiver, vlekkeloos, trouw aan zijn eigen natuur is.

Tijdens het evenement kunt u ook een mooie selectie Chablis wijnen proeven, in het gezelschap van de verantwoordelijken van het BIVB. Het zal een kans zijn om na te gaan in hoeverre de vinificatie, in Chablis, verheven is tot het artistieke niveau. En om zelf de vinger, of liever het gehemelte, te leggen op de verscheidenheid aan cuvées, die allemaal de authenticiteit van de terroirs uitdragen.

Dacht u alles te weten over de Chablis? Kom de rest ontdekken op 23 april ... Ontdek en proef de puurheid, de mineraliteit en het unieke karakter van deze wijnen.
Tot dan zou ik zeggen!

Plaats:
KWINT, Een adembenemend panorama, een uniek kader op de kunstberg.
Het restaurant bevindt zich in het hartje van het Brussels Congrespaleis. Kwint werd ontworpen door Arne Quinze, één van de meest internationale Belgische designers. http://www.kwintbrussels.com/nl/

Inschrijven:
Stuur een e-mail naar Odile.vanoverschelde@sopexa.com  
De plaatsen zijn beperkt dus wacht niet en schrijf je in. 

Rosé, stil of sparkling, is het type wijn dat de snelste verbruikstoename kent op de Belgische en Nederlandse markt de laatste jaren.

Vandaag is deze goed voor 13% van de totale wijnconsumptie in België en 12% in Nederland. Rosé is in en het eindpunt is niet in zicht.

Vino Magazine profiteert van de vroege lente om u tijdens Drink Pink ondermeer het nieuwste oogstjaar van deze frivole, blijmakende wijn te laten ontdekken. Een doordachte timing, want men kan best tijdig een keuze maken voor de zomer. Twee dagen lang krijgt u de gelegenheid om heel wat belangrijke spelers uit de rosémarkt te ontmoeten.

Op het programma :
50 producenten komende uit 8 verschillende landen  (FR, ES, LUX, GR, AU, PT, BUL, USA)

« Pink After Work tasting » Wijnliefhebbers ontdekken Drink Pink van 17u tot 19u. Toegankelijk voor iedere wijnliefhebber, wijnclubs, etc.... (de degustatie voor wijnprofessionals begint om 13u)

Op 12 maart. « Hotel Le Méridien » te Brussel
(Europakruispunt 3 - 1000 Brussel).

Op 13 maart. « De Glazen Zaal » te Den Haag
(Prinsessegracht 26, 2514 AP Den Haag)

Meer info op :www.drinkpink.eu

Even terug in de tijd. Stel je een Italiaans restaurant voor een jaar of twintig geleden waar je voor een habbekrats lekker kon eten en waar het plafond vol hing met van die bolvormige flessen waar riet omheen gevlochten was.  Zo kwam ik destijds in aanraking met Italiaanse wijn. De lege flessen aan plafond waren de traditionele Chianti flessen en in het restaurant werd de Chianti met karaffen aan tafel geserveerd. De kwaliteit van weleer was waarschijnlijk eerder bedenkelijk, ik kan het me niet meer herinneren, maar als student met een kleine portemonnee zal dat destijds geen probleem zijn geweest. Het voornaamste was een gezellig moment met je vrienden in het zo gezellige Italiaanse restaurant wat waarschijnlijk ook nog Marco Polo op de voorgevel als naam had staan.

Sinds die tijd is er heel wat veranderd. De mandfles is begraven en Chianti Classico heeft zich als aparte regio afgescheiden van de Chianti DOCG en een eigen DOCG gekregen in 1996. De kwaliteit is verder verbeterd en de zwarte haan, Gallo Nero, als logo voor Chianti is alleen maar bekender geworden.

Chianti Classico
Chianti Classico is één van de acht sub-regio’s van Chianti zoals je ook bijvoorbeeld Chianti Rufina en Chianti Colli Senesi hebt. Chianti Classico is gelegen in Toscane ten zuiden van Florence en ten noorden van Siena en is uitgestrekt over een gebied van 70.000ha waarvan 7.200ha DOCG Chianti Classico wijngaarden. Het Consorzio Chianti Classico dat al bestaat sinds 1924 telt vandaag 570 leden waarvan er 350 zelf bottelen met een totale productie van 270.000hl wijn. De wijngaarden liggen op hoogtes van 250 tot 600 meter met uitschieters van meer dan 800 meter in de Monti del Chianti.

Sangiovese is de druif van dienst en ook bekend onder de synoniemen Brunello, Montepulciano, Morellino, Pignolo, Sangioveto en Prugnolo gentile.  Er zijn twee basis Sangiovese namelijk de Sangiovese grosso (dolce of gentile) en de Sangiovese piccolo (forte of montanino). In total zijn er een 239 clonen van Sangiovesi echter zijn er vierentwintig die het beste resistent zijn tegen allerlei ziektes.

In de afgelopen tientallen jaren is er regelmatig wat veranderd aan de eisen die met betrekking tot de toegestane druivenrassen. Sinds 1996 moet men tussen de 80 tot 100% Sangiovese gebruiken en mogen er dus maximaal 20% andere druiven gebruikt worden met da nook nog een maximum voor
Trebbiano Toscano en Malvasia del Chianti van 6%. Sinds 2006 mogen er ook geen witte druiven meer gebruikt worden. Minimaal 4.400 stokken per ha (voor nieuwe aanplant) en een maximal rendement van 52,5hl.

Chianti Classico mag niet eerder op de markt komen dan vanaf 1 oktober in het jaar volgend op de oogst. Chianti Classico Riserva moet 24 maanden verouderen (inclusief drie maanden op fles) vanaf 1 januari na de oogst.

In 2010 was 76% van alle geproduceerde Chianti Classico voor de export waarvan slechts 1% richting België ging.

In maart vorig jaar was ik op een Chianti Classico degustatie in Brussel waar ik een veertigtal wijnen heb geproefd en wat mij toen als algemene deler opviel was het overdreven nieuwe hout gebruik tijdens de opvoeding. Veel van de wijnen die inmiddels enkele jaren leeftijd hadden konden die overdreven hout opvoeding niet goed verdragen en kwamen nu zeer droog en stug over met een onevenwichtige dosis hout tannine.

De proefdoos uit Italië
Enkele weken geleden ontving ik een proefdoos met zes flessen Chianti Classico van het Consorzio Chianti Classico. Ik was benieuwd of mijn ervaring van vorig jaar ook terug te proeven zou zijn in deze wijnen of dat ze op een hoger niveau zouden staan.

De eerste wijn die proefde was meteen een schot in de roos. Dit leek totaal niet op de Chianti Classico die ik in mijn herinnering had. ‘Le Fonti 2007’ een Chianti Classico Riserva van Vicky Schmitt-Vitali is gemaakt van Sangiovesi met een beetje merlot en heeft zowel eikenhouten vaten  grote foeder opvoeding gehad. In de neus wat aardse aroma’s zoals champignons, leer en rood fruit zoals rode bessen, een lichte cerderhout toets en iets getoasts. Alles mooi gedoseerd met een zekere elegantie . In de mond veel fruit en rijpe tannine met ook hier die finesse en zeer evenwichtig. Tabak in de afdronk. Nu goed op dronk maar heeft zeker nog enkele jaren potentieel. Een heerlijk glas biologische wijn wat helaas nog niet geïmporteerd wordt in België. Welke wijnhandelaar neemt de handschoen op? De eerste klant voor een doos van zes flessen heb je bij deze al. 

Ook de volgende fles kon me bekoren echter niet het etiket wat ontzettend oudbollig en klassiek is maar om een of andere reden past dit eigenlijk wel bij Chianti Classico. De Badia a Coltibuono Riserva 2007 is wederom een biologische wijn van Sangiovesi en Canaiolo.  In de neus viooltjes, specerijen en rode bessen omlijst door wat cederhout. De wijn is op zijn finesse gemaakt met een mooie fruitstructuur in de mond. Vrij veel zuren wat normal is voor een sangiovesi maar ze zijn mooi gebalanceerd met het fruit. Een evenwichtige wijn met een frisse finisch. Krijgt ook de maximale score van drie glazen van de wijngids Gambero Rosso.

Na de eerste twee flessen was ik optimistisch gestemd over de kwaliteit en keek ik uit naar de resterende vier flessen. Echter deze laatse vier konden niet aan de kwaliteit van de eerste twee tippen. De droge houttannine drukte het fruit naar de achtergrond in deze wijnen en ze kwamen te droog, uitdrogend en onevenwichtig over. Deze wijnen waren achtereenvolgens Castello Vicchiomaggio – Riserva Vigna La Prima 2008, Castello della Paneretta – Riserva Torre a Destra 2006, Castello di Meleto – Riserva Vigna Casi 2007 en Vecchie Terre di Montefili – Riserva 2007.

Aanraders zijn dus Le Fonti 2007 Chianti Classico Riserva (nog geen invoerder in België) en de Badia a Coltibuono 2007 Chianti Classico Riserva (Wijnmakelaarsunie).

Wil je weten hoe zeven andere wijnbloggers over dezelfde proefdoos Chianti Classico denken neem vandaag na 12:00 uur dan een kijkje bij:

Bottle Case

Châteausanspretention

Have a nice wine today!

Ik wil wijn

Wijnblog

Wijnliefhebbers

Wie al eens een wijn van Domaine Charvin gedronken heeft, een Côtes du Rhône of een Châteauneuf-du-Pape, weet hoe heerlijk deze wijnen zijn. Wil je weten wie de man achter de wijn is en wil je zijn filosofie over wijn kennen dan kijk maar eens naar de volgende documentaire gemaakt door de Belg Marc de Wolf.

Klik op de foto om de verschillende delen van de documentaire te bekijken.

Iets anders dan dat restaurant Les Palmiers in zuid Frankrijk tussen Perpignan en de Franse grens in het dorpje Laroque des Albères ligt hoef ik eigenlijk niks te zeggen, de foto's spreken namelijk voor zich. De Belgische eigenaar en chef-kok Bart Thoelen zet hier schitterende gerechten op tafel en heeft er welverdiend een Michelin ster voor gekregen. De bediening kon echter het hoge niveau van de keuken niet bijbenen. Ik miste leiding in de zaal alsook een gastvrouw/gastheer en toch is dit adres een dikke aanrader. 

Tapas & Snacks

Langoustines en carpaccio, marinées a l'huile d'olive, herbes fraiches & guacamole

L'Oeuf fermier Bio et légumes de printemps. L'Oeuf poché a 60°C et émulsion d'oseille

Artichauts bouquete et lard de Bigorre

Baudroie Méditerranéenne. Juste saisie, bouillon de crustacés et poison de roche, ail noir et oignon tendres 

Agneau. Poitrine confite, bouillon d'agneau et huile de sarriette 

Pré-dessert 

Fraises. Crues, en compote et texture surprenantes

Dit is het menu l'innovation & tradition, acht gangen aan 85,00 Euro p.p. (excl. wijn).

Restaurant Les Palmiers
avenue Louis et Michel Soler
66740 Laroque des Albères
Frankrijk
contact@lespalmiers.eu
tel: +33-(0)4.68.89.73.61

Zo, de winsterslaap is voorbij dus ik kan weer aan de slag.  En hoe deze keer! Vraag drie vrienden om een mooie fles mee te nemen om een samen te gaan genieten van al het lekkers wat moeder natuur ons te bieden heeft in de vorm van vergist druivensap. Laat daarbij wat lamskoteletten voor de open haard op lage temperatuur garen door de warme lucht en meer hoeft dat niet te zijn.

Maar welke fles zou ik meenemen? Ik wist dat er al twee rode op tafel zouden komen dus ik wou gaan voor een witte, droog of zoet. De ‘shortlist’ bestond uiteindelijk uit een La Grande Dame Champagne uit 1998 van Veuve Clicquot, een Puligny-Montrachet Les Enseignières 2000 van Coche Dury en een Château Yquem 1998.  De Coche-Dury ging uiteindelijk de koelkast in.

Jean-François Coche-Dury is een  wijnmaker die altijd weer de meest ongelooflijke topwijnen weet te maken samen met zijn zoon Raphaël. Doordat zijn wijnen zo gegeerd zijn worden de prijzen enorm de hoogte in gedreven door de tussenhandel (en wijnhandel) en is het zelfs moeilijk om überhaupt wijn van hem te vinden. Ook het feit dat Parker hem de hemel in schrijft “With virtually universal agreement among connoisseurs of dry white wines, Jean-Francois Coche is the greatest producer of white Burgundy. If you disagree, it probably means that you have never encountered Coche’s wines.” heeft onmiddellijk een negatief (voor de consument) effect op de prijs van de wijnen van Coche-Dury.

Het domein heeft een negental hectare wijngaarden in Corton Charlemagne, Meursault en Puligny-Montrachet waar zijn witte wijnen vandaan komen en in Auxey-Duresses, Monthelie, Pommard en Volnay waar de druivenstokken voor zijn rode wijnen staan.

Lage rendementen, lange opvoeding op hout (15-22 maanden), handmatige botteling (40.000-45.000 flessen), ongefilterde witte artisanale wijnen. Coche-Dury maakt volle vette wijnen maar waar ook een mooie dosis spanning en fruit in zit. Volgens Jean-François wil hij finesse in zijn wijn zien en de terroir tot uitdrukking laten komen.

De wijnstokken van de Les Enseignières in Puligny-Montrachet zijn tussen 1930 en 1952 de grond in gegaan. Coche-Dury heeft een halve hectare van deze lieu-dit.
De Les Enseignières 2001 heeft een citroen/goudgele kleur met een enorm complexe neus waarin citrus en ananas. Een stevige neus maar verleidelijk en met geintegreerd hout, geroosterde noten en wat bijenwax. Je blijft er aan ruiken. Volle aanzet waarin een mand vol rijp exotisch fruit. De frisse zuren erbij geven een snoepjes, zuurtjes indruk met het fruit. Zeer lange afdronk met een toets van amandelen en boter. Zeer mooi eevenwicht tussen het fruit en de zuren met daar omheen een heerlijke rondeur. Vinama: 18pnt.

En dat was nog maar het begin wat de volgende twee rode flessen stonden al klaar. De eerste rode werd blind geserveerd. Enorm veel grafiet in de intense neus met een fijne aangename groene toets en tabak. Dit zou wel eens een klassieke Bordeaux kunnen zijn. Duidelijk een oudere wijn met evolutie maar ook nog fruit aanwezig naast het gerookte en leer. Nog heel wat verouderings potentieel. Het bleek Château Baron-Pichon-Longueville 1995uit Pauillac (Deuxième cru classé) te zijn.  Vinama: 17pnt.

De laatste wijn werd niet blind geserveerd en voor me stond een icoon van wijn namelijk de Cheval Blanc (Grand Cru Classé Saint-Emilion) uit het magische Bordeaux wijnjaar 1990. ‘Probleem’ bij zo’n wijn is dat je van te voren enorm hoge verwachtingen hebt en dat je nog maar moet afwachten of die daaraan ook kan voldoen. Even snuffelen aan het glas en je wist meteen dat dat wel goed zat. Een schitterende evolutie in de neus, alsof je in de herfst in het bos loopt en je alle geuren opsnuift zoals paddestoelen en bladeren. Verder tabak en grafiet aroma’s en het geheel geeft een fluweelachtige indruk. In de mond vindt je de perfectie. Fluweelzacht, rond en super evenwichtig. Cassis, zoethout en tabak. Enorm breed en een immens lange afdronk met wat munt. Dit is ronduit schitterend en blij dat ik dit heb mogen proeven. Vinama: 20 pnt

Met dank aan mijn vrienden!

Foto Jean-Bernard Nadeau

Een vertikale degustatie Bollinger Grande Année onder begeleiding van de Bollinger CEO Jérôme Philipon en  Gilles Nolet de Brauwere CEO van Cinocco stond er in de uitnodiging die ik met een glimlach las. Na mijn bezoek aan Bollinger in Äy vorig jaar zou dit een mooi vervolg worden.

In de 'business seat area' van het Anderlecht stadion in Brussel werd allereerst de Spéciale Cuvée (blend van jaargangen 06/07 met 15% reserve wijn) uit magnum geserveerd samen met drie verschillende soorten oesters om de smaakpupillen wat wakker te schudden en voor te bereiden op de vineuze Grande Année.

Grande Année heeft minimaal vijf jaar 'sur lattes' gelegen en wordt enkel gemaakt van ongeveer 60% pinot noir en 40% chardonnay uit Grand Cru (85%) en Premier Cru (15%) wijngaarden. De cuvée wordt geheel in gebruikte eikenhouten vaten gevinifeerd. Op het degustatieprogramma stonden de jaargangen 2002, 2000, 1999, 1997 en 1992. Allen in magnum geserveerd behalve de 2002.

Bollinger Grande Année 2002 (75cl) is in juli 2011 gedégorgeerd.  Een complexe neus met mooie autolyse toetsen, toast en citrus fruit. In de mond een volle vineuze aanzet met brioche, toast en complexiteit. De zuren zijn dominant aanwezig in deze jonge millisimé waardoor de Champagne vrij strak overkomt. Nog maar kort geleden gedégorgeerd en heeft nog enkele jaren ontwikkeling op fles nodig. 

Bollinger Grande Année 2000 (magnum), juni 2010 gedégorgeerd. 63% Pinot Noir, 37% Chardonnay waarvan 76% Grand Cru is en 24% Premier Cru. De magnum 2002 is nog niet op de markt enkel de 75cl want hij is nog te jong aldus Jérôme Philipon. In de neus een overtreffende trap qua complexiteit ten opzichte van de 2002. Wat gerookt, aards, mineralige toetsen en brioche. In de mond gaat dit naar een voortreffelijke Bourgogne uit de Côte de Beaune. Enorm rijp fruit en mondvullend. Beendroog met een lange afdronk met noten. Vinama: 18+ 

Bollinger Grande Année 1999 (magnum), april 2008 gedégorgeerd. 63% Pinot Noir en 37% Chardonnay waarvan 82% van grand cru wijngaarden en 18% van premier cru. Minder uitbundig dan de 2000 maar met dezelfde mineralige toets. In de mond komt de herkenbare 'rondeur' weer terug met heerlijk exotisch fruit. Medium zuren en een licht kortere afdronk dan de 2000. Vinama: 17

Bollinger Grande Année 1997 (magnum), juli 2005 gedégorgeerd. Wat ingetogen neus maar nog floraal en met een frissere toets van de 1999. In de mond zijn de zuren goed aanwezig en deze dominantie maakt de wijn wat hoekig en minder rond. Komt zeer jong over met nog heel wat potentieel dus laat deze gerust nog liggen. Alhoewel dit jaar na de '92 de minste in de reeks was kwam hij wel als allerbeste tot zijn recht bij de gebakken foie gras die geserveerd werd waarbij de 2000 juist helemaal weg viel. Vinama: 16

Bollinger Grande Année 1992 (magnum). Gegrilde toetsen in de neus, exotisch fruit zoals ananas, brioche, aards, complex. Complex in de mond maar alles een gradatie minder. Minder lange afdronk met een bittertje en zeer droog. Ging uitstekend samen met de Comté en Parmezaanse kaas. Vinama: 15

De 2000 stak er die dag kwalitatief met kop en schouders boven uit en was al perfect op dronk. Serveer deze Grand Année Champagne van Bollinger niet te koud want dan komt hij niet tot zijn recht. 

De oogst bij Bollinger in 2011 ging van start op 22 augustus wat het allervroegst ooit was in de Bollinger geschiedenis en duurde drie weken. De botrytis die in 2010 nog voor problemen heeft gezorgd was in 2011 afwezig. Over de uitbreiding van de Champagne regio wist Philipon nog te vertellen dat na het kiezen van de nieuwe dorpen nu de percelen worden gekozen wat een zestal jaar in beslag zal nemen. Hierna moeten en wijnstokken geplant worden dus de eerste Champagne van de nieuwe dorpen wordt pas rond 2022 verwacht.   

Voor mijn verslag(en) van het bezoek aan Bollinger in Äy vorig jaar klik je hier.

Links Jérôme Philipon, CEO Bollinger en rechts Vinama

Grand Cru Schlossberg in Kaysersberg, Elzas

Op de onlangs gehouden Megavino wijnbeurs hebben de lezers van Kurkdroog (de consumer site voor supermarktwijn) en Vinama gezamelijk tijdens een blinde degustatie de best Cru de Beaujolais uit een twaalftal wijnen gekozen. Tussen de supermarktwijnen plaatste we ook enkele niet  supermarktwijnen om te zien hoe de kwaliteitsbalans ligt tussen de concurrerende sectoren.

De Kurkdroog-jury was 16 man sterk, de Vinama-jury 13 man sterk. Opvallend tijdens de degustatie van de twaalf wijnen waren de vaak onevenwichtige en agressieve zuren in deze fruitige Beaujolais. Misschien minder verrassend was ook dat de twee beste Beaujolais niet onder supermarktwijnen te vinden te waren maar wijnen waren uit de gespecialiseerde wijnhandel.

Hieronder de resultaten met proefnotities van Dirk Rodriguez.

Trofee van de beste Beaujolais (algemeen)
Château de Durette – Morgon 2009 - 87,8%
Euro Wines – St-Pieters-Woluwe – 8,75€
De beste twee zijn wel degelijk wijnen die niet in de supermarkt verkrijgbaar zijn. Toch blijven het betaalbare wijnen. Het strekt ons tot eer dat de beste wijn overall van Belgische makelij is en betaalbaar blijkt. Hier is met veel inzet en redelijkheid gewerkt. Château de Durette startte amper 10 jaar geleden, maar groeit stilaan uit tot een referentie voor de hele Beaujolais. De 2009 is doorgaans door zijn beste voorraad heen, maar deze is nog maar pas gebotteld. Men profitere ervan, ook van de zeer democratische prijs. Een aantal andere cru's van dezelfde producent zijn verkrijgbaar bij de supermarktketen Mestdagh-Champion.

Trofee van de beste Cru de Beaujolais uit de supermarkt + prijs van de Kurkdroog-jury
Delhaize botteling – Morgon 2010 - 84,2 %
Delhaize €5,39
Een wijn die inpalmt door zijn intensiteit, zowel in de neus als in de mond. Bovendien is hij goed geknoopt. Sterk staaltje van vakmanschap op alle niveaus. Ook al speelt hij in een andere categorie dan bovenstaande Morgon. Straffe prijs-kwaliteitverhouding. Kurkdroog: 84,8% - Vinama 82,8%

Trofee van de beste houtgelagerde Beaujolais
Chât. De Pierreux – Brouilly 2009 - 83,6%
Colruyt €7,99
Het scoreverschil met de vorige wijn is natuurlijk miniem. Concentratie, hout, mooi millésime. Het resultaat is een a-typische beaujolais. Een minpuntje in de ogen van deorganisatoren, maar het kan gemiddelde wijnliefhebber niet deren. Lekker is lekker. Ceci est un gamay qui pinote! Kurkdroog: 84,2% - Vinama 82,7%

Prijs van de Vinama-Jury
Moillard – Moulin à Vent 2010 Carrefour €8,19 – 81,5%
Evenwichtig en in vergelijking met vorige wijn iets verleidelijker van aroma, iets fijnere finale ook. De Kurkdroog-jury scoorde wat lager. Kurkdroog: 80,2% - Vinama 83,6%

Uitslagen van alle geproefde wijnen met de gemiddelde score van de lezers van Kurkdroog en Vinama:

1. Château de Juliénas – Juliénas 2010 Carrefour €6,29 – 77,8%
Wijn die een zekere Beaujolais-typiciteit heeft met rood fruit en snoepjes, maar waarvan de zuren en de slanke body maar matig geapprecieerd werden, tenzij door de organisatoren. Sommigen opperden ook dat de testwijn om het puhntensysteem uit te leggen, een Brouilly Augustin Florent (Carrefour) lekkerder was dan de eerste ‘officiële’ wijn, wat mede de lage scores verklaart. Kurkdroog: 77,3% - Vinama 77,0%

2. Delhaize botteling – Juliénas 2010 Delhaize €5,49 – 82,5%
Correcte Beaujolais die door gemis aan fruit wat mager afsmaakt, maar doorgaans meer geassocieerd wordt met wat van een Beaujolais kan verwacht worden. Merkwaardig hoge Vinama-score. Kurkdroog: 81,6% - Vinama 84,6%

3. Château De Breuil – Saint-Amour 2010 Carrefour €7,69 - 74,4%
Een wijn die door geen enkele deeljury werd geapprecieerd. Neus waarin alcohol en zuren naakt liggen. Ook in de mond ontbreekt materie. Plus een onzuivere afdronk. Kurkdroog: 73,3% - Vinama 76,9%

4. Château des Paquelets – Chénas 2010 Carrefour €6,29 – 80,8%
Wijn die in alle richtingen gaat: gekonfijt, alcoholisch, laag zuurgehalte, geen lengte, valt weg. Opnieuw een hogere score voor de Vinama lezers. Kregen zij een andere fles? Kurkdroog: 79,9% - Vinama 83,3%

5. Delhaize botteling – Côte de Brouilly 2010 Delhaize €5,49 – 81,1%
Evenwichtiger, correct met een toets van terugkerend fruit in de mond, maar nog lichtjes uitdrogende afdronk. Grote unanimiteit in alle jury’s. Kurkdroog: 81,0% - Vinama 81,4%

6. Moillard – Moulin à Vent 2010 Carrefour €8,19 – 81,5%
Evenwichtig en in vergelijking met vorige wijn iets verleidelijker van aroma, iets fijnere finale ook. De Kurkdroog-jury scoorde wat lager. Kurkdroog: 80,2% - Vinama 83,6%

7. Richard Rottiers – Moulin à Vent 2010 Oenologic €14,50 – 82,1%
De producent had gevraagd de wijn op voorhand te decanteren. Maar daarvoor hadden we de tijd niet. Toch scoorde deze jonge (en lichtjes reductieve) biowijn met zijn uitmuntend evenwicht, behoorlijk. Kurkdroog: 81,3% - Vinama 83,2%

8. Delhaize botteling – Morgon 2010 Delhaize €5,39 – 84,2 %
Een wijn die inpalmt door zijn intensiteit, zowel in de neus als in de mond. Bovendien is hij goed geknoopt. Sterk staaltje van vakmanschap op alle niveaus. De hoogste gekwoteerde supermarktwijn. En een joekel van een prijs-kwaliteitverhouding. Kurkdroog: 84,8% - Vinama 82,8%

9. Château de Durette – Morgon 2009 Eurovin €8,75 – 87,8%
Vanaf deze wijn belanden we in het superjaar 2009. Dat is ook meteen proefnotities en opmerkingen te merken. Maar dat doet niets af aan de merites van deze Belgische wijnbouwer (Joly uit Luik) die voor het eerst een Morgon bottelt en dat met succes doet. Mooie neus, beschaafde zuren en gepolijste finish. Prachtig geknoopt. Allesmansvriend? Ja, en dat zou (opnieuw) het motto van elke beaujolais mogen zijn. Kurkdroog: 87,5% - Vinama 88,5%

10. Chât. De Pierreux – Brouilly 2009 Colruyt €7,99 – 83,6%
Concentratie, hout, mooi millésime. Het resultaat is een a-typische beaujolais. Een minpuntje voor sommigen, maar het kan gemiddelde wijnliefhebber niet deren. Lekker is lekker. Ceci est un gamay qui pinote! Bij de supermarktwijnen eindigt hij op de tweede stek. Kurkdroog: 84,2% - Vinama 82,7%

11. Delhaize botteling – Moulin à Vent 2009 Delhaize €6,49 – 82,8%
Deze cru begint prachtig met een heel intens aroma, maar mist de structuur en de diepte om het sprookje helemaal waar te maken. Kurkdroog: 83,1% - Vinama 82,6%

12. Pascal Aufranc – Chénas Vieilles Vignes Boutique de l’Harmonie – 85,6%
(Saint-Géry, Waals Brabant, 010/658119 )
Zeer mooie wijn die alles heeft en complexer wordt in het glas. Neus met rijp fruit en een ondertoon van noten en kwalitatieve eik. Mooie aanzet ook in de mond, harmonieus geheel. Van 70-jaar oude wijnstokken. Kurkdroog: 85,9% - Vinama 84,5%

Mijn persoonlijke top drie:
1. Pascal Aufranc – Chénas Vieilles Vignes Boutique de l’Harmonie
Op een gedeelde tweede plaats:
2. Château de Durette – Morgon 2009 Eurovin €8,75
2. Delhaize botteling – Morgon 2010 Delhaize €5,39

Een jaar lang hebben Florent en Rémy Gaillard mee kunnen lopen met Michel Chapoutier (wijnmaker en négociant in de Rhône) en vervolgens deze korte franstalige documentaire gemaakt met schitterende beelden. Michel Chapoutier die ooit heeft gezegd dat je verkopers zou moeten aannemen die ook in de wijngaard gewerkt hebben want "als ze eenmaal hun rug een beetje gebroken hebben zullen ze het wel laten om de prijs van de wijn te verlagen".

De gelegenheid bij uitstek om exclusief het uitzonderlijke Bordeaux millésime 2009 te ontdekken is tijdens het Galadiner van de “Union des Grands Crus de Bordeaux”.
Op woensdag 9 november stellen de leden van de “Union des Grands Crus de Bordeaux” hun nieuwste jaargang voor tijdens het galadiner dat georkestreerd wordt door Yves Mattagne te Tour & Taxis in Brussel.

Een unieke gelegenheid om de 2009 jaargang te ontdekken tijdens het aperitief, in aanwezigheid van zo’n honderdtal producenten, alvorens aan tafel te gaan en de oudere jaargangen te kunnen proeven en beleven samen met de wijnmakers tijdens een heerlijk diner.

Prijs per persoon: 150€ BTW-in. Om deel te nemen aan de prestigieuze avond, gelieve contact op te nemen met Daphne Fevry – 02/ 533 27 78, mail: dafev@vinopres.com.
 

Voor meer informatie omtrent de Union de Grand Crus de Bordeaux en de aanwezige producenten: www.ugcb.net

(Foto CIVB)

(Bron foto: CIVB)

Beste Vinama lezer,

Als trouwe bezoeker van de Vinama website wil ik u belonen met deze uitnodiging om samen met mij deel te nemen aan de Kurkdroog-jury op Megavino. Dit jaar wordt er uit een tiental Cru's van de Beaujolais de beste gekozen door middel van een blinde degustatie. Hoe de jurering in zijn gang gaat leggen we u ter plaatse uit. Niets om over te stressen en ik ben er om u te assisteren samen met Dirk Rodriguez van Kurkdroog. Tevens krijgt u een toegangskaart om de wijnbeurs te bezoeken.

Het enige wat u moet doen is nagaan of u zich kan vrijmaken en zo snel mogelijk antwoorden of u al dan niet kan deelnemen. Bevestiging graag uiterlijk zondag 16/10 naar olaf@vinama.be met vermelding van Beaujolais in het onderwerp van de e-mail. Let op het totaal aantal plaatsen is beperkt tot 30.

Wanneer: zondag 23 oktober om 16:00 uur
Waar: Megavino, Heysel Expo Paleis 3 - VIP-room, Brussel.

Groet,

Olaf Leenders
Vinama

Meer info over Kurkdroog op www.kurkdroog.be

Naast de Elzas, Elzas Grand Cru en Jurançon mag nu ook de AOP Gaillac 'Vendanges Tardives' toevoegen aan zoete wijnen die voldoen aan een speciaal lastenboek en dit vanaf de oogst 2012.

Gaillac is gesitueerd in het Tarn departement in het Zuid-Westen van Frankrijk en heeft een omvang van 2.500 ha wijngaarden. In Gaillac maakt men naast droge wijn al sinds eeuwen zoete wijn onder de AOP Gaillac Doux. De 'Vendange Tardives" mag en gemaakt worden van de autochtone druivenrassen Len de l’Elh (Loin de l’oeil) en Ondenc met een minimaal restsuikergehalte van 100g/L.

Het klimaat van Gaillac met zowel invloed van de Atlantische oceaan als de Middellandse zee geeft vanaf september koude, vochtige nachten en warme dagen die er voor zorgen dat de druiven overrijp worden. Met daar bovenop de warme droge wind zal er een suikerconcentratie optreden wat ideaal is voor de 'Vendange Tardives' condities.  

Met de minimale opvoeding van 18 maanden zullen we de eerste flessen Gaillac 'Vendanges Tardives pas in 2014 op de markt zien.

Eind oktober is een datum die wijnliefhebbers steevast in hun agenda aanstippen. Dan vindt in Brussels Expo de alweer 13^e editie van het grootste wijnsalon van ons land plaats. En ‘groot’ is heus geen holle slogan. Of wat te denken van 10.000m2 tentoonstellingsruimte, 300 exposanten uit 28 verschillende landen en meer dan 10.000 wijnen te ontdekken, te proeven en ter plaatse aan te kopen.

Megavino staat voor de derde keer op rij in het teken van zijn zuiderburen. En dat is heus geen toeval. Want na jaren van opvallende afwezigheid maakte Frankrijk zijn come back op Megavino in 2008. En met succes zodat de organisatoren besloten om voor de volgende edities een heuse Franse ‚trilogie’ te plannen. En die kwam er ook met Bordeaux in 2009 en de Languedoc in 2010 als blikvangers. Een ‚tiercé’ die dit jaar in ‚grandeur’ wordt afgesloten met Frankrijk in zijn totaliteit als gastland. Een tot de verbeelding sprekend en centraal gesitueerd paviljoen, dat zal plaats zal aan quasi alle Franse wijnregio’s.  Producenten en invoerders verenigd per regio, van grote en gereputeerde huizen tot gepassioneerde, weliswaar kleinschalige, artisinale wijnbouwers.

Eén van de blikvangers wordt ongetwijfeld het paviljoen van de ‚Belgische wijnbouwers in Frankrijk’. Landgenoten uit de vier uithoeken van Frankrijk, die hun droom wisten waar te maken met de aankoop van een wijndomein, hier verenigd op één centrale plaats om u hun wijnen te laten ontdekken.

Maar ook nieuwe Franse regio’s maken voor het eerst hun opwachting: de Beaujolais bijvoorbeeld dat uitpakt met zijn tien crus in de voortreffelijke jaargangen 2009 en 2010, de Côtes de Castillon, een voor velen nog maar weinig gekend stukje Bordeaux, en wat te denken van pakweg de Coteaux de Varois of zelfs de Auvergne!  En net als de voorbije edities wordt het Frans paviljoen opgeluisterd met tal van uiteenlopende activiteiten: van themaproeverijen en workshops tot aandacht voor gastronomie, toerisme en cultuur.. Of hoe Frankrijk ook dit jaar bijzonder veelzijdig uit de hoek komt!

Megavino 2010 Bordeaux degustatie voor Radio 1 luisteraars met Vinama en K.van Sompel

 
Wat is nog nieuw op Megavino 2011?
Veel, héél veel! Een trend die zich al een paar jaren doorzet: Megavino wordt én overzichtelijker én  aantrekkelijker. Steeds meer landen en regio’s verenigen zich op stijlvolle paviljoen en hun aantal neemt almaar toe.

De ‚klassiekers’ zijn opnieuw trouw van de partij. Spanje bijvoorbeeld dat dit jaar uitpakt met een volledig nieuw paviljoen. Oogverblindend, modern en vooral uitnodigend! Uiteraard ook weer van de partij Chili, Duitsland, Oostenrijk, Bulgarije, Californië, Argentinië, Australië, Zuid-Afrika en Italië. Vooral deze laatste is dit jaar massaal aanwezig en wordt na Frankrijk het tweede grootste land op Megavino. Sicilië verdubbelt met een oogstrelend paviljoen en niet minder dan 27 producenten zijn oppervlakte en wordt veruit de grootste Italiaanse wijnregio, maar ook Aosta, de bubbels uit Asti,  Piëmonte, Puglia en Toscane tekenen present.

En dan zijn er uiteraard ook de ‚debutanten’: het kleine Luxemburg bijvoorbeeld, o zo dicht bij maar nog vaak miskend niettegenstaande hun ronduit knappe witte wijnen en Crémants. Meer exotisch getint en ook al nieuw is het paviljoen van Brazilië. Samba op de stand in het gezelschap van de beste wijnbouwers. En wat te denken van nieuwkomers als de New York Estates wines, delegaties uit Roemenië, Mexico, Patagonië tot zelfs Peru!

Tel daarbij nog meer dan 50 verschillende proeverijen, workshops en demo’s, die je gratis in één van de 4 animatiezalen kunt bijwonen en je begrijpt dat Megavino zich meer dan ooit weet te profileren als het meest verscheiden wijnevent in ons land.

Ook het Spirits paviljoen is er weer.  Megaspirits of het kleine broertje van Megavino. En met succes want dit paviljoen van geestrijke dranken wordt dit jaar gevoelig uitgebreid en zal zo’n 150m2 voor z’n rekening nemen. Whisky is met tal producenten heel sterk vertegenwooridgd maar ook de wijnafgeleiden worden niet vergeten. Denk maar aan cognac, armagnac, grappa, marc of andere destillaten. Wie meer de exotische toer op wil vindt zeker zijn gading in alcoholen als rum, tequila, wodka en uiteraard diverse cocktails. En helemaal nieuw dit jaar zijn de aanwezigheid van de beste Japanse distillaten! (Vinama: ter info, sommige spirit standhouders vragen een vergoeding om te proeven).

Gratis tickets:
Vinama geeft gratis duotickets weg! Je hoeft enkel het juiste antwoord op deze vraag te vinden:

Hoeveel verschillende appellaties heeft Bordeaux in totaal?
(tip: antwoord op de website www.bordeaux.com)

**UPDATE 15 OKTOBER: DEZE WEDSTRIJD IS AFGELOPEN**

Stuur je antwoord uiterlijk vrijdag 14 oktober met je naam en adres naar olaf@vinama punt be (inzendingen zonder naam en adres komen niet in aanmerking voor de gratis toegangskaarten). Uit alle juiste antwoorden zullen tien winnaars worden getrokken.

Bordeaux op Megavino 2010

Praktische info :
Megavino 2011, van 21 tot 24 oktober, Paleis 3, Brussels Expo

Openingsuren :
Vrijdag 21/10 van 18 tot 23u00
Zaterdag 22/10 van 12 tot 20u00
Zondag 23/10 van 10 tot 19u00
Maandag 24/10 van 10 tot 18u00

Toegang : 10€, degustatieglas en beursplan inbegrepen

Info : www.megavino.be

Thuis hangt het fruit er goed bij. Ik heb de druivenstok ooit gekregen en heb geen idee wat het is. Mocht jij een idee hebben dan laat het maar horen. Overtuigend bewijs wordt beloond met een mooie fles wijn.

 Deze foto's van dichtbij kunnen je misschien helpen: druivenras?

Het is weer bijna de tijd van de Wijnfestivals/Foire aux Vins in België alsook in Frankrijk. Hieronder vind je de data van de grote supermarken voor zover ze bekend zijn.

België:

Carrefour hypermarket van 14 september tot 1 october         FOLDER
Carrefour market/GB van 28 september tot 18 oktober
Colruyt october/november, exacte datum nog niet bekend
Cora van 4 october tot 31 october                                        FOLDER
Delhaize van 15 september tot 5 october                              WEBSITE

Zodra de brochures on-line zijn zal de link hier worden toegevoegd.

Frankrijk:

Auchan Roncq van 13 september tot 1 oktober   FOLDER
Carrefour van 7 tot 21 september                     FOLDER
Leclerc van 21 september to 2 oktober              WEBSITE

Een vertikale degustatie Château Phélan- Ségur in aanwezigheid van de keldermeester, Châteauneuf-du-pape, Portugal, Bandol, Pinot Noir uit de hele wereld. Dit zijn enkele thema's die het afgelopen seizoen aan bod zijn gekomen tijdens onze degustatie avonden.

De Commanderij Brussel is een wijnclub van de Vlaamse Wijngilde waarin iedere wijnliefhebber en leek welkom is. Iedereen die graag een glas wijn drinkt in een gezellige en ontspannen sfeer en dit plezier met anderen wil delen. Door middel van thema-avonden over bijvoorbeeld een bepaald wijnland, wijnstreek of druivenras kunt u tijdens het proeven ook nog uw kennis verdiepen door de uitleg van ervaren wijnspecialisten.

Ook nu starten we eind september weer met een reeks mooie proefavonden voor wijnliefhebbers. Op het programma staan:

• Blindproeverij: Bordeaux versus Rhône                                     
• Australië       
• Chianti Classico met aanwezigheid van wijnmakers
• Niet Franse schuimwijn
• Gastronomische lunch - Nationaal feest van de Vlaamse Wijngilde die dit jaar in het teken staat van 3 sterren van de zuidelijke Rhône : Vacqueyras , Gigondas en Châteauneuf-du-Pape
• Jura in al zijn facetten
• Chinon, de beste Loire wijnen gemaakt van cabernet franc in aanwezigheid van wijnmakers
• Château Palmer uit Margaux, vertikale degustatie in aanwezigheid van de keldermeester
• Witte Bordeaux van droog naar zoet  
• Paulée. Dit is ons jaarlijks diner waar ieder zelf zijn mooiste flessen wijn meeneemt om met elkaar te delen

Een mooi en gevarieërd programma dus. De degustatie-avonden vinden plaats op vrijdagavond in een hotel aan de rand van Brussel. Ben je geinteresseerd om lid te worden of om eens een avond mee te proeven neem dan contact met me op via olaf@vinama.be. Tot binnenkort!

Vertrokken met stralende zon en insmeren tegen de zon om drie uur later op de Noordzee in een stortvloed terecht te komen die niet van ophouden wist. Het komt tegenwoordig blijkbaar iedere dag in de zomer met bakken naar beneden. Op weg van Zeeland naar Ramsgate (UK) eerst gestopt in Oostende en voor we aan de oversteek begonnen serieuze motor problemen gekregen. Uit veiligheidsoverwegingen de oversteek moeten annuleren maar dat heeft de wijnpret niet mogen drukken. Geen zon aan de hemel maar wel  een mooi zonnetje in ons glas.....

Schorpion Zwart Brut, Gosset Grande Reserve Brut - Champagne, Domaine Fussiacus vieilles vignes 2007 - Pouilly-Fuissé, Agapê 2006 van Clos Pacalis - Corbières, Pierre Usseglio 2006 - Châteauneuf-du-Pape, Rayne Vigneau 1996 - Sauternes.

Voor het geval de waterpolitie meeleest , er wordt enkel in de haven gedronken en niet tijdens het zeilen.

 In plaats van de traditionele wijndegustatie stond er een artisanale Sake degustatie op het programma van de “Pure Winelovers” onder leiding van Luc Hoornaert (Swaffood), zelf invoerder van Sake. Artisanale sake wordt niet gefilterd en niet gepasteuriseerd en wordt geproefd net zoals wijn. De schenktemperatuur is identiek als die aan witte wijn. Er wordt ook wel sake warm geschonken wat zijn oorsprong heeft van vroeger toen men in de sneeuw liep en de sake opwarmde om zelf op te warmen. Vandaag de dag zijn het vooral de industriële  (lees goedkopere) sake’s die warm worden geschonken.

Sake is Japanse rijstwijn en wordt ook Seishu (“heldere alcohol”) of Nihonshu (“Japanse alcohol” of “Japanse sake”) genoemd. Sake zou al sinds de achtste eeuw gebrouwen worden en wordt beschouwd als een drank die de kwade geesten verdrijft. Het alcoholpercentage van Sake ligt meestal tussen de 13 en de 17% en is dus vergelijkbaar met wijn. Er zijn verschillende types Sake, die bovendien sterk verschillen van kwaliteit. Sake komt eveneens tot stand door een proces van fermentatie (met name het omzetten van suiker in alcohol met gebruik van gist) , maar vertoont zowel gelijkenissen met een brouwproces voor bier als met het fermentatieproces van wijn. Bij bier wordt het zetmeel eerst omgezet in suikers, waarna deze suikers vergisten. Bij wijn zijn er reeds suikers in het druivensap aanwezig, die door de natuurlijke gisten aanwezig op de druif of door toegevoegde gisten worden omgezet in alcohol. Bij het brouwen van Sake vinden deze twee processen tegelijk plaats. Het zetmeel wordt omgezet naar suikers, die vergisten naar onder andere alcohol.

Sake wordt gemaakt van rijst. Dit is speciale bruine sakerijst, met een lange korrel, die zwaarder is dan gewone tafelrijst en waarvan de kern nauwelijks vet en proteïnen bevat. Er zijn 65 rijst soorten voor kwaliteitssake; elk type geeft de sake een eigen, specifieke smaak. Shuzo Kotekimai of Sakamai is de rijst voor sake. Deze rijst moet met de hand geoogst moet worden, en is vier keer duurder dan goede tafelrijst. De kwaliteit van de Sakamai verschilt jaar per jaar. De beste en meest gebruikte Sakamai zijn Yamada Nishiki- de belangrijkste en meest verbouwde Sakamai; Gohyakumangoku; Miyama Nishiki; en Omachi.

De rijstkorrels worden van hun schil ontdaan en vervolgens gepolijst tot “witte” rijst, zodat alleen de zuivere kern overblijft. Dit polijstproces is van onschatbare waarde voor de kwaliteit van de uiteindelijke sake. Hoe meer van de rijstkorrels is weggeslepen, hoe hoger van kwaliteit de sake zal zijn. Voor de beste sake wordt rijst gebruikt waarvan 50% of meer van de rijstkorrels is weggeslepen.  Vervolgens wordt de rijst gewassen en geweekt, en hierna gestoomd.

Deze gestoomde rijst wordt gemengd met gist en “koji”. Het probleem is immers dat de rijst waarmee sake wordt gemaakt geen suikers bevat, maar wel zetmeel. Nochtans is suiker nodig voor de productie van alcohol. “Koji” is een schimmel die (met name de Aspergillus Oryzae) is gekweekt op rijst : deze schimmel produceert enzymen die het zetmeel van de rijst afbreken en omzetten naar suiker. De koji bepaalt in belangrijke mate de eigenschappen van de sake. Door toevoeging van gist kan dan alcohol ontstaan. Er zijn vele verschillende gistsoorten waarvan er een 40-tal vaak gebruikt worden.

De mengeling van gestoomde rijst, koji  en gist laat men fermenteren; in drie etappes worden rijst, koji en water aan toegevoegd. Dit proces neemt vier dagen in beslag. Omdat zowel de omzetting van zetmeel naar suiker door de koji en de omzetting van suiker naar alcohol door de gist in hetzelfde vat plaatsvinden, en op hetzelfde moment wordt deze stap de “multipele parallelle fermentatie” genoemd.

De kwaliteit van het water is eveneens van groot belang voor de kwaliteit van sake, met name de mineralen en metalen in het water, en de hardheid ervan. Over het algemeen geldt : hoe harder het water, hoe uitgesprokener de smaak van de sake. De meeste brouwerijen bevinden zich dan ook vlakbij een natuurlijke bron, met zeer zuiver bergwater. Er wordt zelfs sake van sneeuw gemaakt.

Het mengsel van rijst, koji en gist laat men vervolgens 18 tot 32 dagen gisten. Vervolgens wordt deze massa geperst. Het is mogelijk dat vlak vòòr het persen aan het mengsel alcohol wordt toegevoegd. Dit doet men vooral om het volume te vergroten waardoor er minder kwaliteitsvolle sake wordt geproduceerd. Aan hoogstaande sake wordt ofwel geen alcohol toegevoegd, ofwel maximaal 10% van het gewicht van de gebruikte rijst met het oog op het verkrijgen van een meer geraffineerde smaak.

Het geperste vocht wordt vervolgens gefilterd en op lage temperatuur gepasteuriseerd. Er zijn evenwel sakes die ongefilterd of zelfs ongepasteuriseerd (Hon Nama genoemd) zijn. Het is op dit punt al mogelijk om de sake te bottelen. Sake die gepasteuriseerd wordt vlak voor de botteling, wordt Nama Chozo genoemd

De sake wordt evenwel meestal verder gerijpt, meestal een half jaar tot twee jaar. Omdat dit mengsel een alcoholinhoud heeft van 20% wordt er meestal nog water aan toegevoegd, zodat het alcoholpercentage wordt teruggebracht tot 16 %. Het is ook mogelijk om de sake te pasteuriseren vlak na de lagering (Nama Zume sake). Ten slotte wordt de sake gebotteld. Slechts een kwart van de sake is kwaliteitssake (Tokutei Meishoshu).

Er wordt in deze categorie een onderscheid gemaakt tussen sake waaraan alcohol is toegevoegd en sake waarbij de alcohol puur door fermentatie is ontstaan. Binnen elk van deze twee stijlen wordt een onderscheid gemaakt tussen vier kwaliteitsniveaus : van laag naar hoog zijn dit voor de sake zonder alcoholtoevoeging Junmai, Tokubetsu Junmai, Junmai Ginjo en Junmai Daiginjo, en voor sake met toegevoegde alcohol zijn dit Honjozo, Tokubetsu Honjozo, Ginjo en Daiginjo. De twee hoogste niveaus zijn gefermenteerd op basis van rijstkorrels die minimaal voor 40% resp. 50% werden weggeslepen. Deze worden overigens bij voorkeur gekoeld gedronken ; anders gaan de fijne aroma’s verloren.

De bulksake waaraan alcohol werd toegevoegd met het oog op het vergroten van de hoeveelheid, kan worden onderverdeeld in twee klassen: Futsushu, i.e. de algemene sake, ook wel basissake genoemd, die niet duur is en van gemiddelde kwaliteit, en Sanzoshu (de zogenaamde naam “triple sake” omdat aan het eind van het brouwproces een hoeveelheid alcohol en water toegevoegd waardoor de hoeveelheid drie keer zo groot wordt) die bestemd is  om warm te drinken.

Het etiket van een fles Sake zal onder meer vermelden hoe de sake gebrouwen en bewerkt is en voor bij welke gelegenheid de sake geschikt is; en wanneer het Ginjo of Daiginjo sake is, en hoe koud of warm de sake gedronken moet worden. Voor dit laatste worden de volgende aanduidingen gebruikt :

Bovenstaande tekst is geschreven op basis van “Wijn en de Japanse keuken” van de die avond eveneens aanwezige Sommelier-Conseil Lientje Van den Steen waarvoor dank.

De degustatie:

Aangezien alles op de etiketten in het Japans staat (niet echt export vriendelijk zou ik zeggen) kunnen er mogelijk in de onderstaande namen van de elf sake’s die er die avond geproefd werden onvolledigheden staan. In deze volgorde geproefd:

De eerste sake Genzaemon Honjozo van de Aoki brouwerij is nigori gemaakt wat letterlijk bewolkt betekend. De sake is dan ook zeer troebel, met vlokken witte droesem (van rijstresidu) erin en is lichtjes sprankelend. Aroma’s van citroen, bloemen en menthol. In de mond iets meligs van smaak, citroen, anijs en een lange afdronk met duidelijke wat restsuiker. Interessant glas om te beginnen, het wordt een ongewone avond. 46,26 Euro.

Dan Jokigen Karakuchi Junmai Dry van  Sakata met florale aroma’s, citrus en een beetje riesling a-like. Ook alcohol in de neus. In de mond lijkt het meer op een licht distillaat en de alcohol brand wat in de afdronk. Droog en weinig zuren. 43,58 Euro.

Koten Sharaku Junmai Daiginjo van de brouwerij Miyaizumi die in 92 furore maakte door duizend jaar oud gletsjer ijs te laten smelten voor de productie van hun top-sake’s. Bubblelicious kauwgum in de neus, oude kelder, floraal,frambozen en gort. Deze sake is voller en romiger in de mond, fruitig en komt evenwicht en elegant over. 50,22 Euro.

De sake van Akebono is de enige kwaliteitssake die door vrouwen wordt gemaakt of werd want de brouwerij is triestig genoeg door de tsunami weggevaagd. Fruitige en florale aroma’s met een distillaat indruk. In de mond een sake met pit en karakter en fruit zoals meloen.

Junmai Ginjo van Fuchu-Homare is intenser in de neus dan de vorige met wat aardse toetsten, citrus en bloemen. Fruitige aanzet met anijs, citrus en een frisse indruk.

Mijn favoriet van de avond was de Shimizu Vintage 2003 Suimutan Junmai Daiginjo barrel aged. Wat gelig van kleur met een pittige neus met mineralen, wat vegetaal, floraal en citrus. Ruik ik hier ook wat botertoetsen? In de mond een complexe sake met karakter en verschillende smaaklagen. Mondvullend met tropisch fruit wat restsuiker en een zeer lange afdronk. Dit is schitterend. Achteraf hoorden we dat deze sake opgevoed is in gebruikte vaten van Leflaive uit de Bourgogne. 51.96 Euro.

Arabashiri Junmai van Morita was mijn tweede favoriet. In het glas wat troebel en gekookte groente, kool en kaas aroma’s. Een wat dikke textuur in de mond met zure snoepjes en citrus. Lange afdronk. 40,66 Euro. Sinds 1909 maakt men hier op zeer natuurlijke wijze en met enkel lokale mensen, lokaal water en lokale rijstsoorten sake dat tot de meeste pure hoort.

Yuzu Komachi van de brouwerij Iki Sochu komt van het eiland Iki in de Genkai zee tussen Japan en Korea en is een gedistilleerde sake waar verse yuzu (citrusvrucht) voor is gebruikt. In de neus vindt je dan ook citroenschil en vegetale toetsen van gras en brandnetels. In de aanzet citrus, menthol en meteen krijg je het zoete van het restsuiker er doorheen. Lijkt wat op die snoepjes met zuurkristallen. De aciditeit balanceerd wel de restsuiker waardoor hij fris blijft. Lijkt op een citroen jenever met 4% alcohol. 53,37 Euro.

De Kuri van Kitaoka Honten Yoshino Monogatari is een ‘sake’ gemaakt van gepofte kastanjes en heeft slechts 9% alcohol. De kleur is wit en ondorrzichting. Lactische aroma’s en appels. In de mond is de textuur zeer onplezierig alsof je een dikke korrelige saus aan het drinken bent met lactische toetsen en wat citroen. Lijkt wat op een crême alcohol zoals Baileys qua structuur. Niet mijn favoriet. 42,77 Euro.

Koko Mirin 10 years Old van de Hakusen brouwerij is een 10 jaar oude sake gemaakt van kleefrijst en gelagerd op dennenhout.  Vroeger werd Mirin gedronken als tradtiionele nieuwjaarsdrank (otoso). Mirin wordt in de keuken veel gebruikt als basis voor stoofgerechten en werkt wonderwel in een gelijke verhouding met sake en soyasaus.
Een bruine geconcentreerde kleur. In de neus treft me meteen de vergelijking met een P.X. sherry en rancio achtige wijnen. Getoast en gebrand. Een aanzet van caramel met een vettige textuur en zeer intense gerookte smaken. Zeer zoet (300gr restsuiker) en kan gerust naast een chocolade dessert. Een a-typische sake maar een typische mirin. 44,55 Euro.

Het was een interessante en leerrijke avond waarin de wondere wereld van artisanale sake voor de eerste maar zeker niet voor de laatste maal in mijn glas kwam.

Lac de Villenueve-de-la-Raho

Mijn vrienden weten dat ik graag de vrij onbekende en daardoor onbeminde wijnstreek Corbières in het daglicht zet. Dertig jaar geleden bekend om zijn slechte bulkwijn maar tegenwoordig kun je er na enig zoekwerk pareltjes vinden zoals ook deze keer. Afgelopen maand heb ik daar een fantastisch domein ontdekt namelijk Maxime Magnon waarvan ik niet begrijp dat het zo lang geduurd heeft voordat ik het ben tegengekomen in de meer dan tien keer dat ik de regio ondertussen heb bezocht.

Maxime Magnon is een sympathieke wijnmaker in de midden dertig die in de jaren negentig zijn wijnopleiding in Beaune heeft gevolgd. In 1994 is hij gaan werken in Chaintré (Macon) en werd hij beinvloed door de natuurlijke wijn stroming in de Beaujolais van o.a. Jean Foillard en Marcel Lapierre (beide uit Morgon) met wie hij regelmatig contact had. In 2001 vertrekt hij naar Zuid-Frankrijk naar de Corbières in het dorpje Durban waar hij enkele wijngaarden koopt. Het domein heeft grond in Villeneuve des Corbières  (60% van oppervlakte op leisteen) en in Durban (kalksteen/klei). Didier Barral in Faugères was trouwens zijn mentor in de begin jaren.

De in totaal 12 hectaren zijn gelegen op een tiental verschillende plaatsen waarvan één nieuw aangeplant met grenache noire, mourvèdre en wat vermentino (15 are). De andere druivenrassen zijn grenache gris (2 ha), grenache blanc (1ha),  cinsault (1 ha),  syrah (40 are) en het overgrote gedeelte bestaat uit carignan. Grenache is voor Maxime kwalitatief de beste druif terwijl carignan zich perfect aan het terroir aanpast en vooral bij oude wijnstokken schitterend resultaat geeft. Carignan leent zich volgens hem ook goed voor macération carbonique.

Het gemiddelde rendement is met 20hl per ha zeer laag voor de streek. Er staan tussen 3300-4000 wijnstokken per hectare. Bijna alle wijngaarden zijn in gobelet gesnoeid, slechts één wijngaard is opgebonden. Het domein is biologisch gecertifieerd en maakt natuurlijke wijnen.

Maxime heeft dieren waaronder paarden, koeien en een ezel die in in de wijngaard lopen vanaf april tot midden november en het onkruid op eten en meteen wat natuurlijke bemesting achterlaten.  Ook hiervoor is het handig dat bijna alle wijngaarden in gobelet gesnoeid zijn want daardoor kunnen de dieren zich gemakkelijk in de wijngaard verplaatsen. In een wijngaard met de wijnstokken opgelijnd op ijzerdraad is dit niet mogelijk.  
Hij heeft vroeger ook schapen gehad maar dat was teveel werk om die te verplaatsen want je hebt een hond nodig en moet zelf voor herder spelen en er was overal een electrische omheining nodig om de veelvuldige ontsnappingen te voorkomen.

Volgens Maxime is de basis van een mooie wijn een goede vegetale situatie in de wijnaard. Door het klimaat heeft hij maar zeer weinig ziektes in de wijngaard. Na de oogst gaan de druiven meteen in een gekoelde container  die op de parking staat voor het domein en alle druiven gaan op dezelfde temperatuur de cuve in. Maxime zoekt de ideale rijpheid voor zijn druiven en de oogst spreid zich dan ook uit over een periode van vier weken. Soms oogst hij twee dagen en stopt dan een week totdat de volgende wijngaard de ideale rijpheid heeft. Voor de witte wijn gebruikt hij een verticale pers. Geen ontristing voor de rode wijn dus de trossen gaan in zijn geheel het vat in (maceration carbonique) voor de alcoholische gisting wat zeer ongebruikelijk is voor de regio. Soms gaat hij nog wel de cuve in om wat druiven manueel met de voeten te pletten indien dit nodig is en vindt er wat remontage plaats. Alles gebeurd op ‘feeling’. ‘Il faut sentir le millesime’ aldus Maxime. Geen sulfiet tijdens de vinificatie, geen laboratorium gisten maar natuurlijke en er worden geen geen zuren toevoegd. Maxime is een liefhebber van wijn uit Fleurie, de Cru uit de Beaujolais  en zijn eigen rode wijnen hebben ook wel iets van deze fruitige, sappige wijnstijl.

Opvoeding enkel in gebruikte barriques. Zijn eikenhouten vaten komen van Domaine Moreau uit Chassagne-Montrachet (Bourgogne) en zijn tussen de vier à zeven jaar oud. Er worden geen nieuwe vaten gebruikt dus in zijn wijnen kom je ook geen dominante houttoetsen tegen. Ieder jaar verwisseld hij een twaalftal vaten voor “nieuwe” gebruikte.

Zijn eerste oogst op zijn eigen domein was in 2002 (3.000 flessen). Zoals iedere zelfstandige wijnmaker heeft hij ook fouten gemaakt in het begin. Komende uit het noorden met de perceptie dat de wijnen in het zuiden te weinig zuren zouden hebben als hij te laat zou oogsten heeft hij zijn carignan wel eens een graadje te vroeg geoogst. Vanaf 2005 verdubbelde hij zijn wijngaardoppervlakte van vijf naar tien hectare.

Wit wordt gesulfiteerd bij de botteling en licht gefilterd. De rode krijgen in het algemeen ook wat sulfiet bij de botteling en enkel de wijnen voor de export worden licht gefilterd.

Maxime Magnon (links) en Johan voor de verticale pers

Maxime werkt samen met een leerling wijnmaker Johan die nu voor het vierde jaar op het domein werkt en ook met nog een derde person in part-time. Hij maakt vier natuurlijke wijnen, drie rode en een witte. De totale productie is 220 hl zo'n 29.000 flessen.

La Bégou 2010, AOC Corbières:
Begin november 2010 op vat gegaan en gebotteld in mei 2011. La Begou is de naam van de eerste wijngaard die hij heeft aangekocht. De wijnstokken zijn tussen de 60 en 80 jaar. De cuvée is gemaakt van 80-90% grenache gris en de rest is grenache blanc. Grenache gris heeft meer zuren dan de grenache blanc en heeft ook een dikkere schil wat eventueel iets van een tannine structuur aan de wijn kan meegeven.  De wijn komt van de leisteenbodem wat een bepaalde puurheid en mineraliteit  aan de wijn geeft. Het is ook een fruitige wijn die in de mond vol en rond is maar wel met een mooie frisheid. Geel fruit en een lichte maar gecontroleerde oxidatieve toets. Een heerlijke wijn waar je je tanden in kunt zetten.  16,00 Euro.

Dat je al doende moet leren heeft Maxime aan de lijve ondervonden. Zijn witte 2003 en 2004 waren geoxideerd door gebruik van een houten vat wat te groot was en te oude barriques van meer dan tien jaar oud. Deze werden allen opzij gezet en vanaf 2005 met enkel kleine en minder oude barriques was de kwaliteit eindelijk zoals het moest zijn.  

La Rozeta 2010, AOC Corbières:
Sinds 2002 wordt deze cuvée gemaakt maar de assemblage is in de loop der jaren sterk veranderd. Eind October/november 2010 geoogst en in juni 2011 gebotteld. Huidige assemblage: carignan 40%, cinsault 30%, grenache noir 30%. Enorm veel rijp fruit van aardbeien tot kersen en wat specerijen in de neus. Maxime houd van genereuze rode wijnen met ronde tannine dus dat vindt je ook in deze wijn terug.  Ook heeft hij graag ‘des vins dense mais fluide’. Deze wijn is één en al plezier, op het fruit gemaakt met weinig tannine.  Nu drinken,  14,00 Euro.

Nog niet gebotteld maar Maxime vulde een fles af, zette hem onder een manuele kurkmachine, schreef er 2010 op en gaf hem toen mee als cadeau. 

Campagnès 2010 stond klaar om gebotteld te worden dus die werd rechstreeks uit de cuve geproefd. Het zijn top cuvée die van honderdjarige carignan gemaakt is met wat cinsault. In 2010 zijn er 18 vaten carignan en 1 vat cinsault voor de assemblage gebruikt. Er is geen sulfiet toegevoegd. Deze wijn is in dezelfde stijl gemaakt als Rozeta maar is veel dikker en heeft fruit wat een stuk rijper is. We zitten hier met zwart fruit en confituurachtige aroma’s. In de mond bramen en overrijpe kersen die samen een fruitbom vormen. Maar de sappigheid van het fruit maakt en de zuren maakt dat het niet zwaar overkomt in de mond en een mooie rondeur en een lange finale heeft. Jammer dat dit nog niet gebotteld was want ook deze leg ik graag in mijn kelder net als de vorige twee wijnen. 18,00 Euro

Zijn wijnen verkopen zo goed dat hij zo goed als geen voorraad heeft. Ook de schrijver en wijnhandelaar Kermit Lynch (zie hier) heeft zijn wijnen ontdekt. Maxime wil echter het domein niet verder uitbreiden gezien de extra mankracht die hij dan nodig heeft. Gezien de gezonde verkoop gaan er wel nieuwe investeringen gemaakt worden in het materiaal wat nodig is om de wijngaard te bewerken (tractor, etc…).

De wijnen van Maxime Magnon worden in België ingevoerd door Maison Mostade, Solre-Sur-Sambre.

Maxime Magnon
Rue Hautes Corbières
Durban (Corbières)
04-68.45.84.71

Voor de twee keer gegeten in Gourmandin in Beaune en weer is het goed bevallen. Ik ga hier voor de klassieke Bourgondische gerechten zoals hun heerlijke jambon persillé, de welbekende escargots de Bourgogne, of oeufs pochés en meurettes (gepocheerde eieren in rode wijn met spekjes). De  'quenelles de brochet maison', coulis de crustaçés (quenellen van snoek) zijn een aanrader. Alles is vrij eenvoudig op het bord gepresenteerd maar het smaakt allemaal zoals het moet smaken. Het restaurant is opgedeeld in drie delen die ieder hun eigen inrichting hebben. Kom je binnen dan sta je in een brasserie stijl gedeelte, loop je verder naar beneden ziet het er wat gesofisticeerder uit en boven zit je in een soort atrium. De bediening is op zijn Frans maar correct.

2009 Domaine Hubert Lamy St. Aubin 1er Cru Derriere Chez Edouard

Er staan een twaalftal flessen wijn open die per glas besteld kunnen worden en de wijnkaart heeft een enorme selectie Bourgogne wijnen waar de wijnliefhebber zijn ei wel kwijt kan.

Le Gourmandin
8 Place Carnot, 21200 Beaune
Tel: +33 (0)3 80 24 07 88